Hallo lieve vrienden en vriendinnen,
Hier een vervolg van mijn leven als kitten.

Tante Fleur

In mijn vorige blog vertelde ik dat mijn naam ineens Doerak was en dat ik bij mijn nieuwe mensen tante Fleur zag staan. Zij snuffelde aan mij gaf me een lik op mijn kop en ik wist dat het goed was. Die eerste nacht dat ik op het grote bed sliep wist ik dat ik tante Fleur in de gaten moest houden. Die gaat mij helpen om alles te ontdekken. Vanaf dat moment was ik ook geeneens meer bang. Dat voelde zo. Tante Fleur is een bijzondere dame. Zij straalde wat uit wat ik als kleine kitten heel fijn vond.

De volgende ochtend vloog ik gelijk naar beneden. Ik rook de brokkenbak en dook erin. Maar dat was niet helemaal de bedoeling want het was de bak van tante Fleur. Rustig werd ik opzij geduwd, en nog een beetje en nog een beetje. En daar was zomaar nog een bak met brokjes en die was, echt waar, wel van mij. Eerst keek ik nog tante Fleur aan, maar die ging rustig zitten en kijken wat ik ging doen. En hoppa ik dook de brokkenbak in. Je heet niet voor niets Doerak. Ja toch?

De jungle

Na de hele ochtend mijn nieuwe huis te hebben onderzocht, waarbij ik van boven naar beneden vloog, kwam het grote moment. Ik mocht naar buiten. Tenminste de deur naar de jungle ging open maar ik wist niet wat dat was en wat ik daar kon. En toch deed ik voorzichtig stapjes richting de jungle. Tante Fleur stond achter me en gaf mij zomaar een duwtje. En toen stond ik in de jungle. Ik rook van alles, zag van alles en hoorde van alles. Van het slapen op het grote bed wist ik dat ik kon klimmen dus ik begon hier ook maar te klimmen. Op een stoel, wat later mijn tuinstoel werd, op een hek en iets wat op grote groene dingen leek. Daar kon je heerlijk over heen lopen. Mijn mensen riepen: Doerak wat doe je nou, kom eraf. Maar hee ik ben Doerak, ik kan dat, en tante Fleur zag dat het goed was. Die groene dingen waren cooniveren of zoiets. Dat kende ik echt niet.
Daarna was ik wel kei moe. Ik zag tante Fleur op de stoel liggen en klom erbij. Daarna heb ik heel lang geslapen op de stoel tegen tante Fleur aan. Nu ik senior kater ben denk ik daar nog wel eens aan. Tante Fleur gaf warmte en zelfvertrouwen.
Nou toen wist ik ook meteen, ik word de baas van de jungle. Er mogen best andere mensen en katten vriendjes bij, maar ik ben hier de baas. Ik werd een jonge katerman en klom echt waar overal op. Zelfs op het dak van mijn woonhuis. Dat vonden mijn mensen niet fijn. Je kon zo alles zien wat er in de buurt was.

Schoon

Maar steeds was daar Tante Fleur. In alles wat ik deed hield zij mij in de gaten. Daardoor durfde ik wel alles. Als jonge katerman die alles aan het ontdekken is, is dat superfijn.
Was alles leuk als kleine kitten/jonge katerman. Nou echt niet. Soms moest ik mee voor controle naar de witte jas. En al dat gefriemel aan je is echt niet altijd fijn. Gelukkig was daar thuis dan altijd Tante Fleur. Die ging mij dan gewoon helemaal schoon likken.
De jungle was toch de plek waar ik het liefste wilde zijn. Daar waren namelijk ook vogels en muizen. De geluiden die ik hoorde waren dus van hun. En ineens kwam daar iets van oer in mij. Zomaar, best raar wel, maar ook weer niet. Het ging vanzelf. Ik ging jagen en tante Fleur ging met mij mee. Daar ga ik de volgende keer over vertellen. Het is super spannend en mijn mensen vonden het niet fijn. Dat vind ik zo stom. Oer is gewoon. Dat hoort bij katermannen en poezen. Dat voelde ik gelijk. Tante Fleur keek mij aan, gaf mij een kopje, en daar gingen we. Ik stond op eigen pootjes. Nu al.

Allemaal weer een fijne week met veel snacks, zon en knuffels.
Poot van Doerak