Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
In het huis in Doetinchem, waar de zon ’s ochtends altijd net iets te vroeg naar binnen keek, lag ik met mijn zacht zwarte vacht heerlijk op de vensterbank. Mijn maag gedroeg zich als een bodemloze put.
Overdag ben ik voornamelijk vooral bezig met één ding: eten. Brokjes, snacks, kruimels die misschien op de grond waren gevallen. Ik heb het talent om alles te vinden. Zelfs dingen die er niet lagen, daar kon ik dan wel naar zoeken voor de zekerheid.
Meester-slapert
Maar in de avond gebeurt er altijd iets merkwaardigs. Zodra de schemering invalt verander ik ineens in een meester-slapert. Ik vind dan mijn favoriete deken, draai een keer rond, alsof ik een perfecte spiraal wil worden, en floep….in slaap. En niet zomaar slapen, diepe dromerige, bijna mystieke slaap die uren kan duren. Vroeger duurde het soms zo lang dat 
Doerak even kwam checken of ik nog wel ademde.
Mijn mensen vinden mij heel lief, maar soms ook een beetje…tsja onhandig. Vooral als het ging om eten. Want ik kan soms gewoon geen maat houden. Helemaal geen. Mijn interne maathouder, het stemmetje dat tegen je zegt dat je genoeg hebt gehad…..leek bij mij soms volledig verdwenen.
En toen kwamen mijn mensen met een plan.
Snack
Toen ik na een intensieve dag van zes dutjes en drie extra snackrondes eindelijk in de avond in slaap was gevallen, sloop mijn man mens naar mij toe.
“Bliksem” fluisterde hij zachtjes in mijn oor, ik denk dat jouw maathouder is zoekgeraakt. Ik opende slaperig mijn ogen. Maathouder? Wat is dat…een snack? Nee zuchtte mijn man mens. Het is een ding in je hoofd dat zegt: Ho, stop! Genoeg gegeten. Jij hebt die. Alleen hij is waarschijnlijk met pensioen gegaan. Ik knipperde twee keer met mijn ogen, geeuwde zo wijd dat mijn man mens bang was erin gezogen te worden, en mompelde: Kan ik een nieuwe bestellen? Mijn man mens glimlachte. Misschien hoeven we geen nieuwe te bestellen. Misschien vinden we de oude gewoon terug.
Zoektocht
En zo begon het avontuur. De zoektocht. ’s Nachts, wanneer ik normaal gesproken snurkte alsof ik een klein motortje had ingeslikt, trok ik door het huis. Ik keek onder de bank, daar vond ik alleen oude spelletjes en verdwenen sokken. Ik zocht in de keukenkastjes, daar vond ik vooral afleiding. Ik keek zelfs in de jungle, waar alles nog heel stil was.
Ook aan Roover vroeg ik of hij misschien mijn maathouder had gezien. Roover krabde zich achter het oor. Hmmm… ik heb wel iets horen piepen naast de grote struik. Ik riep: een snack???
Nee zei Roover. We gaan kijken. In de struik zagen we iets kleins, glinsterends… een piepklein lichtgevend bolletje. Daar is die! riep Roover. Bliksem dat is jouw maathouder!
Ik keek er aandachtig naar. Hij is klein zei ik. Dat klopt zei Roover en je moet er goed naar luisteren. Het bolletje tikte zachtjes tegen mijn neus en rolde toen terug op zijn plek. Ergens onder de struik.
Ik voelde meteen iets nieuws. Een soort rustig gevoel. Een stemmetje dat zacht fluisterde: Misschien later nog wat… nu even genoeg.
Eten
Vanaf die dag… at ik nog steeds graag. At ik nog steeds zo veel? Zeker. Maar nu wist ik net op tijd te stoppen. En elke keer als dat lukte keek mijn man mens trots toe. Goed zo! Zei hij dan.
Ik glimlachte tevreden, dook die avond extra diep in mijn deken, en sliep als een held die die een groot avontuur had volbracht.
En ome Doerak? Die zag vanuit zijn ster dat het goed was gekomen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem
Hoi Bliksem wat heb je een mooie blog geschreven. over je maatbekertje die zoek was, dat je buik steeds riep ik wil nog iets eten.
Nu heb ik bedacht zou het ook met de kou en witte flokken te maken hebben?
Vogels en alle andere dieren die buiten leven eten nu ook veel meer om warm te blijven en dat kost veel energie.
Hopelijk komt snel de lente met het warme zonnetje
Poot van Triton
Voor jou en Roover heb ik bij ome Doerak veel snekkies neergelegd met verschillende smaken
Voor je mensen in jullie keuken warme chocolademelk met slagroom
Hoi Triton,
Misschien heb je best wel gelijk. Als het koud is eet je meer om warm te blijven. Dat kan maar zo. Maar zomers deed ik het ook hoor. Maar nu gaat het beter. Maar ik blijf eten en snacken super lekker vinden hoor.
Dankes wel voor de snackies. Lekker hoor.
Lieve Bliksem,
Vrouwtje en ik hebben erg gelachen om je mooie blog. Vrouwtje zei Figo, jouw voorganger Solo, had ook geen maathouder en die kreeg zijn brokken in een anti-schrok bak. Ik heb wel een maathouder zegt vrouwtje. Vrouwtje en ik vergeten Ome Doerak ook niet want vrouwtje zegt Doerak leek sprekend op mijn voorganger, Solo, en die mist ze ook nog steeds heel erg.
Liefs van mijn vrouwtje en mij ook voor je mensen🐈⬛
Hoi Figo,
Ik heb nu ook een anti schrokbak. Dat gaat goed. En ben ook rustiger geworden met eten. Ome Doerak had het al vroeg in de gaten. Want ik kwam altijd bij zijn eten kijken als dat van mij op was.
Pootjes van Bliksem
Hoi Bliksempje, wat een grappig verhaal vandaag🤭😝 Mijn maathouder is ook wel eens zoek, dus dat lichtgevende bolletje wat je vond, mag je wel naar mij doorrollen hoor🤪
Maar ik zeg maar zo, een maatje meer Bliksem, is wel meer Bliksem om van te houden, toch?
Maar wel goed van jou dat je nou mindert☺️
Hoe is het trouwens met Luna? Doe je aan de lijn voor de liefde?🤭❤️ Je bent een hele knappe jongen en ze is vast al als een blok voor jou gevallen🥰
Heel veel knuffels van ons 🐰🐰❤️ en een fijne dag vandaag🥰🌺
Hojo Wanda,
Maathouders zijn gevoelige zaken zeggen mijn mensen. Maar ik vind eten en snacks gewoon lekker. Luna is op vakantie hoorde ik. En daar was ze het niet mee eens hoorde ik. En knappe jongen, die ik ben, ook niet.
Dank uwes wel voor de knuffels.
Hoi Bliksem,
Owh wat erg dat je maathouder zoek was geraakt, maar het lichtgevende bolletje is je redding geweest.
Nu weet je hoe je toch nog lekker (veel) kan eten maar weet je precies wanneer je genoeg hebt, dat is toch superfijn.
Denk dat ik ook maar op zoek ga naar deze maat houder, het lichtgevende bolletje!
Pootje van Tommy!
Hoi Tommy,
Ja maathouders zijn belangrijk. Maar ik wist er eerst niks van. Ome Doerak wel, en die corrigeerde mij wel eens.
Als je goed zoekt vind je hem best wel.
Pootjes van Bliksem
Heeee lieve vriend Bliksem, wat een keigaaf afontuur had je meegemaakt, dat je je maathauder hebt gefonden…. folgens mijn mensen ben ik die ook kwijt, zau dat kunnen denk je?, en zau ik die ook weer terug kunnen finden?, of ligt hij bij jau in de tuin?, mag ik een keertje komen zoeken?, oooo en mijn vrouw fond het zooo lief dat Doerak kwam kijken als je zo lang lag te slaapen 💖💖, ik stuur jau en je mensen heeeeeel veel lieve kopjes, ze zijn van Kever!!, ik heb snekkies neergelegd in je tuin, ook voor Roover en Luna, en ik zwaai natuurlijk naar ⭐️ Doerak fanafond!!
Hoi Kever,
Als je goed zoekt vind je hem echt wel. Maar of je hem echt nodig hebt weet ik niet. Als je denkt: ik voel me best wel goed dan is dat zo en dan heb je hem niet nodig hoor. Je mensen houden dat volgens mij echt wel in de gaten. Mijn jungle staat open voor alle vriendjes en vriendinnetjes hoor. Gezellig. Ome Doerak hield mij altijd goed in de gaten. Dat was zo fijn.
De snekkies zijn weer lekker hoor.
Pootjes van Bliksem
Miauw Bliksem,
Zou het kunnen dat maathouders op wintersportvakantie gaan? Volgens mijn mens heeft mijn gewicht een seizoenspatroon. In de zomer ben ik slank en gestroomlijnd. Hoe minder blaadjes aan de bomen hoe meer cijfers op de weegschaal. Zodra de crocussen hun kleurtjes laten zien, verdwijnt mijn winterse pretvet als sneeuw voor de zon.
Na 4 winters maken we ons er maar niet meer zo druk om.
Koppie van Japie