Heppie Mew Year liefe friendjes en friendinnetjes. Foor ons ligt een heel mooi nieuw jaar fol met allemaal lekkere brokjes, noepies, knuffels en fooral fijn saame zijn. De boemies heb ik gelukkig weer ooferleefd.

Daar over gesproken zeg. Wat een ongeloofelijke herrie was dat oppe de laatste dag van het jaar. De eene knal nog harder dan de andere knal. Mensenoopa had ge-eppt dat ikke mijn pootjes oofer mijn oortjes moest doen om de knallen minder hard te horen. Nou miauw zelfs al had ik brokjes in mijn oren gedaan dan nog hoorde ik daar het knallen door heen. En er zaten ook een paar knallen tussen dat Frau en ik elkaar furrschrikt aankeken. Die waren zo hard en ook wel een beetje eng dat het soms ook gewoon leek alsof er op straat of achter in de tuin iets stuk was gegaan. Gelukkig was dat niet zo maar leuk is anders.
En toen het geluid op het hardst was dus toen het bijna 12 uur was nou dat fond ik dan wel jammer foor Frau maar toen ben ik toch echt maar feilig onder het bed gaan liggen. En ik zeg jammer foor haar omdat ze me dan niet happy mewjaar kon wensen en knuffelen. Maar dat is verder wel helemaal goed gekomen hoor want dat hebben we gewoon een uurtje later gedaan. Toen waren de boemies wat minder geworden en durfde ik weer onder het bed fandaan te komen.

Kerstboom

Twee dagen later op de dag met de Zater erin kwam mensenoopa langs. Om mij natuurlijk een mew jaar knuffel te geven maar ook om te helpen met het opruimen van van de kerstboom en de kerstspullen. En uiteraard was ik weer de opzichter die de boel goed in de gaten hield. Dat begon al bij met mijn pootje aanwijzen wat in welke doosjes opgeborgen moest worden. Ik probeerde ook te helpen met het furrrplaatsen van de boom. Ik naam een stukje tak in mijn bekkie en probeerde het ding zo van zijn plaats te krijgen. Alleen is die boom foor een klein katje als ik best wel zwaar dus dat lukte niet. En wat denk je dat menseopaa zegt? Nee Minnie niet op die takken bijten die zijn niet echt dat kan niet, ga je brokjes maar eten die zijn wel echt.
Haha hij dacht dus dat ik fan de kerstboom wou eete. Nee natuurlijk niet. Ikke weet heus wel dat het een nepperd is. Als het een echte was geweest dan had die naar boom geroken. En deze ruikt niet naar boom maar naar plastiek. Dus ik ze MAUW en schudde mijn kopje. Ik geloof alleen niet dat hij mij begreep. Maar omdat ik ook best wel trek had gekreege dribbelde ik toch maar wel naar mijn brokjes bakje. Daar aangekomen besloot ik dat ik eigenlijk ook wel noepies wilde dus ik zette een lief koppie op en deed miew miew. Frau begreep de hint en ik kreeg een lekkere likwitsnek hihi.

Sneeuw

De folgende dag op de dag met de zon erin nou dat was weer iets hoor. Ikke werd wakker en sprong in de fensterbank. Oef die foelde best koud aan. En toen keek ik uit het raam en wat ik toen zag! Het was ooferal WIT! Op de daken, op straat, in ons tuintje. Ooferal lag het. Dus ikke snel Frau wakker maken. Half slaperig keek ze me aan. Wat is er liefe Minnie. Frau frau mauw kom gauw het is ooferal wit!
Terwijl ze het slaap uit haar ogen feegde stond ze op om met me mee te kijken. Toen ze zag wat het was keek ze mij glimlachend aan. Je weet toch wel hoe dit heet? Ikke moest ff heel hard nadenken. En ja toen wist ik het. Dit witte spul het sneeuw! Daar heb ik froeger toen ik nog in het huis met de daken woonde wel eens doorheen gebanjerd. Dat is koud aan je pootjes maar tegelijk ook wel grappig. Kom zei ze. We gaan naar beneden ontbijten. Nou dat fond ik een goed plan dus dat zijn we gaan doen.
Dit was het weer foor deze keer. Uiteraard blijf ik nog steeds meetetteren foor Frreede. Dat isse nog steeds heel belangrijk!

Pootje van Minnie