Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik wat vertellen over mijn bezoek aan de witte jas. Voor degenen die het nog niet weten, dat is de dierendokter. Ik heb een mevrouw die de witte jas is maar eigenlijk snap ik niet helemaal waarom mijn mensen haar zo noemen. Ze heeft gewoon een andere naam maar wat nog gekker is: ze draagt helemaal geen witte jas want die is soms groen en een andere keer blauw. Toch best raar hè? Misschien weten mijn mensen niet goed wat wit voor kleur is.
Maar goed, normaal gesproken ben ik ’s nachts vaak wakker en kijk ik graag naar buiten. Ik houd dan goed de wacht en pas op mijn mama en zus. Dit vertel ik jullie omdat ik dan de morgen die daarna komt, vaak moe ben en lekker slaap. Nu was dat op de dag dat ik naar de witte jas moest, dus anders dan normaal. Ik was heel de morgen al lekker wakker, ging naar buiten en weer naar binnen en heb mijn vrouw geholpen met werken. Wel drie keer minstens! Mijn vrouw vroeg zich toen af of ik misschien al een vermoeden had dat ik naar de dokter moest voor een prik, maar ze dacht toch dat dat eigenlijk niet kon. Nu ja, ik ben toch niet gek zeker? Ik voelde allang dat er wat op het punt stond te gebeuren maar wat het precies was, wist ik toen nog niet. Maar Lucky houd je echt niet zomaar voor de gek hoor.
In de mand
Daarna ben ik toch maar een poosje gaan slapen, want ja, op een bepaald moment ben je als actieve katermans toch ook gewoon moe. Diezelfde middag was er weer iets anders
dan anders… mijn man kwam eerder thuis. Dat is niet erg want toen kreeg ik lekkere soep uit een zakje. Je snapt wel dat ik die natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Ze gingen toen thee drinken dus niks aan de hand, dacht ik. Maar toen gebeurde het hoor: ineens stond de grote mand die altijd in de kast staat, in de keuken. Mijn man pakte me vast toen ik voorbij liep en stopte me zomaar in de bak. Ik heb nog een paar keer gemiauwd maar dat hielp niks want hij deed de bak niet meer open.
Toen mocht ik in dat blikken ding op wielen. Daar was het best warm in maar het ging goed hoor en we waren er al snel. Bij de dierenarts was deze keer veel te zien voor mij. Soms is er bijna niemand maar nu heb ik een bak gezien met vijf kleine poezels. Allemaal samen in één bak, snap niet hoe dat paste maar ze zaten er echt allemaal in hoor. Toen nog een paar hondjes en nog twee andere katten. Ik weet niet of ze ziek waren of voor hetzelfde kwamen als ik: een APK en een prik. Erger nog: twee prikken. Na even wachten (er kwam een hondje dat hard moest hijgen en die mocht eerst omdat hij zich niet lekker voelde) werd ik ook geroepen. Ik was inmiddels lekker lui in de bak gaan liggen maa dat zul je altijd zien, dat is dan net op het moment dat je denkt dat je niet meer hoeft en dan mag je toch nog.
Bij de witte jas
Eenmaal binnen bij de witte jas kreeg ik Algemene Poezelige Kattenkeuring. Eerst op die stomme weegschaal natuurlijk. Deze keer stond er precies hetzelfde op het scherm als de vorige keer dus misschien deed ie het nu wel goed. Soms is ie gewoon stuk denk ik. Is wel wat veel zegt ze maar ja, als ik geen natvoer eet dan kan ik niet goed op de bak dus dat schiet ook niet op. Ik bromde al toen ze me weer op tafel zette maar daar trok ze zich niet echt wat van aan. Dat had kennelijk niet genoeg indruk gemaakt en dat ik niet eens uit de bak wilde komen, daar deed ze ook al niet aan mee. Mijn man hield me vast en weet je wat ze toen deed? Zo’n koude ronde schijf op mijn buik zetten om te luisteren… brrr… misschien snappen ze niet zo goed dat ze dat ding eerst warm moeten maken? Ik heb een
ruisje bij mijn hartje maar dat heb ik altijd al gehad. Als het erger wordt, moeten ze gaan kijken maar nu hoeft dat nog niet. Gelukkig maar want ik wil niet nog een keer terugkomen.
Daarna kwam trouwens het ergste van alles: ze heeft me notabene twee prikken gegeven! Niet normaal maar nu kan ik er weer wel een poosje tegen en ben ik goed beschermd. Ik heb heel erg gebromd bij de tweede prik en geprobeerd te bijten maar ik moet mijn strategie de komende tijd eerst bijschaven of wat oppoetsen want ze waren me te snel af. Ze is wel lief hoor die witte jas maar ik kom er niet graag. De assistente zei nog wel dat ik een knapperd was, dat maakt veel goed hoor. Zij weet tenminste hoe je een stoere katermans moet benaderen!
Weer naar huis
Toen was het ineens klaar en kwam de mand weer terug en ben ik er meteen in gaan zitten. Moest nogal likken met mijn tong van alle spanning, dat kun je op de foto nog zien. We zijn snel naar huis gegaan en daar mocht ik meteen uit de bak. Ik ben heel de avond dicht bij mijn mensen gebleven, dat leek me het veiligste. Als zij opstonden, deed ik dat ook en ik ben nog buiten gaan liggen op tafel. Ik lig graag op tafel maar niet op die bij de witte jas hoor. Gelukkig is alles goed en hoef ik nu niet terug. Er komen nog veel donkers voordat ik weer terug moet dus nu ben ik gerust. O ja, heb mezelf natuurlijk wel heel goed gewassen toen ik thuis was, dat is belangrijk als ze aan je vachtje hebben gefriemeld.
Duimen jullie mee voor de poezels die zich nu even niet zo lekker voelen en geven jullie alle mensen en dieren die het nodig hebben, een dikke knuffel? O ja… caaf Mini mocht kennismaken met een caaf-kereltje. Ze vinden elkaar erg lief dus nu mogen ze binnenkort samen in het huis van Mini gaan wonen. Dat is nog eens goed nieuws hè?
Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

zit ik ook vaak op de vensterbank om te kijken of alles nog veilig is in de tuin. Ik zei pas al dat er vaak een rood vriendje komt maar de nieuwe buurpoes is ook al geweest. Die is nog best wel klein en die vind ik lief. Ze is rustig en doet wat snuffelen, dat is niet erg.
een stokje met een moeilijke naam… een mata-nog-wat-dinges-stokje. Zo heet het ongeveer maar ik kan het niet zo goed uitspreken. Aan dat stokje kun je likken en eraan knabbelen is ook al gelukt. Ik vind het een heel bijzonder en speciaal cadeautje en omdat ik het nog niet eerder gehad heb, is het iets waar ik nu veel mee speel.
Hoi allemaal, ben ik weer. Ik hoop dat er geen spulletjes stuk gegaan zijn aan het huis of in de tuin want er stond weer een harde woei met veel regen en ook flitsen en donders. Ik vond het niet zo heel erg eng, want ik lag toen al een poosje binnen lekker te slapen maar Dropje was er best bang van en die piepte af en toe. Toen het over was, werd ze gelukkig ook weer rustig en ik heb haar later nog een neusje gegeven om haar gerust te stellen.
Poort
Ze hebben in de keuken een ding waar allemaal mensen-eten in zit. Daar blijft het koud in zeggen ze. Dat boeit me niet maar er zit wel vlees in dat ze op een boterham doen. En dan ben ik er als de kippen bij als ik de deur hoor. Dan kijk ik super zielig en krijg ik een klein stukje vlees. En dan blijf ik wachten en zielig kijken zodat ik nog een stukje krijg. Dat is best slim van mij toch? Hebben jullie ook manieren om duidelijk te maken aan je mensen dat je ook wel wat lust? Dat wil ik best wel weten zodat ik dat ook kan proberen. Maar zielig kijken, doe het maar. Je zult zien dat het werkt! Ik ben niet zielig hoor, echt niet. Maar doen alsof is de perfecte manier om snoep te krijgen. Ik ben een bedelaar en een schooier zegt mijn vrouw dan… het maakt mij niet uit hoe ze het noemt, als ik maar wat lekkers krijg! Ze hebben een heel pakje met vleesjes en daarvan kunnen ze best wel wat delen hoor. Een stukje is al genoeg want teveel is natuurlijk ook weer niet zo goed. Vooral niet voor mijn katerbuik.
Hoi lieve vriendjes, ben ik weer op deze maandag. Deze keer wil ik graag eerst knuffels vragen voor iedereen die daar behoefte aan heeft. Soms is het gewoon erg fijn om die te krijgen maar zeker ook om knuffels te geven want daar word je blij van!
Vorige week was er iets raars in de tuin of eigenlijk, er was iets raars dat met de buren te maken heeft. Onze buren hebben een Woef, een grote zwarte maar ze doet niks en kan ook niet bij ons in de tuin komen. Blafsnuit speelt vaak met een bal. Lig ik daar een beetje lui te zijn in de tuin en komt er toch ineens een geel, rond ding uit de lucht naar beneden vallen. Nou ja zeg… ik wist niet wat er gebeurde en schrok er ook best een beetje van om eerlijk te zijn. Mijn mamapoes rende naar binnen maar Dropje kwam uit haar bloempot en we gingen samen op inspectie. Samen is het veiligst want dan kun je elkaar ook meteen beschermen als dat nodig is.
Mijn man
Buiten
een ander belangrijk plekje vergeten waar ik graag zit. Dat is tussen de struiken. Dan kunnen ze mij niet goed zien en moeten ze me zoeken. Verstoppertje spelen doe ik graag en kan ik ook heel goed. Dan roepen ze mij en zien ze me niet, hihi. Er zijn best veel plekjes in onze tuin om je te verstoppen. En als ik dan toch met mijn kop in de struiken zit, kan ik meteen op zoek gaan naar kleine beestjes en vogeltjes bekijken. Ik mag ze niet pakken zeggen mijn mensen maar alleen er naar kijken vind ik ook al super spannend hoor! Dan ga ik tetteren en met mijn staart zwiepen.