Meestal loop ik breed, met mijn borst fooruit, dat gaat vanzelf want zo is mijn lijf nau eenmaal, dus als je mij ziet zie je een heeeeele grote katerman, een katerman van ongefeer tien jaren, die weet hoe alles moet en die alles kan, een stoere katerman met een brede borst en grote wangen, met ooren die helemaal kapoo zijn van het vechten froeger, ik zie er echt uit als een katerman waar je best een beetje bang voor moet zijn.

In mijn tuin

Als ik in mijn tuin loop en tsjek of alles in orde is weet ik presies wat ik moet doen en waar ik moet kijken, ik tetter tegen Mikkie die op het dak zit en ik ren naar een vogel toe die zomaar op de grond gaat zitten en dat mag niet!, daarna ren ik over mijn gras en ga op mijn zij liggen en trap met mijn achterpoten tegen mijn dobbelstenen die in het gras liggen, ik ben Kever en ik durf alles!

Nee hoor, dat is niet echt waar, het is maar alsof, want eigenlijk blijf ik diep in mijn hart altijd een kleine Kever, een katerjongetje dat liefde zoekt, mijn mensen zeggen elke dag dat ze me lief vinden en dat ze zo blij zijn dat ik er ben, dat ik presies goed ben zoals ik ben, of eigenlijk nog beeter dan goed: dat ik de beste en liefste en grootste en dikste en mooiste Kever ben die er op de hele wereld bestaat, dat heb ik noodig en als ik dat hoor is alles goed en ben ik blij en fol fertrauwen.

Onzeeker

Maar als mijn mensen efentjes geen tijd voor me hebben word ik stilletjes en ferdrietig, ik foel me onzeeker en bangig, ik kruip onder het bed en ga slapen want ik weet niet meer zo goed of mijn mensen me nog wel lief vinden en hoe het allemaal moet, en ik durf bijna niets in mijn eentje.

Van Bolle

Maar fandaag is alles goed, de zon is er en ik ben met mijn mensen in mijn tuin, de tuin waar ik nau voor zorg en die eerst het landgoed van Bolle was, ik tetter als de beste en ik kan fantasties spieraal spelen, mijn man is fannagt wel vier keer met me opgestaan voor eeten en knuffels, ik heb een grote ronde buik en ik kan goed rennen, alles is helemaal prima in orde, ik ben blij en frolijk, ik foel me goed en ik sta stefig op mijn pooten, ik kan de hele weereld aan want ik ben toch zeker Kever!!

Ik stuur mijn allerliefste Pepekind Faalentino heeeeeeeel veel dikke koesen en feeliesietetters voor zijn tweede ferjaardag!
En ik blijf gewoon doortetteren voor vreede!

Als slimme katerman ken ik al een heleboel woorden die mijn mensen gebruiken, dus ik snap echt wel waar ze over praten, en als ze het tegen mij hebben merk ik dat meteen, ik tetter als antwoord, meestal begrijpen mijn mensen mij ook en zo hebben we goede gesprekken met elkaar, maar soms hoor ik ineens een woord dat ik nog niet ken en waarvan ik niet weet wat het beteekent.

Aandagt

Ik ben een lieve jongen zeggen mijn mensen, en dat is ook zo, ik knuffel heel graag en kom vaak om aandagt fragen, ik wil altijd bij mijn mensen zijn en geef steeds kusjes en kopjes, dat doe ik de hele dag en de hele nacht door want ik heb veel liefde noodig, het is gewoon nooit genoeg!, maar ik geef ook veel liefde hoor, ik heb altijd wel liefde over om aan mijn mensen te geven, en aan mijn vrienden natuurlijk.

Per ongeloos

Omdat ze me lief finden noemen mijn mensen me Keef, Keefie, lieverdje, jochie of KevertjePiep, ik tetter zachtjes en ik geef een kopje of een neusje als ze dat tegen me zeggen, maar soms maken ze grapjes, dan noemen ze me een klein farkentje, of een gilkip, of een monstertje, dat zegt mijn vrouw als ik haar of mijn man bijt en krab, dat doe ik per ongeloos bij het spelen of het knuffelen, niet heel erg hoor, maar wel dat je een klein beetje bloed ziet, ik bedoel dat niet gemeen, het gebeurt eigenlijk zonder dat ik het zo wil, en ik geef meteen likjes om te laten zien dat ik toch heel lief ben.

Bijten

Forige week had ik mijn vrouw gebeten bij het spelen, ik schrok er zelf van, en toen zei ze dat het komt doordat ik lomp ben, dat was een helemaal nieuw woord, ik snapte niet wat ze bedoelde, mijn vrouw legde me uit dat het beteekent dat ik een beetje onhandig en wild ben, en dat ik ruw speel, als ik probeer iets te fangen fang ik wel eens de hand van mijn mensen, en als stiekem vind ik het ook een leuk spel om ze een beetje te bijten, Ja zie je wel!, riep mijn vrouw, Dat bedoel ik met lomp!, en als ik heel eerlijk ben snapte ik het toen wel een beetje.

De allerliefste

Mijn mensen vinden dat helemaal prima, ze zeggen dat ik presies goed ben zoals ik ben, ze vinden me helemaal perfekt en ze zauden geen andere Kever willen, ik ben hun lieve lompe Kever zeggen ze, en niet zomaar een lompe en lieve Kever, maar de allerlompste (nau ja!!) en fooral de allerliefste, en dat is nau een woord dat ik heel goed ken!

Ik stuur iedereen die het noodig heeft heeeeeeeeel veel lieve kopjes, en ik tetter elke keer weer voor vreede!!

Toen het steeds reegende en zo kaud was was ik best een klein beetje mopperig geworden, ik wist niet wat ik nog kon doen in huis dus ik ferfeelde me, mijn mensen zeggen weleens dat ik mezelf niet bezig kan hauden, nee natuurlijk niet, daar heb ik toch mijn mensen voor!?, daarom had mijn vrouw een puusel voor mijn brokjes gemaakt, hij staat op de footoo, dan kunnen jullie ook zien dat je zo een puusel helemaal niet kan snappen, hij was veeeeeels te moeilijk, hoe kan ik nau weten dat er brokjes in een doos zitten?, folgens mijn vrouw kan iedereen die efentjes kijkt die brokjes zien liggen, maar ik zag ze dus niet en ik werd er boos van, PUNT UIT.

Buiten

Mijn mensen en ik hebben veel gespeeld binnen, maar ik wilde zoooo graag naar buiten, om in de zon te kunnen liggen, en om lekker bezig te zijn in mijn tuin, gelukkig is er nau eindelijk zon en heb ik het heel druk in mijn tuin, er is elke dag wel iets feranderd, er komen blaadjes aan alle planten, en op sommige stukken komen allemaal groene PUNTjes uit de aarde, dus daar loop ik niet meer, mijn vrouw zegt dat dat best mag, maar ik doe het niet want ik ben een nette katerman en ik wil in mijn tuin niks kapoo maken, dus ik loop gewoon op het pad van steenen.

Druk

Fooral achterin op het gras heb ik het heel druk, er liggen balletjes en muisjes en mijn aude dobbelstenen, daar speel ik mee, of soms zit er ineens een vogel op mijn huisje en daar ren ik naartoe en roep BOE!, of ik ren gewoon rondjes over mijn gras, met doorgezakte vering, zo noemen mijn mensen dat, dat komt omdat ik altijd door mijn poten zak en dan pas ga rennen, logies toch, want iedereen weet dat je harder kan rennen als je je poten kort maakt, en als je dat nog niet wist probeer het dan maar eens!

(tekst loopt door onder de video)

Springen

Tussendoor spring ik op mijn stoel, naast de stoel van Bolle, om efentjes heel goed te krabben, dan spring ik er af en ren een stukje, gewoon omdat dat zo hoort, ik doe dat elke dag een paar keer, ik kan trauwens echt heel goed springen vind ik zelf, ik kan met vier poten tegelijk de lucht in, en de muisjes en de balletjes en mijn dobbelstenen en Mikkie zijn altijd helemaal onder de indruk, als mijn mensen erbij zitten zegt mijn vrouw Wat ben je ook een mafkees!, en dan zegt mijn man Nee, een mafKeef!, nau ja!!!

Kopjes

Ik stuur al mijn vrienden die ziekies zijn of steeds naar de dokter moeten heeeeeel veel lieve kopjes, en ik denk aan ze!,
En Lucky nog een keertje gefeeliesietettert met zijn ferjaardag!!
En ik tetter natuurlijk weer voor vreede!!

Deze week was er veel zon, ik kon bijna elke dag op mijn bankje in de tuin liggen, soms werd het al zo warm dat ik ONDER mijn bankje moest gaan liggen, elke dag werd ik blij wakker omdat ik wist dat er zon zau zijn, natuurlijk dacht ik in de zon ook aan mijn vrienden die ziekies zijn, ik denk de hele tijd aan ze, ik hoop dat ze weer beeter gaan worden en dat de zon helpt dat ze zich wat frolijker foelen, maar ineens kwam er een dag met alleen maar reegen.

Ster

Op die dag was er het bericht dat Stokkie-Stefan een ster was geworden, lieve dappere Stokkie die hier op de blog schreef, hij was heel erg seeniejor, hij is wel 21 jaaren geworden, dan komt er een dag dat je lijfje niet meer kan, en soms ook je hoofd, zo gaat het in het leefen zeggen mensen vaak, dat kan best maar ik ben het er toch niet mee eens!

Stokkie had veel fertrauwen en was altijd vriendelijk, ook al had hij op straat een moeilijke tijd gehad, dat vind ik zoooo biesonder!, mevrouw Stokkie-Stefan heeft Stokkie uit het asiel gehaald toen hij al 18 was en problemen had met zijn schiltklier, het is machtig mooi dat ook een seeniejor katermans met meedies gedoe een huisje krijgt en ik vind het heel knap dat mevrouw Stokkie dat gedaan heeft, ze wist dat Stokkie minder jaaren van zijn leefen over had dan een jonge kat, en dat ze dus veel eerder ferdriet zau krijgen, en toch heeft ze Stokkie een huis gegeven, gelukkig maar!

Boffen

Alle katten verdienen een eigen huis, of ze nau aud of jong zijn, dik of dun, gesond of ziekies, want een eigen huis en eigen mensen is het allerfijnste dat er is, en misschien heb je als je aud of ziek of heel bang bent juist wel ekstra veel een huisje noodig waar je je feilig kan foelen, en waar je mag zijn zoals je bent.

Mensen zeggen weleens tegen mijn man en vrouw dat ik geboft heb dat ze mij uit het asiel hebben gehaald, en dat is ook wel zo, maar mijn mensen hebben ook geboft met mij!, als je SAMEN liefde hebt, heb je SAMEN geboft, en als je vrienden bent blijft dat altijd zo, wij hebben geboft met Stokkie-Stefan als vriend, en we fergeten je nooit Stokkie!

De zon is er alweer, maar toch foelt het anders, ik weet nau weer dat niets zeker is, het kan zomaar gaan reegenen, je leefen kan zomaar feranderen of afgelopen zijn, daarom ben ik ekstra blij met de zon en fier ik het leefen zolang ik dat kan.

En ik blijf gewoon doortetteren voor vreede!

Eerst wil ik al mijn vrienden die het noodig hebben heeeeeeel veel beeterderschap wensen!, ik hoop dat ze zich gouw weer helemaal fijn en gesond foelen!

Verstoppen

Toen ik in het asiel kwam had ik helemaal niks: geen naam, geen mensen en geen flees op mijn botjes, ik was zo bang en in de war dat ik ook niet kon fertellen wie ik was, want ik ben natuurlijk wel altijd iemand geweest!, in het asiel ferstopte ik me alleen maar en durfde pas onder de kooien vandaan te komen als het donker en stil was, dan at ik snel wat en ging naar de weecee en ferstopte me weer.

Triftraf

Toen mijn mensen me uit het asiel kwamen ophalen had ik drie dingen bij me: een deekentje, een balletje en de brokjes die ik in het asiel at, die brokjes zijn allang op, dat snappen jullie wel, het balletje is kwijt maar het deekentje heb ik nog steeds, het lag eerst op mijn schaapje, en nu ligt het al heel lang op de rand van mijn mandje, en elke dag triftraf ik erop, ik wieg heen en weer en doe stamp, stamp, stamp, stamp met mijn voorpoten.

Pluisen

Een tijdje geleden zag mijn vrouw ineens allemaal pluisen naast mijn mandje liggen, ze haalde ze weg maar elke dag lagen er weer nieuwe pluisen, ze snapte er niks van, totdat ze mijn deekentje in de was wilde doen, ze pakte het uit mijn mand en er kwamen allemaal pluisen vanaf en zelfs kleine stukjes, mijn deekentje is kapoo aan het gaan!, als het zo doorgaat zijn er straks alleen nog een heleboel kleine losse pluisen maar geen deekentje meer.

Fertrauwen

Mijn vrouw heeft het mijn deekentje maar terug gelegd in mijn mand, ik mag er net zolang op triftraffen tot het niet meer kan en dan gooien we het weg, dat vind ik niet erg hoor, want ik heb nau heeeeeel veel fijne deekentjes om op te triftraffen, en als die kapoo gaan krijg ik weer nieuwe, daar fertrauw ik op, mijn deekentje van het asiel hoort bij het ferleeden, maar zelf ben ik in het NU, bij mijn mensen en mijn vrienden, bij mijn tuin en bij Mikkie, ik heb mijn toeter en mijn kouwstiks, ik ben Kever!!, en van mijn ferleeden, toen ik helemaal bang en alleen was, zonder mensen en zonder huis en zonder flees op mijn botjes, zijn alleen nog maar een paar pluisen over, en die kan ik zo pffftt… wegblaasen.

En ik tetter gewoon door voor vreede!!!