Hoi lieve allemaal,
afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak. Er gaan geen bloemetjes groeien zei mijn vrouw tegen mij. Dat is omdat er geen zaadjes in het zand zitten. Dat vind ik niet zo erg want ik heb overal bloeme staan. Dees bloempot is voor mijn dutjes. Soms was het wat kouder buiten en dan deed ik binnen dutten of spelen. Als mijn vrouw terug komt van de boodschappen inspekteer ik graag wat ze heeft. Dat betekend dat ik wil zien wat ze heeft gekocht en of het voor mij is.

Plestiek

Dees keer waren het appels. Die zaten in een tasje. Een plestiek tasje. Natuurlijk moet ik weten wat het allemaal is en hoe het werkt. Mijn kop is nieuwsgierig, dat is gewoon zo.
Allereerst kijk ik er naar. Want ik wil weten hoe het eruit ziet. Plestiek is wit maar toch ook weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een frommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin.
Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.

Ik snofte nog een keertje aan de plestiek zak en ik rook de appel nog steeds. Toen tikte ik met mijn voorpoot tegen de zak aan. Het maakte een geluid. Een ritstel geluid. Dit heb ik vaker gehoord. Ik ken het geluid. Mijn voorpoot ging ineens vanzelf naar het plestiek toe en tikte het nog een keertje aan. En toen kwam de andere voorpoot ook meedoen. En toen nog een keer. Plestiek klinkt heel leuk. De ritsel klinkt leuk. Het klinkt niet alleen leuk, het voelt ook nog eens. Het zacht onder de poote. Het lijkt een beetje op flies maar dan een ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot.

Foorzichtig

Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik wilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.
Maar voordat ik de blog ga afsluiten wil ik nog iets vertellen. Mijn vrouw was de hele tijd bij mij toen ik met plestiek aan het spelen was want plestiek is geen speelgoed eigenlijk. Het is voor ons kei gefaarlijk. Mijn vrouw heeft het ook weggedaan toen ik klaar was. Door plestiek kan je stikken of je kan klem komen te zitten en dan kan je zo ineens een ster worden. En dat hoort zo niet. Dus, plestiek was voor heel even fijn omdat mijn vrouw er ook was en zij deed opletten maar het is echt gefaarlijk als je alleen bent. Doen jullie ook foorzichtig met plestiek.

Zachte kopjes van mij, Bram

Lieve allemaal, het is weer Brammie-Zaterdag en fandaag heb ik iets heel raars. Ik weet niet of dit bij iedereen zo is maar ik ga er over praten. Het is alleen raar niet eng of zo want enge dingen kan ik nu niet aan in mijn kop.

Water

Twee bloggen geleden was er kei veel water van de wolken. Ooferal waren er kleine en grote eendjes die op het water zaten te kwekken. Die vonden het geweldig. In mij tuintje was ook ooferal water maar geen eendjes. Dat kan ook niet want ik heb niet echt een vijvertje voor ze. Maar mijn buiten bak was ook helemaal vol water en die kon ik toen niet gebruiken. Ik was wel naar buiten gegaan toen er niet zoveel druppels kwamen. Soms vind ik de druppels erg maar soms ook niet. Als katermans zijnde vind ik schoone poote wel belangrijk. Meestal dan. Soms maakt het me niks uit.

Tuin

Toen we een blog verder waren kon in geeneens in mijn buitenbak. Alles was befrore omdat de wolken kei koude lucht hadden gemaakt. Ze deden kei lang koude lucht blaase. Ik was toen wel naar buiten gegaan om te kijken of ik in mijn tuintje kon zijn maar dat ging niet. Mijn poote waren inees kei koud en ik kon niet eens stil staan. Mijn voorpoot schoof gewoon door. Ik viel bijna op mijn bek, gelukkig stond mijn andere voorpoot wel gewoon stil op de grond. Toen dacht ik, ‘nee jonge, fandaag niet’. Je snapt wel dat ik geen zin had in koude billen en een glij partij in mij tuintje. Ik vond dat de wolken echt heel hard en lang koude lucht hadden gemaakt. En dat was nog niet alles.

Inees komen er allemaal flokke uit de wolken gevallen. Kleine en grote witte flokke. Het heet sneeuw. Sneeuwflokke. Ze zijn heel zacht en als je er een op je neus krijgt dan foelt het nat en koud aan. Het is best biesonder hoe de wolken dit maken. Zoies klein en groot, mooi en zacht, koud en warm tegelijk en dan ook nog eens allemaal verschillende figuure. Ik doe thuis wel aan tekeningen maken maar ik kan niet zo mooie sneeuwflokke maken. Laatst had ik een kei mooie tekening gemaakt voor Sinnerklaas. Ik had allemaal kleurtjes gebruikt en ik had daarmee mijn naam BRAM gemaakt. Sinnerklaas vond het kei mooi want ik kreeg allemaal lekkers in mijn schoen.

Lente

En nu komt het rare van alles. Nou zijn we weer bij een blog en nou lijkt het inees lente! Ik snap er helemaal niks meer van. Folgens de weer meneer is het winter en de kaalender zegt het ook. Omdat het zo verwarrend is ga ik het even opsommen voor jullie en mezelf. Het winter met herfst en lente erbij. Het is nog stees januwaarie dus nog stees winter. Het regent zo kei hard dat het herfst lijkt en nou inees schijnt de zon zoveel dat het gewoon warm is en de fogels fluiten zoals het in de lente is. Mij kop en lijf weten niet waar ik heen moet voor de bak. Gelukkig kan ik altijd binnen maar ik ben een katermans die graag in de tuin gaat.

Nu was ik dus eefe in mijn tuin. De zon was warm en het was droog. Toen ik buiten stapte snofte ik eerst eefe hoe de temperatuur was. Ik foelde dat de lucht ook warm was. Ik ging meteen de grote kontroole doen in mijn tuin want nu kon het. Dus ik meteen eerst naar de bak toe en goed graafe. Dat hoort zo, dan foelt alles weer als gewoon. Ik ben best lang buiten geweest wegens dat ik het zo miste. Ik heb al mijn friende begroet en ik ben langs alle struiken gegaan. Er waren best wat verdwaalde beestjes en die heb ik verteld van het rare weer en dat het nog geen lente is. Zij snapte er ook niks van. Ik heb nog ekstra op de kaalender gekeken en naar de weer meneer. Het blijf nog eefe een beetje warm maar het is geen lente. Het is ook geen herfst al komt er keiveel regen binnenkort. Het is nog stees Januwaarie met winter. Misschien komen er weer flokke en hele koude lucht. Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik van de zon hou. Lekker warm zijn.

Misschien weten jullie wat er met het weer is. Ik wens jullie een fijn en gewoon wiekent zonder gekke dingen. Fanavond swaai ik naar al onze sterfriende en doe ik mee tetteren voor freede, ook in de wolken.

Lieve allemaal, de wolken hadden besloten om de hele tijd sneeuw naar beneden te laten vallen hier in Brabant. En in mijn forige blog had ik het over warme dekentjes en wat je kan doen als je het koud hebt. Veel van jullie hadden al dekentjes en warme plekken. Fandaag ga ik verder oofer dees onderwerp maar dan voor je buik.

Soepje

Me eigen heeft begrepen dat niet iedereen het warme soepje kent. Dat ga ik eefe uitleggen. Stuur je man of vrouw naar de winkel. Het maakt niet uit waar. Zelf vind ik Gourmet en Lidl (coshida) lekker. Je bent op zoek naar zakjes vlees, of likwitsneks. Géén blikjes omdat dees heet kunnen blijven. Zakjes vlees en likwit sneks zitten in een speesjaale folie het is geen papier.
Kijk ook eefe welke smaak je wilt. Er is kip en rund en fogel en vis en folgens mij ook zallum. Neem een aantal van dees zakjes en sneks mee naar de kassa. Daar moet je eerst eefe centjes geefe anders mag je het niet meenemen.

Kontroole

Als je man of vrouw thuis komt met de zakjes/sneks ga je eerst eefe kontroole doen. Welke smaak wil ik en wil ik vlees of een snek. Dees keer heb ik gekozen voor een snek. Jij mag zelf kiezen wat je wilt. Ga bij dat zakje keihard mauwen zodat je mens weet van: ‘Ah, dit wil je dus!’.
Dan zorg je voor een bak. Een bak waar dat zakje inpast. De bak moet aan de onderkant dicht zijn anders loopt het water weg. Mijn vrouw gebruikt de wasbak waar normaal de vaat in gaat. Vaat is afwas. Afwas zijn lepels, vorken, bordjes en nog meer wat van de eettafel afkomt. Vaak ruikt het nog naar eete. In de wasbak zit wel een gat dus daar moet een stop in. Meestal heeft elke wasbak dit.

Water

Dan pak je de waterkoker. De naam zegt het al en het is best slim. Daar doe je water in en dan zet je hem aan. Zorg wel dat je mens erbij blijft want dat water gaat kei heet worden. Wanneer de waterkoker klaar is, klikt het ook. Daar kan je best van schrikken als je dat niet gewend bent. De eerste keer viel ik bijna van het aanrecht af. Nu mag ik niet meer op de aanrecht, maar dat is omdat ik ook van de aanrecht eet en dat mag niet. Zorg dat je zakje in de wasbak ligt.
Als het goed is, is je water nu heel erg heet.
Fraag je mens om een laagje water in de wasbak te doen. Een laagje dat net genoeg is om dat zakje te verwarmen. Tel nu tot tien. Ik doe mee: één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeeve, acht, neege en tien! Nou kan je zakje eruit. Wil je geen kokendheet water, dan kan je gewoon heel warm kraanwater pakken maar dan moet je tot dertig tellen. Dan is het ook warm.

Wachte

Oja, het is ook slim om een tang te hebben omdat zakje eruit te halen want dat kan niet met de fingers. Dan ga je je fingers verbranden of je poote en dat is niet de bedoeling. Ook als je heel warm kraanwater gebruikt moet je eefe kontrooleren of het niet te heet is. Je zakje is er nu uit, zover waren we al. Wacht eefe vijf sekonde. Nu kun je je zakje oppakken, open maken en in een bakje doen om te smikkelen. Ik wilde de mijne gewoon op tafel omdat ik trek had. Mijn vrouw had een foto gemaakt met het zakje van de likwitsnek. De smaak is dit keer zallum. Dat is vis. Ik vind het super kei erg lekker ook al is het geen kipsmaak.

Uitbuiken

Bij dees snek is het net alsof de vis echt fers is gefange. Dat denk ik dan want ik heb nog nooit echte vis gefange. Mij vis komt van de winkel en mij vissnek komt van de Lidl. Mij snek is super zacht en ik kan het makkelijk oplikken. Dat is het allerlekkerst. Ik hoop dat mijn uitleg een beetje duidelijk was anders fraag je het maar.
Ik ga lekker uitbuiken van mij heerlijke warme likwitsnek. Ik denk dat ik op de bank ga tussen de kussens in. Zo blijf ik lekker warm en als er in de keuken iets gebeurt, dan ben ik er meteen bij. Ik wens jullie een heel fijn wiekent met lekkere warme sneks. Van mij mag er ooferal freede koome dus ik tetter nog stees keihard mee en ik ga super hard naar de sterre swaaie, door alle flokke heen!

Lieve allemaal, als mienister van gefoelige saake heb ik heel feel berichtjes gehad oofer emoozie en zo. Dat kwam zo wegens mijn vorige blog. Die was best gefoelig en emoo. Dees jaar is een mooi start om alle lelijke en niet fijne dingen achter te laten in het vorig jaar. Dees jaar begint ook best mooi want fandaag is er sneeuw gefallen.

Sneeuw

Mezelf vind sneeuw heel mooi. Het zijn van die ienie-mienie flokjes die van de wolken naar beneden dwarrelen. Ze lijken heel mooi wit met allemaal verschillende vormpjes. Als kitten vond ik sneeuw helemaal geweldig omdat ik er zo goed achteraan kon fange. De wolken liet ze willekeurig naar beneden dwarrelen en ik probeerde ze allemaal te fange, echt allemaal. Soms kwam er een grote flok en soms een kleine, maar ik wilde ze allemaal. Nu is er weer sneeuw maar nu ben ik een erfare seeniejoor katermans. Fandaag wilde ik niet naar buiten om naar de bak te gaan. Het is te koud. Folgens de weermeneer friest het keihard, wel twee hele graade. Dan weet ik dat mijn buitenbak befrore is en dat ik er niet kan graafe. Het kan wel maar dat duurt veel te lang. Zolang kan ik nog niet ophouden want dat heb ik nooit geleerd. En van thuis hoeft dat ook niet omdat ik een binnenbak heb.

De kou

En dat is ook waar ik het fandaag oofer wil hebben, de kou. Wat doe je daar mee en kan je er iets mee? Dat zijn fraage waar ik iets op heb. Allereerst is de kou voor iedereen anders. Sneeuwberen die in de sneeuw leefe, vinden dat helemaal geweldig wanneer er sneeuw is. Ik, huis-en-tuin-katermans, ben daar niet voor gemaakt. Dat wil zeggen dat mij lijf de kou niet zo fijn vindt. Als kleine kitten merk je dat niet, maar als je seeniejoor wordt misschien wel. Ik heb een kleine top vijf bedacht voor wanneer je denkt dat er sneeuw is of friest.

Tips

1. Fraag aan de weermeneer of mevrouw wat het weer doet. Zij hebben speesjaale meet dingen zodat ze weten hoe koud of warm het wordt. (bij warm weer kan je buiten jooga doen en bij koud weer binnen)
2. Zorg dat je deekes hebt. Je man of vrouw heeft vast wel ergens warme deekes liggen. Daar kan je helemaal inkruipen, zo blijf je lekker warm.
3. Warme soepjes. Laat je mensen weten dat je een warm soepje wilt. Dat kan je het beste doen door heel lang bij je zakje soep te mauwen. Een warm soepje maak je zo: pak een schaaltje waar dat zakje soep helemaal in past. Maak het zakje NIET open. Giet warm water in dat schaaltje bij het zakje. Eefe een minuutje laten staan en je kan het zakje er uithalen. Pak je etensbak en doe je vlees in dat bakje.. smakelijk met je warme soep!
4. Kruip tegen je man/vrouw of vriendje aan. Saame ben je vaak veel warmer dan alleen. Je kan ook saame onder de deekes kruipen, dat is kei gezelllig! Je moet dan wel geen Fffft doen onder de deekes anders kan je vriend ergens anders liggen en ben jij je verwarming kwijt.
5. Blijf lekker binnen. Als je niet naar buiten hoeft, ga dan ook niet. Mila wil altijd wel naar buiten ook wanneer het sneeuwt en dat is prima. Maar als je denkt van ‘meh of hmm’ is dit het sinjaal van NEE en binnen blijven. Op tafel of vensterbank kan je prima naar de flokken kijken. PS: het is nog fijner wanneer je daar een verwarming hebt, dan worden je billen ekstra verwarmd!

Warm

Me eigen blijf lekker warm op bed liggen bij mijn manspsoon. Als ik dan helemaal in diepe slaap ben, stopt hij me nog ekstra in en dan lig ik helemaal van kop tot teen warm onder de deeke. Ik hoop dat jullie wat aan de tips hebben voor wat te doen met de kou. Oofer drie kalendermaanden is het weer lente en dan is de zon er ook langer. Daar kan je ook aan denke en dan valt de kou best mee. Ik ben heel benieuwd wat jullie doen met kou. Misschien kan ik iets leere. Wegens dat ik niet altijd kompjoeter tijd heb, kan ik niet altijd antwoorden maar ik lees alles van iedereen! Ik geef iedereen een warm kopje en neusje. Ik tetter nog steeds mee voor freede, zeker met dees kou. En de sterren staan nu heel helder ooferal, dus dat wordt kei goed swaaie fanavond. (dat kan ook binnen wegens de kou)

Lieve allemaal, fandaag is het de eerste zaterdag-Brammie dag van dees nieuwe jaar. Eerlijk is eerlijk afgelopen jaar vond ik zwaar. En al helemaal toen we naar het nieuwe jaar gingen. Er zijn best veel feranneringen geweest en het nieuwe gewoon is nog niet gewoon.

Gefoelig

Het begon eigenlijk al met dat ik van mezelf gefoelig ben. Gefoelig voor eenerzjie en hoe de dagen gaan. Van mezelf ben ik een gelukkige katermans en kom ik niks tekort thuis. Ik mag niet klaage oofer mij gezond of mij tuin met beestjes. Want het was ooit anders toen ik als kitten op straat liep. Daar raakte ik mijn mama kwijt en nu is alles anders. Maar ik weet ook dat het voor veel andere katermansen en dieren anders is. Er komt nu een stukje vanuit mij hart die ik saame deel met mij vrouw. Dat is gewoon zo en dat foelen we allebei zo.

Gesprek

Eerst woonde ik in het asiel en daar waren veel vrienden. Sommige spreek ik nu nog, maar mijn vrouw werkt allang niet meer in het asiel. Ze ruikt nu niet telkens naar andere poese en katers, maar alleen naar Yuki, haar snek die ik eigenlijk geen snek mag noemen. Het is mijn blog. Eerst deden mijn vrouw en ik altijd wensen maken en kadootjes sturen naar een asiel. Het maakte niet uit welke zolang ze maar gelukkig zijn met alle liefe spullen. En toen kwam het ineens dees jaar van mij vrouw naar buiten. Ze vroeg aan mij: ‘Brammie jongen, heb je eefe tijd voor een seeriejeus gesprek?’

Katerhart

Mijn katerhart staat altijd oope voor iedereen en zeker voor mij vrouw, dus natuurlijk kwam dat gesprek. Als eerst begon het met: ‘Mis jij ook de tijd in het asiel?’ Nou eerlijk gezegd niet omdat ik daar niet wilde zijn omdat ik het liefst bij haar was. En toen foelde ik iets in mij hartje toen ik mij vrouw aankeek. Zij heb traane oofer haar wang druppen. Ik zag en foelde hoe moeilijk mij vrouw het had bij dees gedachte en nou snap ik wat ze bedoelde. Toen ik daar in het asiel zat, wilde ik niets liever dan de hele dag bij mijn vrouw zijn. Maar er waren en zijn daar nog steeds heel veel katermansen en poesen die dat ook willen, alleen kan dat niet bij ons bij mijn vrouw. Wij zijn compleet. Maar het foelt magteloos dat je het wel weet maar er niks aan kan doen. Toen mijn vrouw daar werkte gaf ze iedereen kopjes en ik ook. Maar nu is dat niet meer. Ik kreeg ook traane in mij hartje want het is zo, soms moet je stoppen of iets afsluiten om ergens anders weer iets nieuws te doen of te maken. Zo ook met dit. Afgelopen jaar waare er heel veel emoozies. Emoozies van friende die ster zijn geworre. Emoozies van afsluiten en ook emoozies voor fijne dingen. Zelf heb ik dit allemaal heel zwaar gefonde afgelopen jaar. Het gefoel dat je aan het rennen bent, geen eenerzjie meer hebt en dat je geen adem meer hebt, maar je wel door moet gaan met rennen. Dat je gewoon heel erg moe bent van alle gebeurtenissen dat je geeneens meer kunt bloggen en ooferal fouten maakt.

Nieuwe jaar

En toen kwam ineens het nieuwe jaar binnen. Ooferal waren knallen en lichtflitsen en ik zat feilig in mijn kelderkast met friende die ook bang waren. Denkend aan alle dingen die geweest zijn en die nu ook gewoon daar mogen blijven. Ik was geeneens klaar voor het nieuwe jaar met alle nieuwe dingen, maar daar zat ik dan in de kelderkast. Het is nu tweeduisend-en-vierentwinnig jaar. Het nieuwe jaar en weet je wat? Misschien heeft het nieuwe jaar ook wel gelijk. Soms ben je gewoon toe aan een nieuwjaar zodat je alles achter je kan laten. Zo heb ik al heel snel geleerd dat de tijd gewoon door gaat, altijd, letterlijk! Oooo dat is fieloosoofies, daar hou ik van. Maar het is zo. Tijd is gewoon en gewoon is tijd. Als ik elke dag denk aan gewone tijd dan kan ik elke dag iets stoppen, iets starten en ook gewoon door laten gaan zonder dat ik er last van heb. Nou ja dat denk ik dan. Zolang ik het maar met een oprecht en eerlijk hartje doe. Want het zal nooit mijn intenzie zijn om iemand of iets te kwetsen wegens tijd of zo. Dat wilde ik eefe kwijt. Het is recht uit onze harten, ook die van mijn vrouw. Wij wensen iedereen een heel fijn en gewoon jaar zoals het jaar er voor jou hoort te zijn, hoe dat ook mag zijn. We geefe neusjes aan wie het nodig heeft, een poot voor wie het kan gebruiken en een swaai met liefde naar alle sterren, waar dan ook. Het tetteren voor freede blijft bestaan omdat we het heel hard kunnen gebruiken, zeker nu.

Tot de volgende blog lieve allemaal, stoer kopje van mij, Bram