Hallo vriendjes, hier ben ik weer. Lucky de roodwitte kater met een maatje meer. Waarom ik dat zeg deze keer vragen jullie je misschien af? Nou, niet wanneer ik deze blog schrijf maar op de dag dat jullie mijn verhaal lezen, moet ik dus voor een prik naar de witte jas en daar heb ik dus echt helemaal geen zin in.

Mijn vrouw heeft het me al verteld want dan mag ik vast een plan maken om de witte jast te bijten heeft ze gezegd. Nu ja, ze heeft liever dat ik dat niet doe maar ze hebben het daar iedere keer maar weer over die onsen en kilo’s en zo… dat vind ik dan niet zo leuk en vooral die priknaald in mijn vachtje en velletje. Dat hoeft van mij dus echt niet. En echt he, ik zweer jullie dat die weegschaal daar stuk is. Die geeft nooit het goede aan. Hebben jullie dat nu ook?

Rennen

Nu wil ik het deze keer eens hebben over rennen. Denken jullie nu, die Lucky rent nooit want anders was hij geen maatje meer kat? Dat is toch niet helemaal waar. Ik ren namelijk wel regelmatig door het huis. Dit kan ik doen als ik alleen ben maar ook samen met vooral Molly. Die rent namelijk ook nog wel eens graag heel erg hard. Dropje houdt daar wat minder van want die gaat dan snel op de krabpaal liggen om te kijken hoe wij rennen. Maar goed, als ik aan het rennen sla, dan steekt mijn staart helemaal rechtop de lucht in. Daaraan kunnen mijn mensen zien dat ik de dolle vijf minuten heb en ik doe dan ook meestal mijn oren helemaal plat. De ondeugendheid straalt er dan vanaf zeggen ze hier.

Moe

Ik ren van buiten naar binnen, vlieg in de keuken zowat uit de bocht en in de kamer draai ik vliegensvlug weer om en ren weer de tuin in. Daarbij is het het makkelijkste als de deur open staat maar door het luik kan ook. Dat rammelt dan altijd wel een beetje en om eerlijk te zijn hebben we ook de rand die erom heen zit stuk gerend. Nu ja, dan maar een keer een ander luik in de deur hebben ze beloofd. Voor mij hoeft dat niet want ik heb liever dat ik gewoon door de open deur naar buiten kan. Maar daar is het nu buiten te koud voor. Daarom moeten we ook hard rennen om het warm te krijgen. Weet je, als Molly en ik samen rennen, dan rent zij meestal eerst hard achter mij aan. Maar Lucky is niet gek hoor want ik keer dan ineens gewoon om en dan ren ik achter haar aan! Dat is serieus leuk spelen wat we dan samen doen. O ja, ik ren ook graag de trap op en weer af. Dat kan serieus hard gaan hoor want dan stamp ik lekker hard op de treden. Als een olifant noemen mijn mensen dat.
Na het rennen ben ik soms wel wat moe maar meestal ga ik eerst eten omdat ik dan honger heb. Na het rennen wil ik veel brokjes maar een snack is natuurlijk ook goed. Nu is mijn man dit weekend bij de winkel geweest en heeft een nieuw soort snacks mee gebracht. Het zijn grote zakken dus dat staat me wel aan. Nu maar hopen dat ze ook lekker smaken natuurlijk. Het spannendste komt alleen nog: er was ook een doos in de winkel van de snoepjes gekomen en die voor ons was. Daar zaten lekkere blikjes met visjes in (misschien kan ik er eentje delen met Loes, die houdt erg van vis zeggen ze) maar het mooiste wat erin zat, zien jullie op de foto.

De doos

Ik vond het heel erg spannend toen mijn man met een doos kwam waarin iets voor ons zat. Hij heeft de doos opengemaakt en jullie zien wel dat we verwend zijn. Dit is nog van Kattenklaas en de Kerstman samen. Dat vinden wij helemaal goed natuurlijk. Onze speciale sokken voor aan de muur komen ook nog in de kamer te hangen. Daar past misschien ook nog wel wat lekkers in. We zijn immers helemaal geen verwende katten hier hoor. Maar we geven ook wat aan de poezels in het asiel. Die hebben per slot van rekening ook een fijne kerst nodig. Allemaal samen is dan nog belangrijker.

Met Kerst ben ik er een keertje niet op de blog. Dan komt het mooie Kerstverhaal van Loes, Doorie en iedereen die eraan aan meedoet. Gaan jullie dit ook allemaal lezen? Het wordt een heel mooi en warm verhaal dat precies bij Kerst past! Iedereen alvast fijne feestdagen en de beste wensen voor het nieuwe jaar. Heel veel knuffels en we tetteren ook nog altijd samen met Kever mee voor vrede.

Lucky

Hoi dierenvriendjes en jullie mensen, deze week ben ik Lucky er weer. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zoveel beleefd heb maar denk dat het volgende keer misschien wel eens spannender kan zijn. Waarom ik dat denk, zal ik jullie proberen uit te leggen.

Cadeautjes

Volgende week komt Sinterklaas om cadeautjes te brengen. Eigenlijk is het dan ook gewoon een Kattenklaas want als je als poezel lief geweest bent, dan krijg je wat lekkers of wat leuks. Ik ben natuurlijk altijd heel lief, dat snappen jullie wel. Ik hoop dat ik wat krijg maar vooral eigenlijk dat alle beestjes dat ook krijgen. Zeker ook de poezels en hondjes en alle andere dieren die nog geen eigen huisje hebben en nog in een asiel wonen of misschien wel ergens in de kou moeten slapen. Dat is niks leuk natuurlijk want een warm huisje met mensen die je knuffelen is veel beter. Daarom tetter ik ook iedere week samen met mijn vriend Kever mee voor vrede en dat iedereen gelukkig mag zijn.

Even buiten

Wat die kou betreft: ik maak nu buiten niet zoveel mee omdat het veel kouder is en ik vaak binnen ben. Ik mag ’s morgens nog wel even in de tuin maar daar geef ik niet zo veel om. Er groeit geen gras meer om aan te knabbelen en het is vooral te koud naar mijn zin. Ik wil nog wel iedere avond even in de voortuin om te kijken of er geen andere poezels komen maar ook dat doe ik maar even. Anders wordt mijn jasje te koud en dan duurt weer warm worden wel lang. Ik lig nu ook veel in mijn hangmat of op de zachte plaid op de bank want dat is het fijnste. En dan vooral tegen mijn man aan want dat is prettig. En dan krijg ik ook vaak een knuffel trouwens.
Gisteren zat ik op de vensterbank en toen gebeurde er ook wel wat spannends. Ik zit daar vaak te kijken en het was al licht hoor dus dan kun je veel zien. Soms zie ik een woef maar deze keer zat er ineens een heel speciale poezel in de tuin. Mijn vrouw zei dat het een Siamees was. Nu weet ik niet zo goed wat dat dan precies is maar ik zag wel dat het een bijzondere soortgenoot was. Het is wel een poezel zoals jullie en ik zijn maar dan toch net wat anders. Zo eentje zie je hier niet zo vaak. Ik heb heel lang gekeken en poes keek ook terug naar mij. Mijn vrouw was heel trots dat ik niet boos geworden ben of lelijk heb gedaan. Ik heb alleen gekeken en we hebben met de neus tegen het raam een soort van aan elkaar gesnuffeld. Dat is een beetje eng maar niet zo heel erg want er zit glas tussen dus dan kun je elkaar niet echt goed raken natuurlijk. Ik vond de andere een lieve poes en heb heel hard met mijn staart gezwiept toen ik haar zag. Ik zou best vriendjes willen worden met haar dus wie weet kom ik haar met warmer weer buiten ook eens tegen.

Binnen

Ik heb trouwens deze week ook goed samengewerkt met mijn zus Dropje. Zij zat buiten in de tuin en er waren vogels. Mijn mensen geven de vogels zaadjes en zo omdat het kouder is. Maar goed, ik lag binnen op tafel bij mijn vrouw en Dropje keek naar de vogels. Er waren er best veel aan het eten dus ik wilde er toch het mijne van weten. Ik keek eerst goed of ik de sprong kon wagen (nu ja, sprong is wat veel gezegd maar ik kroop door het stomme luik) en toen ging ik buiten op de stoep liggen, helemaal plat op mijn buik. Ik maak me dan zo klein mogelijk en doe heel stil zodat de vogels me niet zien of horen.
Dropje zag wat ik deed en ging toen hetzelfde doen. We zijn toen allebei samen vanaf een andere kant naar de merel-vogel geslopen maar deze was te slim. Hij had ons toch door en vloog snel weg. Jammer voor ons maar we hadden wel goed samengewerkt dus dat was ook fijn. Maar helemaal snap het ik toch niet…we deden zo zachtjes en we werden nog gezien. Die merels hebben zeker super oren of zo. Die oren kun je bij vogels niet eens zien dus hoe ze zo goed kunnen horen, dat begrijp ik niet helemaal. Maar goed, de volgende keer pak ik het misschien beter anders aan. Eigenlijk mag ik geen vogels vangen van mijn vrouw maar ja, ik ben wel een stoere katermans en dan hoort dat er toch een beetje bij. Vind ik.

Slapen

Na al mijn avonturen met soortgenootjes en vogels ben ik maar lekker gaan slapen. Dat blijft naast eten toch een grote hobby van me. Veel knuffels van Lucky en ik hoop dat iedereen wat lekkers of leuks van Kattenklaas, huh Sinterklaas en zijn Pieten krijgt!

Hoi lieve kattenvriendjes en jullie mensen, Lucky weer deze week. Ik moet zeggen dat ik alle verhaaltjes altijd spannend en leuk vind want is ook fijn om over vriendjes te lezen en te weten te komen wat zij zoal meemaken en voelen.

Op de stoep

Nou wat er deze keer gebeurd is… mijn vrouw vond het ook best bijzonder moest ik erbij zeggen van haar.
Maar goed, vorige keer heb ik jullie verteld van die rode kater van een stukje verderop he? Nou, die zat dus gisteren op de stoep, net achter het hekje dat om de tuin staat. En ik zat in de tuin. En ineens zagen we elkaar. Oeps… ik weet niet wie er het hardste schrok van ons tweetjes maar hij sprong over het hekje en zag ineens mij staan denk ik. We kregen allebei een dikke staart van de schrik en ik ben snel naar binnen gerend, meteen naar de zolder want daar is het veilig. De andere rende snel naar zijn huis zei mijn vrouw. Pff… dat was best even schrikken want het was nog donker ook.

Zacht

Toen ik later terug in de kamer kwam, ben ik heel dicht bij mijn man gaan liggen want ook dat is veilig. Ik lig de laatste week heel veel op de bank. Ik zal jullie vertellen waarom. Het is goed hoor, niet omdat ik steeds bang ben of zo. Mijn vrouw ging vorige week brokjes verdienen voor ons. Heel goed natuurlijk en mijn man was thuis, dus dat was fijn. Hij had een grote doos die al een poosje binnen stond. Ik vond de doos eigenlijk al erg leuk want daar kon ik prima op liggen.
Toen heeft hij de doos opengemaakt en er kwam een super zachte en fluffy plaid uit. De oude op de bank was versleten zei hij dus die nieuwe mocht erop liggen. Daar zijn wij het als katten helemaal mee eens want die plaid is me toch heerlijk zacht om op te slapen. Ik heb meteen een plekje gekozen en daar lig ik zowat de hele dag. Heerlijk hoor! Hoop dat jullie ook zo’n zachte deken in huis hebben. Als je het koud hebt, kun je er trouwens ook nog onder gaan liggen. Dat is nog eens handig.

Nieuwe hangmat

De plaid is niet het enige ding dat in een doos gekomen is. Ik heb jullie al wel eens verteld over de nieuwe hangmat. Die ene waar we allemaal niet in wilden liggen. Nou, ik zal jullie zeggen: dat willen we nog steeds niet. Maar toen kwam er weer een doos met de postmevrouw. Het is altijd spannend als ze wat nieuws brengen en ik ga ook meteen kijken wat het is natuurlijk. Het was een supergrote doos, denk dat er wel drie keer een Lucky kater in paste om eerlijk te zijn. Ik ging natuurlijk eerst op de doos zitten maar die zakte een beetje in dus dat was toch niet het beste idee van mijn kant. Dus ik er weer af en wachten totdat de doos open ging. Een beetje nieuwsgierige kater moet natuurlijk wel alles wat gebeurt goed in de gaten houden. Dat is zeer voornaam om te doen.
En weet je wat er in die doos zat? Een nieuwe hangmat! Een hele mooie blauwe met een print erop. Er staat LIEF op. Denk dat mijn mensen mij daarmee bedoelen als ik er in ga liggen, denken jullie ook niet? Nu ben ik vaak nogal lief (ook ondeugend hoor) maar deze hangmat vind ik wel oké. Op de foto’s zien jullie mij erin liggen. De ene foto was de oude hangmat maar die is nu wel echt versleten. Best jammer want daar lag ik ook wel prima in. Die ze daarna kochten, die hebben we nooit geprobeerd. Sterker nog: niet eens aangekeken. Mijn vrouw snapt het niet waarom want ik ben nogal van het uitproberen maar die hangmat beviel me gewoon niet zo. Deze die we nu hebben weer wel. Mijn vrouw was wel heel blij maar ook nogal verbaasd dat ik wel in deze ga liggen.

Dromen

Zo zie je maar… alle dozen die ze brengen kunnen heel leuk zijn. Ik lig graag in een doos, slaap er soms ook in maar je moet natuurlijk ook goed inspecteren wat er zoal in zit. Wie weet is het wel een nieuwe mand of zoiets. Mijn mensen hebben gezegd dat ik misschien binnenkort ook wel wat lekkers krijg nu Sinterklaas in het land is. Dat zou toch mooi zijn. Ik droom er nog maar even verder van en hoop dat alle poezels wat fijns krijgen. Dat zou toch het mooiste van allemaal zijn.

Knuffel van Lucky

PS Ik kan pas dinsdag een antwoord sturen maar hoop dat jullie wel alvast een reactie geven want dat is super leuk!

Hoi lieve allemaal, deze week vertel ik wat over een avontuur dat ik de afgelopen week beleefd heb. Het avontuur was best spannend maar ik hoop dat jullie het niet te eng vinden. Ik ben wel heel voorzichtig geweest hoor dus geen zorgen, alles goed hier.

Het is dan nu wel Halloween dus dat maakt het misschien wat eng. Ik heb jullie al wel eens verteld dat mijn zwarte zusje Dropje soms de tuin uit gaat hè, ook als het donker is. Ik doe dat niet, want er zit iets op de schutting dat rolt als ik erover heen wil stappen dus mij lukt dat niet. Dropje kan dat wel maar snap zelf niet zo goed hoe ze dat doet. Ik denk dat het ook een beetje tegen mij werkt dat ik een maatje meer kater ben en zij is van de slanke kattentak zeg maar. Die sjeest gewoon zo over dat rolsysteem en dan is ze weg. Maar mij zie je niet buiten de tuin en echt niet als het donker is, want dan blijf ik dus binnen. Als Dropje soms weg is, ga ik wel een keertje kijken of ze terug komt maar ik blijf zelf niet lang weg dan.

Vensterbank

Nu ben ik niet ’s werelds meest dappere kater maar soms durf ik ineens weer wat nieuws. Ik zat pas een keertje op de vensterbank (binnen dus) toen ik in de voortuin een andere poezel zag. Mijn mensen denken dat het een katermans is, net als ik, maar ze weten dat niet helemaal zeker. Hij lijkt wel op mij maar heeft alleen rood in zijn vachtje. Mijn man heeft een bloembak gemaakt die in de tuin staat, recht voor het raam. Dus daar zat meneer de kater gewoon, doodleuk. Ik werd niet boos maar was vooral erg nieuwsgierig en we hebben even gesnuffeld. Nu ja, niet echt aan elkaar want er zit een glazen plaat tussen. Dat noemen mensen een raam. Het was al donker toen maar we konden elkaar goed zien want daar staat zo’n hoge paal op straat met een lichtje erin.

De tuin

En toen kwam het meest spannende van allemaal. Mijn vrouw ging door de deur naar de gang om buiten de post uit de brievenbus te halen. En ik mocht mee de gang in. Dat laatste mag ik dus wel vaker maar er was nog een deur die ze deze keer open deed. Ik kwam in een kleine hal en toen ging de voordeur ook open. Dat deed mijn vrouw natuurlijk want ze moest naar buiten om de brieven te halen. Ik zat al voor de deur toen deze nog dicht was en miauwde een beetje. Zachtjes hoor want heel hard gillen laat ik doorgaans aan Dropje over. Die maakt altijd het meeste geluid zeggen ze hier. Mijn vrouw begreep me wel en wist wat ik wilde. De tuin in! En dat mocht toen ook want het was wel al donker maar niet koud.

Toen ben ik samen met mijn vrouw in de tuin voor het huis geweest. Alleen mag niet want dat is dicht bij de straat en daar rijden auto’s en fietsen dus dat kan gevaarlijk zijn. Of soms komt er iemand met een woef voorbij natuurlijk want die moeten dan wandelen. Maar goed, ik sprintte dus zo hard als mijn katerpootjes me konden dragen de voortuin in. Op zoek naar die rode natuurlijk. Die was allang weg maar dat had ik nog niet ontdekt toen. Mijn vrouw zei later toen we binnen waren dat hij onder het blik met wielen zat maar ik zag hem niet meer. Maar wat ook super was, was dat ik een spoor in de tuin vond. Ik denk nog van meer poezenbeesten want er komen ook wel eens andere in mijn tuin. Ik rook en snuffelde dat het een lieve lust was en heb me er heel goed vermaakt. Er kwam maar één auto voorbij en die vond ik niet eng want mijn vrouw was toch bij me en zorgde ervoor dat ik niet uit de tuin ging.

Griezelig

Ik ben denk ik wel duizend minuten of zo in de tuin geweest. Totdat er een mevrouw aankwam die ik niet kende. Ze zag mij en praatte ook tegen me. Eerst bleef ik zitten hoor maar toen mijn vrouw met haar praatte, ben ik snel naar binnen gerend. Stel dat ze besloot om bij ons binnen te gaan zeg. Dat wil ik toch liever niet. Ze was aardig hoor en zei dat ik een mooie grote kater was. Dat was wel een bonus moet ik zeggen. Wat later kwam mijn vrouw ook weer binnen en gingen we samen op de bank liggen. Ik heb heel mijn avontuur verteld aan Molly aan Dropje. Dat snappen jullie wel. En heel veel geknuffeld met mijn mensen. Ik moet er nog erg aan wennen dat mijn vrouw nu ook af en toe ergens anders dan thuis brokjes gaat verdienen, maar we halen het knuffelen dan echt wel in hoor. Dat gaat gewoon door, dat staat vast.

Veel knuffels voor iedereen van Lucky en als jullie Halloween griezelig vinden (net als ik) dan blijven jullie gewoon lekker binnen bij je mensen. Fijn dicht bij elkaar is niks mis mee en jullie hoeven niet snoepjes op te halen langs de deuren. Die vraag je gewoon aan je mensen, dat doen wij vandaag ook nog een keertje extra! Trick or treat (van Molly geleerd want die kan Engelands miauwen).

Hallo lieve vriendjes, vorige keer ging het een beetje mis met de blog beantwoorden maar iedereen super bedankt voor de lieve reacties. Ik kom er deze keer op terug hoor maar mijn vrouw is vandaag heel de dag druk en dan kan ik niet steeds aan de laptop. Ze heeft nu wat anders dan anders en daarvoor moet ze twee dagen steeds maar werken. Ik ben gelukkig niet alleen want Molly en Dropje zijn er natuurlijk ook en als mijn man thuiskomt, kunnen we gewoon met hem knuffelen.

Grote tas

Deze keer wil ik het wel even over dat knuffelen hebben. Nu weten jullie wel dat Molly en Dropje nogal bang zijn van mensen die ze niet zo goed kennen. Ik heb dat wat minder want als nieuwsgierige katermans wil je natuurlijk wel weten wat er gebeurt in huis en wie er binnen komen. Als het bezoek er even is, kom ik gewoon tevoorschijn. Je weet immers maar nooit: misschien hebben ze wel snacks of speelgoed bij zich en daar moet je natuurlijk wel als de kippen bij zijn. Ook als je een kat bent. Maar goed, vorige week was er wat anders dan anders. Eerst kwam de buurvrouw wat halen, wist niet goed wat maar dat begreep ik later wel. Ze kwam de sleutel van de voordeur halen want ze moest bij ons in huis kunnen.
Waarom vraag je je misschien af? Het was al een hele poos geleden dat mijn mensen een nacht weg waren. Ik was het eigenlijk ook al weer vergeten hoe dat precies was maar later wist ik wel dat het deze keer hetzelfde ging als toen. Mijn mensen hadden eerst een grote tas gepakt op zolder… echt zo eentje waar denk ik wel drie of vier katers van mijn formaat inpassen dus dan weet je wel hoe groot die tas is. Er was ook een kleinere tas bij trouwens. Daar deden ze flesjes en zo uit de kast in. Kijk, als poezel heb je dat spul allemaal niet nodig maar mensen moeten dat wel hebben om lekker fris te ruiken en een schone vacht te krijgen. De grote tas werd gevuld met vachtjes en zo en ging toen in de auto.

Buurvrouw

Mijn man zette de emmer met brokjes op de aanrecht, ging kijken of we nog genoeg hadden en ook of de konijntjes nog wat bij moesten hebben. Iedereen genoeg hoor, zoveel brokken zitten er vaak niet eens tegelijk in het bakje, dus dat viel me wel direct op. Toen kreeg ik een knuffel en Molly en Dropje ook en het kattenluikje moest op slot. Gaf niet want het was erg koud toen. En toen gingen mijn mensen weg. Dat doen ze wel vaker maar ze komen altijd snel terug. Dan hebben ze eten of zo gekocht. En snoep voor ons. Maar het werd later en later en ik had al honderd uur of zo geslapen en toen waren ze er nog steeds niet. Ik vroeg het aan Molly of zij wist waar ze bleven. Ze zei iets over vakantie of zo… ik weet niet goed wat dat is maar ze kwamen niet thuis toen het al donker werd. Dus ik deed maar net als Molly: veel slapen.
De dag daarna kwam ineens de buurvrouw terug. Ik schrok er eerst een beetje van moet ik zeggen. Niet omdat ze eng is maar omdat ze binnen kwam en mijn mensen er zelf niet waren. Dat is best raar hoor. Ze ging de konijntjes eten en water geven maar ik mocht niet mee buiten. Iets met Dropje die dan zou ontsnappen en ze kon haar niet vangen. Dat hoeft toch ook niet dacht ik nog maar ik bleef netjes achter de deur op haar wachten. Ze kwam best wel snel terug en toen kregen wij ook brokjes en lekkere snoepjes… dat was best boffen en ik kreeg ook een fijne aai over mijn bol. Knuffelen met andere mensen is ook best fijn hoor. Alleen even net wat anders.

Inhalen

Na twee donkers kwam er een dag met mooi weer maar we moesten nog binnen blijven. En ineens gebeurde het: ik hoorde de auto van mijn mensen en kwam meteen uit mijn mand om te gaan kijken. Ze waren er weer! Wij helemaal blij en omdat het zonnetje er was, mochten we ook weer buiten. Dat heb ik even snel gedaan en daarna kreeg ik lekkere kip. Dat was nog eens boffen.
Ik heb de hele avond tegen mijn man aan liggen slapen en de dag daarna steeds bij mijn vrouw. Ze kon toen niet zo handig werken zei ze maar ze vond het erg lief van mij. Ik moest gewoon al die gemiste knuffels van de andere dagen inhalen! Dat is heel belangrijk om te doen hoor. Zeker als je als katermans nogal van knuffelen houdt. En weet je: samen is toch het fijnste van allemaal. Ik heb mijn mensen best gemist en ben erg blij dat ze er nu weer zijn. En voorlopig blijven ze geen donkers meer weg hebben ze gezegd. Mooi!

Knuffels voor iedereen van Lucky