De afgelopen week heb ik eigenlijk weinig anders gedaan als dutten, knuffelen, wandelen en releksen. Omdat het vorig wiekent weer een gezellige drukte was op het Derde Grote Weilandfeest.

En ik was niet de enige die het nog even rustig aan deed, want heel veel feestneuzen hadden toch ook wel een paar dagen nodig om weer helemaal bij te komen.
Geen wonder ook, want hoewel de opening eigenlijk pas zaterdag om twaalf uur was, stonden de eerste bezoekers al om zeven uur ‘s morgens geduldig voor het hek te wachten. Ze kwamen van ver, en ik kon ze natuurlijk niet voor een dichte deur laten staan, dus ik liet ze binnen en maakte een ontbijtje voor ze klaar, dat er na zo’n lange reis best in ging.
En het kwam mooi uit dat er al een paar extra pootjes in het weiland waren, want het ontbijt was nog maar net achter de kiezen of de eerste koelwagen van Muisbezorgd kwam al aanrijden.

Feest

Nadat die eerste wagen gelost was, volgden de andere koelwagens van Muisbezorgd elkaar snel op en in korte tijd stonden alle muizensateetjes, GBK fileetjes en alle andere delikatessen die de dagen ervoor gevangen, schoongemaakt, gemarineerd en verwerkt waren in de vijf koelcontainers onder de bomen in het weiland. Het feest kon dus bijna beginnen, want de ene na de andere feestneus arriveerde. Veuls te vroeg natuurlijk, maar we waren zó blij om elkaar weer te zien dat we de tijd gewoon vergaten. Er was te veel om bij te mauwen en te blaffen.
En hoewel ik ‘t niet van plan was, werd ik door alle aanwezigen om even voor twaalf uur naar de ingang van het feestterrein gedragen, want iedereen vond dat ík het feest moest openen. Alle aanwezigen en ik gingen terug naar het toegangshek, er werd een feestelijk lint gespannen en ik kreeg een schaar in m’n poten gedrukt om dat lint door te knippen.
Dus toen na een paar woorden van welkom het lint op de grond viel rende iedereen langs me heen, luidkeels enthousiast mauwend en blaffend, alsof ze nog niet eerder een poot in het weiland hadden gezet. Terwijl sommigen al een paar uur eerder het hele terrein grondig hadden verkend en doorgesnuffeld.
Met zulke vrienden kun je mooie feesten bouwen.

Proeverijtent

En hoewel het niet de opzet van het Grote Weilandfeest is, gingen er toch een paar hartjes sneller kloppen in dat grote weiland, met als gevolg dat er nog voor het einde van het feest twee heuse furrkeringen ontstonden tussen Kianjo met Leonard, en Muissie met Beertje. Heerlijk om mee te maken, en ik wens beide stellen een mooi, gelukkig en heel lang leven saame toe!
Misschien zijn er wel meer bezoekers voor elkaar gevallen waar ik nog geen weet van heb, maar die hun relaasie liever in alle stilte willen opbouwen. Daar heb ik alle respekt voor, en misschien horen we daar dan later, of op het volgende Grote Weilandfeest meer over.
Wat ook een daverend succes was, waren de door bezoekers meegebrachte lekkernijen, die zolang de voorraad strekte, verkrijgbaar waren in de proeverijtent. Het liep er, net als vorig jaar, weer storm en de eerste die met een lege kraam kwam te staan was Pablo, die zelfgemaakte Muizen knabbel stengels en Limburgse Muizenvlaai met Catnipsaus had meegenomen. Jammer genoeg was ik net te laat om die te kunnen proeven, dus ik hoop er volgend jaar uit eigen ervaring iets over te kunnen mauwen maar voor de heerlijke Catnipsaus en de insectenkroketten van Jajim en FrouFrou en de ndrukwekkende Kasselermaus van Muissie was ik gelukkig nog net op tijd. Dank je wel aan iedereen die uren voor de proeverij in hun keuken hebben gestaan, want wat ik verder ook nog wel heb kunnen proeven smaakte overheerlijk, dus de proeverijtent komt volgend jaar ook zeker terug.

Workshops

Ook de wokkelglijbaan was dit jaar weer een succes. Ooit neergezet op het Eerste Grote Weilandfeest in 2024 als onderdeel van mijn workshops zwemmen en duiken voor beginners en gevorderden, is de glijbaan nu uitgegroeid als plezierige onderbreking op een warme dag, en als romantisch uitzichtpunt over het feestterrein in de schemering, avond en nacht.
Heel veel feestgangers hebben de vele trappen omhoog beklommen en iedereen was dolenthousiast.
En hoewel het aanbod van workshops dit jaar een beetje klein was, werden ze wel heel druk bezocht. Met name voor de workshops ‘binnendeuren openen’ en ‘medicijnen weigeren’ was veel belangstelling, maar iedereen die dit jaar een workshop heeft willen geven, dank je wel voor jullie inzet. Ik heb weer veel bijgeleerd, maar dat ga ik natuurlijk niet allemaal aan m’n personeel mauwen. Daar komen ze vanzelf nog wel achter.

Dank

Natuurlijk wil ik hier nog mijn grote vriend Japie en alle (aspirant) medewerkers van Muisbezorgd even in het zonnetje zetten, want zonder hun onuitputtelijke inzet was er geen derde editie van het Weilandfeest geweest omdat er dan niets te eten, knabbelen of te snekken zou zijn en de barbeknoeis leeg zouden zijn gebleven. En op een lege maag is het best moeilijk om feest te vieren lijkt me.
Maar een speciale dankjewel gaat naar Tante Luna Poes, die ondanks haar drukke weekend toch nog een hele spannende Donkermuis heeft weten te organiseren. In november komt er weer een nieuwe Donkermuis, dus hou de groepspagina van het Weilandfeest en de pagina van Luna Poes in de gaten voor meer info.
Natuurlijk ook een enorme dankjewel naar Muissie, die de tijdens de afgelopen Donkermuis halverwege de tocht met een kattastische Koek- en Catnipkraam stond, en aan Ropi, die aan het eind van de dropping een heerlijke barbeknoei had voorbereid, wat samen met de Frietkar van Jan een prima combinatie was.
En niet te vergeten, ook een dank je wel aan iedereen die naar het weiland is gekomen, jullie waren weer geweldig…
Kortom, het was weer een Weilandfeest waar nog lang over nagemauwd en nageblaft gaat worden. Tot volgend jaar!

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep