Categorie archieven: Doerak en Bliksem

🐾 De badkamerinspectie van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen waarom de badkamer controle belangrijk is, en ik 2 ongeduldige vriendjes heb als ik die controle doe.

Elke ochtend, nog voordat de zon haar eerste stralen over de jungle wierp, begin ik aan mijn vaste ritueel: De badkamercontrole. Terwijl de bladeren buiten nog glinsteren van de dauw, sloop ik stilletjes door het huis, mijn rode vacht glanzend en mijn snorharen strak van de concentratie.
De badkamer is mijn domein in de vroege ochtend. Niet zomaar een plek, zoals bijvoorbeeld mijn kattenbak, nee het was een heilig terrein waar orde moest heersen. Dat is belangrijk. Ik sprong op de rand van de wastafel, inspecteerde de kraan (geen druppels, goed), snuffelde aan de handdoeken (fris genoeg, dus goed) en keek streng naar de tandenborstels (allemaal rechtop zoals het hoort, dus goed)

Jungle

Ondertussen, diep in de jungle achter het huis, zaten Bliksem en Roover ongeduldig te wachten. Bliksem met zijn glinsterende zwarte vacht en bliksemsnelle poten, trippelde heen en weer over een boomtak. Roover, de stoere kater met een hartje van goud, lag languit op een stoel, maar zijn staart zwiepte nerveus heen en weer. Waarom duurt het zo lang voordat Doerak er is? Bromde Roover.
Het is Doerak, zuchtte Bliksem. Hij moet eerst zeker weten dat de badkamer schoon en veilig is. Je weet hoe hij is.
Plotseling hoorde ze een stevige miauw. Doerak verscheen aan de rand van de jungle, zijn ogen helder en zijn houding trots.
Ik zei tegen de jonge katermannen: Alles is in orde. De handdoeken zijn schoon en hangen recht, de zeep ligt op zijn plek en de spiegel is streep loos schoon.
Bliksem sprong op. Eindelijk! Kunnen we nu op avontuur? Ja riep Roover de jungle wacht.
Ik begon te glimlachen en zei: maar eerst drinken we een schoteltje kattenmelk.

Mijn dag

En zo begint dus mijn dag – met een badkamer die glanst van orde, een jungle vol geheimen en twee ongeduldige jonge katermannen die met mij op avontuur willen.
Ongeduldige katermannen, dat zijn ze. Maar samen kunnen wij de hele wereld aan.

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Het wordt wel herfst, dat ruik ik, maar volgens mij komt er deze week best nog wel veel zon. Dat is fijn voor iedereen.
🐾 Poot van Doerak

Doerak: 🐾 De geheime tunnel onder de oude schutting

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen van mijn eerste avontuur met Roover. Bliksem was er ook bij. En het was een spannend avontuur hoor.
Het was op een avond, de lucht was diep blauw en de eerste sterren begonnen al te fonkelen. Ik zat op de schutting en mijn ogen waren gericht op de oude schutting aan het eind van de poort. Roover en Bliksem kwamen ineens naast mij zitten.

Tunnel

Ik hoorde van een duif, begon Roover geheimzinnig, dat er onder de oude schutting een tunnel ligt. Ooit gebruikt door de egels om naar de andere tuin te gaan.

Ik spitste mijn oren. Een tunnel? En waar gaat die dan naartoe?
Bliksem, snel en ongeduldig als die was, sprong al van de schutting. Kom, dat gaan we uitzoeken.

Geheim

Roover en ik volgde. We slopen alle drie over het gras, langs de heggen, tot we bij de oude schutting kwamen. Daar achter een struik, vonden we de tunnel. Roover ging als eerste met zijn poten in de tunnel voelen, en ineens glipte Bliksem als eerste naar binnen. Ik ging snel Bliksem achterna en Roover volgde als laatste in de rij.
In de tunnel was het donker, maar mijn ogen pasten zich snel aan. De tunnel rookte naar aarde en avontuur. Wij volgden het pad , dat kronkelde onder de schutting door, tot we bij het einde kwamen. Ik kwam uit in de tuin van de andere mensen. Daar lagen allerlei spullen, zoals dozen vol papier, maar ook een bak vol kattensnoepjes. Ik rook tonijnsmaak.
Bliksem en Roover kwamen ook uit de tunnel en gingen om de doos met snoepjes staan. Ik ging de snoepjes eerlijk met Bliksem en Roover delen en we spraken af dat dit onze geheime plek zou worden. Alleen wij drieën.
De tunnelbroeders zei Roover trots.
De nachtkatten stelde Bliksem voor.
Ik lachte en zei: wat dacht je van allebei?

Ster

En zo begon mijn eerste avontuur met Roover en Bliksem. Met een tunnel, een schat, en een vriendschap die alleen maar sterker werd.
Toen Bliksem en Roover al aan het slapen waren bleef ik nog even op de schutting kijken naar de nacht. Een ster fonkelde extra fel. En in gedachten mauwde ik: Dag tante Fleur.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Maar volgens mij komt er ander weer aan. Het wordt herfst.
🐾 Poot van Doerak

🐾 Doerak en de kat van drie huizen verder

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen hoe ik kennis maakte met mijn vriend Roover.
Het was een zonnige ochtend in mijn tuin in Doetinchem. Ik lag languit op mijn tuinbank, mijn rode vacht werd heerlijk warm door de zon. Bliksem lag op de tuinstoel, zijn ogen halfdicht, maar zijn oren waren alert. Dat zag ik. De lucht rook alsof het ander weer ging worden. Dat weet ik als ervaren katerman. En de bladeren begonnen meer te vallen in de tuin.

Geluid

Ineens hoorde ik wat. Ik spitste mijn oren. Er klonk een zacht geritsel in de heg. Niet het gewone geritsel van een vogel of een muis, nee dit was anders. Nieuw. Ik sprong geruisloos van de tuinbank en sloop richting het geluid.
Daar, tussen de bladeren, zat een onbekende kat. Grijs met een beetje zwart en witte achterpoten. Zijn ogen waren helder en hij keek mij zomaar aan.

Roover

Wie ben jij vroeg ik? Roover antwoorde de andere kat. Ik woon 3 huizen verderop. Ik zag jou en die bliksemsnelle zwarte kat vaak spelen. Jullie leken mij wel…..interessant.
Bliksem was er inmiddels ook bijgekomen. Hij keek Roover aan , knikte kort, en zei: als je snel genoeg bent mag je meedoen.
Dat was het begin van een nieuwe vriendschap.
Vanaf die dag waren wij met zijn drieën: Doerak, Bliksem en Roover. We gingen door de tuinen zwerven, sprongen op schuttingen, en ontdekten geheime plekjes in de buurt. Roover was ook een slimme kat, hij wist veel leuke plekjes, Bliksem kende alle vluchtroutes, en ik… ik was de strateeg. Samen vormen we een onverslaanbaar team.
Op een avond toen de maan hoog aan de hemel stond, zat ik met Bliksem en Roover op het dak van het schuurtje van Roover. Wij keken uit over de wijk. Onze wijk.
Vrienden? Vroeg Roover.
Vrienden, antwoorde ik en Bliksem tegelijk.
En zo werd Roover niet alleen de kat van drie huizen verderop, maar ook een vaste vriend van mij en Bliksem.
Een broeder in de dagelijkse en nachtelijke avonturen in de jungles van Doetinchem.
De volgende keer vertel ik over het eerste grote avontuur die ik samen beleefde met Bliksem en Roover in de geheime tunnel onder de oude schutting. Die stond een paar tuinen verderop bij de overburen van Roover.

Zon

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Maar volgens mij komt er ander weer aan. Het wordt herfst.
🐾 Poot van Doerak

🐾 Doerak en de krekel op de schutting

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over mijn avontuur met een krekel. Die kwam echt waar zomaar op mijn pad.
Het was op een zwoele zomeravond in mijn jungle in Doetinchem. De tuin van tante Fleur leek echt op een jungle: varens zo groot als paraplu’s, klimop die als lianen over de schutting hingen. En overal het zachte geritsel van nachtelijke dieren. Ik, als avontuurlijke rode kater, sprong behendig op de schutting om mijn avondronde te beginnen.
Terwijl ik mijn evenwicht hield op de smalle rand, hoorde ik een vreemd geluid: tsjirrrr – tsjirrrr – tsjirrr. Het kwam van een klein, glanzend groen wezentje dat op een takje zat, net boven de klimop. Ik spitste mijn oren.

Kri-kri

Wie ben jij? Vroeg ik nieuwsgierig.
Ik ben Kri – Kri zei de krekel trots. De nachtzanger van deze tuin.
Ik ging zitten en zwiepte met mijn staart langzaam heen en weer. Zanger? Wat zing jij dan vroeg ik.

Kri – kri lachte en zei: Ik zing over de geheimen van de nacht. Over de maan die danst op de vijver, over de slakkenrace in het gras en over de vuurvliegjes die hun lichtjes aan elkaar laten knipperen als groet.
Dat vond ik allemaal maar raar. Hoe kan een krekel nou zingen.
Het klinkt gewoon heel mooi, maar alleen voor wie durft te luisteren zei de krekel.

Jungle

 

En dus bleef ik op de schutting zitten, terwijl de jungle om mij heen tot leven kwam. Ik hoorde het zachte geritsel van de bladeren, het getik van de egel die langs de heg liep, en het ritmische gezang van Kri – Kri, dat klonk als een geheim dat alleen de nacht kende.
Vanaf die avond, elke keer als ik op de schutting sprong, keek ik eerst of Kri – Kri er was. En als hij er was, luisterde ik. Want de jungle – tuin van Tante Fleur was elke nacht een nieuw verhaal, en Kri – Kri was de zanger ervan.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
🐾 Poot van Doerak

🐾 Doerak en het eerste jaar met Bliksem

Hallo allemaal,
Het was stil in mijn huis aan de rand van Doetinchem. In de tuin rook ik de lucht van lavendel, dat deed me altijd aan Tante Fleur denken. Nu zij er niet meer was is er iets veranderd. Niet alleen in mijn huis maar ook bij mijzelf. Als senior katerman had ik een taak gekregen. Een taak die ik goed ga uitvoeren.

Tante Fleur had mij, net voor zij haar laatste dutje deed, iets toevertrouwd. Met een zachte stem had zij gevraagd: Zorg goed voor Bliksem, Doerak. Hij is nog jong maar hij heeft een groot hart. Leer hem wat jij weet.
En zo begon mijn eerste jaar waarbij ik mentor van Bliksem werd.

Bliksem

Bliksem was een jonge, nieuwsgierige kater, met een vacht zo zwart als de nacht en ogen die glinsterden als de sterren. Bliksem was snel, onstuimig en soms een beetje roekeloos. Net als ik was als kitten. Maar Bliksem lette goed op mij. Alsof ik de baas was.
Elke avond als we samen in de jungle zaten begon zijn les. Ik leerde hem hoe je stilletjes over schuttingen liep, hoe je de geur van de regen kon ruiken, en hoe je de wind kon gebruiken om te weten waar gevaar schuilde. Ik liet hem de geheime plekjes zien, waar de egels woonde en waar de muizen feestjes hielden. En hoe je heel hoog kon zitten en alle tuinen kon overzien.
Maar het belangrijkste wat ik hem leerde was geduld. Niet alles hoeft snel. Soms is wachten beter. Maar in het begin snapte Bliksem dat niet helemaal.
Bliksem deed best wel luisteren. Hij maakte soms fouten, natuurlijk. Hij viel eens in de vijver toen hij een kikker achterna zat. En hij schrok soms van zijn eigen schaduw. Maar elke keer stond hij op, keek naar mij en leerde.
En ik? Ik voelde trots. Niet alleen omdat Bliksem groeide, maar omdat ik voelde dat tante Fleur nog steeds bij mij was. Ik voelde dat als de blaadjes ritselde en als de sterren fonkelden.

 

Aan het eind van het eerste jaar, op een heldere lenteavond, Zat Bliksem alleen op het dak van het huis. Ik keek met half gesloten ogen naar Bliksem. Bliksem riep: Ik snap het nu Doerak. Ik keek hem aan en dacht: dan is mijn taak volbracht.
En al was mijn taak volbracht, mijn hartje zit vol liefde voor Bliksem, en volgens mij wordt Bliksem later ook een mentor. Maar dat is een verhaal voor later.

Regen

Er was ook nog een emo moment met Bliksem. Het was een dag dat de regen tegen het raam tikte. Ik zat met Bliksem onder een grote struik te schuilen. Bliksem was stil. Ik zag dat zijn ogen naar een ster keken. Hij voelde dat dit tante Fleur was, en ik zag dat hij haar miste. Dus ik schoof tegen hem aan, duwde mijn kop tegen hem aan en miauwde: Ik ook, elke dag. Maar weet dat zij trots op ons zou zijn.
Ik keek ook naar de ster en dacht: Zij gaf mij een taak, en jij Bliksem jij hebt geleerd vanuit je hart. Daar ben ik super trots op.
En ineens hield de regen op, en was het heel stil. Alles in onze jungle rook ineens naar Tante Fleur.
Ik en Bliksem zullen haar nooit vergeten, en zolang we haar verhalen vertellen leeft ze voort in ons.
En toen begonnen we alle twee zomaar te spinnen in het beginnende donker van de nacht. Samen spinnen dat klonk als een lied voor tante Fleur, terwijl één ster extra begon te flikkeren.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
🐾 Poot van Doerak