Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Opeens kwam er iets van vroeger terug

  Laatst had ik het opeens. Zo gek. Alles was goed en gezellig en van het ene moment op het andere was alles eng en moeilijk. Het is zo raar dat het bestaat.

Toen ik weer mezelf was, snapte ik dat er iets van vroeger was terug gekomen. Gelukkig ging het ook weer weg.

Ik wil vertellen wat er gebeurde en hoe het weer in orde kwam, hopelijk heeft u er wat aan.

Gezellig

Het gebeurde op een avond dat mijn vrouw en ik naar boven gingen. Naar de slaapkamer. Dus dat was al gezellig, iets dat we samen doen als ik er zin in heb. Ik ga altijd als eerste de trap op dat is omdat zij me niet kan bijhouden. Want ik ben veel sneller, dat is nou eenmaal zo. Op de trap hou ik altijd pauze, dan sta ik op een trede stil zodat zij kan meekomen. Na een knuffel gaan we dan verder en zo komen we dus in de slaapkamer.

Staart

Ik was nog aan het denken zal ik nou al op bed springen of zal ik het doen als zij al ligt, toen er iets geks was. Wat, weet ik niet. Ik zag haar been, ik voelde me bang en boos, ik raakte opgewonden, het leek alsof ik weer op straat leefde terwijl ik heel goed wist dat ik thuis was. Mijn staart was meteen heel erg dik, de haren stonden alle kanten op. Ik wist niet wat ik moest doen.

Aaien

Mijn vrouw zag dat ik raar was. Ze deed of er niks aan de hand was en ze ging op bed zitten en ze zei met een gewone stem: “Kom er ook bij, Bertje.” Ze klopte op het bed, net als altijd.

Dus toen voelde ik me meteen rustiger. Ik herkende het bed en haar en ik wist dat ik een eigen plek had op het bed. Toen sprong ik op het bed, en serieus waar,  toen ik op mijn eigen plekje lag, was mijn staart weer normaal en ik ook.

 

kater Browser blijft lekker in de bibliotheek wonen

bibliotheek Na zes jaar trouwe dienst als bibliotheek-kater in Texas ontving Browser zijn ontslag. Er waren klachten gekomen. Maar ontslag? Browser weg? Dat was een gedachte die voor velen niet te accepteren was.

Dit is een verhaal met een happy end, zoals dat ook hoort bij een hardwerkende kater.

Muizen

Ongeveer zes jaar geleden had een bibliotheek in het stadje White Settlement, (de Amerikaanse staat Texas) een probleem. Muizen. Je kunt er van alles tegen doen, maar de meest logische en best werkende oplossing is een kater in conditie en die zich oer voelt. Zo kwam het dat Browser in de bibliotheek kwam te wonen en te werken. Maand in, maand uit, was hij op zijn post.

Zijn takenpakket werd vanzelf groter. Hij was de plaatselijke therapeut die alles begreep wat de mensen tegen hem zeiden. Hij was de aaibare vriend. Hij was toezichthouder op studie en lezen.  Wie was er nuttiger dan Browser?

Klachten

Toch kwamen er klachten. Er waren bibliotheekbezoekers die last kregen van een  allergie, dat kwam door Browser. De oplossing was radicaal: ontslag en dertig dagen om een nieuw onderdak te vinden. Waar moest hij heen? Waar kon hij een nieuwe baan vinden?

Aandacht

Dat werd een rel die de aandacht trok van heel Texas en landen erbuiten. Browser weg? Iedereen protesteerde. In het stadje begrepen ze dat ze misschien wat te snel tot een besluit waren gekomen – dat begrip werd bevorderd door de ongeveer achttienhonderd mails per dag die stuk voor stuk Browser steunden.

Ze gingen vergaderen. De burgemeester kwam erbij. Betrokken burgers eisten spreekrecht, wat niet lukte. De internationale druk werd wel degelijk gevoeld. Al die mails, en er kwamen zelfs boze berichtjes uit Europa.

En uiteindelijk gebeurde wat vrijwel iedereen wenste: Browser mocht blijven. Gelukkig.  De mensen met een allergie konden een andere oplossing zoeken.

(bron: independent.co.uk)

kater Beck steelt pakjes van de buren

stelende kat   Een pakje dat besteld is, komt niet altijd aan.  Dat kan liggen aan de postbode. Het kan ook liggen aan iemand als de kater Beck.

Deze foto is goed genoeg als bewijs. Beck is zowat op heterdaad betrapt. Het pakje was voor de buurvrouw van Beck. Precies gezegd: voor de katten van de buurvrouw van de Amerikaanse kater Beck.

 

Toeval

Kristin, de buurvrouw van Beck, zag bij toeval haar buurkater in actie. Ze nam meteen haar telefoon om de wandaden vast te leggen, al moest ze ook bij zichzelf lachen.
Wat was de situatie? Enige tijd geleden had ze voor haar eigen katten twee bananen met kattenkruid erin besteld. Ze zouden worden bezorgd in een stevige envelop.  Die was inderdaad stevig, maar niet helemaal bestand tegen een kater. ” Ik zag dat Beck de envelop probeerde open te scheuren. Een van de bananen stak er al uit en het was een kwestie van tijd voor hij ook de andere eruit zou hebben. Beck was op heterdaad betrapt als stelende buurkater.”

Betrapt

Zo gauw Beck besefte dat de buurvrouw zag waar hij mee bezig was, liet Beck de envelop los en wandelde zo onschuldig mogelijk weg. Spijt had hij niet. Hoe zou dat ook kunnen, na ongetwijfeld iets van het kattenkruid te hebben geroken?
De twee bananen waren gered.
Gelukkig.

Getuigen

Behalve de buurvrouw waren er nog twee ooggetuigen. Dat waren de katten voor wie de bananen bestemd waren. Napa en Vino hadden vermoedelijk alles gezien vanuit de vensterbank waar ze een goede zitplaats hadden. Wat er door hun kattenkoppies heen is gegaan toen ze de buurkater met hun bananen in de weer zagen, valt nauwelijks te raden.  Ontzetting. Schrik. Een gevoel van machteloosheid.

Maar eind goed bleek gelukkig ook al goed te zijn. Beck liep weg, de bananen waren gered en gelukkig bleken ze nog smakelijk genoeg te zijn.

(Bron: thedodo.com)

Binnenkater en de kou (ik voel het toch)

binnenkater Ik ben een binnenkater (en heel gelukkig ook) maar ik voel het toch. Dat het buiten anders is.

De zon schijnt wel maar niet zo warm als anders. Dat vind ik stom.

Binnen

Mensen denken vaak dat als je een binnenkater bent, je eigenlijk geen echte kater meer bent. Dus dat je niks merkt van hoe het buiten is. Dat je helemaal niet meer oer bent, dat je alleen wil bankhangen en knuffelen en snacken.
Nou zo is dat natuurlijk niet.
Ik vind het binnen superfijn omdat ik daar veilig ben, maar ik ben en blijf een dier met gevoelens. Dus ik voel dat het kouder is. Mijn wintervacht lijkt wel dikker.

Warm

Ik verlang nou ook meer naar knuffels en ik wil ook graag onder een dekentje liggen. Voor de helft want anders vind ik het te moeilijk. Ja, dan heb ik dat weer. Die angstklachten komen van vroeger dat ik het moeilijk had. Mijn vrouw zegt dat zoiets komt en gaat en op den duur wegblijft en dat niemand weet wanneer het op den duur is. Dan maar half onder het dekentje. Extra warm is nou superfijn.

Zon

Soms ga ik in de vensterbank zitten, met mijn hele vacht in de zon. Dan voel ik warmte en dan ontspan ik. En toch eerlijk waar, ik vind het niet zo fijn als anders.  Want er komt toch iets van kou in mijn vacht erbij. Als ik dat voel, hop ik snel uit de vensterbank, en hup, op mijn kussen op de bank. Lekker liggen en slapen, dat is gezellig.

Winterslaap

Mijn vrouw zei dat ik best een winterslaap mocht gaan houden en dat zij dan voor alles zou zorgen. Dan kon ik slapen en als ik wakker werd dan was het zomer. Serieus leuk!! Maar ik doe het niet. Want ik wil ook knuffels en naar de straat kijken en van alles doen. Ik vind de dagen leuk. Maar wel koud.

Larry heeft even geen zin in muizen

  Hier is de Twitter van Larry the Cat. Hij woont en werkt in Downing Street nummer 10, waar de Britse minister-president woont. Larry is de laatste tijd weer extra in het nieuws.

Larry (11 jaar) is aangesteld als Chief Mouser, dus als de opperbaas van het muizen vangen. Klinkt goed. Op zich.

Mysterie

De laatste tijd vangt Larry geen muizen. Waarom, weet niemand. Muizen zijn er genoeg, daar ligt het niet aan. Hij kan het nog steeds, hij hoeft misschien maar een enkel pootje uit te steken om Downing Street weer wat veiliger te maken, maar hij doet het niet. In de kranten verschijnen artikelen over het mysterie. Niemand begrijpt het.

Gevolgen

Dat Larry zijn werk niet meer doet, heeft gevolgen. Anderen moeten het van hem overnemen. Larry slaapt intussen veel op straat of hij vecht met andere katten. Misschien heeft hij wel ontslag genomen zonder dat iemand het wist. Of hij is in superkater-training, om straks dubbel zo sterk terug te keren.

Wat Larry ook doet, is in het huis aan Downing Street goed rondkijken naar hapjes die hij zou kunnen eten. Lunches van ambtenaren die even zijn achtergelaten, beschouwt hij als aanbod. Er zijn inmiddels regels uitgevaardigd over omgaan met eten op het werk.

Tactiek

Larry intussen lijkt de tijd van zijn leven te hebben. Lekker doen wat hij zelf wil, wanneer hij het wil.  Ofwel hij denkt over een nieuwe tactiek om muizen te vangen, ofwel hij is gewoon met vakantie. En dat mag best.

Hij kwam uit het asiel naar Nummer Tien speciaal omdat hij zo goed muizen kon vangen. Daar was hij aanvankelijk druk mee en daarvoor werd hij geprezen. Maar ja. Dat is wat mensen ervan vinden. Wat Larry er zelf van denkt, maakt hij duidelijk door wat hij doet. En dat is duidelijk: op straat heeft hij het veel leuker.

 

(bron: mirror.co.uk)