De hele afgelopen week zag ik al overal hartjes als m’n personeel ‘s avonds voor de kijkkast op de bank zat. Die vorm herken ik namelijk uit duizenden, want af en toe komt m’n natte ontbijt of diner ook uit een hartje en zeker nu er hartjes met kalkoen of rund met kaas in m’n voorraadkast staan hou ik die natuurlijk scherp in de gaten zodra het etenstijd is.

‘t Gekke was dat je die hartjes op de kijkkast helemaal niet open kon maken, ze dwarrelden alleen over ‘t scherm of kwamen groot in beeld. Nou, ik kan je mauwen dat ik dan toch wel heel snel m’n interesse verlies om verder te kijken want hartjes zonder inhoud, da’s gewoon een lege verpakking.
M’n personeel vertelde me vanmorgen vroeg toen ik binnenkwam dat het vandaag Falentijn z’n dag is. Nou ken ik helemaal niemand die Falentijn heet dus voor mij is ‘t gewoon een zaterdag hoor, al waren de extra knuffels en aaien wel heel errug lekker. Maar dat kwam meer omdat het buiten nog steeds best heel koud is voordat de zon opkomt en dan zijn een paar warme handen over m’n jas en m’n oren en m’n staart altijd prima om snel weer wat op te warmen zodra ik weer thuis kom.

Warm

Over opwarmen gemauwd, ik heb deze week trouwens een nieuwe manier gevonden om de achterpoten en de poezelige billetjes weer lekker snel op temperatuur te krijgen en dat is gewoon door tegen dat ribbelding in de keuken op de grond te gaan liggen. Die staat toch nooit vol aan, en dan kan ik gelijk mooi in de gaten houden of m’n personeel al met m’n eten bezig is. Da’s dan twee muizen in één klap slaan. Maar na ‘t eten ga ik toch liever weer in een vensterbank op m’n kleedje liggen, en dan laat ik de warme luchten van dat ribbelding eronder lekker langs me heen gaan. Af en toe draai ik me even om, zodat m’n rug of m’n poten lekker weer op temperatuur komen. Want intussen ben ik wel helemaal klaar met dat kouwe weer buiten. Niet dat ik me binnen verveel hoor, want ik ben stapelgek op lekker lang en vooral lui te dutten. Daar kan ik hele dagen mee vullen als ik de kans krijg. Maar ik begin m’n buurtkattenvrienden nou toch wel een beetje te missen na al die weken, want zij komen met dit weer zelfs ‘s nachts niet meer naar buiten om saame buurtcontrole te gaan doen.

Blessures

Gelukkig kan ik me thuis dus ook prima vermaken. Soms pas ik even op ‘t huis wanneer m’n personeel op jacht gaat, of brokjes moet verdienen. Dan lig ik met één oog open in de vensterbank, en iedereen die m’n voortuinpad op komt hou ik in de gaten totdat ik het bromblik van m’n personeel weer aan hoor komen. Want dan is mijn werktijd weer voorbij en is ‘t tijd om te spelen en te rennen door ‘t huis. Want omdat ik deze wintermaanden niet zoveel buiten kan trainen als in de zomer, moet ik toch m’n catditie op peil houden en tussen het dutten door zorgen dat m’n jas niet te klein is geworden wanneer ik over een tijdje weer meer buiten ben dan binnen.
En laat ik daar nou de afgelopen week ook weer iets op gevonden hebben, want voordat ik m’n binnenshuistraining start doe ik tegenwoordig eerst een paar goede rek- en strekoefeningen om blessures te voorkomen. Precies zoals ik die tweebeners in de sneeuw op die kijkkist heb zien doen de afgelopen dagen.
Meestal doe ik dat het liefst wanneer m’n personeel even ergens anders in huis bezig is, maar gisteren kwam Junior net de woonkamer in toen ik m’n voorpoten helemaal lang uitrekte tegen het tuinraam aan. Ze liet gelijk alles uit haar handen vallen en begon foto’s te maken, dus toen was de lol er voor mij alweer een beetje af en ben ik maar weer lekker verder gaan dutten.

Sportschool

Dit weekend ga ik ‘s nadenken om een sportschool aan huis te beginnen, om ook m’n vrienden weer in een goeie katditie te krijgen zodat we, als de eerste warme zon weer tevoorschijn komt, door ‘t weiland of over ‘t achterpad kunnen rennen zonder dat iemand na de eerste tien meter sprint al hijgend tegen een hek of schuurtje moet gaan zitten om op adem te komen. Nou weet ik dat dat makkelijk gemauwd is voor een jonge katermans, maar de Weilandmuizenstand ziet er nu al goed uit, dus ‘t belooft een hele mooie zomer te gaan worden. En zodra het weer lente wordt gaan ook de eerste potten pindakaas ’t weiland in en ik weet zeker dat hele families muis daarvan gaan genieten.
Maar voor nu ga ik eerst nog even dutten, want dat moet ik als sportkater natuurlijk ook goed bijhouden.
Ik wens jullie allemaal een hele mooie hartjesdag vandaag, met heel veel knuffels en aaien en lieve woordjes. En snekkies, want die trainen we er de komende weken dan saame wel weer af.

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep