Lieve allemaal, fandaag is het zover en fanavond ook want dan is het zo dat dees de laatste blog is van dees jaar alweer. Dees afond is bijna de laatste van dees jaar want oofermorgen begint het nieuwe jaar alweer.
Dat gaat allemaal heel snel en eigenlijk veel te snel. Ik ben nog helemaal niet toe aan nieuwe dingen want mijn gewoon is nog geeneens gewoon, maar de tijd kan je niet stop zetten. Dan is het goed dat je eefe terug kunt kijken op de blog en zo.
In dees blog kijk ik terug naar mijn blog van vorig jaar toen het ook oudjaarsdag was.
Eigen roetine
Voor mij was afgelopen jaar best veel. In het begin van dees jaar had ik mijn eigen roetiene en mijn eigen tuintje zoals dat altijd gaat. En toen kwam er zomer. Mijn vrouw vertelde me dat ze ging verhuizen en dat we dan niet meer samen wonen. Wel apart maar toch saame. Eerlijk is eerlijk, ik vond dit best moeilijk. Want ik slaap graag bij mijn vrouw. Dat is veilig en warm. Ze plant altijd kusjes op mijn kop als ik tegen haar aan lig te slapen. Meestal snurk ik ook kei hard zegt mijn vrouw. En nu ging dat ineens niet meer.
Alle dozen gingen langzaam van de zolder weg, maar ook mijn sneks. Nu kreeg ik dees sneks op andere tijden. En dat was wennen. Daarna ging haar bed weg en toen was de zolder helemaal leeg. Ik kan nu kei veel spele want er is nu kei veel ruimte maar toch mis ik mijn vrouw hier. Mijn manspersoon geeft mij ook sneks en knuffels zodat ik die niet mis. Gelukkig is mijn roetiene weer gewoon. Ook in mijn tuintje. Mijn vrouw is wel geweest om haar peereboom en haar vlinderstruik mee te nemen. Nu heb ik daar meer ruimte voor als ik op de buiten bak wil. Er is ook vers grond uit een zak bijgekomen in mijn buiten bak. Anders waren er twee gaate in de tuin. En nu is dat niet zo. -Nu ben ik gewend dat mijn vrouw ergens anders woont en mijn manspersoon en ooma verwennen mij goed. Ik krijg nog steeds kei veel kusjes op mijn kop gepland want dat is gewoon fijn!
Erfaring
Afgelopen jaar had ik ook een speesjaale blog. Het was de allereerste vijftig blog van alle blogs. Ik heb al vijftig blogs gemaakt en dat deed ik online vieren op de blog zelf. Nu ben ik een beetje verder en heb ik al een beetje meer erfaring in bloggen. Dees blog is al zes en tachtig. Dat is best veel. Zelf ben ik twaalf jaar en mijn blogs zijn veel meer.
In dees nieuw jaar wordt ik ouder maar mijn blog ook en dan heb ik misschien wel honderd blogs. Dan komt er ook een speesjaale blog. – – Nou dees is geweest en dees is al blog 129! Dat is mega kei veel en nu ben ik al meer erfaren.
Wensen
Van me eigen ben ik een gefoelige jonge en ik denk altijd. Zo ben ik. Vorig jaar maakte ik een blog over wensen voor het nieuwe jaar. Daarin heb ik mijn best gedaan. Want ik zou niet meer zo lelijk doen naar Mila en Toby en dat heb ik ook niet gedaan. Soms wel hoor, maar dan begon ze zelf. Toby niet, daar ben ik lief tegen.
En ik heb ook minder gesnekt. Mijn vrouw zegt van niet maar ik vind van wel. Want ik deed niet altijd zeuren om snoepjes. En nu dat mijn vrouw ergens anders woont, weet ze niet hoeveel ik snek. En mijn manspersoon vertelt niet alles over het snekken en dat hoeft ook niet. Dat is mijn geheim met mijn manspersoon. Waar ik heel graag op zijn buik lig te dutten. Ook heb ik veel meer bewooge dan anders. Zo deed ik aan poosere voor de kameraa maar ook aan gym en jooga. Dat is bijna hetzelfde maar toch niet helemaal. Bij jooga maak je jezelf leenig door te rekken en strekken, en bij gym ben je actiever in beweege. Daar kan je spurten en rennen en klimmen en dat is bij jooga niet. Ik vind van mezelf dat ik kei goed me best heb gedaan afgelopen jaar. – Dees jaar ben ik voor iedereen heel lief geweest. Ik heb maar een paar keer gemoppert en dat is alles! Dat is kei knap.
Dees jaar
Voor dees jaar heb ik ook wensen. Dat iedereen liefe heeft en gelukkig is. Maar ook dat niemand alleen is. In mij hart is iedereen saame en ik geeft iedereen een lief, warm en gezond neusje en kopje voor dees nieuwjaar! Dat alle wensen van iedereen mogen uitkomen. Hele fijne jaarwisseling. Als je mij zoekt, ferstopt!
(Ik kom pas weer als de knallers weg zijn… ik zit in de kelderkast, niet zeggen hè)
kopje van mij,
Bram
Lieve allemaal, fandaag is een speesjaale dag want het is kersafond. Mij kersboom staat en dees is helemaal versierd met ballen en lampjes van alle kleuren. Mezelf vind dees het allermooist en ik zit graag onder de kersboom. Het is wel een plestieke kersboom dus eete kan niet. Dat mag ook niet want dees zijn giftig! Dees avond doe ik geen snektest of proefe of iets van die dingen. Of misschien wel maar dat komt denk ik nog. Eerst wil ik praten over fanavond.
Als ik nou eens kei diep naar mij kop ga en in mijn kop ga ik kei diep denke. Zo van: ffffrrriiieeenndddeee. Dat je heel lang aan je friende denkt. Je kan ook een naam doen. Bijvoorbeeld Trudi dat je heel lang aan Trudi denkt. Dan foel je in je hart iets warms gebeuren en dan komt er ineens een miauw of je snorhaar krult een beetje. Kan ook iets anders zijn, misschien een rilling in je lijf. Dat het is moment waarvan ik denk en bijna zeker weet van, dat is het! Daar op dat moment foelen wij elkaar. Dat hoop ik. Zo foelt het voor mij wel. Je mag natuurlijk iedereen kiezen die je wilt. Het mag ook iemand zijn die nog niet over de brug is want verschil is er niet. Misschien is iemand ver weg en kan die niet bij jouw zijn of misschien is iemand wel ziek, dat kan natuurlijk ook nog. Alles en iedereen kan en mag. Het gaat er om dat we warmte doorgeven.
Warm pootje
Lieve allemaal, vandaag is het weer Brammie-Zaterdag en nou heb ik iets te fertellen. Dat heb ik normaal ook wel maar nu ook. Fandaag ben ik alleen wegens dat mijn mensen naar het Duitseland zijn gegaan.
Het was een prachtige herfstdag, en ik lag lekker tegen de grote boom in de tuin. De zonnestralen kriebelden mijn vacht, en ik keek omhoog naar de takken die hoog boven me wiegelden. Die boom leek wel veel groter dan vorig jaar, dacht ik met mijn speelse katerkop. Want toen kon ik er geeneens bij. In plaats van te klimmen, besloot ik iets nieuws te proberen.
Opeens hoorde ik iets naast de boom. Mijn nieuwsgierige oore stonden recht omhoog, en ik draaide mijn kop naar het geluid. Daar, onder de boom, ontdekte ik een hoopje bladeren dat bewoog. Ik ging eefe zitten en daarna sprong erop af. Met alle poote omhoog en er bijna op.
Lieve allemaal, afgelopen dagen waren kei spannend. Het is namelijk zo dat Sinnerklaas met zijn pieten hier zijn en dat betekent dat we de schoen kunnen zetten. In mij vorige blog deed ik voor hoe je dat doet. Mijn schoen had een tekening voor Sinnerklaas en een wortel voor het paard Ozosnel.
Zie je mij? Ik sta bij mijn schoen en ik ruik aan de schoen. Ik weet zeker dat ik Sinnerklaas ruik. Ik weet alleen niet hoe Sinnerklaas ruikt. Ik ruik kipsmaak. Maar wat een mooie kadootjes. Wat zat er in mijn schoen? Er is een kadootje met een mooie Sinnerklaas verpakking. Daar zitten mijn faavooriete sneks in. Wel twee zakjes met sneks voor mijn tanne met kipsmaak! Dees is mijn aller faavoorietste!! Die lust ik elke dag een heleboel. Die kraken zo lekker tussen mijn tanne en dan proef ik de kipsmaak. Heerlijk.
Soep
Lieve allemaal, Hier ben ik weer van me eigen op Brammie-Zaterdag. Forige week had ik hele mooie letters gemaakt voor Sinnerklaas. Ik deed een tekening maken voor Sinnerklaas en voor het paardje Ozosnel was er ook een wortel.
nog niet wat. Eerst deed ik snoffen want misschien kan ik iets ruiken, maar ik rook alleen maar papier. Er heeft geen snek in gezeten. En toen wilde het meteen doen. Gewoon BAM!, met mijn poot op het papier.
op zitten. Mijn manspersoon deed mij kroelen omdat ik het zo goed had gedaan. Het was iets nieuws want dees papier was kei groot en ik had het gefange, zelfs toen het had bewooge. Nu was het van mij en ik merkte dat mijn poote warm werden als ik langer bleef zitten.