Wat gaat zo’n week toch hard hè… Misschien komt ‘t wel omdat ik overdag veel geslapen heb. In een vensterbank, op ‘t grote bed, in verschillende stoelen, op de bank. En natuurlijk in m’n ribbeldingmandje, of boven in m’n cactuskrabpaal of lekker rustig in m’n villa onder de eettafel.

Want zoals al eerder gemauwd, ik heb duizend-en-één plekjes om lekker te dutten in m’n huis. Soms val ik ook gewoon in slaap op de vloer onder de kleine tafel, nadat ik met m’n ketnipmuis heb gespeeld. Eigenlijk kan ik overal wel slapen denk ik.

Donker

Volgens m’n personeel komt dat vanwegens de donkere dagen voor kerssemus, omdat het ‘s morgens nog laterderder licht wordt en ‘s avonds eerderder donker dan de weken hiervoor. Dat hoort allemaal bij de tijd van ‘t jaar zegt m’n personeel en daarom hebben we nu ook al die kleine lichtjes in huis, omdat zij dat gezelliger vinden dan de gewone lampen aan doen.
Maar mij maakt dat eigenlijk helemaal niks uit, omdat ik als volwassen katermans helemaal geen moeite heb met donker, want ik ren gewoon achter de snekkies aan die in de donkere gang worden gegooid en die krijg ik ook altijd te pakken. Maar dat is voor m’n personeel toch wat anders, want hullie kunnen niet alles zien wat ik zie.
Als zij iets kwijt zijn moeten ze toch altijd ‘t grote licht aan doen om ‘t weer te kunnen vinden. En omdat ik vaak geen idee heb wat ze zoeken, kan ik ze ook niet helpen behalve als het iets is wat op de grond is gevallen en eetbaar is.
Dan inspecteer ik natuurlijk eerst of ik het misschien zelluf lust, maar dat is zelden het geval. Dus dan ga ik er maar bij zitten, of ik tik er wat met m’n poot tegen, totdat m’n personeel ziet dat ik ‘t al lang gevonden heb en dan ruimen ze ‘t zelluf op. Want ik ben natuurlijk niet de hulp in de huishouding hier, al kan ik prima m’n eigen etensbakjes zo mooi glanzend schoonlikken dat ze daarna gewoon de kast weer in kunnen.

Rare dagen

Eigenlijk zijn de dagen voor kerssemus hier in huis best wel raar. M’n personeel is druk bezig met allerlei dingen die nog moeten gebeuren, en dat geeft mij de tijd om lekker ongestoord te kunnen dutten.
En als ik dan even wakker ben omdat ik trek heb in wat te knabbelen of een slokje water is er ook altijd wel tijd voor knuffels, kroelen, aaien en lieve woorden, want ik kom helemaal niks te kort hoor. Zelfs voor spelen met de hengel of een potje pootbal saame wordt tijd gemaakt, maar ik zal blij zijn als alles hier in huis weer in z’n dagelijkse ritme terug is. Want kerssemus, daar heb ik eigenlijk niet zo heel veel mee.
Ik hoor ‘t ook van de buurtkatten wanneer ik die ‘s nachts toevallig tegenkom, want bij hun in huis is ‘t nu ook anders dan op de andere dagen van ‘t jaar. De meeste zijn al wat ouderder dan dat ik ben en hebben dit soort dagen dus al vaker meegemaakt. En zij mauwen over een huis vol met tweebeners die ze niet kennen, tafels met eten en drinken waar ze niet mogen aanzitten en papiersnippers en linten waar ze niet mee mogen spelen.

Boom

Ze mogen zelfs niet in de boom klimmen of die grote bollen er uit tikken, of slingers naar beneden trekken. Dus m’n buurtkatvrienden vragen zich elk jaar weer af wat de lol dan is van een echte boom in huis en komen, zeker nu het best nog niet echt koud is ook ‘s nachts, weer buiten. En dat is heel gezellig, want we klimmen dan lekker op schuttingen en scherpen onze stiletto’s aan echte bomen die stevig in de grond staan.
Dit jaar wordt ‘t de derde keer dat ik kerssemus meemaak, en ik ben blij dat het bij mij thuis heel anders gaat dan bij de buren in de straat. Want m’n personeel en ik, we vieren geen kerssemus met heel veel anderen in huis maar zijn gezellig met z’n drietjes zonder allerlei drukte. Dat is omdat het voor ons eigenlijk het hele jaar door al kerssemus is, ook al branden er niet altijd kleine lampjes of staat er een nepboom op tafel.
Waar ik trouwens ook helemaal geen belangstelling voor heb, want ‘t is maar een kleintje en ik vind ‘m best wel een beetje neppig ruiken dus ik blijf er lekker bij uit de buurt.

Lief

Want bij mij thuis vinden we dat je eigenlijk alle dagen van een jaar door lief kan zijn voor anderen, ze helpen en af en toe verwennen met zomaar een katdootje of een zachte aai of lieve woorden. Of je nou een hengel of een glanzende mol of een lekkere snek of een krakend verse muis deelt, het hoeft helemaal niet groot te zijn of heel veel brokjes te kosten, ‘t gaat er om dat het vanuit je hart komt wat je kunt delen.
Niet alleen met iedereen die je lief is, maar ook met anderen die best wel wat extra hulp of aandacht kunnen gebruiken. Omdat saame zijn niet alleen maar in twee dagen gepropt hoeft te worden maar het hele jaar door gewoon kan. De wereld zou er een heleboel liever en zachterder van worden als we de kerssemusgedachte het hele jaar door vast kunnen houden.

Voor nu wens ik, ook namens m’n personeel, al mijn lieve blogvrienden en -vriendinnen alvast een hele mooie week toe, en ik hoop dat we saame in het nieuwe jaar 365 kerssemusdagen kunnen vieren. Ook als die boom en de lichtjes alweer in de kast of op zolder staan.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep