Hoi allemaal, deze week ben ik Lucky er weer. Deze keer moet ik toch wel zeggen dat ik niet erg veel meegemaakt heb hoor. Alhoewel, er waren wel een paar bijzondere dingen maar ik heb vooral ook veel geslapen.
Post
Mijn vrouw ging eerder deze week de post uit de brievenbus halen. Er zat een pakketje in met snoep en een speelkussentje. Dat had ze bij iemand gekocht die centjes voor de zwerfkatjes inzamelt dus dat was voor een goed doel. Zo noemen ze dat dan zegt mijn vrouw. Nu houd ik ook erg van snoepjes dus misschien kan ik zelf ook een goed doel zijn? Nee, ik heb genoeg hoor en de poezels buiten mogen ook wel wat extra hebben want daar is het koud en vaak ook nat. Die hebben dan extra voer en snekkies nodig natuurlijk.
Buiten
Maar goed… waar was ik met mijn verhaal? Het was dus al donker toen ze naar de enveloppenbus ging. Ik mocht mee met haar. Dat doe ik erg graag want dan kan ik in de voortuin, op zoek naar allerlei sporen. En snuffelen dat ik deed, je wilt het heus niet weten
maar ik denk dat ik alle hoeken van de tuin besnuffeld heb en overal ben wezen ruiken en kijken of mijn dubbelganger er niet was. Die zat er namelijk eerder die middag wel maar je raadt het al: toen zat ik natuurlijk lekker binnen.
Vrouw haalt de post uit de bus en neemt deze mee naar binnen. Ik mocht voor deze keer wel even alleen buiten vond ze. Dat was heel spannend en ook best een beetje eng hoor maar ik durfde het heus wel. Even later komt mijn man naar de gang om mij te roepen maar ik kom al meteen naar binnen gerend. En wat denk je?
Zit mijn look-a-like toch gewoon bij ons in de gang! Nou ja zeg… daarom ging ik snel naar binnen maar toen hij mijn man zag ging katermans ook maar snel naar buiten. Denk dat hij naar huis ging. Mijn vrouw weet waar hij woont en ze gaat binnenkort eens vragen hoe hij heet. Dan heeft mijn vriend, die we nu nog Dubbelganger noemen, ook meteen een naam. Hij hoeft niet bang voor mijn mensen te zijn maar vindt het natuurlijk ook spannend. Dat is het ook hoor want ik ben ook niet altijd een held als er vreemde mensen in de buurt zijn. En mijn mensen zijn voor mij niet vreemd maar voor andere poezels natuurlijk wel een beetje.
Mauwen
Toen ik de kamer in kwam, moest ik heel hard mauwen en mijn verhaal vertellen. Mijn man heeft geholpen en ook wat verteld. Toen vroeg mijn vrouw of die vreemde kater niet per ongeluk naar boven was gegaan maar dat was toch niet zo. Gelukkig ook maar want stel je voor dat ik dat nieuwe stuk van het huis nog eens ga verkennen en hem daar tegen kom. Trouwens, als hij per ongeluk hier binnen zat zouden zijn mensen zich toch ook wel zorgen maken waar hij was. Soms zijn poezels de weg naar huis wel eens kwijt natuurlijk en ik denk heus dat zijn mensen hem ook niet kunnen missen. Daar hoort hij toch gewoon thuis, net zoals dat wij hier thuis horen.
Lamp
Soms zijn er nieuwe dingen in huis of in de tuin. Deze week zag ik voor het eerst weer van die mooie paarse en gele bloemetjes in de tuin. Dat betekent dat het mooier weer wordt en dat het voorjaar eraan komt. Ik kan niet wachten want dan mag mijn nieuwe huis naar buiten en komt er een zacht kleed of mandje in te liggen zodat we er ook fijn in kunnen slapen. Ik heb ook een struik gezien in de tuin met superveel witte bloemen. Die is heel mooi en daaraan kun je goed ruiken. Ik moet soms wel eens niezen daarvan maar dat komt omdat ik mijn neus er te ver in steek zeggen ze dan. Nou, ik vind dat snuffelen nu eenmaal goed gedaan moet worden. Je doet het goed of je doet het niet.
In huis is de laatste dagen weer iets terug dat er eigenlijk al die tijd al was maar dat niet aanstond. Als mijn vrouw aan de laptop zit en het nogal donker is, doet ze de leeslamp aan. Dan kan ze beter zien. Ik eigenlijk ook maar daarvoor gebruik ik die lamp niet. Ik ga gewoon lekker op haar knutselspullen liggen en dan recht onder de lamp. Dat is heerlijk warm onder die zonnebank en dat vind ik nogal fijn. Dat mag alleen als er iemand bij is want ik moet wel oppassen dat ik me niet brand. maar daar letten ze heus goed op hoor want branden is au en niet fijn. Zo zijn dingen die er altijd al waren ineens weer terug, dat vind ik heel fijn moet ik zeggen. Het is zeg maar terug van weggeweest maar echt weg was het niet.
Zo, nu ga ik slapen want het is hier carnaval. Ik heb wel een mooie hoed gekregen van Loes en Molly en Dropje trouwens ook. Wat vinden jullie daar van? Ik ben er erg blij mee. Alaaf en veel knuffels van Lucky.
PS Ik mag pas morgen weer op de compjuuter
Lieve allemaal, hier ben ik Lucky weer. Deze keer wil ik het nog eens over huisjes hebben. Vorige keer heb ik jullie al verteld over een stuk van ons huis waar ik nog nooit eerder geweest was. Moet je bedenken, ik woon hier al sinds ik zo’n drie en halve maand jong ben (nu hoop ik dit jaar in april al weer 8 jaar te worden) dus dat is best heel lang. Ik heb nooit een ander huis gehad behalve daar waar mijn pleegmama en de rest van ons nestje woonde. Toen was ik nog heel klein natuurlijk.
trappen opgaan, dat doe ik heel graag. Ik ga vaak voor de deur naar de gang en de trap zitten zodat ze snappen dat ik daar naartoe wil. Hebben jullie dat ook wel eens dat ze het niet goed begrijpen en je maar moet wachten en wachten en wachten?
egel. Ergens op liggen behoort namelijk toch ook nog altijd tot een van mijn grootste hobby’s. En weet je… eigenlijk zijn we nu toch wel heel luxe poezels hier, zomaar met twee huizen. Ik noem het mijn buitenhuis denk ik. Vinden jullie dat een goede naam? Twee huizen hebben we nu… hoezo verwend zeggen mijn mensen. Maar ik vind dat we dat verdienen en hoop dat elke poezel een fijn huis heeft. Om lekker in te slapen of waarin je buiten kunt zitten. Ik denk dat alle andere tuinpoezels ook maar zoiets moeten vragen aan hun mensen. Dat lijkt me een top plan! En als je alleen een balkon en geen tuin hebt: daar past het buitenhuis ook goed op hoor.
Hoi allemaal, de afgelopen weken waren best bijzonder moet ik zeggen. Normaal maak ik niet zoveel mee als ik niet buiten kom maar ik heb nu toch wel speciale dingen meegemaakt om eerlijk te zijn.
Op de bank
Buiten
Hallo allemaal, hier ben ik weer na vier weekjes. Die zijn toch best snel voorbij gegaan ook hoor maar het was wel even raar dat ik met Kerst niet op de blog was.
december was een beetje een rare maand. Eerst was het superkoud en daarna leek het meer herfst met alle regen en ook veel woei. Ik ben lekker veel binnen geweest en ging dan tegen mijn mensen aan liggen of onder de plaid.
jullie waarschijnlijk wel. Daar hebben ze dierendingen dus dat is een goede winkel. Nu zit er in de doos ook wat voor ons zei mijn vrouw maar vooral wat voor de konijntjes. Maar ik wil steeds op de doos liggen dus ze durft deze nu niet zo goed open te maken. Als de spullen eruit zijn, kan ik er namelijk niet meer op liggen. Dan zakt de deksel natuurlijk in want ik weeg wel aardig wat onsen. Dus mag ie nog wel even blijven staan en daar ben ik blij mee. Mijn vrouw weet niet dat ik allang geroken heb wat erin zit. Er zit dus hooi in voor de konijntjes en dat ruikt zo super lekker dat ik er steeds op wil liggen. Dus hopelijk blijft die fijne doos nog lang staan in de kamer.
Hallo vriendjes, hier ben ik weer. Lucky de roodwitte kater met een maatje meer. Waarom ik dat zeg deze keer vragen jullie je misschien af? Nou, niet wanneer ik deze blog schrijf maar op de dag dat jullie mijn verhaal lezen, moet ik dus voor een prik naar de witte jas en daar heb ik dus echt helemaal geen zin in.
Na het rennen ben ik soms wel wat moe maar meestal ga ik eerst eten omdat ik dan honger heb. Na het rennen wil ik veel brokjes maar een snack is natuurlijk ook goed. Nu is mijn man dit weekend bij de winkel geweest en heeft een nieuw soort snacks mee gebracht. Het zijn grote zakken dus dat staat me wel aan. Nu maar hopen dat ze ook lekker smaken natuurlijk. Het spannendste komt alleen nog: er was ook een doos in de winkel van de snoepjes gekomen en die voor ons was. Daar zaten lekkere blikjes met visjes in (misschien kan ik er eentje delen met Loes, die houdt erg van vis zeggen ze) maar het mooiste wat erin zat, zien jullie op de foto.
speciale sokken voor aan de muur komen ook nog in de kamer te hangen. Daar past misschien ook nog wel wat lekkers in. We zijn immers helemaal geen verwende katten hier hoor. Maar we geven ook wat aan de poezels in het asiel. Die hebben per slot van rekening ook een fijne kerst nodig. Allemaal samen is dan nog belangrijker.