
Thuis mag ik overal slapen waar ik wil. Dus dat doe ik ook en de laatste tijd slaap ik boven op bed, maar dat gaat niet vanzelf. Ik heb een roetine anders lukt het niet.
Op bed
Die roetine is vanzelf gekomen in de tijd dat ik hier woonde. Mijn vrouw wil graag dat ik met haar naar bed ga als ze wil gaan slapen dus dat doe ik. “Kom je nog even op bed, Bertje?” Doe ik ook. Want: knuffels. Dan gaat het licht uit en even later foel ik gewoon: voor mij is het te vroeg.
Eigen plek
Beneden heb ik het huis voor mezelf. Dat is ook weleens fijn, hoor. Ik kijk in de vensterbank naar de autolichtjes die voorbij gaan. Aan de voordeur ruik ik of het die nacht koud gaat worden. Een brokje gaat er altijd wel in. En dan nou ja dan wil ik gezellig slapen en dan kan alleen boven, dus ik de trap weer op.
Eerst aan de paal hangen die bij het bed staat.
Vaak moet ik even in en uit de kast, dat geeft rust.
“Kom nou liggen Bertje,” zegt mijn vrouw dan. En ze klopt op mijn eigen plek op het bed.
En nou komt het gekke. Ik kan presies daar niet altijd opspringen. Soms moet het middenin of aan de andere kant dus waar mijn vrouw met haar hoofd ligt en dan moet ze opzij. Gelukkig snapt ze dat en dat komt misschien omdat ik een keer bijna op haar hoofd sprong.
Dus ik kom op mijn eigen plek. Aaien. Liggen. Slapen.
Ochtend
Alleen tegen de ochtend moet ik even wat voor mezelf doen. Kan zijn de bak, of in de vensterbank van de overloop liggen, of aan de voordeur ruiken hoe de dag gaat zijn. En dan kom ik weer naar de slaapkamer.
- Hangen aan de paal
- In en uit de kast
- Opspringen, aaien
Dat is mijn roetine anders kan ik gewoon niet slapen. Ben ik de enige met een roetine?


