Categorie archieven: Lucky

Lucky over dat hij naar de witte jas moest

witte jasHoi lieve allemaal, deze keer wil ik wat vertellen over mijn bezoek aan de witte jas. Voor degenen die het nog niet weten, dat is de dierendokter. Ik heb een mevrouw die de witte jas is maar eigenlijk snap ik niet helemaal waarom mijn mensen haar zo noemen. Ze heeft gewoon een andere naam maar wat nog gekker is: ze draagt helemaal geen witte jas want die is soms groen en een andere keer blauw. Toch best raar hè? Misschien weten mijn mensen niet goed wat wit voor kleur is.

Maar goed, normaal gesproken ben ik ’s nachts vaak wakker en kijk ik graag naar buiten. Ik houd dan goed de wacht en pas op mijn mama en zus. Dit vertel ik jullie omdat ik dan de morgen die daarna komt, vaak moe ben en lekker slaap. Nu was dat op de dag dat ik naar de witte jas moest, dus anders dan normaal. Ik was heel de morgen al lekker wakker, ging naar buiten en weer naar binnen en heb mijn vrouw geholpen met werken. Wel drie keer minstens! Mijn vrouw vroeg zich toen af of ik misschien al een vermoeden had dat ik naar de dokter moest voor een prik, maar ze dacht toch dat dat eigenlijk niet kon. Nu ja, ik ben toch niet gek zeker? Ik voelde allang dat er wat op het punt stond te gebeuren maar wat het precies was, wist ik toen nog niet. Maar Lucky houd je echt niet zomaar voor de gek hoor.

In de mand

Daarna ben ik toch maar een poosje gaan slapen, want ja, op een bepaald moment ben je als actieve katermans toch ook gewoon moe. Diezelfde middag was er weer iets anders witte jasdan anders… mijn man kwam eerder thuis. Dat is niet erg want toen kreeg ik lekkere soep uit een zakje. Je snapt wel dat ik die natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Ze gingen toen thee drinken dus niks aan de hand, dacht ik. Maar toen gebeurde het hoor: ineens stond de grote mand die altijd in de kast staat, in de keuken. Mijn man pakte me vast toen ik voorbij liep en stopte me zomaar in de bak. Ik heb nog een paar keer gemiauwd maar dat hielp niks want hij deed de bak niet meer open.
Toen mocht ik in dat blikken ding op wielen. Daar was het best warm in maar het ging goed hoor en we waren er al snel. Bij de dierenarts was deze keer veel te zien voor mij. Soms is er bijna niemand maar nu heb ik een bak gezien met vijf kleine poezels. Allemaal samen in één bak, snap niet hoe dat paste maar ze zaten er echt allemaal in hoor. Toen nog een paar hondjes en nog twee andere katten. Ik weet niet of ze ziek waren of voor hetzelfde kwamen als ik: een APK en een prik. Erger nog: twee prikken. Na even wachten (er kwam een hondje dat hard moest hijgen en die mocht eerst omdat hij zich niet lekker voelde) werd ik ook geroepen. Ik was inmiddels lekker lui in de bak gaan liggen maa dat zul je altijd zien, dat is dan net op het moment dat je denkt dat je niet meer hoeft en dan mag je toch nog.

Bij de witte jas

Eenmaal binnen bij de witte jas kreeg ik Algemene Poezelige Kattenkeuring. Eerst op die stomme weegschaal natuurlijk. Deze keer stond er precies hetzelfde op het scherm als de vorige keer dus misschien deed ie het nu wel goed. Soms is ie gewoon stuk denk ik. Is wel wat veel zegt ze maar ja, als ik geen natvoer eet dan kan ik niet goed op de bak dus dat schiet ook niet op. Ik bromde al toen ze me weer op tafel zette maar daar trok ze zich niet echt wat van aan. Dat had kennelijk niet genoeg indruk gemaakt en dat ik niet eens uit de bak wilde komen, daar deed ze ook al niet aan mee. Mijn man hield me vast en weet je wat ze toen deed? Zo’n koude ronde schijf op mijn buik zetten om te luisteren… brrr… misschien snappen ze niet zo goed dat ze dat ding eerst warm moeten maken? Ik heb een witte jasruisje bij mijn hartje maar dat heb ik altijd al gehad. Als het erger wordt, moeten ze gaan kijken maar nu hoeft dat nog niet. Gelukkig maar want ik wil niet nog een keer terugkomen.
Daarna kwam trouwens het ergste van alles: ze heeft me notabene twee prikken gegeven! Niet normaal maar nu kan ik er weer wel een poosje tegen en ben ik goed beschermd. Ik heb heel erg gebromd bij de tweede prik en geprobeerd te bijten maar ik moet mijn strategie de komende tijd eerst bijschaven of wat oppoetsen want ze waren me te snel af. Ze is wel lief hoor die witte jas maar ik kom er niet graag. De assistente zei nog wel dat ik een knapperd was, dat maakt veel goed hoor. Zij weet tenminste hoe je een stoere katermans moet benaderen!

Weer naar huis

Toen was het ineens klaar en kwam de mand weer terug en ben ik er meteen in gaan zitten. Moest nogal likken met mijn tong van alle spanning, dat kun je op de foto nog zien. We zijn snel naar huis gegaan en daar mocht ik meteen uit de bak. Ik ben heel de avond dicht bij mijn mensen gebleven, dat leek me het veiligste. Als zij opstonden, deed ik dat ook en ik ben nog buiten gaan liggen op tafel. Ik lig graag op tafel maar niet op die bij de witte jas hoor. Gelukkig is alles goed en hoef ik nu niet terug. Er komen nog veel donkers voordat ik weer terug moet dus nu ben ik gerust. O ja, heb mezelf natuurlijk wel heel goed gewassen toen ik thuis was, dat is belangrijk als ze aan je vachtje hebben gefriemeld.
Duimen jullie mee voor de poezels die zich nu even niet zo lekker voelen en geven jullie alle mensen en dieren die het nodig hebben, een dikke knuffel? O ja… caaf Mini mocht kennismaken met een caaf-kereltje. Ze vinden elkaar erg lief dus nu mogen ze binnenkort samen in het huis van Mini gaan wonen. Dat is nog eens goed nieuws hè?

Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Lucky over een kado dat in een doos kwam

doos
Hoi allemaal, hier ben ik weer. Eerst wil ik vragen of jullie samen met mij nog eens willen zwaaien naar caaf Maxi en poezel Muppet die een sterretje geworden zijn. We hopen dat ze nu fijn bij alle andere sterrenvriendjes kunnen zijn. Ik vind het erg verdrietig voor hun mensen en ik stuur ze troostkopjes. Natuurlijk draaien we ook nog altijd met de pootjes voor vrede en dat iedereen blij is.

Liggen

Pas geleden kwam de postbode aan de deur. Die komt wel vaker maar deze keer was er een pakketje voor mij. Nu ja, het was ook voor mijn vrouw en de rest natuurlijk maar mijn naam stond op de doos. Ik vond dat best wel spannend maar moest wachten met uitpakken tot mijn man er was, dat was leuker volgens mijn vrouwtje. Toen ben ik eerst maar een tijdje bovenop de doos gaan liggen, want ik moet ervoor zorgen dat de spulletjes die erin zitten netjes blijven en dat niemand er zomaar ineens met de doos vandoor gaat, toch? Dat kan helemaal niet meer als deze binnen staat maar veiligheid is erg belangrijk, vind ik. Daarom dooszit ik ook vaak op de vensterbank om te kijken of alles nog veilig is in de tuin. Ik zei pas al dat er vaak een rood vriendje komt maar de nieuwe buurpoes is ook al geweest. Die is nog best wel klein en die vind ik lief. Ze is rustig en doet wat snuffelen, dat is niet erg.
Maar goed, om op dat pakketje terug te komen. Je kunt wel zeggen dat het een pakket was trouwens, want anders had ik niet eens op de doos gepast. Toen mijn man thuis kwam, heb ik meteen verteld dat er iets met de postmevrouw gekomen was en dat we het moesten uitpakken. Het pakket kwam van een lieve kattenvriend die we kennen via Snuitjesboek. Die heeft heel veel werk gedaan om alles bij elkaar te zoeken en de spulletjes in te pakken in een doos. Dat is wel heel erg lief hè? Toen we de doos open hadden gemaakt, kwamen daar toch super mooie spullen uit. We zijn heel erg verwend. Vrouwtje had een mooie beker en lekkere thee maar wij kregen snoepjes, placemats om fijn op te liggen, speelgoed en een heel bijzonder iets dat ik nog niet goed ken.

Balletje

Vrouwtje kreeg de verpakking (die ik uiteraard ook van boven tot onder geïnspecteerd heb) niet snel genoeg open naar mijn zin maar toen dat gelukt was, kreeg ik iets dat ik nog nooit eerder gehad heb. Het was een soort balletje op een stokje. Dat balletje is met catnip dus nu kan ik daarmee wieven. Dat ruikt altijd zo speciaal maar ik ken dat alleen als het in een muisje of een kussentje zit, dus dit is anders maar wel heel fijn. Ik ruik er steeds aan en pak het stokje tussen mijn pootjes om ermee te spelen. Het andere speelgoed uit de doos had Molly meteen te pakken. Zij is dan al wel 11 jaar maar ze speelt soms nog als een kitten. Ik kijk dan wat zij doet, want daar kan ik nog van leren hoe het moet. Dat balletje zat dus aan dooseen stokje met een moeilijke naam… een mata-nog-wat-dinges-stokje. Zo heet het ongeveer maar ik kan het niet zo goed uitspreken. Aan dat stokje kun je likken en eraan knabbelen is ook al gelukt. Ik vind het een heel bijzonder en speciaal cadeautje en omdat ik het nog niet eerder gehad heb, is het iets waar ik nu veel mee speel.

Vrouwtje heeft het stokje buiten in het zand geprikt. Nu lijkt het op een golfbal zegt ze maar ik weet niet zo goed hoe die eruit ziet. Die staan ook wel eens ergens op kennelijk en dan moeten mensen de bal daarvan af slaan. Maar dat doe ik niet met mijn catnip balletje hoor want ik vind het veel te fijn dat deze aan een speciaal stokje zit. Ik heb het stokje uiteraard wel weer uit de grond getrokken want als het op mijn placemat ligt, kan ik er fijn mee spelen. We hebben drie placemats gekregen, dat is fijn want dan hebben we er allemaal eentje! Dat is toch echt lief van onze FB-vriend. Cadeautjes krijgen is leuk maar geven ook. Dus nu ben ik mijn vrouw aan het helpen met een verrassing voor iemand anders…wel meer dan eentje eigenlijk maar meer mag ik er nog niet over verklappen hoor. Anders is het geen verrassing meer natuurlijk.

Knuffel van Lucky

Lucky over de tuin en zin in lekker eete

tuin Hoi allemaal, ben ik weer. Ik hoop dat er geen spulletjes stuk gegaan zijn aan het huis of in de tuin want er stond weer een harde woei met veel regen en ook flitsen en donders. Ik vond het niet zo heel erg eng, want ik lag toen al een poosje binnen lekker te slapen maar Dropje was er best bang van en die piepte af en toe. Toen het over was, werd ze gelukkig ook weer rustig en ik heb haar later nog een neusje gegeven om haar gerust te stellen.

De tuin

Omdat de meneer op de televisie harde woei en regen had beloofd, had mijn man de tafels en stoelen op elkaar gezet zodat ze niet zouden wegwaaien. Dat is gelukkig niet gebeurd maar mijn waterbakje buiten (die was nog maar pas nieuw) is wel door de tuin gevlogen. Die zat best vol met water maar ja, dat was er natuurlijk zo weer uit. Ik vind het wel interessant dat de tafels nu op elkaar staan, want dan kan ik er nog steeds prima op zitten om lekker in de struiken te gluren naar vogels of proberen te kijken of er nog iemand bij de buren in de tuin zit. Die hebben alleen een blafsnuit maar de laatste weken zie ik wel meer andere poezels in hun eigen tuin of door het paadje komen dat achter onze tuin is.

Poort

Ik vind het nog steeds erg spannend als de poort open gaat maar durf daar nog altijd niet naartoe hoor. Ik ruik daar allemaal sporen van andere katten dus ik blijf gewoon lekker veilig in onze eigen tuin. Ik denk trouwens dat wij heel erg lekker gras hebben in de voortuin want er komen steeds andere poezels om dat te eten. Ik ben wel lief tegen die andere hoor… Loedertje komt gelukkig minder vaak. Dat is beter voor mijn bloeddruk zegt mijn vrouw maar ik weet niet wat ze daarmee bedoelt. Ik bloed toch nergens en druk? Nee hoor, ik heb het niet druk en voel geen druk ergens. Ik ben nu eenmaal een vrij relaxte katermans.

Snoep

Ik wilde deze keer ook nog wat vertellen over snoepen en zo. Jullie weten wel dat ik graag snoepjes en zo lust. Natvoer gaat er ook altijd wel in en een snekkie slaat deze jongen niet over. Nu heb ik tegenwoordig een soort snack ritme. Mijn man werkt ergens anders (zou wel eens mee willen want hij zegt dat er muizen zijn en dat ik daar heel hard kan rennen in lange gangen) en moet dan iedere dag met het blik op wielen daar naartoe. Als hij thuiskomt, dan vlieg ik op hem af om hem welkom te heten. Dan krijg ik ook meteen een lange knuffel. Als hij dan net binnen is, krijgen we lekkers zoals een visje of een snack. Daar ben ik prima tevreden mee, dat is een goede regeling. Maar nu heb ik ook bedacht hoe ik nog meer lekkers kan krijgen.

Let wel: brokjes vind ik oké maar je wilt als katermans nu eenmaal ook wel eens wat anders. Ik ben dol op Milkie cupjes met melk en ook op allerlei soorten snoepjes. Ik weet nu ook precies hoe ik het moet aanpakken om deze te krijgen. Beetje verveeld op en neer lopen werkt al heel goed want dan denken ze hier dat ik wat tekort kom. Dat is heus niet zo maar ik krijg dan een snoepje. Bij voorkeur nog meer dan eentje natuurlijk. Verder kan ik heel zielig miauwen of met een scheef kopje gaan zitten kijken. Op mijn allerzieligst natuurlijk. Dat werkt altijd prima. Mijn vrouw kan daar niet goed tegen en dan krijg ik soms ook weer een schaaltje met kattenmelk.

In de keuken

Ze hebben in de keuken een ding waar allemaal mensen-eten in zit. Daar blijft het koud in zeggen ze. Dat boeit me niet maar er zit wel vlees in dat ze op een boterham doen. En dan ben ik er als de kippen bij als ik de deur hoor. Dan kijk ik super zielig en krijg ik een klein stukje vlees. En dan blijf ik wachten en zielig kijken zodat ik nog een stukje krijg. Dat is best slim van mij toch? Hebben jullie ook manieren om duidelijk te maken aan je mensen dat je ook wel wat lust? Dat wil ik best wel weten zodat ik dat ook kan proberen. Maar zielig kijken, doe het maar. Je zult zien dat het werkt! Ik ben niet zielig hoor, echt niet. Maar doen alsof is de perfecte manier om snoep te krijgen. Ik ben een bedelaar en een schooier zegt mijn vrouw dan… het maakt mij niet uit hoe ze het noemt, als ik maar wat lekkers krijg! Ze hebben een heel pakje met vleesjes en daarvan kunnen ze best wel wat delen hoor. Een stukje is al genoeg want teveel is natuurlijk ook weer niet zo goed. Vooral niet voor mijn katerbuik.

Dikke knuffel van Lucky en we tetteren voor vrede en dat iedereen gezond en gelukkig is.

PS kater kitten Milo is nu al bij zijn nieuwe vrouwtje. Ik hoop dat hij het erg naar zijn zin heeft en ook wat lekkers krijgt maar dat komt vast wel goed.

Lucky over zijn tuin en over knuffels

tuinHoi lieve vriendjes, ben ik weer op deze maandag. Deze keer wil ik graag eerst knuffels vragen voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Soms is het gewoon erg fijn om die te krijgen maar zeker ook om knuffels te geven want daar word je blij van!

Deze keer wil ik het hebben over wat je allemaal in je tuin kunt meemaken en vinden. Omdat de struiken nu het warm weer is erg hard groeien en mijn mensen ze niet allemaal tegelijk kunnen knippen en niet alle takken ineens in de container passen, worden sommige struiken en boompjes nogal groot. Dat vind ik dus helemaal niet erg en mijn mama en zus ook niet want dan kun je je daar goed verstoppen en ziet niemand je heel snel. Mensen niet maar ook andere poezels en vogels niet. Dat laatste is erg handig want dan kun je als katermans wel naar de vogels kijken en zien ze jou lekker niet zitten.

Blaadjes

In de tuin is altijd van alles te beleven en kun je ook dingen vinden. Zo zitten er op blaadjes en op takken vaak kleine beestjes waar ik naar kijk en soms eet ik er wel eens eentje op als ik daar trek in heb. Meestal niet maar af en toe een vlieg smaakt me wel. Geloof wel dat er meer katten zijn die vliegen lekker vinden dus dat is niet eens zo heel apart. Nu snuffel ik dus regelmatig met mijn neus door de struiken, zeker die op de grond te vinden zijn. Daar vind je namelijk van alles. Kleine beestjes maar ook grotere. Nu zien mijn mensen dat grotere beest dus niet (heel soms als het bijna donker is wel) maar ik weet gewoon dat mijn egelvriendje daar woont. Ik kijk heel vaak in de struiken en steek dan echt mijn snuit er gewoon helemaal in. Moet wel oppassen zegt mijn vrouw dat de egel me niet prikt maar ik let heus goed op.
De egel is niet de enige extra bewoner die nu in onze tuin woont. Er wonen namelijk ook een papa en een mama mus. Dat zijn kleine vogels. En ze hebben in de heg tussen ons en de buren een nest gemaakt voor kleine musjes. Ik weet niet of ze al kleintjes hebben maar ze vliegen heel vaak op en neer dus misschien zijn de baby’s er al. Misschien zijn er ook mezenvogels een nestje aan het bouwen dus het wordt hier gezellig druk. Ik vind het heel spannend om ernaar te luisteren en naar de vogels te kijken. De natuur is mooi.

Dropje

tuinVorige week was er iets raars in de tuin of eigenlijk, er was iets raars dat met de buren te maken heeft. Onze buren hebben een Woef, een grote zwarte maar ze doet niks en kan ook niet bij ons in de tuin komen. Blafsnuit speelt vaak met een bal. Lig ik daar een beetje lui te zijn in de tuin en komt er toch ineens een geel, rond ding uit de lucht naar beneden vallen. Nou ja zeg… ik wist niet wat er gebeurde en schrok er ook best een beetje van om eerlijk te zijn. Mijn mamapoes rende naar binnen maar Dropje kwam uit haar bloempot en we gingen samen op inspectie. Samen is het veiligst want dan kun je elkaar ook meteen beschermen als dat nodig is.
Maar goed, wij dus met zijn tweetjes, plat op onze buik dus op zoek naar wat er gevallen was. Na een poosje snuffelen door de struiken hadden we het gevonden hoor! Het was een tennisbal waar de hond mee speelt. Deze kon zo hard vliegen dat hij bij ons in de tuin gekomen was. Denk dat de Blafsnuit er een grote mep tegenaan gegeven had en dat ie daarom naar ons was gevlogen. Eigenlijk waren we best geschrokken maar toen we eenmaal wisten wat het was, was het niet eng meer hoor. Mijn vrouw heeft toen de bal gepakt en teruggegooid over de schutting. Wij hebben wel duidelijk aan haar uitgelegd waar die lag zodat ze niet zo lang hoefde te zoeken. Dat is wel slim van ons, he?

tuinMijn man

O ja… gisteren was er nog wat in de tuin… ik hoorde mijn man praten maar ik zag hem dus echt niet. Dat was heel raar. Mijn vrouw zat buiten op een stoel en ik keek al naar haar of zij het snapte maar ze leek het niet gek te vinden. Ik hoorde echt mijn man praten maar waar hij zat… ik dacht eerst dat hij zich misschien net als ons verstopt had in de struiken maar geloof niet dat hij daarin past. Totdat mijn vrouw zei dat hij bij de buren in de tuin was. Dan kun je dus iemand wel horen maar niet zien. Toch blijft het raar. Gelukkig was hij daarna snel weer thuis want ik vind het erg fijn om hem te zien. Dan achtervolg ik hem overal en krijg ik veel knuffels omdat hij mij ook gemist heeft. Dat vind ik altijd heel fijn.

Veel knuffels van Lucky voor jullie allemaal

Lucky over hoe het in zijn tuin is

tuin
Hoi allemaal, hier is Lucky weer. Afgelopen zaterdag was mijn mamapoes Molly jarig en ze is 11 jaar geworden. Gisteren hield ze een Tea Party met alle kattenvriendjes. Ze heeft veel felicitaties gekregen en wil daar iedereen voor bedanken want ze is er erg blij mee. En het feestje was ook leuk met veel snekkies, lekker drinken, catnip, speelgoed en muziek. En we mochten ook nog allemaal rondrennen in de tuin.

Tuin

Deze keer wil ik iets vertellen over plekjes in de tuin waar ik graag lig. Ik heb verschillende plekken waar ik het allerliefste ga zitten. Vaak zit ik ergens bovenop zoals op het huis van de konijntjes of op de tafel zodat ik veel kan zien. De konijntjes hebben nu een huis met een schuin dak maar dat is geen probleem. Daar kan ik ook op zitten en ik glijd er niet eens af. Dropje gebruikt het dak van het huis om op de schutting te springen maar dat doe ik niet. Mijn mensen hebben twee tafels in de tuin als het mooi weer is dus dan kan ik ook altijd op een van de twee liggen. Dat doe ik graag want vanaf de tafel kun je niet alleen veel zien, je ligt er ook nog eens niet zo koud als op de stoep.

tuinBuiten

Nu het mooier en warmer weer is, kom ik ook meer buiten en dan lig ik daar vaak. De tafel is precies zo groot dat ik er als een bolletje op kan gaan liggen maar me ook helemaal lang kan maken en er lekker op kan slapen als ik dat wil. Omdat de tafel groot genoeg is voor mij, val ik er ook niet af. Met warme dagen staan er ook altijd stoelen, waaronder een fijne ligstoel die ik dan ook echt gebruik waarvoor deze bedoeld is. Mijn ervaring is dat je prima op zo’n stoel kunt slapen en doezelen en vooral als ze er een zachte handdoek op gelegd hebben. Ik ging daar al op liggen toen ik nog maar net hier woonde en nog een kitten was trouwens.
Daarnaast lig ik ook graag op een stapel stenen. Die liggen er nu nog wel maar daar gaan ze binnenkort iets mee doen. Er komt een grote zak zand (altijd erg leuk is mijn ervaring want in zand kun je graven en plasjes doen). Als er veel zand is, hebben we een extra grote kattenbak in de tuin. Daar is niks mis mee hoor. Als het zand er is, gaan mijn mensen de tuin een beetje anders maken. Het gras gaat weg en op de plek waar dat nu is komen plantjes. Dat is ook fijn want dan hebben we nog meer zand om in te graven. Ik doe dat graag en maak soms heus diepe kuilen. Mijn konijnenvriendjes helpen ook mee dan zodat ik niet alles alleen hoef te doen.
Op de plek waar nu nog zand is, komt met mooi weer het zwembad te staan. En nu moeten jullie weten, dat vind ik dus he-le-maal geweldig. Eerst hadden we een ander zwembad waar ze lucht in moesten doen voordat er water in paste. Ik kon toen op de rand liggen en zakte er een beetje in maar dat is reuze fijn liggen kan ik je zeggen. Daarna kwam er een ander zwembad, een beetje groter maar ook met randen waar je niet op kunt liggen. Dat vond ik wel een beetje jammer maar deze gaat niet zo snel stuk. Nu doen ze er, als ze het niet gebruiken, een zeil overheen en dat is superfijn want daar kan ik namelijk ook gewoon op liggen. Dan zak ik lekker een beetje door en er ligt een band onder het zeil waar ik kan precies in pas.

Mooi-weer-kater

Ik pas wel goed op dat ik niet in het water val, want een natte vacht vind ik niet zo fijn om eerlijk te zijn. Soms is er water op het zeil als er regen geweest is. Dan moet ik ook opletten dat ik daar niet in ga liggen maar het is wel lekker water om te drinken. Veel lekkerder dan uit de kraan eigenlijk maar dat vind ik van alle water dat buiten staat. En als er een keer een vliegje in zit, drink ik dat wel meteen ook mee op. Geen probleem.
Ik denk dat deze plekjes wel mijn favoriete stekjes in de tuin zijn. Omdat ik wel een mooi-weer-kater ben, kom ik alleen daar als het lekker warm is en de zon schijnt. O, ik ben nog tuineen ander belangrijk plekje vergeten waar ik graag zit. Dat is tussen de struiken. Dan kunnen ze mij niet goed zien en moeten ze me zoeken. Verstoppertje spelen doe ik graag en kan ik ook heel goed. Dan roepen ze mij en zien ze me niet, hihi. Er zijn best veel plekjes in onze tuin om je te verstoppen. En als ik dan toch met mijn kop in de struiken zit, kan ik meteen op zoek gaan naar kleine beestjes en vogeltjes bekijken. Ik mag ze niet pakken zeggen mijn mensen maar alleen er naar kijken vind ik ook al super spannend hoor! Dan ga ik tetteren en met mijn staart zwiepen.

Dikke knuffel van Lucky en ik hoop dat jullie ook zulke fijne plekjes hebben. Misschien ook buiten in een tuin (en ja, wij zijn echt verwende katten dat we die hebben) of op een balkon. Dat hebben wij dan weer niet maar dat lijkt me ook best prettig. Als ze er dan maar een stoel met een zacht kussen op zetten… en binnen heb ik trouwens ook mijn favoriete plekjes, waar helemaal niks mis mee is! Daar kan ik een andere keer ook nog over vertellen.