Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Gisteren had ik koude oortjes

oortjes Koude oortjes is moeilijk. Je voelt het de hele tijd. En weet u wat het is ik ben aan mijn oren zo gevoelig, nog meer dan op mijn buik. Dus het was best een moeilijke dag.

Verharen

De dag ervoor was het warm en toen ging ik opeens verharen.  Dat vond ik stom. Want ik had toch al een zomervacht dacht ik. Maar het was wel warm en mijn oortjes waren gewoon, dus die voelde ik geeneens, eigenlijk was het een fijne dag.

Dat weet ik nou.

Wisselvallig

Mijn vrouw zegt dat het weer wisselvallig is en dat we het moeten doen met wat we krijgen. De ramen bij mij thuis zijn nou dicht. En  ik krijg vaker aaien, en ook heb ik een snack gekregen dat was soep met kip erin. Dus dat was wel weer extra fijn. Maar mijn oortjes werden er niet warm van.

Het is niet zo dat ik omdat ik een dier ben alles snap van het weer, of het warm of koud is. Daarvoor ben ik veels te lang een binnenkater. Dan ben je nog wel oer van binnen, soms bedoel ik, maar je bent vooral binnenkater. Dus als er een verandering is dan denk je wat nou weer.

  • opeens verharen terwijl je net gestopt was
  • koude oren terwijl je de dag ervoor nog in de vensterbank kon liggen
  • dat je de hele tijd knuffels wil wegens dat je je koud voelt

Feesboek

Op Feesboek had iedereen het koud. Ramen dicht, onder dekentjes, extra slapen en een van mijn vrienden ging aan extra beweging doen om warm te worden. Het leek serieus waar wel of het herfst was of winter of erger. En het was zomer.

Ik ging dus ook maar slapen. Dat kan ik gelukkig altijd en toen ik wakker werd, waren mijn oortjes weer warm. Dus dat was dubbel fijn.

Opeens voelde ik het van binnen

   Opeens voelde ik het van binnen. Dat ik ander eten wilde. Laatst had ik tonijn-eten van een ander merk, het zat in een doos. Dat was echt superduperlekker. Ik at alles op en toen heb ik nog een hele tijd op de bank liggen spinnen.

Mijn vrouw ging meteen naar de winkel en ze kocht twee grote dozen. “Nou hebben we voorraad, Bert,” zei ze en ze had een blij gezicht.

Eerste bord

Die avond kreeg ik weer tonijn. Ik rook er even aan voor de zekerheid. Ja, dat was het. Het rook hetzelfde en toch anders dat ik opeens van binnen voelde: nee.

Ik hoefde het toch niet. Zelfs geen hapje. Ik liep van mijn bord weg en ging op een afstand op het tapijt zitten zodat ik goed naar mijn vrouw kon kijken.

“Lust je het niet?” vroeg ze.  Ik bleef zitten waar ik zat.  En toen zei ze: “Maar ik heb net twee dozen gekocht.”

Tweede bord

Ze ging met mijn bord naar de keuken. En met een ander bord kwam ze terug, daar lag avondeten op uit de doos maar het was een andere smaak. Gewoon vis, geloof ik.

Toen ze het had neegezet, keek ze me aan. “Probeer het tenminste,” zei zei. Dus ik erheen en even ruiken en toen wist ik meteen al dit gaat niks worden. Zij wist het ook toen ik wegkeek.

Derde bord

Nou, en toen kwam dus mijn derde bord uit de keuken. Daar lag mijn gewone avondeten op wat ik elke avond krijg behalve die ene keer dus. Ik rook weer aan dit bord, je kunt nooit weten, en gelukkig was het in orde. Ik kon eten.

“Maar je vond dat andere net zo lekker,” zei mijn vrouw tijdens de avondknuffel. Ja, nee, dat wel, maar ik heb toch liever dat mijn avondeten gewoon hetzelfde is en blijft, behalve als ik trek heb in iets anders.

Toen ik raar werd en moest overgeven

overgevenToen ik raar werd en moest overgeven. Ik voel me nou alweer beter hoor maar ik wil er wat over schrijven. Want je leest er best weinig over.

Mijn verkering Loesje heeft pas een aksie gedaan alsdat poezen meer recht hebben op praifussie. Maar als ik het zelf vertel dan kan het hopelijk wel.

Raar

Ik heb altijd brokjes staan, gewone goede brokjes. Ze komen van de dierenarts en toch zijn ze best lekker. Het merk is Specific.

Het was ochtend en alles was gegaan zoals het altijd gaat. Samen naar beneden. Met ons tweetjes de brokjesbal doen. Dan aaien over mijn buik. En toen ging mijn vrouw naar de badkamer, ik at een brokje erbij en ik voelde me opeens raar.

  • Wilde ik doorgaan met aaien? Ja tuurlijk want ik ben een knuffelkater
  • Was er iets mis met de brokjes in de bal? Nee want dat had ik wel meteen gemerkt

Nou ja, wat er toen gebeurde…. Mijn vrouw kwam uit de badkamer en zag het liggen. Ik zat erbij.

Overgeven

Ik zag dat ze naar het overgeefsel keek en naar mij, en toen weer een paar keer heen en weer, heel snel dat wel. Ze aaide me heel voorzichtig. “Arm Bertje,” zei ze, “moest je overgeven?” Nou daar kon ze zelf wel het antwoord op bedenken vond ik. Dat zachte
aaien was superfijn. Ik voelde me nog een beetje bleh.

Bank

“Kom we gaan op de bank,” zei ze. Meteen hopte ik op mijn kussen en ik ging op mijn zij liggen, zodat ze goed bij mijn buik kon.
Want buikkroelen vind ik nog fijner dan zacht aaien.

Ze begon. En ze ging door, heel heel erg lang. “Heb je nou weer een fijn gevoel in je lichaam Bert?” vroeg ze. Eerlijk waar, ik was veel te ontspannen om nog een poot op te tillen. Van het overgeven had ik helemaal geen last meer.

Waarom kater Leo opeens stiefvader werd

stiefvader

Kater Leo uit het Amerikaanse Oregon weet dat het raar kan lopen in het leven. De ene dag ben je een gewone kater, die met mensen woont en de gewone dingen belangrijk vindt. Slapen, eten. Spelen. Knuffels. De andere dag ben je opeens stiefvader van vier kleine kittens. Wat is er gebeurd?

Caravan

De vier kleine kittens werden in zijn huis gebracht door zijn mensen. Ze hadden de kittens met hun moeder gevonden op een caravan, waar ze een tijdje moeten hebben gewoond. Dat is natuurlijk geen goede plaats voor een jong gezin. Ze hadden behoefte aan veiligheid, medische zorg en heel veel liefde. Met veel moeite werden ze van de caravan gehaald en naar de dierenarts gebracht.

Moeder

De moederpoes kreeg meteen extra zorg. Er was een vloeistof in haar lichaam die er niet hoorde. Daarom kreeg ze een behandeling waardoor ze stopte met melk geven, dus als er een operatie nodig werd, zou die gemakkelijker kunnen verlopen. Ze kreeg ook een naam: Noodle. En de vier kittens?
Die waren schuw.

Gezin

De vier kleintjes kregen een tijdelijk thuis bij het gezin waar Leo de kater woonde. Meteen toen hij ze zag, voelde hij vadergevoelens. Hij gaf ze voorzichtige kussen met zijn neus. Hij begon te spinnen zodat ze wisten dat het leven nu in orde was, en de kittens werden kalm en rustig.
Ze besloten dat Leo hun moeder moest zijn.
Leo deed meer dan neuskussen geven en spinnen. Elke keer wanneer de kittens op schoot kwamen, besloot Leo dat ze gewassen moesten worden. Zaten ze in hun bench, dan stak Leo zijn poot uit zodat ze een beetje konden spelen.
En wanneer een kitten zich extra onzeker voelde, dan nam Leo het kleine katje bij zich en begon te spinnen zodat het zich wel beter moest voelen.

Verandering

De vier kittens hebben nu een eigen thuis gevonden.Dankzij Leo hebben ze zelfvertrouwen gekregen en plezier in de omgang met katten en mensen. En mama Noodles? Zij is helemaal genezen en heeft ook een eigen thuis.

(Bron: Lovemeow.com)

Niet spelen met de rode punt

    Dit is een rode punt van dat spelletje. Ik speel het nooit.  En ik vind eigenlijk dat niemand anders dat zou moeten spelen.

 

Eerst waarom ik het nooit speel.  Thuis is er geen lege muur. Daarom niet. Maar nog meer daarom niet dat is omdat ik een gevoelige kater ben en ik heb in mijn leven al genoeg stress gehad. Ontspanning is veel fijner.

 

Vangen

Als je speelt dan wil je winnen, voor alle katers en poezen is dat zo. Dus je moet kunnen winnen. Hoe gaat dat:

  • er vliegt een lintje in de lucht en bam! je zet je poot op dat lintje en het ligt stil dus dan heb je gewonnen
  • je vrouw gooit een propje papier naar je en je vangt het, dan ben je sneller dan het propje dus je bent de winnaar
  • de muis zit helemaal vast tussen je voorpoten en die gaat pas ergens heen als jij loslaat nou dan weet iedereen wie er wint

Nou snapt u wat winnen is. Je doet iets en dan heb je iets dat je kunt voelen, als je wint doe je dat met je lichaam.

Stip

Als ik aan een rode stip op de muur denkt dan voel ik me al zenuwachtig worden. Die stip kan ik niet met mijn voorpoten pakken. Het is lucht en licht en ik weet niet wat het is, maar ervan winnen doe ik nooit. En omdat het beweegt zal ik er dan toch iets mee willen, dat is het stukje oer in mij. Dan ben ik de hele tijd bezig en waarvoor? Voor niks.

Volgens mij kan geen enkele kat ertegen als je speelt en je kunt geeneens winnen. Dus ik zeg doe dat niet met die rode stip.

Er is genoeg ander speelgoed voor katten, en zeker weten dat u het in huis heeft. Een propje papier kan keileuk zijn, dat vind ik tenminste.