Lieve allemaal, deze blog is anners dan annere bloggen en daar is een reden voor. Het is namelijk kerst. Vandaag is het eerste kerstdag, de dag van toen beebie Jesus geboren werd. Zelf ben ik geboren bij mijn mama en dat was in het jaar 2012 en dat is niet zo heel erg lang geleden. Ik ben pas twaalf van mijn leef-tijd hier op aarde. Me eigen vind kerst zo heel mooi en roomanties.

Zon

Buiten zijn oferal lampjes aan en als ik in mijn tuintje sta en de lucht op snof, voel ik de koude lucht in mijn snoet. De zon is aan de annere kant van de wereld en bij mij is het nou zo heel donker terwijl het nog niet eens de nacht is maar gewoon oferdag.
Maar ik heb nieuws en dat nieuws is voor de zoomer liefhebbers onner ons zo heel fijn. Het is namelijk dat sins vier dagen de zon stees weer een beetje langer komt. Goed hé?! Dat beteken dat je binnenkort weer fijn naar buiten kunt en dat de zon ook gewoon blijft. Het is een warme en fijne gedachte wat dan in je hoofd zo komt. We moeten nog wel eefe wachten want je merkt het pas wanneer het Maart is. Maar voor nu is het iets fijns waarvan je weet dat het gaat koome.

Evenwicht

Het is ook zo dat deze blog anners is voor nog een annere reden en hierna komt er nog eentje denk ik en dan zijn ze op. Reden twee is dat dit jaar bijna klaar is en toe is aan een nieuw jaar. Net zoals het gaat met beebieplantjes. Het oude stopt en het nieuwe komt dan in de plaats van het oude. Maar om zo heel eerlijk te zijn vind ik dit jaar maar vooral deze blog zo heel moeilijk. Het is mijn laatste blog van dit jaar maar ook van het jaar dat ik mijn broer Bram een sterretje heb zien worden.
De bekende mienister van gefoelige saake pakte in Maart dit jaar zijn koffertje voor zijn nieuwe baan in Regenboogland. Dat betekende twee dingen; ze hadden met spoed iemand nodig voor deze baan want er waren geen mienister van gefoelige saake in Regenboogland en hier op aarde hebben we zo heel erg veel meer aan zachtheid nodig. Het lijfje van Bram was op. Hij was zieker dan we wisten. Het ging inees zo heel vlug en ik vond het zo heel erg gemeen.
Maar is het ook gemeen? Eigenlijk niet want als je leef-tijd of je lijf ziek is of op is dan moet je ook verder kunnen gaan net als de beebie plantjes. Ik vond het eerst helemaal niks maar toen werd ik mienister van zachte zaake en nu snap ik ook waarom. De waarom is altijd belangrijk. Dan is er evenwicht.

Idee

Dan ben ik nou bij de reden drie en ik denk ook de laatste. Deze blog is anners omdat het eigenlijk geen blog is maar een saamevatting van afgelopen jaar. Zie je hem? SAAMEvatting! Afgelopen jaar is er werkelijk zo heel veel gebeurd. Er zijn oferal ontelbaar veel sterren bij gekoome. Sommige waren door hun leef-tijd heen, annere door ziek zijn en weer annere door oorlog of anner geweld. Toen gebeurde het dat onze blogger, allemans vriend, zeer tegniese, erfare huiskater, super zacht van binnen en toch een beetje stoer maar vooral heel erg dapper, Bertje zijn koffertje pakte. Bertje, de lijm van alle fijne dinge en van waar alles kan en mag. En dat iedereen ok is zoals die is. Bertje had me opgevange toen Bram een ster werd. Ik mocht bloggen en mij ferhaal doen en ik wilde iets terug doen. Bertje gaf me zachtheid en fertrouwe. Ik mailde mevrouw Bertje, die nu een nieuwe huiskater in training heeft, met de vraag van ik heb iets, kan dit? Niet veel later kreeg ik een berichtje dat dat een goed idee was.

Boek

Het heet: Het warme en zachte dingen ieboek. Het vertelt mijn leefesferhaal en hoe alles zo is gekoome. Daarnaast staan er zo heel veel mooie foto’s in en natuurlijk staan er hele leuke warme en zachte dingen in. Het was een hele puzzel want alles moest wel goed in elkaar. Ik heb zo heel erg mij best gedaan. Oh en natuurlijk is het allemaal gratis en kan je het gewoon downloaden. Ik hoop dat je er heel veel plezier aan hebt.

Klik hier voor de download

Dan wens ik jullie allemaal voor het laatst dit jaar warm en zachte dingen toe met wat ekstra neusjes en kopjes met wat glitter zodat jullie allemaal straale. Ik geef mega veel diegietale kopjes voor iedereen die wil en ook aan onze sterren. En ik geef een triljoen zachte pootjes voor wie het wil. Gewoon omdat het kan.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis

pee ess
Zullen we met z’n alle kei en kei hard tetteren? Misschien komt er dan freede als we het met z’n alle doen. Tot in het nieuwe jaar!! ~Miauw!

Lieve allemaal, het is zo heel erg miezerig oferal. Zelf vind ik daar niks aan want ik heb het liefst de zoomer of de lente waar je buiten kan zijn bij de plantjes.

Dat je lekker frisse lucht kan opsnoffen terwijl je in de stoel buiten ligt. Of ergens tussen de plantjes want dat kan natuurlijk ook nog. Ik mis de zon best wel zo heel veel. En het duurt nog even voordat hij terug komt van ze vakanzie naar de andere kant. Ik stond op ze vensterbank naar buiten te kijken. Het was op de bovenverdieping want daar zie ik alles zo heel veel beter. Als ik naar buiten kijk zie ik alles en dan bedoel ik ook alles.

Idee

Ik zie de mensen lopen met hun viervoeter. Ik zie de huizen verderop in de straat, er staan autoos en fietsen. Ik zie ook de fogels in de boome zitten. Normaal zie ik alleen de struiken voor het huis of de schutting in de tuin.
Maar op de bovenste verdieping kan ik zo heel erg ver kijken en dat vind ik heel spannend. Ik zit er graag net als dat ik graag naar de visjes kijk. Alleen is het zo dat er nu geen volle struiken meer staan, ze zijn kaal aan het worden door het weer. Dat gaat zo elk jaar en elk jaar vind ik het zo heel jammer dat de blaadjes en bloemetjes weggaan.
Het bracht me op een idee! Wat nou als ik zelf eens plantjes of bloemetjes een ga zaaien maar dan binnen. Bij mij in huis is het lekker warm en ik denk dat de plantjes dat wel zo heel erg fijn vinden.

Plantjes

Ik ging meteen naar mijn vrouw toe. Het ging met zo heel veel miauws en tetters zo van: ‘meh meh meh’. Mijn vrouw noemt het de kleine schaapjes tetter omdat die dat ook doen zo van meh. Ik ben een poesedame en geen schaapje maar ik vind het wel zo heel schattig klinken. Alleen ik had een zo heel ander doel met mijn tetter.
Na wat knuffels, kusjes en woordjes heb ik mijn vrouw verteld over mijn idee met de plantjes. Natuurlijk vindt mijn vrouw dit een goed idee want zij houdt ook zo heel veel van plantjes. Ik zal eens even kijken wat ik nog heb liggen zei mijn vrouw. Ik liep achter haar aan de zolder op. Meh meh kwam er zo inees uit. Ik vind saame dingen doen zo heel gezellig. Mijn vrouw was aan het rommelen op de zolder maar kon niks vinden. Ik ging aan de andere kant rommelen en toen zag ik ies. Ik ging meteen mauwen zo van: Hier! Hier is het!

Kweekbak

Mijn vrouw kwam naar me toe: Goed zo meisje! Ik had de kweekbak gefonnen en nou kan ik plantjes maken. Ik tetterde de hele tijd meh meh omdat ik zo heel blij was. Mijn vrouw ik liepen naar het kleine kamertje met de kweekbak. Daar zette we het neer. Ik deed zo eerst eefe een kontroole om te kijken alles er was. Een bak en een deksel voor erop. Dat was er. Nu moet er natuurlijk grond in, aarde. Aarde voor de zaadjes en natuurlijk de zaadjes. Ik wist niet eens of we nog zaadjes in huis hadden. Maar na een tijdje zoeken vonden we aarde in de schuur en zaadjes in de keukenla.

Daar gingen we dan. De bak ging eerst op tafel staan. Daar ging de aarde in en de aarde deden we verdele door de hele bak. Met mij pootjes deed een beetje trappelen zodat de aarde er goed in zit. Daarna kwamen er mini gaatjes in de aarde. Mijn vrouw deed dat met een stokje. Er zijn tien gaatjes gemaakt en in die gaatjes zijn de zaadjes gestopt. Nu kwam het belangrijkste. De zaadjes moesten weer een dekentje hebben van aarde dus ik moest met mijn pootjes weer op de aarde trappelen.
Ik vond het zo heel erg spannend want nou hebben we beebieplantjes gezaaid.
Ik deed het trappelen zo heel erg voorzichtig zodat de zaadjes lekker warm zitten. Er moet ook nog water bij maar eerst deed ik nog eefe een laatste kontroole van de aarde. Ik snofte een keer, voelde met mijn pootje of de aarde goed was en ik deed de deksel eefe kontroolere of die ook klaar was. Alles zag er zo heel goed uit. Nu was het dan tijd voor water. Er ging een zo heel klein beetje water bij de zaadjes en daarna deden we de deksel erop. Nu gaan de zaadjes eerst lekker warm slaape en als ze wakker worden dan gaan ze inees zo heel hard groeien.

Mooi

Ik hoop dat ze zo heel mooi gaan worden en heel groot en heel sterk. Als het zover is dan laat ik dat zeker eefe zien want dat vind ik zo heel erg mooi.
Voor nu geef ik iedereen een zacht neusje en tetter ik mee voor alle liefde in de wereld.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

Lieve allemaal, de tijd is zo heel snel gegaan want nou zitten we alweer in de laatste maand van dit jaar en binnenkort begint het nieuwe jaar alweer.

Van me eigen hoeft het allemaal niet zo want ik vind roetiene het fijnst. Maar soms is het nodig dat er ferannering komt en dat er oude en nieuwe dingen zijn. Zo is het leefe. Mijn vrouw zei laatst als een bloemetje gebloeid heeft en op is, komt er een nieuw bloemetje wat mag gaan bloeien. Zo gaat het met alles en iedereen. Dat bloemetje wat op is wordt weer iets anners. Zelf vind ik het heel romanties dat het leefe zo is maar ik vind het fijn als alles gewoon is.

Visjes

Mijn vrouw kwam laatst naar me toe met ies nieuws. Ze zei Milamuisje, er is iets en ik denk dat je het heel leuk gaat vinden. Waar ik woon heeft Ooma een akwariejum met visjes er in. Mijn vrouw vertelde me dat ze me vaker op de poef met deken bij de akwariejum zag zitten kijken naar de visjes. Soms lag ik daar te slapen zei ze en soms ook niet. Dan zat ik te kijken. En dat is zo.
Eigenlijk vind ik het water met de visjes zo heel erg gezellig. De visjes wonen daar samen met elkaar. In de akwariejum zitten hele kleine zo van die ieniemienie piepkleine visjes en van die hele dikke grote die ik nog niet eens op kan. Oja, deze visjes zijn niet om op te eten dat moest ik eefe melden van mijn vrouw. Ze wonen daar net zoals ik hier woon.

Familie

Zo zijn er visjes met een blauwe en rode kleur. Ze schitteren als de lamp op hun schubben schijnt. Zo heet de vacht van de visjes, schubben. Dat heb ik eigenlijk geleerd van mijn broer Bram want hij deed altijd op de visjes passen en dat kon hij ook zo heel goed. Er zwemt een oranje vis in de akwariejum en ook een gestreepte net zoals een zeebraapaardje.
Dat is toch zo heel biesonder eigenlijk want hoe kan die vis nou op een zeebraapaardje lijken terwijl het een vis is. Zijn ze dan toch familie van elkaar? Zelf weet ik niet hoe zoies kan. Mijn vacht is heel anders en ik heb ook wat strepen maar ik lijk niet op een zeebraapaardje.

Er is ook een vis en die is echt zo heel raar want die plakt tegen de raam aan. Op deze foto kan je hem niet zien want toen de foto gemaakt werd ging de vis inees weg naar de andere raam. Maar deze vis plakt dus tegen het raam met zijn bekje en als je zoies ziet dan zie je hoe hij doet happen, of zij want ik weet niet of het een meisje of jongens vis is. Mijn vrouw legde uit dat deze vis algen doet eten en dat zijn kleine groene dingetjes die wij niet zo heel goed kunnen zien pas als er een tijdje niet schoongemaakt is. Hij of zij is eigenlijk de schoonmaker van de akwariejum. Als deze vis dan op de raam zit is het een ramenwasser en als hij of zij op de grond zit dan doet hij of zij daar algen eten. Eigenlijk vind ik dat zo heel erg knap van deze vis dat hij dat allemaal zo kan want dat is best slim.

Taak

Maar even terug naar mijn vrouw want zij had ies voor mij. Ze vroeg aan mij Zou jij eens wat vaker op de visjes willen passen? Dat je af en toe mauwt of alles nog in orde is? Dat de oranje vis nog steeds dezelfde kant uit zwemt en dat de schoonmaker nog steeds doet happen. Daar was ik zo heel eefe stil van want dit is wat Bram altijd deed en nou vroeg ze het aan mij. Dat wil zeggen dat als ik het doe dat ik er een nieuwe taak bij heb bij ons thuis. Want als je samen woont dan heb je taken. Ik was ook maar heel eefe stil want ik wist meteen eigenlijk al van JA!, dat wil ik. Want als mienister van zachte zaake horen visjes er ook bij. Die hebben ook vriendjes nodig. Ik mauwde meteen JA!, tegen mijn vrouw want dit vind ik zo heel erg leuk en in de blog feranner er helemaal niks alleen dat er soms visjes in de blog koome als ik er op mag passen. Nou ben ik zo heel erg blij van me eigen en wil ik een snek of een soepje want een nieuwe taak is ook ies vieren. Zien jullie mij zo heel seeriejeus naar de visjes kijken? En folgens mij doe ik mij taakje al zo heel goed!
Voor nu geef ik iedereen een zacht neusje en wens ik jullie een fijne week. Tot de volgende woordjes. Ik ga eefe aan mijn leefeswerk werken. Ik tetter kei lang en nog stees mee voor freede want die komt heus wel een keertje.

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis
ps, een ekstra kopje omdat ik zo heel blij ben met mijn nieuwe taak!

Lieve allemaal, afgelopen week was het heel raar met het weer. Een dag was het zo heel veel mooi zon en toen kwamen er inees donkere wolken. Ik was heerlijk aan de bloemen aan het snoffen toen er ies gebeurde.

Mijn vrouw schepte mij zo inees op vanuit mij achterwerk zo naar voren. Ik liet meteen weten met een meh en een Prrrr dat ik het een beetje niet verwacht had. Dat was natuurlijk met een reden want mijn vrouw doet anders niet zo scheppen en zo snel. Mijn beide achterpoten hingen over haar arm heen net als mijn voorpoten. Eigenlijk hing ik best fijn zo over haar arm heen. Mijn pootjes gingen meteen in koekjesbakstand. Eerst ging links een trappel doen en daarna rechts. Prrrr vrrrr vrrr kwam er vanuit mij lijfje.

Binnen

Zo gebeurde het dus. Ik werd geschept en hing in de lucht. Er kwam ook nog een mehh bij. Mijn vrouw liep van achterin de tuin heel vlug naar binnen. Daar werd ik op de grond geland met mijn vier pootjes tegelijk. Sorry Poekie maar het moest even.
Mijn vrouw zette mij gewoon neer hoor alleen ging alles heel vlug en voordat ik het in de gaten had zat ik binnen en zij buiten. Dat was niet eerlijk want ik wil ook buiten zijn. Mijn manspersoon en mijn vrouw waren allebei buiten en ik was binnen. Ik was in de war, waarom moest ik nou naar binnen. Ik dacht, ik ga eens kijken waarom ik nou naar binnen moet en hun niet.

Raamrand

Als ik op mijn achterpootjes ga staan kan ik net over de raamrand kijken van de keukendeur. Dat was lekker handig want nou kon ik zien wat er is. Eerst was er helemaal niks. De wolken waren wat donkerder en het waaide een beetje maar dat ken ik allemaal. Het was niks nieuws dus bang was ik niet. Er kwamen ook geen harde geluiden of enge dingen voorbij.
Dus ik bleef op mijn achterpootjes staan en toen keek ik meteen in mijn vrouw haar ogen. En zij ook in de mijne ik weet het zeker toen het inees kwam. Heel hard en heel veel. De wolken waren stuk en er kwam heel veel regen naar beneden. Dikke druppels die heel hard kletterde op de ramen en deuren maar ook op de tent waar mijn manspersoon en vrouw onder zaten.

Ik keek naar de wolken omdat er zoveel druppels kwamen toen ik inees een flits zag. Het gebeurde zo heel snel dat ik niet eens kan mauwen hoe snel het ging. Wat daarna kwam dat klonk best eng en hard zo van KNAL en BOEMDELDEBOEM. Ik schrok er best van en nau wilde ik even niet meer voor de raam staan want je weet maar nooit met zo’n boemeldinggeluid. Ik leerde later dat het onweer was en dat het knal geluid van de wolken en de bliksem afkwam. De bliksem is het felle licht en die kan soms een knal maken als hij iets raakt.
Nau dat vond ik al meteen eng ik wilde even niet naar buiten of voor de raam staan. Ik vond mijn paal de beste keuze. Toen ik op mijn paal lag hoorde ik best lang alle druppels kletteren. De bliksem en onweer waren er ook nog steeds. Zij maakte heel veel herrie overal, zo veel dat ik niet eens mijn eigen gespin kon horen. Ik vond er helemaal niks aan. En telkens als ik probeerde te dutten schrok ik weer wakker van de felle flits die dan inees in mij ogen kwam.

Regen

Na een hele lange tijd en ik weet echt niet hoelang, stopte het met flitsen en knallen boven mijn huis. Het leek wel alsof de wolken zeiden van dat de onweer maar ergens anders heen moest want hier is genoeg geweest. Dat vond ik wel fijn want nu kwam ook de zon weer terug en die kwam meteen door de raam heen kijken en lekker warme straale brengen. Daar geniet ik altijd van. Mijn vrouw maakte de deur weer open Mieltje? kom maar meisje, nou kan het weer!
Daar mauw ik geen nee tegen. Ik sprong van mij paal af en rende zo de tuin in en toen rende ik ook weer terug naar binnen. He bah, mijn pootjes waren helemaal nat en vies van de modder in de tuin geworden. Ik had besloten om die middag binnen te blijven en te dutten want weer vieze pootjes wilde ik niet en misschien kwamen de donkere wolken nog wel terug.

Ik hoop dat jullie ook allemaal heel feilig waren want op het nieuws zagen mijn vrouw en ik heel veel bomen kapot en heel veel regen en overal takjes. Ik geef voor de zekerheid een steunkopje voor wie het nog nodig heeft en ik blijft mee tetteren voor freede, ook in de wolken!

Pootgetekend, mienister van zachte zaake
Milamuis