Lieve allemaal, deze keer ben ik Lucky er weer! Ik moet echt even wat kwijt over de witte jas hoor. Dit was dezelfde mevrouw dokter als de vorige keer, toen ik zo moest niezen dus ik kende haar nu al wel een beetje.
Ze is heus lief en ze praat zachtjes, ik kreeg ook een aai en hoefde deze keer niet eens mijn mandje uit. Ik ben niet ziek hoor, maar krijg ieder half jaar een prik tegen kriebelbeestjes. Dat was nu echt precies een half jaar geleden (dat is best veel dagen en donkers maar ik vond het toch snel gaan eigenlijk) dus ik was weer aan de beurt. Op zich vind ik dat allemaal niet zo erg hoor want zo’n prik, daar voel ik niet veel van.
Wachten
Maar goed, we komen aan bij de witte jas en waren netjes op tijd. Het was al donker dus dan is het best spannend in het blik met wielen want dan zie je buiten heel veel lichtjes. Eenmaal bij de witte jas, kwam er een spoedgeval binnen. Dat is wanneer een beestje heel snel hulp nodig heeft, dus die mocht natuurlijk eerst. Ik was al uit mijn mandje gehaald maar ja, wat doe je dan als katermans die even wachten moet? Dan kruip je er natuurlijk gewoon weer in. Dus ik lag tamelijk relaxed in mijn mandje terwijl het andere dier geholpen werd en dacht nog, misschien vergeten ze me wel. Niet dus want een poosje later
kwam de witte jas terug. Mijn mensen hadden intussen van dat vieze bruine water te drinken gekregen, ik niks. Eigenlijk ook niet zo eerlijk als ik erover nadenk nu.
Die prik, dat was niet erg maar toen vond ze het nodig een pil in mijn bekje te proppen. Daar had ik dus even helemaal geen zin meer in en toen heb ik de witte jas gebeten. Het ging eigenlijk best wel per ongeluk maar ze was niet boos en mijn mensen ook niet. Ze snapten het wel. Ik mocht daarna nog heel snel op het ding met cijfers die laten zien hoeveel je weegt en toen meteen in mijn mand. Dat vond ik het fijnste want dan mag je weer naar huis. Ik hoop dat het beestje dat zo ziek was en eerst mocht, ook weer beter geworden is.
Pakjes
In deze tijd van het jaar is het belangrijk om samen te zijn en aan anderen te denken. Dat is altijd belangrijk maar nu het soms koud en vaak donker is, is het speciaal en het is ook al snel Kerst. Dan moeten mensen zeker aan elkaar denken en dingen voor elkaar doen is het fijnst. Mijn vrouw kreeg deze week pakjes met de post. Er waren er al eerder gekomen (het was natuurlijk ook pakjesavond, zo noemen ze dat als Kattenklaas komt) maar nu komt de postbode mevrouw vaker. Dan brengt ze veel kaartjes in de bus. Daar staan onze namen dan ook vaak op, dus die zijn ook voor ons. Dat maakt het super speciaal. Mijn vrouw gaat iedere dag in de bus kijken of er wat in zit en we hebben gelukkig een grote brievenbus. Ze heeft zelf ook kaartjes geschreven, onze namen mogen er ook op! Als mensen aan anderen denken, is dat fijn. Dat vind ik speciaal.
We hopen veel kaartjes te krijgen en eerst was ik wel eens bang van de postmevrouw maar nu niet meer hoor. Het is bijna iedere dag dezelfde en soms zwaait ze naar ons. Nu ja, als ze ons ziet natuurlijk. We hebben trouwens een grote doos gekregen, die leek wat op de doos die katlega Japie pas had en waar hij wel een feestje in kon geven. Die van ons rook erg lekker en ik ben er eerst op gaan zitten en toen de doos eenmaal leeg was, gewoon erin. In de doos zaten allemaal van die gedroogde grassprietjes in een zak, dat was wel een kleine teleurstelling want die lusten we echt niet. De konijntjes wel. Dat was eigenlijk net zo als bij
Japie want daar waren al die sprietjes natuurlijk voor Magnum en Pita. Maar goed, zo’n pak hooi ligt wel lekker zacht en warm moet ik zeggen, dat is dan weer een voordeel.
Enne…toen alles werd uitgepakt, bleken er nog een heleboel snacks onderin de doos te zitten. Dus aan ons is zeker ook gedacht maar dat wisten jullie al dat wij verwend zijn en worden. We hebben ook een doos gehad met daarin een nieuw vriendje…ze ligt in de hangmat. Dat mag ze van mij wel. Misschien kennen jullie haar wel van de televisie want daar komt ze soms ook op.
Kopjes
Voor iedereen veel knuffels, alvast fijne feestdagen mocht ik voor die tijd niet meer op de blog komen, en voor alle mensen en dieren hoop ik dat ze gelukkig zijn en we sturen heel veel kopjes aan iedereen die het nodig heeft! Wees lief voor elkaar!
Kopjes van Lucky en de rest
Hoi lieve vriendjes, als jullie deze blog lezen is het bijna Sinterklaas. Ook wel Kattenklaas genoemd trouwens. Dit komt omdat Sinterklaas ook leuke cadeautjes voor katten, en trouwens ook voor andere dieren, kan komen brengen.
Sinterklaas
De eerste dag hadden we een snack met zalm erin, die was echt heel erg geweldig en echt niet te versmaden. Hoop dat er nog meer van deze in zitten als ik eerlijk ben maar we wachten het maar af. We mogen nu iedere avond een nieuw vakje openen. Dat valt niet zo mee met kattenpootjes om te doen maar mijn man helpt me daarbij. Zo weet ik zeker dat er elke dag iets lekkers te halen is. We zijn erg verwend maar dat geeft niet zeggen ze hier. Dat hebben we verdiend. Ik vind alleen dat alle beestjes een warme huis met minstens een warme plaat en een zacht mandje verdienen en vooral ook veel liefde.
Hoi lieve vriendjes, we hebben een paar dagen een beetje kouder weer gehad maar er was wel zon. Dat vond ik erg fijn om eerlijk te zijn. Ik ben een poosje buiten geweest toen maar binnen, als ik op de vensterbank ga zitten, schijnt de warme zon op mijn vachtje en dat is super fijn. Dan word je van buiten warm maar ook van binnen als katermans want dan voel ik me helemaal blij. Ik zit vaak op de vensterbank omdat ik dan naar buiten kan kijken om te zien wat daar gebeurt. Soms zie je niet veel maar er zijn ook dagen dat ik vogels zie, woefers en vooral ook andere poezels. Die lopen dan een rondje door onze voortuin. Soms word ik een beetje boos maar ik kijk vooral naar ze want ik moet er natuurlijk wel voor zorgen dat alles veilig is en blijft. Dat snappen jullie wel.
nog was. Zij lag er namelijk graag op maar als ze dan omdraaide, dan viel ze er soms bijna af. Daarom hebben mijn mensen de vensterbank breder gemaakt door er een extra plaat op te doen. Zo kon Spinner er niet meer af vallen en wij ook niet. Wij zijn er in ieder geval erg blij mee. We krijgen soms ook eten als we daar zitten. Dat is heel speciaal want dan mag ons bordje daar ook staan. Ik kan het dan wel eens even wat moeilijker vinden dan anders maar ik zet mijn neus in werking en dan komt het wel goed.
Hoi lieve allemaal, hier is de rood witte katermans weer. De zomer is nu wel echt voorbij en in de tuin vallen veel blaadjes van de bomen en struiken. Ik vind dat altijd wel leuk om naar te kijken. Soms is er een heel harde woei en dan vliegen er veel blaadjes tegelijk rond. Dan is het net als sneeuw die valt maar dan met bladeren. De blaadjes aan de bomen krijgen eerst een andere kleur in de herfst en daarna vallen ze naar beneden. Mijn mensen laten veel bladeren liggen in de tuin want dat is goed voor de egeltjes. Die kunnen daar dan mooi met hun snuitje doorheen snuffelen en eten zoeken en misschien gaan ze wel deze winter in hun nieuwe egelhuisje slapen. Ik hoop het echt want egeltjes zijn leuk.
Mijn vrouw moest een paar keer brokjes gaan verdienen en dan gaat ze op de fiets weg. Ze had een keer een soort raar ding over haar jas aangedaan, dan word je minder nat zei ze tegen me. Nou, ik vond het maar een vreemd iets. Het was van een soort flapperspul gemaakt en het ritselde nogal. Net als een plastic zak zeg maar. Ze had er een naam voor maar ja, die ben ik natuurlijk alweer vergeten. Ik weet wel dat ik zo’n ding niet hoef te hebben want als er veel druppels vallen, blijft deze katermans gewoon binnen. Misschien gaat ze nog een keer een ander ding kopen tegen de regen, met een jas en een broek dus ik hoop maar dat die minder raar kraakgeluid maken.
weet ook nog wel een goede manier om fijn te slapen. Je kunt het beste zo gaan liggen zoals jij fijn vindt. Ik lig soms met mijn pootjes gestrekt, dan ben ik heel lang.
Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik graag wat over andere poezels vertellen. Hoop dat jullie dat ook leuk vinden. Ik woon inmiddels al meer dan 8 jaar in hetzelfde huisje, bij dezelfde mensen en met mijn mamapoes Molly en zusjepoes Dropje.
poezenbeestje al zien lopen ’s morgens vroeg op straat maar daar komen veel auto’s en fietsen dus dat is wel gevaarlijk. Wat later diezelfde morgen kwam poes binnen en hebben ze haar wat lekkers gegeven. Dat vond ze natuurlijk wel prima want ze had reuze honger. Ze hebben toen het dierenasiel gebeld en een meneer van de dierenambulance is haar komen halen. Ze zat in een doosje, dat vond ze niet leuk maar zeg nu zelf, dat zou ik ook niet prettig vinden. Ze had hard gekrabd aan de doos om eruit te komen en dat was zelfs een keer gelukt ook. Zou ik dat ook kunnen als ik een mand zit en naar de witte jas moet bedenk ik me nu? Poesje had helaas geen chip dus nu weten we niet waar ze woont. Misschien is ze verdwaald of heeft ze geen huisje. Dat word ik wel een beetje verdrietig van. Ze was erg lief en helemaal niet bang dus mijn vrouw denkt toch heus dat ze wel ergens bij mensen gewoond moet hebben.
waar poezebeesten wonen die bijvoorbeeld niet kunnen zien of die pootjes hebben die niet helemaal zijn zoals het zou moeten. Dat is niet erg voor ze want ze hebben het daar super fijn en het is heel gezellig en mooi wonen. Lobke woont daar samen met veel andere poezen, die allemaal een beperking hebben die heel verschillend kan zijn maar het zijn allemaal kanjers. Onze mensen hebben haar nu op afstand geadopteerd maar het voelt nu ook alsof we er nog een zusje bij hebben. Ze heeft trouwens dezelfde kleuren als ik, rood met wit. Dat is toch super!