Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Waarom elkaar helpen belangrijk is

helpen

Volgens mij is het nog nooit zo lang zo keiheet geweest. Het is raar. En eerlijk is eerlijk ook wel moeilijk. Dus we moeten elkaar helpen om erdoor te komen.

Sneks

Ik krijg nou van mijn vrouw ekstra sneks. Een bordje met iets lekker en dat ligt in water dus dat is lekker. Ze zegt dat ik extra moet drinken maar ik vind het moeilijk. Alleen een snek dat gaat nogal. Gisteravond kreeg ik het alleen niet helemaal op. Ik voelde me bleeh door de hitte. En mijn katervriend Jip had per ongeluk in de zon gehangen en toen moest hij overgeven dat vond ik erg voor hem.

Dus ik bedoel te zeggen dat ik steun van thuis heb. Ze blijft bij me en als het middag is gaan we samen voor het waaiding liggen. Eerst doet ze buikkroelen en dan vallen we in slaap. Als ze even wakker wordt dan aait ze me met een hand waar water aan zit.

Bed

Het is nou veel te warm om op bed te slapen dat lukt gewoon niet. Als ik haar naar bed breng ga ik wel even op mijn stuk van het bed liggen voor de gezelligheid en daarna spring ik er meteen af. Gisternacht heb ik voor het bed geslapen. Dan zijn we toch samen. En daar heeft zij weer steun aan, dat voel ik van binnen.

Overdag

Wegens de hitte gebeurt er nou haast niks overdag en ’s avonds ook niet. Het is liggen en hangen en soms dus wat drinken. Op mijn Feesboek lees ik dat heel veel vrienden thuis steun hebben en dat is nou superbelangrijk. Dat je extra drinken krijgt. En aandacht voor hoe je je voelt dat hoort er ook bij.  En dat alles rustig is en dat je voelt dat er iemand is die van je houdt dat maakt een moeilijke dag vanzelf minder moeilijk.  Mijn vrouw zegt: “Bert we komen er samen best door.” En dan voel ik me rustiger van binnen. Maar ik vind het te heet eerlijk waar.

Als je voelt dat het keiwarm is

keiwarm

Ik voel het gewoon. Aan alles. Het is keiwarm. Overdag gaan de gordijnen dicht en het waaiding staat aan en mijn vrouw heeft de zenuwen. Ik voel het gewoon dus wat moet je dan doen als huiskater zijnde?

Liggen

Als het keiwarm is doe ik vanzelf niks. Zo weinig mogelijk. Ik lig en soms ga ik verliggen. En dan ga ik weer verliggen. Dat is vooral mijn adfies aan iedereen die het warm heeft: ga liggen.

Water

Ik heb de laatste tijd een grote schaal met water, daar drink ik uit. Mijn snorharen blijven droog want ik kan gewoon staan of liggen en dan drinken dus dat lukt. Er zit altijd vers water in die schaal alleen soms ga ik naar een andere schaal voor ander water. Dat is rijp water. Dus dat staat er al even, maar het is niet dat u moet denken het is gevaarlijk oud water dat is het niet. Wel rijp. Soms krijg ik water met een beetje lekker spul erin dat is dan eigenlijk limonade maar ik weet toch dat het water is. En ik heb in mijn avondeten ook wat extra water. Mijn adfies is ook dat water drinken belangrijk is, maakt niet uit wat voor water het is.

Rusten

Ik kan heel goed slapen al zeg ik het zelf maar als het keiwarm is dan kan ik het best moeilijk vinden. Dus dan ga ik niet rondlopen en tegen mijn vrouw miauwen van ik kan niet slapen, maar dan ga ik gewoon rusten. Dat is ook goed.  Als zij niet kan slapen wegens het keiwarme dan gaan we samen liggen en rusten. En dat is ook best gezellig. Dus mijn adfies is dat rusten ook goed is.

Rustig

Het belangrijkste is om van binnen rustig te blijven. Als ik voor het waaiding lig dan voel ik dat de dag is zoals de dag is. Dat heeft bij mij thuis niet iedereen verder zeg ik er niks over omdat ik samenwoon. Mijn adfies is het is gewoon keiheet aksepteer het.

Wat een knuffelkater vooral nodig heeft

knuffelkater

Nou weet u wel dat ik een knuffelkater ben dat is dat je een kater bent en je hebt heel veel gefoel voor knuffels. Laatst schreef ik een klaagblog maar nou doe ik het pozietief. Wat heeft een knuffelkater vooral nodig?

Fijn

Voor mezelf weet ik je hebt fijn en serieus fijn. Even aaien als ik voorbij loop dat is fijn. Dan voel ik toch dat ze me ziet en dat ik erbij hoor en dat ze nog steeds van me houdt dus dat ik veilig ben. En als zij thuis komt van weg zijn, dan geef ik gauw kopjes dan weet ze dan van mij. Dat is allemaal gewoon fijn.

Waar ik niet zo van hou dat wil ik eerlijk zeggen. Dat is dat ze me aait en intussen aan iets anders denkt. Of als ik helemaal klaar lig voor de ochtendknuffel en dan opeens moet ze naar de computer, daar heb ik niks aan. Of ik heb zooo’n zin in liefde en ik miauw en dan zegt ze alleen hoi Bertje want ze is druk met typen ja wat moet je dan als huiskater.

Serieus fijn

Als knuffelkater heb ik rust en aandacht nodig, dus dat is bijvoorbeeld voor het avondeten als er tijd is voor een goede buikknuffel. Dat je samen echt samen bent met aandacht voor elkaar. Dat je contact hebt en dat je zoiets diep van binnen voelt. Ik vind dat zoiets hoort. Dat is wat ik vooral nodig heb daar ben ik heel eerlijk over.

En dan lang en zachtjes aaien met lieve woorden en soms stil zijn en naar elkaar kijken en dan dat je alletwee je ogen soms dicht knijpt omdat je gefoelens hebt en dat je weet dit duurt net zo lang als ik zin heb en daarna gaat het misschien weer verder.  Dat vind ik het allerallerfijnste als knuffelkater zijnde.

Nou zit ze weer aan mijn staart

staart

Gisteren zette ik deze foto op mijn Feesboek.  Ik heb er toen iets niet bijgezet. Kort voordat ik in slaap viel, legde er iemand mijn staart anders. Nou u weet wel wie.

Tevreden

Over mijn staart heb ik niet veel te zeggen behalve dat die gewoon deel van mijn lichaam is en ik ben er best tevreden over want mijn staart ziet er goed uit en ik kan er alles mee. Dus dat is het eigenlijk.

Goed leggen

Maar mijn vrouw heeft spesjaale gevoelens over mijn staart, net als over mijn pootjes. Je denkt toch, nou ze is katten gewend dan kan ze ook normaal met me omgaan. Alleen dat lukt niet altijd. Voor deze foto legde ze mijn staart “goed”, zo noemt ze dat. Dat mijn staart niet ligt waar ik mijn staart neerleg maar waar zij het leuk vindt om te zien. Ik voel zoiets. Het is raar want ik snap het niet. En serieus waar, voor mij hoeft het niet.

Uitleg

Misschien moet ik een stukje uitleg geven. Dat iedereen snapt waar ik het over heb.

  • Lig ik op de bank gewoon te liggen dus ik ben gewoon wakker, dan is het weer mijn staart goed leggen en er nog over aaien ook. Voelt ook een beetje moeilijk.
  • Gebeurt ook als ik boven op het bed er even bij kom liggen maakt niet uit of het ochtend of avond is.
  • In mijn doos gebeurt het niet, dan kan ik doorslapen. In de vensterbank laat ze me ook liggen zoals ik lig.

Kan best dat dit een van de dingen is die je hebt als kater wanneer je met een vrouw samenwoont, maar ik hoop dat het nog eens ophoudt. Want als ik lig dan lig ik en ik lig altijd goed als ik slaap. Dat kan zij weer niet zeggen, dus eigenlijk vind ik dat ze van mij nog iets kan leren. Dat wilde ik gewoon even zeggen. En dat ik niet snap waarom ze mijn staart anders legt.

de vrouw van Pop over: de stoere kleine grote katerman

Pop

Opnieuw de vrouw van, wederom met een verschrikkelijke blog. Onze kleine Pop is er niet meer. Vrijdag 12 juni is er een eind aan zijn te korte leventje gekomen.

Eten

Pop werd opeens hangerig. Wou niet meer zo veel eten.  Hij voelde echt superwarm aan. Je kon, bij wijze van spreken, een eitje op hem bakken. Zo heet was hij. Hij lag het liefst tegen mij aan. Dat was echt geen pretje met die koorts.
Keer op keer boden we hem eten aan. Dan rook hij er aan en nam wat likjes. We haalden voor hem de lekkerste blikjes. Alles om hem maar te laten eten. Door moesten we weghouden. Hij is een vuilnisbak qua eten en als hij wat lekkers ruikt is hij niet te stoppen. Dus iedere keer tilden we Door maar op. Hij protesteerde wel, maar daar hadden wij maling aan.
Ook moesten we Pop beschermen tegen Door. Door is, voor zover wij weten, een gezonde jongen die spelen wou. Eigenlijk heel normaal. Maar Pop was zo kwetsbaar dat we hem steeds beschermen moesten tegen die stuiterbal.

Dierenarts

Hoe is de 12e gegaan.
Pop at wat. Niet veel maar ik was al blij. Weer hem beschermen voor die kleine stuiterbal Door.  Hij ging op bed slapen. Ik zat Door te vermaken door zijn muisjes her en der te gooien.
Kwart over 11 pakte ik Popje en gingen we naar Floor. We kwamen net op tijd aan op de Overtoom. Ik zei dat de koorts niet gezakt was. Dat hij ietsie beter at, maar niet noemenswaardig.  Toen probeerde we bloed af te nemen. Probeer dat maar eens bij een kitten van 10 weken. Het lukte niet.  Zelfs niet met een assistente er bij. Opnieuw praten. Floor dacht aan antibiotica.
Ik weet niet hoe. Maar inene hadden we het over AIDS en FIP.

Buik

Floor zat aan FIP te denken, maar ze zei dat hij dan een dik buikje moest hebben. Toen zei ik maar dat heeft hij. Hij at namelijk amper iets en het viel me op dat zijn buikje zo bollig was.
Floor pakte een spuit en stak die in zijn buikje.  Er stond een assistente buiten de kamer te kijken. Ze wou blijkbaar kijken hoe we, met z’n drieen, 1 klein katje te lijf moesten gaan.
Ze stond eerst met een glimlach, die verdween snel toen er opeens vloeistof in de spuit zat. Ik hoorde zeggen onee… onee.

Knorren

Het eerste wat er bij mij uitkwam was we stoppen. Het is afgelopen. Over.  Ik moest mijn man bellen. Ik stond te trillen.  Ik zei hij moet dood. Hij is te ziek.  Mijn man kon geen vrij krijgen, hij had al zo vaak vrij gekregen.
Geeft niets, ik kan het echt wel. Pop kreeg een slaapprikje.
Ik nam Pop in mijn armen. Ik vroeg of we even in de tuin mochten lopen. Dat Pop nog één keer fijn buiten mog zijn.  Pop zat te knorren in mijn arm.  Ik zat tegen hem te praten. Ik zei zie je die struik? Daar mag je straks fijn doorheen rennen. En dan mag je ook achter vliegjes aan rennen.
Ik was zo bang. Ik belde Mevrouw Bertje op. Pop gaat dood. Toen pas barste ik in huilen uit. Ik ben zo goed als het hele gesprek kwijt. Ik weet alleen nog hij heeft FIP en moet dood.
We belden niet lang. Dat weet ik wel.

Knuffel

Het begon weer te regenen en we gingen naar binnen. Pop was heftig aan het spinnen. Hij lag op mijn arm. Door het vele aaien zat hij te kwijlen. Mijn hele arm was kletsnat. Het spinnen hield heel langzaamaan op. Na tien minuten kwam Floor met het prikje. Ze wou het eerst op mijn arm doen, maar dat wilde ik niet.
Ze nam hem over. Ze zei dat ze hem een prikje in zijn buikje zou geven. Ze kwamen hem terugbrengen. De assistente zei dat zijn kopje kletsnat van de kwijl was.
Ik nam hem weer in mijn arm.
Pop werd na een paar minuten koeler. De koorts was weg. Na een paar minuten kwam Floor. Ik zei hij is dood. Ik voelde zijn leventje wegglippen op mijn arm. Tien weekjes jong. Wat een in en ingemene ziekte is FIP.
Floor nam hem over van me. Ze legde hem zachtjes op haar arm. Legde pootjes goed. Ik gaf hem nog een laatste knuffel.

We gaan Dorus scherp in de gaten houden. Hij eet als een reiger. Dus voor nu gaat het goed.

PopDag lieve Pop. Dag grote kleine man met je mooie bolle toet. Ren en speel maar zoveel je kan.  Zodra we het aankunnen laten we je pootafdruk en naampje laten zetten bij Opa Jan.

Liefs
Johan en Anita