Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik graag wat over andere poezels vertellen. Hoop dat jullie dat ook leuk vinden. Ik woon inmiddels al meer dan 8 jaar in hetzelfde huisje, bij dezelfde mensen en met mijn mamapoes Molly en zusjepoes Dropje.

Er wonen nu ook drie konijntjes, maar dat zijn niet altijd dezelfde geweest. Dat is niet erg, want het zijn toch steeds weer mijn vriendjes. Dat is eigenlijk net zo als bij mijn katlega en medeblogger Japie waar nu sinds kort ook weer een ander konijntje bij is komen wonen, zodat Magnum niet zo alleen is. Gezellig dat Pita daar nu ook woont.

Kleine poezel

Molly, Dropje en ik komen allemaal uit het asiel. Dat is een plek waar beestjes die geen huisje hebben of die gevonden worden, worden opgevangen en samen kunnen wonen. Mensen kunnen dan naar katjes en hondjes komen kijken en als er een klik is, dan mogen ze mee naar een forever home en krijgen ze als het goed is een gouden mandje. Zo is het bij ons allemaal wel gegaan. En op het asiel wordt goed voor de beestjes gezorgd natuurlijk maar een eigen plekje dat je je thuis mag noemen en waar je lekker kunt doen wat je wilt, waar je veel geknuffeld wordt en super veel snekkies krijgt, dat is heus het fijnste.
Daar waar mijn vrouw naartoe gaat om brokjes te verdienen was pas een kleine poezel binnen komen lopen. Mijn vrouw heeft ons verteld wat er gebeurd is. Ze had het poezenbeestje al zien lopen ’s morgens vroeg op straat maar daar komen veel auto’s en fietsen dus dat is wel gevaarlijk. Wat later diezelfde morgen kwam poes binnen en hebben ze haar wat lekkers gegeven. Dat vond ze natuurlijk wel prima want ze had reuze honger. Ze hebben toen het dierenasiel gebeld en een meneer van de dierenambulance is haar komen halen. Ze zat in een doosje, dat vond ze niet leuk maar zeg nu zelf, dat zou ik ook niet prettig vinden. Ze had hard gekrabd aan de doos om eruit te komen en dat was zelfs een keer gelukt ook. Zou ik dat ook kunnen als ik een mand zit en naar de witte jas moet bedenk ik me nu? Poesje had helaas geen chip dus nu weten we niet waar ze woont. Misschien is ze verdwaald of heeft ze geen huisje. Dat word ik wel een beetje verdrietig van. Ze was erg lief en helemaal niet bang dus mijn vrouw denkt toch heus dat ze wel ergens bij mensen gewoond moet hebben.

Huis

Nu woont schildpadpoezel dus in het asiel. Daar zit ze met andere poezen in een verblijf en dat is natuurlijk ook fijn, want ze kan naar buiten als ze dat wil en daar krijgt ze ook knuffels. Maar ze zou het liefste gewoon een eigen huisje willen vinden. Duimen jullie mee dat dit snel gebeurt? Hier kan het niet want Dropje houdt niet van vreemde katjes. Maar poezel is nog jong en erg lief en ze verdient toch ook een fijn plekje zeker? Net als alle andere beestjes in het asiel natuurlijk. Het voelt nu een beetje alsof we een soort zusje daar hebben zitten. Dat klinkt misschien wat gek maar het is net alsof we haar een beetje kennen. Ze heeft daar een (nieuwe) naam gekregen en heet nu Jannie.

Lobke

We hebben er trouwens nog een ander zusje bij gekregen. Denken jullie nu, huh bij Lucky thuis wonen toch maar drie poezen? Dat klopt maar we hebben er een adoptiezusje op afstand bij gekregen. Dat betekent dat mijn mensen haar geadopteerd hebben maar dat ze niet hier woont, niet in ons huis. Ze heet Lobke en woont in het Katshuisch, in een huisje waar poezebeesten wonen die bijvoorbeeld niet kunnen zien of die pootjes hebben die niet helemaal zijn zoals het zou moeten. Dat is niet erg voor ze want ze hebben het daar super fijn en het is heel gezellig en mooi wonen. Lobke woont daar samen met veel andere poezen, die allemaal een beperking hebben die heel verschillend kan zijn maar het zijn allemaal kanjers. Onze mensen hebben haar nu op afstand geadopteerd maar het voelt nu ook alsof we er nog een zusje bij hebben. Ze heeft trouwens dezelfde kleuren als ik, rood met wit. Dat is toch super!

Slapen

Denken jullie mensen er wel eens over na om nog een extra poezel in huis te nemen? Dan gaan ze misschien ook wel naar een dierenasiel bij jullie in de buurt om te kijken voor een nieuw huisgenootje. En anders moeten jullie maar miauwen dat ze daar naartoe moeten gaan hoor. Dat is heus belangrijk. Ik ga zelf nu weer verder slapen. Het is slecht weer vandaag met veel regen dus ik blijf lekker binnen. De warme plaat mag weer aan dus dat is nog eens lekker slapen in mijn hangmat. Zo nu en dan kruip ik ook in de mand waar Dropje vaak slaapt maar niet als zij erin ligt hoor. Dat is te spannend voor ons allebei. Ik mag met beter weer wel buiten en ik ben zelfs al een keer de straat overgestoken. Dat was wel eng trouwens maar geloof dat mijn mensen het spannender vonden dan ik. Ik kom nu wel meer buiten in het donker want het is later licht en eerder donker op een dag. Dat hoort bij deze tijd maar het heeft ook zijn leuke kanten…je kunt op blaadjes jagen en er zitten nog veel muggen die ik vangen kan. Dat lukt me ook al heel aardig, al zeg ik het zelf.

Knuffels van Lucky

Klik en kijk naar het Katshuisch:
https://www.katshuisch.nl/

Hoi lieve allemaal, ik wil deze keer eerst wat vertellen over poezels die ergens anders wonen maar die toch een soort familie en zeker wel vriendjes zijn.

Familie

Naast Dropje als zus heb ik ook nog een rode zus, die zat samen met mij en nog een broertje en zusje in hetzelfde nestje. Dat is mijn zusje Ginger. Ik heb haar als eens vaker genoemd. Zij heeft ook nog een zusje Abby, die moet nu een kap om. Dat is toch niks leuk maar ze is bij een heel speciale dokter geweest voor haar oogjes, zomaar in een ander land zelfs.

Volgende week moet ze terug en mag de kap hopelijk weer af. Gelukkig ook maar. Draaien jullie nog een poosje met de pootjes dat het goed gaat komen voor haar en dat ze straks zonder kap lekker kan spelen en rondrennen?

Witte jas

Ze was niet de enige die naar de witte jas moest. Ik was vorige week niet zo fit. Mijn vrouw zag het al snel en ze hoorde me niezen en soms had ik het benauwd. Ze vond het vooral opvallen dat ik futloos was en niet veel deed behalve slapen. Nu is slapen wel mijn grootste hobby maar ja, je kunt het natuurlijk ook overdrijven en ik wilde niet eens meer op het toetsenbord liggen of naar de voortuin, dus dat was geen goed teken. Tenminste, dat vond mijn vrouw dan toch. Dus hoorde ik haar bellen met de dierenarts. Die vond het niet heel erg verontrustend zei ze, maar als het maandag niet over was, moesten we maar even langskomen. Natuurlijk heb ik mijn kattensnor gedrukt en geprobeerd om er onderuit te komen maar ja, jullie snappen het al. Op maandag niesde ik nog altijd en moest ik dus toch mee.

Naar binnen

Nu moet ik zeggen, ik heb de hele weg geschreeuwd tot we er waren. Maar ook dat maakte weinig indruk op mijn mensen, dus dat plan was mislukt. Dus ik zweeg in alle toonaarden toen we binnenkwamen bij de witte jas. Daar moet je eerst vooraan even wachten tot ze je naam roepen (stiekem hoop ik dan dat ze je gewoon vergeten) maar dat meisje dat er zat, wist al wie ik was. Hoe ze dat nu weten, begrijp ik niet zo goed maar iets met een computer en een afspraak hoorde ik nog half. Ik heb maar niet echt meer geluisterd en ben rustig in het mandje gaan liggen. Mijn nieuwe plan was gewoon om daar niet meer uit te komen.
Mijn naam werd gezegd en toen mocht ik naar binnen. De kap werd van de mand gehaald want je snapt toch zeker wel dat ik er niet zomaar uit mezelf uit loop. Ik behoor zeker tot de bijzonder nieuwsgierige katermansen maar daar begin ik niet aan als ik bij de witte jas ben. Deksel er dus af, maar ik bleef stil zitten. Dat bleek niet de beste tactiek want toen tilde ze me er gewoon uit. Koude, ronde schijf op mijn buik, in mijn bekje kijken, longetjes luisteren. Deze keer moest echt alles. Pfff….zelfs dat stomme ding om mijn temperatuur te meten. Daar heb ik toch heus zo’n hekel aan want dat is toch gewoon privé zeg, daar achter. Ik had geen koorts en de longetjes waren schoon dus dat was goed.

Aaien

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken: de dierendoktermevrouw was wel lief (deze kende ik al en zij kende mij ook) en ze heeft me ook geaaid. Dat vond ik dan wel weer aardig van haar en dat was zeker een pluspunt. De conclusie was dat ik een luchtweginfectie had en daarvoor kreeg ik een prik. Ik moet eerlijk zeggen, dat bleek een prik, hun schot in de roos, want daarna knapte ik zienderogen op. Ineens had ik weer energie om dingen te ondernemen, zoals een rondje rennen, wilde ik weer naar de voortuin toen en sjeesde ik achter Molly aan. De dagen daarna kreeg ik iedere dag nog druppels door mijn eten (ze denken hier natuurlijk dat ik het niet proef maar goed, om ze een plezier te doen en omdat het voor mijn gezond is, neem ik ze maar braaf) maar nu hoef ik niet veel meer te niezen en gaat het stukken beter. Die witte jas weet toch wat ze doet dus.

Snacks

Mochten jullie nu denken, ziek zijn is niet leuk. Dan hebben jullie dat helemaal bij het rechte eind. Er is niks fijns aan je niet lekker voelen maar het heeft ook voordelen. Mijn vrouw vindt me zielig als ik ziek ben en dat snap ik goed. Dus als ik extra zielig miauw met een schor geluidje erbij, krijg ik meer snacks. De dokter zei dat het goed was als ik maar at en dronk. Wat maakte niet zoveel uit. Jullie snappen dat ik dat advies zeker gevolgd heb!

Veel knuffels van Lucky

Hoi lieve allemaal, de afgelopen dagen en eigenlijk al meer dan een week hebben we vooral veel aan Oopa Floris gedacht die een ster geworden is. Dat was heel verdrietig want ik dacht heus dat Oopa wel 100 jaar zou worden en dat hij nooit weg zou gaan. Gisteren toen ik in de tuin was en het nog donker was (ik mocht al vroeg buiten van mijn mensen) zag ik een heel heldere ster. Ik denk dat het Oopa was die naar ons allemaal keek. Ik heb naar hem gezwaaid en zal hem nooit vergeten.

Vriendjes hebben is super fijn want dan ben je samen. Dan hoef je niet eens per se iedere dag elkaar te zien maar je weet gewoon dat ze er zijn en vriendjes zijn er voor elkaar en steunen elkaar. Dat is het beste wat er is. Er komt een moment dat je vriendjes een ster worden maar dat hoort er ook bij. Net zo goed als dat je ook nieuwe vriendjes kunt krijgen waar je mee kunt spelen of kletsen. Ik heb dat deze week ook meegemaakt. Eerst, toen het nog erg warm was en ineens weer zomer, kwamen er nieuwe vriendjes in onze tuin.

Egeltje

Dropje heeft ze als eerste ontdekt. Ze stak haar snuit in de struiken en ineens schoot ze terug. Mijn mensen vroegen zich af waarom en toen kwam er een baby egeltje uit de struiken tevoorschijn. Het egeltje liep zomaar ineens midden op de dag in onze tuin! Dat was bijzonder zeiden mijn mensen. Diezelfde avond nog werd het nog spannender want ineens waren er drie baby egeltjes! Mijn man heeft ze kattenbrokjes gegeven (eerst heeft hij ons ervan verzekerd dat er nog genoeg voor ons katten overbleven want kleine egeltjes eten nog niet zoveel natuurlijk) en die vinden ze toch lekker. Dat snap ik dan als katermans ook wel weer want ik vind ze zelf erg lekker dus slim zijn ze wel om die brokjes te eten.

Beestjes

Omdat er niet zoveel egeltjes zijn in het land vragen ze of je ze wilt helpen dus dat doen we. Eerder deze week was er al een harde woei in de tuin en toen vielen er blaadjes van de bomen en struiken. Dat was niet erg want als ze eenmaal op de grond liggen worden ze steeds bruiner en dat vinden egels fijn. Ik vind het ook bijzonder als de blaadjes allemaal een andere kleur krijgen, de kleuren van de herfst zijn altijd mooi en doen zo lekker warm en knus aan. Maar goed, egeltjes houden ervan om met hun spitse neusje door de bladeren te woelen op zoek naar beestjes. Die mogen ze van mij allemaal opeten hoor, ik houd niet zo van vliegjes, wormpjes en al dat soort kriebeltjes. Ik kijk wel graag naar de egels maar kom niet te dichtbij. Ik vind nieuwe vriendjes in de tuin wel gezellig en ze kunnen zo lekker ritselen als ze door de bladeren snuffelen en ze kunnen echt heel hard rennen trouwens ook.

Molly

Ze hebben nu alvast een huis gekregen voor als het slecht weer wordt en daar staat eten in. Alleen heeft mijn man iets niet goed gedaan denk ik. Aan het huisje zit een soort slurf, dat is de ingang voor de egels. Alleen pas ik daar niet doorheen! Nou ja zeg, kan ik nog niet bij die brokjes komen en past er alleen een egel doorheen. Dat is voor de veiligheid zeggen mijn mensen maar ja, iets klopt er dan toch niet als je als kat niet bij de kattenbrokjes kunt komen? Ik heb al geprobeerd het huisje om te duwen en ben er bovenop gaan zitten maar dat helpt allemaal niet. Dus ik maar weer naar binnen voor brokjes. Daar staan er gelukkig altijd wel. Water drinken doe ik buiten want dat is lekker fris. En vooral een beetje vies maar zo vind ik het wel het lekkerste.
Molly heeft nu ook bedacht dat je goed op het egelhuis liggen kan. Daar lig je (nu ja, vandaag even niet want ineens is het herfst en hebben we veel meer regen) meestal in de zon en dat is goed toeven. Ik ga het zeker ook eens proberen want ik denk dat het een fijne plek is om te zonnen. Nu het zwembad weg is, kan ik daar niet meer op liggen maar een egelhuis is een prima tweede keus. Het hok van de konijntjes trouwens ook bedenk ik me nu.

Doos

Heb nog een vriendje meer gekregen deze week of liever: dat heb ik zelf gevonden. Mijn vrouw dacht slim te zijn en had een cadeautje voor iemand in een doos gedaan en die doos stond in de berging. Alleen had ze de doos niet zo goed dichtgedaan. Ik ben heel stilletjes in de berging geslopen en heb daar de doos helemaal zelf weten open te maken. En wat denk je dat erin zat? Een mooie zachte knuffel en die heb ik er zelf uitgehaald. Omdat ik er zoveel moeite voor gedaan had, mocht ik de knuffel houden en nu speel ik er mee en Molly ook. Mijn mensen kopen wel een andere zeggen ze als cadeautje. Zo heb ik er ineens nog een vriendje bij gekregen en dat is super leuk! Veel knuffels van Lucky en we sturen de vrouw van Oopa, Loes en Zusje extra troostkopjes.

Hoi allemaal, we hebben weer zomer hoor. Ik vind het toch best moeilijk om eerlijk te zijn om het nog allemaal te snappen. Ineens is het weer warm en hebben we veel zon. Ik vind dat best prettig maar als het op het warmst van de dag is, dan lig ik meestal binnen. Het ging stapje voor stapje met de temperatuur en ineens was het een heel warme dag en kwamen er nog meer achteraan. Een paar dagen daarvoor, toen het mooi weer was maar nog niet zo heel warm, heb ik wel wat beleefd hoor, dat wil ik graag aan jullie vertellen! Ik vond het best spannend.

Tuin

Het begon ermee dat mijn vrouw zei dat we visite kregen. Dat krijgen we niet zo heel vaak maar dat is niet erg hoor. Zo af en toe is ook leuk natuurlijk. Nu zijn Molly en Dropje nogal bang van mensen die ze niet kennen, maar ik een stuk minder en dat weten mijn mensen natuurlijk goed. De visite die zou komen, houdt erg van poezels dus ze hoopte stiekem wel dat ze ons zou zien. Nou, dat is aardig goed gelukt, moet ik zeggen. Toen de visite kwam, liep mijn vrouw mee achterom zodat ze in de tuin binnen kwamen. Dat werkt namelijk goed. Dan zitten Molly en Dropje daar vaak en kunnen andere mensen hen ook even zien. Deze keer was Dropje al als een speer naar binnen gerend maar Molly zat er nog. Die ging later wel naar binnen maar daarna was het mijn beurt.

Struiken

Niks erg hoor want ik ben natuurlijk nogal een nieuwsgierig uitgevallen katermans dus ik wil wel weten wat er buiten gebeurt en moet regelmatig inspekdingesen en weten wie of wat er in mijn tuin zit. Dus ik naar buiten. Visite blij, ik laat me aaien (weet je, ze hadden snoep bij zich dus dat is al een pluspunt) en daarna ben ik, zoals mijn vrouw het noemt, de perfecte gastheer geweest. Nu ja, gastkater moeten we het misschien noemen. Misschien vindt niet iedereen dat even geslaagd maar nu was het een schot in de roos dat ik midden op de tuintafel ging liggen (ja, dat mag ik zo vaak als ik wil van mijn mensen) en wat denk je, natuurlijk recht voor de neus van het bezoek. Dat viel erg in de smaak en ik ben daarna ook nog lekker een tijdje in de struiken gaan liggen. Samen zijn blijft toch het fijnste!

Saame buite

Dat samen buiten zijn was op zich al prettig maar er kwam ook steeds een ekster in de tuin. Die zat op het tuinhuis en wilde duidelijk naar beneden duiken maar ja, die vogels zijn natuurlijk niet gek en hij zag mij ook zitten. Oké, eerlijk toegegeven: ik doe het niet altijd slim als er vogels in de buurt zijn want ik begin dat altijd met mekkeren naar ze. Dat is wel gezellig maar misschien niet zo slim als je er eentje wilt vangen. Dat laatste is me dan ook niet gelukt maar ach, heb wel heel veel plezier gehad met kijken en kletsen met deze gevleugelde vriend. Helaas geen filmpje van maar jullie kunnen je misschien wel voorstellen hoe dat klonk? Ik was wel slim bezig want de ekster landde op de stoep en ik zat achter het zwembad…daar vandaan kon ik hem goed zien maar ik liep ook steeds erom heen zodat ik dichterbij kon komen.
Het zwembad is nog open hoor, we hebben al een heel fijne poolparty gehad met bbq en als er nog liefhebbers zijn om te komen, iedereen is welkom hoor! Zolang het mooi weer is, mag je komen zwemmen! En op visite komen mag altijd. Molly en ik liggen vaak samen op een paar tegels die achter het zwembad liggen. Dat is een zeer fijne plek. Net ernaast gaan liggen kan trouwens ook want de grond is daar lekker koel. Daar lig je rustig, vaak ook in de schaduw en je kunt toch veel zien zoals vogels en er zijn super veel vlinders in de tuin nu. Die vind ik zo geweldig om te zien. Dat hoort bij de natuur zeggen mijn mensen dus dat is toch helemaal goed dan?

Knuffels van Lucky

Hoi lieve vriendjes, hier is Lucky weer. Ik wil eerst even vragen of jullie de mensen van mijn rode zusje Ginger extra knuffels willen sturen want haar grote kattenvriend Otis is deze week een sterretje geworden. Heel verdrietig nieuws en mijn mensen kenden hem ook goed. We hopen dat hij het nu fijn heeft bij zijn sterrenvriendjes achter de Regenboogbrug.

Uitpakken

Maar goed, deze keer zoals beloofd een vervolg op de blog over verrassingen in dozen. Nou, eindelijk was het zover dat mijn vrouw alles wat ze gekregen had met de post ging uitpakken. Ik vind het nog steeds maar raar dat ze er zo lang mee wachtte, maar goed. Er stond op dat het pas op een speciale dag mocht worden uitgepakt dus dat heeft ze dan wel weer netjes gedaan ook. Ik zou er persoonlijk meteen mijn nagels in gezet hebben om het papier eraf te scheuren. Maar goed, op die speciale dag was ze eerst weg dus jullie raden het al: moest ik wachten tot het avond was voordat ze er eens mee begon natuurlijk.

Op tafel

Ze heeft eerst alles buiten op de tafel gezet want daar was veel plek zei ze. Dat is niet helemaal waar want ik ben zoals jullie weten een flinke katermans en niet te lui om erbij te gaan liggen als er wat te beleven valt. De tuintafel is niet zo klein maar als ik erop zit, scheelt dat aardig wat in ruimte hoor. Maar goed, ik dwaal af hoewel ik natuurlijk nog steeds op de tafel lag want nu het moment daar eindelijk was, wilde ik wel op de eerste rang zitten zodat ik alles goed in de gaten kon houden. En echt hoor, niet normaal zoveel cadeautjes dat mijn vrouw gehad heeft. We hebben er maar meteen wat op de foto gezet zodat jullie het ook kunnen zien. Ze heeft heel erg geboft en wat denken jullie? Er zaten ook dingen voor ons bij! Ik wist het wel! Daarom kon ik ook al bijna niet meer wachten totdat ze de doosjes allemaal open had gemaakt en alle mooie inpakpapiertjes eraf gehaald had. Ik rook (en wist) gewoon dat er wat lekkers en leuks voor ons in zat.

Dozen

Nu de doosjes allemaal zijn uitgepakt, heeft dat nog een extra voordeel voor ons opgeleverd. We hebben er nu namelijk ook een aantal lege dozen bij gekregen en daar ben ik wel eerlijk in: lege dozen zijn geweldig! Daar kun je in liggen terwijl je wegdoezelt, droomt van snekkies en andere lekkere dingen en je ligt er bovendien gewoon prima in. Mijn mensen zeggen altijd dat we veel speelgoed en mandjes hebben maar we geven de voorkeur aan simpele dingen zoals een doos. Werkelijk, er gaat niets boven een goede doos. Ook als je er eigenlijk maar amper in past trouwens. Hoe kleiner, hoe meer geborgenheid de doos te bieden heeft. Zowel letterlijk als figuurlijk.
Kijk, op de ene foto lig ik in een doos waaruit allerlei lekkere ruikspulletjes kwamen. Maar de andere doos kwam pas een paar dagen later met de post. Omdat het mooi weer was, werd ook die doos op tafel gezet en buiten open gemaakt. Het duurde denk ik ongeveer een minuut voordat mijn mensen begrepen dat ze alles eruit moesten halen (er zaten ook nog eens van die gekke papieren sliertjes in, die moesten er ook uit want anders past het gewoon niet) en ik zat erin. Nee Lucky, zei mijn vrouw nog. Je bent toch veel te groot voor dat doosje. Dacht het niet. Ik ben er gewoon in gekropen en heb er heerlijk in geslapen. Met mijn snuit op de rand want dat lag prima. Een doos op tafel is dubbel plezier: je ligt als katermans in een doos wat altijd oké is maar zo in een doosje op zekere hoogte betekent dat je nog veel kunt zien ook. Mocht je dat willen natuurlijk want erin slapen is zeker ook een aanrader.

Poolparty

Wilde nog even snel wat zeggen over het weer hier. Daar snap ik momenteel niet zo veel meer van. De ene dag hebben we zon, de andere dag storten ze heel veel druppels van boven naar beneden. Denk dat het zwembad er serieus voller van geworden is met water. Mijn waterbakjes buiten in ieder geval wel. Heerlijk dat water dat er al even staat en waar lekker vieze dingen in drijven trouwens. Maar mijn poolparty kan nog wel doorgaan hebben ze hier beloofd. Komen jullie ook allemaal? Jullie zijn van harte welkom. Het is inclusief bbq met lekkers.

Knuffels van Lucky