Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik het hebben over verrassingen. Die heb je in allerlei soorten en maten als het erover gaat en de ene keer is een verrassing net wat minder spannend dan de andere keer maar het is doorgaans erg positief. Kijk, jullie weten nu dat ik de meest positieve kanten uit veel regen kan halen (net als mijn katlega Japie trouwens die nu dankzij de regen zijn eigen plekje in de boom weer heeft heroverd, helemaal super natuurlijk) maar als dan eindelijk de zon eens schijnt en het ineens een stuk minder fris is buiten, dan is dat wat mij betreft een fijne verrassing.
Post
Wij zijn nogal verwende poezels als je onze mensen mag geloven en we krijgen regelmatig een verrassing. Meestal wordt deze door de meneer of mevrouw van de post gebracht (die hebben immers zo’n mooie grote bus waar veel pakketjes in passen) en als zij aan de deur komen, schrikken wij er soms van maar we zijn natuurlijk daarna wel meteen nieuwsgierig en willen graag weten wat er in het pakketje zit. Een verrassing die van de winkel met de dozen met pootafdrukken komt is natuurlijk altijd bijzonder welkom. Deze kan ook voor de konijntjes zijn maar eigenlijk zit er altijd ook wel wat voor ons in. Soms is het wat lekkers, maar we hebben ook al eens een nieuwe mand, knuffels en ander speelgoed als verrassing gehad. Niet verkeerd dacht ik zo.
Berging
Nu ik deze blog aan het miauwen ben, is het zo dat er een paar verrassingen staan maar deze zijn niet voor ons. Misschien zit er wel een verrassing voor ons in, maar ja… dat is nu eenmaal het punt met verrassingen. Je weet niet van tevoren wat dat is. De verrassing van nu staat in een paar dozen in de berging en daar komen we iedere dag langs als we naar buiten of naar binnen gaan. Nu heeft mijn vrouw al gezegd dat deze doosjes niet voor ons zijn dus dat is net wat minder leuk maar ja, waarom maakt ze deze dan niet meteen open zou je zeggen? Wij zijn immers super nieuwsgierig om te weten wat erin zit maar zij niet dan? Nou, dat zal ik jullie zeggen. Ze is net zo nieuwsgierig als wij (katten zijn nu eenmaal nieuwsgierige dieren en zeg nu zelf: ik zit bij de verkenners dus ik moet gewoon weten wat erin zit) maar ze heeft beloofd alles dicht te laten zitten tot het een speciale dag is.
Open maken
Die speciale dag is zaterdag maar als jullie dit lezen al geweest dus dan weten we inmiddels wat voor verrassing erin zit! We branden natuurlijk van verlangen om dat te weten en ik heb inmiddels de doos al minstens 100 kopjes gegeven als ik deze passeer, maar het lukt me niet op mijn vrouw ertoe te bewegen een tipje van de sluier op te lichten of liever: er gewoon het papier af te halen en de doos te openen zodat we kunnen zien wat erin zit. Pff…ons kattengeduld wordt zo natuurlijk wel heel erg op de proef gesteld. Misschien kan ik nog eens proberen om erop te gaan zitten. Dan gaat het misschien vanzelf
wel open? Of heel verlangend gaan zitten kijken zodat mijn vrouw toegeeft. Dat werkt vaak heel goed als ik wat lekkers wil maar met deze doos is het tot op heden toe nog niet gelukt.
Nou ja zeg…snappen jullie dit nu? Je zou toch zeggen dat ze er gewoon meteen een schaar in zou zetten om het ding te openen? Of gewoon je nagels erin en het papier eraf scheuren? Misschien moeten we haar deze methode die wij katten gebruiken ook eens leren…ik vind wachten moeilijk om eerlijk te zijn. Ik kom steeds voorbij en zie het staan. Stel nu dat er lekkers voor ons in zit. Daar kun je toch niet te lang op moeten wachten? Stel dat het anders straks niet meer goed is. Maar ze hebben gezegd dat er niks in zit dat kan bederven. Dat heb ik natuurlijk weer: de doos hoeft dus niet open.
Knuffels
Als je regelmatig knuffels krijgt, is dat natuurlijk fijn. Als je mensen ineens een paar dagen achter elkaar thuis zijn, dan vind ik dat ook een heuse verrassing. Dan kun je de hele dag samen zijn. Veel beters kan ik eigenlijk niet bedenken want ik houd er erg van om te knuffelen en dan mag ik bovendien ook nog vaker dan anders in de voortuin. Of wanneer je mensen ervoor zorgen dat er altijd iemand thuis is. Dan gaat mijn vrouw bijvoorbeeld brokjes verdienen en komt mijn man thuis. Dat is fijn want dan zijn we niet alleen meer. Ja, verrassingen houden we erin denk ik. Hoewel alle dagen hetzelfde soms ook heel fijn kan zijn want dan weet je gewoon altijd precies waar je aan toe bent.
Knuffels van Lucky
PS mijn vrouw heeft dus haar verjaardag en mag daarom pas dan haar verrassingen uitpakken. Moeilijk hoor…zolang wachten. Hebben jullie tips voor als zoiets weer eens gebeurt? Enne, dit verhaal wordt nog vervolgd.
Hoi allemaal, hier ben ik weer, Lucky Roodmans. Ik heb geruild met katlega Japie want hij was een keer minder geweest in verband met de zomerblog van Loes en Doorie maar zo komt het natuurlijk ook prima uit! De blog was super om te lezen en mee te beleven he, vonden jullie het ook zo spannend wat zij allemaal beleefd hebben? Nou, ik in ieder geval wel hoor. Ik zou ook wel eens op stap willen gaan zo maar dan het liefst samen met kattenvriendjes of met mijn mensen want alleen durf ik dat niet. Niet zo ver van huis tenminste.
zal wel kloppen dan. Dat betekent hier dat het zwembad dicht is dus voorlopig even geen poolparty’s maar wie weet kan dat binnenkort wel weer. Dan komen jullie toch ook allemaal he? Dan maken we er een mooi feestje van en misschien wil Keef de muziek verzorgen?
mijn vriend Japie geleerd dat je slakken niet moet opeten maar ik vind ze wel heel interessant om ernaar te kijken. Ze kruipen soms heel snel, soms langzaam en deze moet wel door het luikje naar binnen gekomen zijn. Mijn vrouw is geen held als het om kleine beestjes gaat, maar ze heeft de slak buiten gezet en ik heb net zo lang gekeken tot ik deze niet meer zag.
Hoi lieve poezels, andere dieren en alle mensen die erbij horen en de blog lezen. Deze keer wil ik wat vertellen over lekkere snoepjes en zo. Ik ben een tamelijk verwende kater zeggen mijn mensen altijd. Nu vind ik zelf dat het best meevalt maar goed, ik weet wel goed hoe ik mijn kan krijgen als ik iets lekkers wil. Dat wil ik best even uitleggen en ik raad met name de wat jongere lezers van deze blog aan om goed te lezen en er je voordeel mee te doen.
en miauw er wat klaaglijk bij. Grote kans dat je wat krijgt. Tenminste, bij mij werkt het zo prima.
Laatste tip: gedraag je op je allerbest als je wat lekkers wilt. Doe iets wat je mensen niet van je verwachten of wat ze nog nooit gezien hebben. Dan zijn ze verbaasd en heb jij het goed gedaan. Of ga je allerliefste zelf even zijn door met ze te knuffelen, bij ze te gaan liggen of kijk zo lief als je kan. Werkt gegarandeerd als je snoep wilt. Enne…komt er bezoek? Check uiteraard even of de situatie veilig is (dat is vaak het geval) en ga dan kijken of ze wellicht wat lekkers in die tas die ze meebrengen hebben zitten. Grote kans natuurlijk en dan ben jij meteen voorzien. Ik steek persoonlijk mijn snuit in vrijwel elke tas die hier in huis komt. Je weet immers maar nooit wat erin kan zitten.
Hoi allemaal, wat gaan de weken soms toch snel he? Mijn vrouw was een beetje in de war wanneer ik mijn blog weer mocht schrijven en ze heeft daarvoor mevrouw Mo van mijn katlega Japie eerst moeten vragen of ik deze week wel aan de beurt was…dat verzin je toch niet zeker? Ze moet maar eens goed op de kalender kijken want ik wil deze week natuurlijk wel weer het een en ander miauwen en dan mag Japie volgende keer weer. Super leuk natuurlijk want we lezen zijn verhalen (en alle andere blogs uiteraard ook) altijd graag! Zeker als het over feestjes en zo gaat.
We gingen dus naar de witte jas, dat dachten jullie vast al. Niet omdat ik ziek was maar omdat ik een prik moest. Deze witte jas kende ik nog niet dus helemaal vertrouwen deed ik het niet en ik kwam niet uit de mand. Moest ze me zowat omkieperen voordat ik eruit kwam. Ik kreeg twee prikken notabene (iets met kriebelbeestjes zei ze die dan niet kwamen en eentje om een jaar lang gezond te blijven) en toen was ik het zat. De witte jas was best wel lief en ze praatte zachtjes tegen me maar ik heb toch tegen haar gebromd. Verder dan wat brommen kwam ik niet want toen ze geluisterd had naar mijn hartje en me op dat koude weegding had gezet, was het klaar.
Voortuin
Hoi iedereen, hier ben ik weer, de bloggende roodwitte katermans. Ik heb deze week best wel weer een en ander meegemaakt.
naar buiten konden als we dat wilden. Dat is me toch een heleboel spannend zeg. Het is in de zomer veel minder lang donker dan in de winter maar het wordt wel een keer donker natuurlijk. En omdat het nu niks koud is, konden we samen buiten. Nu ja, niet mijn mensen maar wel samen met Molly en Dropje natuurlijk. In het donker kun je veel speuren en gluren zonder dat je gezien wordt. Dat is altijd goed, want daar houd ik als katermans erg van. Gisteren toen het nog licht was, zat ik zelfs echt helemaal in de struik. Ik was niet meer te zien maar kon zelf wel lekker rondkijken.
ik rond het tuinhuis aan het snuffelen en toen zagen mijn mensen haar ineens rare sprongen maken. Wat denk je? Ze had de muis waar we samen al een poosje op aan het jagen waren te pakken hoor! Ze was erg lief voor de muis want ze heeft er alleen mee gespeeld en toen mocht muisje later de struiken in.
Ik ben natuurlijk niet de beroerdste katermans als het om samen delen gaat. Dropje mocht van mij met de muis spelen en ik heb gekeken hoe ze dat doet. Dropje is wel ouder dan ik maar ze leert van mij hoe ze moet spelen. Ik heb ook samen met Molly wat gedeeld. Kijk, ik lig met warm weer vaker binnen dan buiten totdat het in de tuin wat aangenamer wordt en je daar lekker kunt relaxen. Echt niet in de zon hoor, want dan word ik misschien nog roder. Nu staat mijn buitenhuisje voorlopig permanent in de tuin en ik lag eerst op de stoep en daarna nog op tafel dus het huisje was niet bezet. En wat denken jullie? Tot mijn verbazing maar zeker ook tot die van mijn mensen gaat Molly er in zitten. Ze denken nu dat ik het huis verhuur als ik er zelf niet ben maar Molly mag er van mij net zo vaak in zitten of slapen als ze wil. Het kost haar niks want ik wil graag samen met haar delen. Dat vind ik gewoon fijn.