Lieve allemaal, de tijd is zo heel snel gegaan want nou zitten we alweer in de laatste maand van dit jaar en binnenkort begint het nieuwe jaar alweer.

Van me eigen hoeft het allemaal niet zo want ik vind roetiene het fijnst. Maar soms is het nodig dat er ferannering komt en dat er oude en nieuwe dingen zijn. Zo is het leefe. Mijn vrouw zei laatst als een bloemetje gebloeid heeft en op is, komt er een nieuw bloemetje wat mag gaan bloeien. Zo gaat het met alles en iedereen. Dat bloemetje wat op is wordt weer iets anners. Zelf vind ik het heel romanties dat het leefe zo is maar ik vind het fijn als alles gewoon is.

Visjes

Mijn vrouw kwam laatst naar me toe met ies nieuws. Ze zei Milamuisje, er is iets en ik denk dat je het heel leuk gaat vinden. Waar ik woon heeft Ooma een akwariejum met visjes er in. Mijn vrouw vertelde me dat ze me vaker op de poef met deken bij de akwariejum zag zitten kijken naar de visjes. Soms lag ik daar te slapen zei ze en soms ook niet. Dan zat ik te kijken. En dat is zo.
Eigenlijk vind ik het water met de visjes zo heel erg gezellig. De visjes wonen daar samen met elkaar. In de akwariejum zitten hele kleine zo van die ieniemienie piepkleine visjes en van die hele dikke grote die ik nog niet eens op kan. Oja, deze visjes zijn niet om op te eten dat moest ik eefe melden van mijn vrouw. Ze wonen daar net zoals ik hier woon.

Familie

Zo zijn er visjes met een blauwe en rode kleur. Ze schitteren als de lamp op hun schubben schijnt. Zo heet de vacht van de visjes, schubben. Dat heb ik eigenlijk geleerd van mijn broer Bram want hij deed altijd op de visjes passen en dat kon hij ook zo heel goed. Er zwemt een oranje vis in de akwariejum en ook een gestreepte net zoals een zeebraapaardje.
Dat is toch zo heel biesonder eigenlijk want hoe kan die vis nou op een zeebraapaardje lijken terwijl het een vis is. Zijn ze dan toch familie van elkaar? Zelf weet ik niet hoe zoies kan. Mijn vacht is heel anders en ik heb ook wat strepen maar ik lijk niet op een zeebraapaardje.

Er is ook een vis en die is echt zo heel raar want die plakt tegen de raam aan. Op deze foto kan je hem niet zien want toen de foto gemaakt werd ging de vis inees weg naar de andere raam. Maar deze vis plakt dus tegen het raam met zijn bekje en als je zoies ziet dan zie je hoe hij doet happen, of zij want ik weet niet of het een meisje of jongens vis is. Mijn vrouw legde uit dat deze vis algen doet eten en dat zijn kleine groene dingetjes die wij niet zo heel goed kunnen zien pas als er een tijdje niet schoongemaakt is. Hij of zij is eigenlijk de schoonmaker van de akwariejum. Als deze vis dan op de raam zit is het een ramenwasser en als hij of zij op de grond zit dan doet hij of zij daar algen eten. Eigenlijk vind ik dat zo heel erg knap van deze vis dat hij dat allemaal zo kan want dat is best slim.

Taak

Maar even terug naar mijn vrouw want zij had ies voor mij. Ze vroeg aan mij Zou jij eens wat vaker op de visjes willen passen? Dat je af en toe mauwt of alles nog in orde is? Dat de oranje vis nog steeds dezelfde kant uit zwemt en dat de schoonmaker nog steeds doet happen. Daar was ik zo heel eefe stil van want dit is wat Bram altijd deed en nou vroeg ze het aan mij. Dat wil zeggen dat als ik het doe dat ik er een nieuwe taak bij heb bij ons thuis. Want als je samen woont dan heb je taken. Ik was ook maar heel eefe stil want ik wist meteen eigenlijk al van JA!, dat wil ik. Want als mienister van zachte zaake horen visjes er ook bij. Die hebben ook vriendjes nodig. Ik mauwde meteen JA!, tegen mijn vrouw want dit vind ik zo heel erg leuk en in de blog feranner er helemaal niks alleen dat er soms visjes in de blog koome als ik er op mag passen. Nou ben ik zo heel erg blij van me eigen en wil ik een snek of een soepje want een nieuwe taak is ook ies vieren. Zien jullie mij zo heel seeriejeus naar de visjes kijken? En folgens mij doe ik mij taakje al zo heel goed!
Voor nu geef ik iedereen een zacht neusje en wens ik jullie een fijne week. Tot de volgende woordjes. Ik ga eefe aan mijn leefeswerk werken. Ik tetter kei lang en nog stees mee voor freede want die komt heus wel een keertje.

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis
ps, een ekstra kopje omdat ik zo heel blij ben met mijn nieuwe taak!

Lieve allemaal, afgelopen week was het heel raar met het weer. Een dag was het zo heel veel mooi zon en toen kwamen er inees donkere wolken. Ik was heerlijk aan de bloemen aan het snoffen toen er ies gebeurde.

Mijn vrouw schepte mij zo inees op vanuit mij achterwerk zo naar voren. Ik liet meteen weten met een meh en een Prrrr dat ik het een beetje niet verwacht had. Dat was natuurlijk met een reden want mijn vrouw doet anders niet zo scheppen en zo snel. Mijn beide achterpoten hingen over haar arm heen net als mijn voorpoten. Eigenlijk hing ik best fijn zo over haar arm heen. Mijn pootjes gingen meteen in koekjesbakstand. Eerst ging links een trappel doen en daarna rechts. Prrrr vrrrr vrrr kwam er vanuit mij lijfje.

Binnen

Zo gebeurde het dus. Ik werd geschept en hing in de lucht. Er kwam ook nog een mehh bij. Mijn vrouw liep van achterin de tuin heel vlug naar binnen. Daar werd ik op de grond geland met mijn vier pootjes tegelijk. Sorry Poekie maar het moest even.
Mijn vrouw zette mij gewoon neer hoor alleen ging alles heel vlug en voordat ik het in de gaten had zat ik binnen en zij buiten. Dat was niet eerlijk want ik wil ook buiten zijn. Mijn manspersoon en mijn vrouw waren allebei buiten en ik was binnen. Ik was in de war, waarom moest ik nou naar binnen. Ik dacht, ik ga eens kijken waarom ik nou naar binnen moet en hun niet.

Raamrand

Als ik op mijn achterpootjes ga staan kan ik net over de raamrand kijken van de keukendeur. Dat was lekker handig want nou kon ik zien wat er is. Eerst was er helemaal niks. De wolken waren wat donkerder en het waaide een beetje maar dat ken ik allemaal. Het was niks nieuws dus bang was ik niet. Er kwamen ook geen harde geluiden of enge dingen voorbij.
Dus ik bleef op mijn achterpootjes staan en toen keek ik meteen in mijn vrouw haar ogen. En zij ook in de mijne ik weet het zeker toen het inees kwam. Heel hard en heel veel. De wolken waren stuk en er kwam heel veel regen naar beneden. Dikke druppels die heel hard kletterde op de ramen en deuren maar ook op de tent waar mijn manspersoon en vrouw onder zaten.

Ik keek naar de wolken omdat er zoveel druppels kwamen toen ik inees een flits zag. Het gebeurde zo heel snel dat ik niet eens kan mauwen hoe snel het ging. Wat daarna kwam dat klonk best eng en hard zo van KNAL en BOEMDELDEBOEM. Ik schrok er best van en nau wilde ik even niet meer voor de raam staan want je weet maar nooit met zo’n boemeldinggeluid. Ik leerde later dat het onweer was en dat het knal geluid van de wolken en de bliksem afkwam. De bliksem is het felle licht en die kan soms een knal maken als hij iets raakt.
Nau dat vond ik al meteen eng ik wilde even niet naar buiten of voor de raam staan. Ik vond mijn paal de beste keuze. Toen ik op mijn paal lag hoorde ik best lang alle druppels kletteren. De bliksem en onweer waren er ook nog steeds. Zij maakte heel veel herrie overal, zo veel dat ik niet eens mijn eigen gespin kon horen. Ik vond er helemaal niks aan. En telkens als ik probeerde te dutten schrok ik weer wakker van de felle flits die dan inees in mij ogen kwam.

Regen

Na een hele lange tijd en ik weet echt niet hoelang, stopte het met flitsen en knallen boven mijn huis. Het leek wel alsof de wolken zeiden van dat de onweer maar ergens anders heen moest want hier is genoeg geweest. Dat vond ik wel fijn want nu kwam ook de zon weer terug en die kwam meteen door de raam heen kijken en lekker warme straale brengen. Daar geniet ik altijd van. Mijn vrouw maakte de deur weer open Mieltje? kom maar meisje, nou kan het weer!
Daar mauw ik geen nee tegen. Ik sprong van mij paal af en rende zo de tuin in en toen rende ik ook weer terug naar binnen. He bah, mijn pootjes waren helemaal nat en vies van de modder in de tuin geworden. Ik had besloten om die middag binnen te blijven en te dutten want weer vieze pootjes wilde ik niet en misschien kwamen de donkere wolken nog wel terug.

Ik hoop dat jullie ook allemaal heel feilig waren want op het nieuws zagen mijn vrouw en ik heel veel bomen kapot en heel veel regen en overal takjes. Ik geef voor de zekerheid een steunkopje voor wie het nog nodig heeft en ik blijft mee tetteren voor freede, ook in de wolken!

Pootgetekend, mienister van zachte zaake
Milamuis

Lieve allemaal,

Allereerst wil ik de mensen van Freddie de rode kater heel veel steunkopjes geefe want Freddie heeft pas zijn koffertje gepakt naar regenboogland. En daar in regenboogland heeft Freddie zijn ziek zijn niet meer. Daar is hij helemaal van zijn gezond. Freddie’s lijfje had fiv, kattenaids. Maar voor zijn mensen is het zo heel veel ferdriet en traane want nou kunnen ze Freddie niet meer knuffelen. Van me eigen weet ik hoe dit zo foelt wegens dat mij broer Bram ook een ster is geworden dit jaar. Maar voor mij en mijn vrouw is er ook een annere reden waarom ik dit graag wil deele.
Als mienister van zachte zaake vind ik het zo heel erg mooi dat Freddie een thuis had ook al had hij fiv. Want mij vrouw zei: ‘vaak worden zij overgeslagen omdat hun lijfje ziek is terwijl ze echt een hele liefe fijne huisgenootjes kunnen zijn’. Mijn vrouw heeft dertien jaare in een asiel gewerkt met alle soorten katers en poese, ook met fiv. Daar is ze flieft geworden op een fiv katermansje Jelle maar Jelle kreeg een thuis bij de dokter omdat zij ook heel erg flieft was. En met Bram kon het niet want dan zou Bram ook zijn ziekzijn krijgen en dat wilde we niet. Maar toen kwam ik er en waren wij thuis compleet.

Liefde

Toch vind ik zoies heel speesjaal want er is dan zoveel liefde. Het maakt niet uit of je lijfje dan ziek is of niet, je kijk naar wie er in dat lijfje zit want iedereen wil eefeveel kansen in het leefe. Thuis had ik met mijn vrouw een best diep gesprek want soms heb je dat zo heel hard nodig. Ik denk van me eigen dat het nooit niet makkelijk is als er een verannering is in je leefe. Ik hou ook zo heel veel van mij roetiene. En als inees je liefde naar regenboogland gaat dan is het nog moeilijker want dan koome er zoveel traane en ferdriet en alles wordt anders.
Maar je moet toch ies met al die emoozies? Als je deze in je lijf of kop laat dan wordt het nog moeilijker. Het is goed om eefe emoozies te foele maar na een tijdje zou het minder moeten worden. Dat je weer wat ruimte in je kop en lijf krijgt. Dat je weer een beetje roetiene kan doen in je leefe.
Van me eigen heb ik soms nog traane van mij broer en hij is al sins Maart van dees jaar in regenboogland. In regenboogland hadden ze geen mienister van gefoelige saake en Bram deed dat zo heel erg goed en nou doet hij dat in daar in regenboogland.

Thuis

Ik denk dat Freddie zo heel hard nodig is om andere fiv vriendjes te helpen om een thuis te krijgen. Want ik denk dat Freddie dat zo heel erg goed kan. Ik weet het niet zeker hoor maar het kan zijn dat Freddie mienister van fiv saake is. Het katbinet zo heel erg groot en er zijn zo heel veel taake voor iedereen. Dan wens ik dat er meer fiv vriendjes sneller een goede thuis vinden.
Maar eefe terug naar de emoozies want die zijn er nog steeds. Wat ik heb geleerd van Bram is eigenlijk heel simpel. Zoek een fijne plek op waar je lekker kan liggen, zorg dat je genoeg wiew hebt zodat je eefe alles kunt loslaten in je kop en lijf. Dat alle stress en zorgen eefe weg zijn. Mij geluk is dat mij vrouw graag rommelt met wiew en zakjes maken en dat ik altijd mag teste of ze goed zijn. De winkel heeft ze ook. Het heet catnip of kattenkruid. Je kan ook ander spul gebruiken net wat je zelf fijn vindt en de winkel weet zo heel veel meer dan mij alleen.

Wiewen

Als je lekker gaat wiewen dan is mij adfies: Geniet er zo heel erg veel van. Je zult misschien merken dat de traane eefe weg zijn of misschien wel iets meer zijn en alles is zo heel erg goed. Er is geen fout want het is liefde en liefde is alles. Zelf vind ik het zo heel fijn als ik in mijn mandje alle kanten uit ga rollen. Ik lig feilig want het mandje heeft een rand die me tegen houd. En ik vind het helemaal ekstra fijn als mij vrouw mij buikje gaat kriebelen als ik doe wiewen want dat foelt zo fijn. Mijn motortje gaat dan zo heel hard spinnen van ze eigen. Je kan er bijna mee wegrijden zo hard!
Daarna als het wiewen weer een beetje zakt dan wil ik geen kriebels meer maar dan wil ik lekkere hapjes en sneks. Meestal eet ik gewoon een hap brokken maar soms krijg ik dan moes of pate en dat is dan ekstra lekker. En misschien foel jij je beter na zo’n wiew en snek, misschien ook niet. Het is eefe proberen wat bij jouw past. Voor nu zeg ik, fijne reis Freddie, zacht kopje voor iedereen die het kan gebruiken.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

PS Een zacht neusje voor iedereen ekstra en ik tetter mee voor oferal liefde en freede!