Heeft het bij jullie begin deze week ook zo hard gewaaid en geregend? Nou, bij mij wel hoor. Ik woeide bijna uit m’n jas als ik over ‘t achterpad liep, en als ik dan weer thuiskwam was ik veel langerderder bezig om al m’n haren weer op een rijtje te likken.
Voordeel is wel dat een natte vacht veel gemakkelijker in model te brengen is dan een droge vacht en ik krijg er een minder droge bek van, maar toch… ‘t Blijft best wel veel werk, vooral wanneer ik ook nog uit de buurt van die handdoek wil blijven waarmee m’n personeel steeds opnieuw kwam aansjouwen. Ik heb ze al honderden keer gemauwd dat dat helemaal niet nodig is, maar ze bleven ‘t elke keer weer proberen.
Toch hebben we deze week daarvoor eindelijk een goed katpromis gevonden: m’n personeel legt een dikke handdoek op ‘t grote bed en daar ga ik dan op zitten om m’n vacht droog te likken. Maar ik hou ze wel in de smiezen hoor, want zodra ze ook maar een puntje van de handdoek willen pakken maak ik dat ik wegkom en zoek ik een ander plekje om goed op te kunnen drogen.
Tsja, ‘t heeft wat tijd gekost om m’n personeel te trainen, maar ze zijn dus nog steeds niet te oud om te leren. Ze zijn alleen een beetje hardleers en denken er niet aan om de handdoek eerst even op te warmen in de wasdroger. Maar daar maak ik nu even niet zo’n werk van zolang ‘t nog niet echt koud is buiten.
Zwembadparty
Maar dat was nog niet alles, want maandagavond was ik dus lekker in de regen aan de wandel, toen ik wat gerommel in de verte hoorde en even later werd ‘t weiland heel even in het licht gezet. Terwijl ik toch weet dat de mamarazzi nooit geen flits gebruikt als ze een foto maakt, want daar heeft ze net als ik echt een hekel aan. Ik probeerde tussen de dikke waterdruppels te ontdekken waar ze stond, maar ik zag even helemaal niks. Er volgden nog drie of vier rommels en lichtflitsen, en ik vond dat ‘t verstoppertje spelen van m’n 
personeel wel lang genoeg geduurd had, dus ik wandelde op m’n gemak weer richting huis om de foto’s te gaan bekijken. De tuindeur stond nog op een kiertje open, dus ik kon zo naar binnen.
Tot m’n verbazing stond m’n personeel achter ‘t grote raam in de woonkamer naar buiten te kijken. En pas toen drong het tot me door dat de rommels en de flitsen geen foto’s waren geweest maar ‘t vuurwerk van achter de Regenboogbrug. Blijkbaar waren ze daar een enorme zwembadparty aan ‘t houden, om na de warme dag wat af te koelen. Dat moet toch een feest van jewelste zijn bedacht ik me, terwijl ik op m’n handdoek op ‘t grote bed ging zitten. Zouden ze daar ook een dubbele wokkelglijbaan bij ‘t zwembad hebben? En een springplank? En verwarmde badhokjes met hele dikke zachte pootdoeken om je op af te drogen?
Dat moet haast wel…
Thuis
Toen op dinsdag de zon weer tevoorschijn kwam dacht ik lekker lui in de vensterbank te kunnen gaan dutten na m’n ontbijt, maar nee hoor. Al wekenlang lopen tweebeners door de wijk druk te zijn om al ‘t houtwerk van de huizen op te knappen en van een nieuwe lik verf te voorzien, en juist toen ik net m’n ogen dicht had stond er zo’n wildvreemde tweebener voor m’n raam om met een herrieding over ‘t houtwerk heen te gaan. Laat ik je mauwen, ik was gelijk weer klaarwakker. Nou ja, dan maar uitrekken, opstaan en naar de achtertuin, om daar lekker met m’n personeel te genieten van de zon die steeds warmer werd.
Voordat ik een lekker plekje zocht om verder te dutten besloot ik toch nog even een wandeling over ‘t achterpad te maken voor een extra ochtendinspectie, maar ik was even vergeten dat de buurtkindjes vakantie hebben. Nadat ik tussen de stepjes, driewielers, ‘t stoepkrijt en ander speelgoed op ‘t pad door was getijgerd en net drie buurhuizen voorbij was kwamen wat kleine tweebenertjes een tuin uitgerend. En ik kan je verzekeren, daar kwam meer geluid uit dan dat de klustweebener in z’n eentje aan de voorkant van ‘t huis stond te maken. Ik bedacht me geen moment en ben snel op de dichtstbijzijnde schutting geklommen, om via de schuurdaken en de katwalks van de buren weer terug te gaan naar m’n eigen achtertuin, waar m’n personeel heerlijk stilletjes van het nieuwe groen in onze tuin zat te genieten. Ik mauwde ze gedag en liep naar binnen, scherpte m’n stiletto’s even bij aan m’n krabpaal, nam wat te drinken en knabbelde wat brokjes omdat m’n ontbijtbord al leeg was. Ineens bedacht ik me dat het misschien wel een goed plan zou zijn om in de oude stoel onder de eettafel te gaan liggen. En op dat dikke kussen in die stoel leek het net of de geluiden aan de voor- en achterkant van m’n huis heel ver weg waren en ben ik heerlijk in slaap gevallen.
Voortuin
De volgende ochtend was de klustweebener weer terug, deze keer zonder dat herrieding maar met een emmer die stonk en een steel met haren. En omdat daar geen geluid uit kwam ben ik lekker buiten op m’n tuinpad in de zon gaan zitten om van een afstandje toezicht te houden.
Zo heb ik die tweebener de rest van de week in elke voortuin in de gaten gehouden en ik moet eerlijk mauwen, het is er wel een heel stuk mooier op geworden.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Hoi Joep,
Wat een drukte bij jou in de buurt zeg, gelukkig zijn de tuinen er dan wel weer mooier op geworden.
Het heeft echt wel veel geregend de afgelopen week hé, heb zelf geen gerommel en geflits gehad zoals jij.
Misschien is het wel leuk om een heerlijke zwembad party te houden in je weiland, met allerlei leuke katbarretjes, eetbarretjes e.d.
Geniet nu maar van het mooie weer wat er aan zit te komen, en doe het vooral rustig aan want het wordt best wel warm.
Pootje van Tommy!
Hoi Tommy,
Wat een kattastisch idee, een zwembadparty met barretjes, echt iets voor ’t Grote Weiland Feest 2026! Misschien kan ik dan ook wel drijvende terrassen laten maken in de sloot tussen het weiland en m’n achterpad, naast de springplanken… Ik zie het al helemaal voor me!
Voorlopig lig ik nu even in de kast bovenop de vers gewassen en gevouwen kleding van m’n personeel, lekker koel en lekker donker. Junior zit met de leptop op ’t grote bed om m’n reactie in te tikken, want voorlopig lig ik hier prima!
Jij ook succes met de aangekondigde warmte, hou je koppie koel en je poten warm…
Pootje terug! 😽🐾
Hoi Joep,
Owhja je zou het kunnen combineren met het grote weiland feest in 2026, cool.
Lekker om op de gewassen was te liggen, zeker als het er ook nog koel is.
Pootje van Tommy!
Lieve vriend Joep,
Ik heb nooit geweten dat dat gerommel en die lichtflitsen van een party achter de regenboogbrug kwam. Ik was er eigenlijk erg bang van maar nu ik dat weet natuurlijk niet meer ik vind het juist fijn dat ze daar met elkaar feestjes vieren.
Wat een schrik dat er opeens een tweebener voor je raam stond met een herrieding. En wat kunnen kleine tweebenertjes een herrie maken hé? Niet normaal meer. Vrouwtje en ik hebben weer genoten van je blog.
Groetjes ook voor je bedienden van mijn vrouwtje en mij🐈⬛
Lieve Figo,
Jaaa, als de wind goed staat dan hoor en zie ik het vuurwerk dat achter de Regenboogbrug vandaan komt, en begin deze week denk ik dat ze een heel groot feest hadden waar iedereen als een bommetje ’t zwembad indook, want het water kwam allemaal in mijn tuin terecht. En in’t weiland, en de tuinen naast die van mij… Het viel loodrecht naar beneden! En ’t was een goed gevoel om te weten dat onze vrienden aan de andere kant van de Regenboogbrug het zo enorm naar hun zin hadden…
Zo’n tweebener die ineens herrie gaat maken is nooit prettig, gelukkig was ’t maar voor even. Ik hoop alleen wel dat ze snel klaar zijn, want het is best vermoeiend om iedereen in de gaten te houden hoor.
Die kleine tweebenertjes maken vooral herrie als ze vrolijk zijn, maar omdat ik hele goeie oren heb hoor ik ze zelfs aan de andere kant van m’n huis, dus dan ga ik snel naar binnen want daar is het gelukkig een heel stuk rustiger. Ik denk dan ook vaak aan jou en je verhaal over die vliegtuigen vroeger boven je huis. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je nu rustiger woont. Maar ja, nog een paar weken en dan gaan de buurtkindjes weer terug naar school en dan kan ik weer op m’n gemak over straat wandelen…
Dank jullie wel voor de katplimenten, groetjes terug aan jou en je vrouwtje, van mij en ook van m’n personeel! 😽🐾
Heeee lieve vriend Joep, ik stuur je fanafond letters, maar ik stuur je nu alfast knuffels en snekkies!!, tot straks!!
Lieve Keef, rustig aan vriend, we mauwen elkaar straks toch nog? Ik ben al onderweg naar jou toe met m’n rolkoffer vol lekkere snekkies, dus ik zie je zo halverwege bij de grote boom in ’t park! Knuffels voor jou en je mensen terug! 😽🐾
Heee lieve Joep, hier ben ik dan!, wat heb je weer veel meegemaakt en wat ben je toch altijd dapper… ik word soms al een beetje nerfeus als ik lees wat je allemaal doet, zoals met die mensenkindjes… o die find ik zo griezelig!, ze beweegen veels te snel en er komt zóveel lawaai uit…!, dat feest van achter de Regenboogbrug was hier ook, ik denk dat iedereen een beetje wapsie was van de ketnipwijn en alle snekkies…🙀, zooo heee wat kunnen ze daar feesten!, weet je wat mijn mensen altijd doen als ik nat ben?, dan maken ze mijn haaren met een haswand droog, ken je een haswand?, mijn vrouw roept nau iets maar ik doe net alsof ik niets hoor, ik heb dus mijn eigen haswand en dat FIND ik me toch een partij fijn… helemaal droog word ik er niet van, maar wel een beetje, misschien is dat een tip voor jau?, o en ik find dat je zo gaaf op de bofenste footoo staat!, wat was het gezellig fanmiddag hè?, ik ben elke week weer blij om je te zien!, heeeeeeeeel veel lieve kopjes en knuffels voor jau en je mensen, ze zijn van je vriend Kever!!
miauw toffe Joep,
ik vind lopen in de regen altijd leuk. En ook onweer deert mij niet. Nu ik weet wat er werkelijk gebeurt, kijk ik met nog meer bewondering naar boven. Een zwembadparty van de sterren. Dat had ik nooit gedacht. Wauw!
Koppie van Japie