Hier is mevrouw Bert, om even een woordje te schrijven. Wat een tijd heb ik achter me liggen en wat een tijd is het nog steeds nu. De dag dat Bert een ster werd, veranderde mijn leven. Leren leven met verdriet is ook leren begrijpen hoe heerlijk Bert en ik het al die jaren samen hadden. En ook wat hij me allemaal gegeven heeft aan liefde en gezelligheid en saame-zijn.
Daar was hij vooral goed in toen hij ouder was. Als jongere jongen lag zijn interesse vooral in elke dag spelen, vooral lintje onder de lap kon hij goed. Hij had veel oerkracht in zijn poten zitten, dat herinner ik me goed.
Ontwikkeling
Hoe langer ik over zijn leven nadacht, hoe meer zijn ontwikkeling me verwonderde. Toen hij bij me kwam wonen, was zijn achtergrond zozo gweest. Zwerven. Opgelapt. Weer zwerven. Ziekenboeg. Dan hier veel spanningen en veel moeten spelen. Angstklachten.
Maar we hadden elkaar nodig, hij mij om een thuis te leren voelen en ik hem voor de troost, want ik had nog veel verdriet om Tim. En op de een of andere manier, hoe weet ik nog niet, is uit dat begin een sterke en stabiele liefde gegroeid. Hoe dat kon, ga ik in het boek vertellen.
Boek
Wat ik de afgelopen tijd ook heb geleerd, is wat een bijzondere vrienden hij had. Ze staken hun helpende pootjes naar me uit in de tijd erna. En ze vertelden me keer op keer hoe bijzonder Bert voor hun persoonlijk was geweest. Dat verlegde mijn aandacht naar het heerlijke uit zijn leven. Daar gaat het om. En dat wil ik gaan bewaren in een boek, dat duurt nog even, maar het komt. Dan ga ik het vanzelf melden dus opgeven hoeft niet.
Zo leer ik weer iets bij. Verdriet mag er zijn, rouw hoort erbij, maar ik mag en wil ook kijken naar al die vreugde en liefde die er was, en dat voelen. Daar gaat het uiteindelijk om.
Saame
Nu is er ook een nieuwe website, genoemd naar het beste en mooiste woord van Bert en zijn vrienden: saame. Alles van zijn eigen website is meeverhuisd dus dat blijft bewaard. Of nou ja, bijna alles. Wie een abonnement had op de berichten-service, moet dat hier opnieuw doen. Nieuwe site, immers. Het is een technisch iets.
Op deze website is er ook ruimte voor Ollie, die sinds kort bij me woont. Voor hem is dit allemaal nieuw. We doen het dus voorzichtig aan, stap voor stap, zo komen we ook verder.
Hier liggen we saame op mijn matje, en ik knorren natuurlijk
Wat ik nog wilde zeggen dat is dat ik als huiskater zijnde een superfijn leefe heb gehad en ik weet dat dit mijn laatste blog is weeges ik ga straks ofer de Regenboogbrug. Mijn vrouw heeft me alles uitgelegd.
Tim
Ze heeft uitgelegd dat er daar katers en poezen op me wachten, zeker weete Tim, dat is de kater die hier voor mij woonde. Tim heeft erfoor gezorgd dat mijn vrouw en ik elkaar vonden en ik weet dat hij mij straks gaat helpen. En ze zei van Tim is een kleine katerman en je kunt op hem bouwen, hij helpt je met alles. En Amore is er ook, hij is een kater om fijn tegenaan te liggen. En dan zie je ook Joop en Fien en Maische die hebben hier ook gewoond. En mijn vrouw zei ook fan Bert, daar achter de Regenboogbrug, daar heb je je gezond weer terug en dan kun je alles weer.
Want eerlijk waar de laatste tijd kon ik steeds minder. En ik kon weer moeilijker eete en ik wilde alleen op mijn witte kussen hangen Als ik me eefe goed voelde, ging ik op de foto dus daar stond ik alteit goed op.
Ik vond het allerfijnste van mijn leefe:
dat ik een thuis had echt een huis dat ook foor mij was en dat ik alles mocht oferal op de bank had ik kussens en dekentjes en ik had een doos met open stukken en dat ik op bed mocht slapen en in de kast en oferal gewoon, ik woonde hier gewoon ook en ik foelde me veilig, ik was een kater met een thuis.
dat ik als ex-asieljongen met angstklachten van mijn vrouw durfde te gaan houden en zij van mij en was voor alteit dat wist ik, dat we zo veel knuffels hadden en zo veel gezelligheid, van samen op mijn matje liggen en dat ze dan van alles in mijn vacht zei, ik verstond het nooit weeges ik was dan aan het spinnen maar ik foelde het van binnen het was allemaal liefde, en ik leerde dat ik dat kon erfaren,
en ik kon ook heel feel liefde aan haar geven, dat had ik in me, en ik zorgde ook voor haar,
we hoorden bij elkaar, dat wist ik gewoon.
en ik had de zon om in te slapen en ik was Controleur Vensterbank ik maakte dat de straat veilig was, en ik keek ook in de boodschappentas voor de controle, ik telde ook mee.
dat ik op Faceboek mocht en allemaal vrienden en vriendinnen kreeg en ook dat ik Loesje ontmoette, de mooiste en liefste poes en we kregen verkering en we meelden en we zagen elkaar elke dag op feesboek, ik fond het geweldig, ik werd er gelukkig van. En ik weet achter de Regenboogbrug daar wacht Loesje ook op mij.
Saame
En toen werd ik langzaam ziek, ik moest naar de dokter steeds weer en ik deed eerlijk waar mijn best maar mijn leefes-enerzjie raakte langzaam op. En wat Bolle had gezegd, snapte ik toen, van je leeftijd dat is je tijd van leefe. Ik had zeventien jaar, twee maanden en 24 dagen.
Als je leef-tijd op is dan ga je ofer de Reegenboogbrug, zo gaat het en ik weet dat daar Tim en de anderen op me wachten om me te helpen en later komt mijn vrouw ook, dat heeft ze gezegd en dan zijn we weer saame, dus dan is het goed.
“Alweer sneks?” vroeg mijn vrouw toen de post kwam en ik dacht ja zeker weete, ik heb veel meegemaakt toen ik naar de klieniek moest en de dokter zei toen van Bert mag alles eete wat hij wil en Bert hier wilde sneks eete.
Nieuw
Ik wilde nieuwe sneks.
Mijn gewone ken ik al en die lust ik graag maar soms wil je iets anders dan gewoon, en het kan zomaar lekkerder zijn.
Ik bestelde sneks met tonijn en garnaale erin. Dat ken ik van afondeete van Almo en dat lust ik graag, dat is goed spul dus ik dacht hoe zou dit zijn.
Het kwam al heel snel in de post door de brievenbus.
Dik
Het zijn apaarte sneks, dat fiel me meteen op. Ze lijken op likwitsneks die zijn lekker slap en dat lik ik zo helemaal op, maar deze waren niet slap. Een beetje dik. Op mijn bord leken het wel stukjes. Ik keek ernaar en ik dacht wat nou.
Toen roerde mijn vrouw ze door elkaar heen en toen zag ik van o nou is het helemaal zacht. Mijn vrouw deed een beetje op haar vinger om mij te laten ruiken en ik foorzichtig ruiken want je kunt niet weete en toen kon ik het eete, ik had het helemaal op.
Lekker spul.
Gezond
En nou weet ik ook weer dat ik niet goed ben met nieuwe dingen doen. Ik snap niet meteen wat iets is en dan heb ik eefe wat hulp van thuis nodig. Dan kan ik het.
Dus als je afontuurlijk bent met eete vind je dit meteen leuk. Want het is geen likwitsnek en toch weer wel, het is net wat steefiger om te eete, dan heb je wat anders in je beleefing.
Het is fooral als je van tonijn houdt, dat denk ik want er zaten geen stukken garnale in zoals bij afondeten van Almo. Maar lekker was het wel.
En mijn vrouw zei nog van het is best gezond Bert, maar ik find een snek is een snek, dat is voor ekstra en dat is dit.
Wat het is
Wanpy Creamy Lickable Treats Tuna / Shrimp
5 sneks voor 4.09 euro
Kijk nou heb ik een gat in mijn vagt dat heeft de dokter gedaan.
Ik ben er weer en ik ben er eigenlijk alteit gewoon geweest alleen het was fielgoed maandag en toen moest ik in de taksie naar de dokter.
Weeges het kon zo niet langer zei mijn vrouw en ze had met de dokter gebeld en de dokter vond het ook. Dus dan weet je het wel als huiskater. Je moet.
Mijn tip
In de taksie heb ik me flink laten horen. Maar toen we bij de dokter waren zei ik niks meer. Ik moest blijfen en mijn vrouw moest naar huis, ik zag haar weglopen en toen was ik op mezelf.
Mijn tip aan jonge katers en poesen is: als je moet blijfen bij de dokter, dan geef je geen kik en je doet mee met het siesteem. Geefe ze je eete? Jij eet. Willen ze injeksies doen? Laat ze. Scheren ze een heel stuk uit je vagt kaal en willen ze dan een infuus doen? Doe maar. Jij gaat stil op je eigen liggen en denkt van straks mag ik weer naar huis.
De dokter zei dat ik een infeksie had. En dat mijn nieren minder goed waren. Ze knipte mijn nagels, ze kamde mijn vagt, ze deed infuus en injeksie en ik ferdroeg het allemaal en ik gaf geen kik dus. Ze zeiden van wat een lieve kater en dat soort dingen.
Dat weet je nou komen de ekstra knuffels en de sneks.
Roepen
En eindelijk hoorde ik mijn vrouw weer binnenkomen. Toen heb ik keihard en lang MEWWW geroepen, van ik ben hier, kom me halen, ik wil naar huis, en nou meteen.
Dat deed ze. En we gingen weer in de taksie.
Thuis was alles gelukkig gewoon alleen ik had een nieuw matje om op te liggen, dat was poosietief. En ik kreeg heel lekker eete want de dokter had gezegd wat hij lekker vindt, dus nou had ik Whiskas en Sheba, man man man wat eet ik dat graag.
Toestande
Maar de dagen nadat ik thuis was moest ik herstellen daarom zat ik eerst nog in de ziektewet en mocht ik geeneens op Feesboek, en ik miste al mijn vrienden zo!!
Ik kon pas later weer brokjes eete. En mijn gewone eete smaakte anders. Oorzalf hoefde niet meer maar ik kreeg wel nieuw meediesijn en dat zat in een snek. Mijn vrouw zei iets over aanpassen en een plan voor mijn gezond en ik find het best.
Alleen de dokter kwam nog eefe een injeksie geefe, zomaar thuis, niks aan en nou heb ik het meeste zin in gewoon leefe zonder toestande.
Ajoo allemaal! Leootje hier!
Jullie altijt miewsgierege rieporter fan het miews uit de stat fan Den Haag!
Vandaag ga ik mijn viedeejo-verbinding met het Katschhuis maken weeges ik wil onze broer Stan heel erg graag spreken!
Maar eerst wil Tiga wat zeggen.
Dat wil hij nu doen.
En als hij dat niet NU kan doen krijg ik een klap op mijn kop dus Tiga, je mag! Nu!
Liefe Leesers, hier istie dan, de enige egte plat Haags spreekende kater: Tigaaaa!
Tiga
Tiga: “Ja hieâh ben ik, Tiga!
Ik mot wat belangrèks kwèt.
Het mot van mèn hagtsje andâhs ken ik nie slape…
Het is niemant ontgaan.
Onze lieve graute vriend Bert is echt heel ziek en hè moes un heile dag bè ze witjas zèn!
Ze hebbe ondâhzoeke gedaan en ze hebbe hem vas en zeikâh auk lek geprik!
En ik weit nie hoe ut met jullie zit maah de witjas, de witjas die is eng!
Ik moes laats auk naah de witjas.
En eâhlijk is eâhlijk, ik hep de heile weg errenaah toe kèhagt zitte hùilûh.
Ik komt d’r maah metein voâh ùit.
Ja ik was egt bang.
En onze lieve makkâh Bert die moes d’r un heile dag zèn!
Hè was op-genaume!
Ik mot d’r nie an denkûh!
Dus Bert, asje dit leis, frient van me.
Makkâh. Maatsje. Gabbâh.
Respek man! Respek heppik voâh jâh!
Ik haup met heil mèn Haagse hagtsje dat je heil snel weâh heilemaal betâh wogt Bert.
Want makkâh van me, ut is heilemaal niks nie leuk zondâh jâh.
En wè Haagse jonges ondâh mekaah, wè steune mekaah altèd.
En nâh auk.
He, vedorie. Wogt ik weâh emooziejooneil.
Snif.
Ik was zau blè toen je weâh thùis was!
En ik haup dat je nâh thùis ken blève en dat alles weâh goed gaat met je!
Bert, je krèg de beste boemskop die ik je ken geive en ik doe ut voâhzichtag.
Hieâh.
~Boemsie~
Asjeblief.
Het is van je gabbâhtsje Tiga.
En nâh ga ik mèn knuffels hale bè mèn mèssie. Latâh!”
Stan
Stan
Ajooo, je bent weer terug bij mij, Leootje.
Dat was lief fan Tiga, dat hij eerst Ome Bert zijn boemskop wilde geven.
Hij doet soms alsof te dat hij een bullebak is maar eigelek is Tiga een heele liefe stoere jonge met een klein hartje… Maar goed. Terug naar wat ik wilde doen.
De videejo-verbinding met Stan de Man uit het Katshuisch!
Ik zit op het buroo voor de kompjoeter met me tweefoeter weeges ik ga nu me ZOEM-verbinding maken met onze ge-aadopteerde broer Stan die in het Katshuisch woont!
*klik, klik, klikkerdeklik*
Eefe wachten….
De verbinding is gestart!
Jaaaa!!! Hij doet het!
Ik zie Stan!
Kijk daar is Stan! Wauw!
Stannie! Kan je me zien??
Stan:”Jaaaaaaaaaaaaaaaaa Leoooooo! Ik zie jou!! Luid en duidelijk!”
Leootje:
“Stannie! Heb je zin om een paar fraage te beantwoorde?”
Stan: “Ja ja! Leuk! Vragen ja! Ik zal antwoorden!! Jaaaaaaaaaaaaaa zin in!”
Leootje:” Ik sal maar gelijk de aller-aller-belang-rijk-ste fraag stelle:
“Je bent geboren met pootjes die helemaal krom stonden.
Je ging eerst naar Stichting Kittenopvang Kitten & Co en daarna naar het Katshuisch omdat ze in het Katshuisch weten hoe ze kromme poten moeten ree-paa-rere.
Toen moest je egt heus waar heel erg lang met ferband om je poote en dat heb je er ook echt heel faak zelf weer derafgehaald en toen hebben ze het egt heus waar heel faak weer bij je om moeten doen. Nu hoeft dat allemaal niet meer! Dus, liefe Stan, hoe foelt het leefe nau op Bloote Poote?”
Stan:”Lekker man, this is the life!
Lekker rennen op blote pootjes, wat is dat lekker zeg.
Een tinteling aan m’n nooit-gebruikte voetkussentjes.
Moederpoes had me er wel over verteld maar dat het zo zo zo zo zo lekker zou zijn kon ik me gewoon niet voorstellen. Maar nu wel! Echt wel. Kei wel!”
Leootje: “Hoe was dat toen se werde uitgepak en niet meer ingepak?”
Stan:” Eindelijk mocht ik mijn eigen pootjes schoonmaken.
Ook daar had ik over gehoord en dat dat lekker was.
Nou, ze stond er wel de hele tijd bij te kijken of ik niet te hard aan het likken was want ze was bang dat ik wondjes zou likken.
Maar hallo?? Ik ben Stan, rap van tong maar super voorzichtig als ik mezelf lik.
Als ik moederpoes lik dan zet ik mijn schuurpapiertong in, maar bij mezelf ben ik natuurlijk wat rustiger. Die pootjes hebben genoeg voor hun kiezen gehad.
Daar ben ik echt echt echt kei en kei zuinig op!”
Leootje:”Wat foelde je toen en wat ging er door je heen?”
Stan: “Man!!!!!!!!!!!!!! Niet normaal, ik zag moederpoes naar me kijken en die straalde van trots. Ik heb haar nog nooit zo gezien. Zo trots! Echt mooi om te zien.
En toen ging ik ook echt helemaal los!
Was prachtig man! Het leven is al zo mooi maar nu werd het nog veul mooierderder!”
Leootje:”Kan je nau nóg harder renne dan dat je al dee?
Kan je nau beeter springe?”
Stan: “Ik kan alles!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik ben SUPER-Stannnieeeeeeeeeeeee!”
Leootje:”Ik zie dat je alweer begint te stuiteren!
Dankjewel Stan, dat je eefe de tijd heb genoome om mijn fraage te be-antwoorde!
Heel feel speelplesier en doe de groete aan Koning Joop.
Ooh en me doofe broertje Simon wil neussieneussie geefe aan Carolien, geef jij dat door?
Stan: “Kusje van Carolienepien terug!”
Leootje: “Doei Stan, tot de follegende keer!!”
*klik*
Soohee… Dat was fetkoelkikke!
Stan was suuperblij!
Zo zie je maar weer. Je gesont is belang-rijk.
Chester
Het is perresies wat Stannie eigelek probeert duidelek te make.
Het leefe is al leuk, maar als alles aan je liggaam het goed doet dan is het leefe nog feel leukerder!
Dus fandaag gaan onse eksteraa speeziaale kopjes naar iedereen die zit met ze gesont en iedereen die zorregt foor iemant die zit met ze gesont.
Chester
Chester zeg nau ‘piew’ weeges hij weet ook hoe het foelt als je gesont raare dinge doet.
Simon zeg ‘PRRRRWAAAH’ en dat komt omdat hij ze eige niet hoort en dat geeft niks,
hij bedoel het lief.
Tiga deelt ze boemskoppen uit maar hij doet het foorsigteg en hij doet het lief.
Hij doet heel veel denken aan ze groote frient Bert.
En ik? Ik zeg ‘mauwe’ en ik geef kopjes aan iedereen die dat noodeg heeft
Veel Liefs van Leootje en tot de follegende keer!
Boek
“Alweer sneks?” vroeg mijn vrouw toen de post kwam en ik dacht ja zeker weete, ik heb veel meegemaakt toen ik naar de klieniek moest en de dokter zei toen van Bert mag alles eete wat hij wil en Bert hier wilde sneks eete.
Dik
Wat het is
