Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Wat ik doe als ik niet op de film wil (video)

film

Ik leef mijn leefe thuis en ik ben nou ook een mediakater geworden. Ik ben een keer op teevee geweest. En ik sta in boeken. Foto’s en film vind ik leuk, maar ik wil het niet altijd. Wat doe ik dan?

Mediakater

Eerst moet ik uitleggen wat een mediakater is want zelf wist ik het vroeger niet. Dat is dat je op Feesboek zit en op Twitter en op Instagram en op YouTube zo kunnen anderen zien hoe je leefe is. En dan zeggen ze hoi en ze vertellen hoe hun leefe is, zo heb je contact en dan ben je samen en je kunt toch thuis blijven. Voor mij als binnenjongen is dat belangrijk.

Zelfvertrouwen

Vanaf meteen toen ik bij mijn vrouw kwam wonen, maakte ze foto’s van mij. En filmpjes. Zo ontdekte ik dat poseren leuk was, dan heb je heel erg intens aandacht voor elkaar en daarna doe je knuffels. Dus dat is fijn.
Maar toen kreeg ik meer zelfvertrouwen. Dat is meer gefoel voor wat je wilt en niet wilt en dat je weet dat je dat mag zeggen. En ik foel soms dat ik geen zin heb in film. Dus wat ik dan doe dat ziet u op de film dan ga ik gewoon ergens anders heen.
Kunt u ook meteen zien hoe erg ik verhaar.

(tekst loopt door onder video)

“Hè Bertje,” zegt mijn vrouw dan. Zij wil filmen. Ik niet.

Langzaam

Ik lag net lekker te rusten en aan van alles en aan niks te denken en toen kwam die camera in mijn gezicht. Dus dan kun je als katerman gaan blazen dat je boos bent maar zo ben ik niet thuis.
Dus ik ging heel langzaam weg. En ik deed ook even rekken en strekken dat het superduidelijk is dat ik even wat anders ging doen.

Even later ben ik een kopje aan mijn vrouw gaan geven, wegens dat ik samenwoon en dan moet je rekening houden met hoe je je foelt en hoe je vrouw zich foelt. En alles was weer helemaal in orde en gezellig tussen ons en dat was het eigenlijk ook de hele tijd al.

Over mijn belangrijkste gefoel en andere gefoelens

gefoelens

Iedereen snapt dat een kater tevreden is als hij slaapt of een knuffel krijgt of een snek eet. Maar ik ga nou uitleggen dat een katerman ook heel veel meer soorten gefoelens heeft. Dat is mijn erfaring.

Een ziel

Ik find dit een goed onderwerp, wegens dat ik wil zeggen dat een kater een dier is, dus geen mens maar wel een persoon. Mijn vrouw zegt dat ik ook een ziel heb maar ik ga het nou alleen over gefoel hebben anders is het te moeilijk.

Tevreden

Mijn beste en belangrijkste gefoel is tevreden-zijn, vind ik. Dan heb ik rust in mijn lichaam en in mijn gefoel. Dat kan zijn na de ochtendknuffel of de avondsnek, of als ik op bed lig en de nacht begint en ik krijg liefe woordjes van welterusten. Tevreden is dat je weet nou is alles helemaal goed voor mij. Dat lijkt op liefde maar tevreden is  weer meer vind ik.
Nou heb ik ook een ontevreden gefoel. Als ik moet wachten op eten of ik ben lang alleen thuis of ik krijg speelgoed en dan is het stom dat ik er niks mee kan en mijn vrouw staat dan te kijken van leuk hè Bert, doe er iets mee. Dan voel ik nee en ik wil dat het nu meteen anders is.

Gefoelens

Andere belangrijke gefoelens zijn:

  •  hieperdepieper: dat komt opeens in me op en dan ga ik door het huis rennen, van de huiskamer naar de slaapkamer en dan terug en naar de voordeur beneden en dan weer terug en dan is het gefoel op en dan moet ik slapen
  •  bang: dat is als er iets gebeurt dat te moeilijk is, kan zijn een monteur in huis of grote foguls in de straat. Soms ga ik blazen of ik doe of ik slaap of ik ga onder de tafel zitten
  • onzeker: dan weet ik niet meer wat ik moet doen. Toen ik hier pas was, wist ik geeneens de weg in huis nou toen was ik heel erg onzeker. Het gefoel lijkt op verlegen maar dat is toch anders.
  • vrolijk: ja dat heeft een katerman als ik ook. Dan wil ik een beetje spelen en rollen en ik kijk naar mijn vrouw van zullen we iets geks doen, dat is een raar gefoel net of ik een kitten ben
  •  nieuwsgierig: ik wil heel graag op de berging om te weten wat er ligt

Vraag

Ik heb nog veel meer gefoelens maar deze zijn het belangrijkste. Dus ik heb een gefoelsleven, net als andere katers en poesen en de andere dieren. Dus wij zijn ook personen dat we echt meetellen. Nou ben ik heel benieuwd wat het belangrijkste gefoel van mijn vrienden is, willen jullie dat hieronder vertellen?

Dit doe ik om slimmer te worden

slimmer

Ik ben nou 12 jaar en dan ben je seenior dus dat betekent ekstra opletten. Op je lichaam. En ook op je hersens. Want die heb ik.

Denkspeelgoed

Er zijn katten die krijgen denkspeelgoed, dat is iets raars waar brokjes in zitten en dan moeten ze bedenken hoe die brokjes eruit moeten. Zoiets had ik ook. Een bal met openingen. Ik moest ermee rollen, ook om in beweging te blijven. Persoonlijk snapte ik snel wat ik ermee kon. Niks. Als ik miauwde, dan schudde mijn vrouw de brokjes eruit. Denkspeelgoed, ik kan er niks mee.

Buitenkater

Als huiskater heb ik een ander leefe dan buitenkaters. Op mijn Feesboek zie ik vrienden in hun tuin of op het dak, en van Bolle weet ik hoe druk het ’s nachts buiten kan zijn. Dan heb je stiemulans voor je hersens. Je let vanzelf beter op, je ziet van alles en dat moet je meteen begrijpen anders kan het mis gaan. Misschien ben je van jezelf slimmer als buitenkater zijnde. Maar ik zit dus binnen.

Wat doe ik dus voor mijn hersens:

  • ik slaap op de krant als die er is, dan heb ik infoormaazie die vanzelf in mijn hersens komt
  •  ik scheur kranten en tijdschriften, maar geen boeken, daar heb ik dat gefoel niet voor
  •  ik geef kopjes aan boeken, dat is een spesjaal gefoel vooral aan de zijkant van mijn kop
  •  ik luister naar mijn vrouw als ze met me praat, vooral als ze vragen stelt

Folgens mij helpt het.
Want ik snap haast alles wat hier gebeurt.
Dus dat is goed.

Deemenzie

Oja en ik eet gezond en ik let op mijn slaap, want mijn hersens zitten in mijn lichaam en als ik goed voor mijn lichaam zorg dan helpt dat ook.

Ik wil ook zeggen dat je ook voor jezelf kunt zorgen en toch deemenzie krijgen, daar kun je niks aan doen, dat is dan niet je schuld ofzo dan heb je gewoon pech.

Wat er gebeurt als ik moet overgeefe

overgeefe

Het is koud weer, het is warm, maakt niet uit want ik verhaar gewoon door. En gisteren moest ik overgeefe, het was een haarbal. Gelukkig was mijn vrouw thuis.

Samen

Persoonlijk vind ik: overgeefe doe je samen. Want alleen is het moeilijker, dan doe ik het ook eigenlijk niet. Ik ga nou vertellen over hoe het gaat dus als u denkt daar kan ik niet tegen dan is het beter dat u even een snek gaat eten ofzo.

Verharen

Overgeefe hoort bij verharen. Want als er haren loskomen dan ga je meer wassen en ook harder, en die haren slik je toch in maar je lichaam zegt die wil ik niet. Alleen zoiets merk ik pas later.
Verharen is ook dat ik haren laat liggen op mijn handdoek op mijn kussen op de bank. En verharen is ook dat mijn vrouw me stevig aait en dan heeft ze hele plukken haar, die legt ze naast me neer dus dan kan ik het zien. Ik snap niet dat ik nog vacht heb, er komt nou zoveel van me af, ik had werkelijk waar al lang kaal moeten zijn.

Gefoel

O ja dus overgeefe.
Eerst is er een raar gefoel en dan moet ik op het tapijt staan en iets hebben waar ik op kan overgeefe, kleding of een krant of wat dan ook. Of het tapijt.
Dan gaat mijn lichaam een beetje schudden. En ik foel het ook in mijn bek dat er iets gaat komen. Dan komt de haarbal.
Daarna moet mijn vrouw helpen, want ik heb dan weer een fijn gefoel in mijn lichaam nodig.

Het leefe

Ze gaat dan aaien en liefe woordjes in mijn vacht fluisteren. Ik lig dan op de bank om te ontspannen en ik moet dan bijkomen van de haarbal. Die ruimt zij op want de geur is dan best snel uit de kamer. Als ik ontspannen ben, ga ik slapen en ben ik weer wakker dan moet ik mezelf wassen. Ja en dat is het begin van een nieuwe haarbal. Ik weet het maar zo is het leefe als je aan het verharen bent, daar is niks aan te doen.

Zo leerde ik te zeggen wat ik wilde

zeggen

Van mezelf zie ik er stoer en sterk uit, en dat ben ik ook maar eerlijk waar, ik heb thuis moeten leren om echt te zeggen wat ik wilde. Voor mezelf opkomen kon ik niet zo goed.

Samen

Voor mij is samenzijn het belangrijkste dus dat ik niet alleen ben. Dat heeft met vroeger te maken toen ik op straat moest leven. Toen was ik heel erg alleen en ook eenzaam, en ik dacht dat het altijd zo zou blijven en dat niemand met mij samen wilde zijn, dat is een heel erg moeilijk gefoel. En nou ik een thuis met een vrouw heb, wil ik hier voor altijd blijven.
In het begin wilde ik dus niks verkeerds doen.
Toen ging ze me helpen.

Knuffel

Op een gewone ochtend thuis is het zo dat ik op de bank lig en dat mijn vrouw aan tafel zit te werken. Dan hoor ik wat geluiden van de straat en ik hoor haar tikken aan de compjuter, ik foel me dan veilig en goed. En dan opeens wil ik een knuffel. Dat ze bij me komt en me aait en liefe woordjes tegen me zegt.
Toen ik hier pas woonde, wist ik niet zo goed hoe ik dat moest vragen.
Ik sprong dan van de bank af op het tapijt en dan bleef ik staan.
Zij tikte gewoon door.
Ik: Mewww.
Doortikken.
ik: Meewwww?
Het tikken stopte. Ze keek naar me en vroeg: “Bertje, waar heb je behoefte aan?” Dan sprong ik terug op mijn kussen en keek haar aan: “Mewwww!”
ZIj: “Wil je knuffels?”
Ik: Meewww.
En dan kreeg ik een knuffel.

Leren

Als je hulp van thuis krijgt, dus dat je de tijd krijgt om te leren dat je ook wat te zeggen hebt, dan is het leefe gemakkelijker en fijner. Ik ging ook steeds harder miauwen omdat ik durfde.
Soms krijg ik niet wat ik wil en soms weer wel, maar ik mag altijd zeggen wat ik wil dat heb ik geleerd.