Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Nee ik heb niks in mijn ogen serieus waar niet

Soms heb ik iets in mijn ogen. Dan zit er een dingetje in, helemaal vanzelf en dat komt door vroeger zei de dokter. Vind ik helemaal niet moeilijk. Doet me niks. Maar mijn vrouw… dat is wat anders.

Wassen

Het stukje gaat er vanzelf uit door wassen, dat wil zeggen meestal. Ik  was mezelf elke dag, en omdat ik brede voorpoten heb gaat het best snel. Maar het blijft veel werk, dat is ook zo. Dus soms doe ik sommige stukken van mezelf een beetje en dan blijft het toch in mijn oog zitten.

Thuis

Mijn vrouw zegt dan: “Bert, je hebt iets in je oog,” net of ik het niet weet. Dus ik kijk terug van weet-ik. Zij: “Zal ik het weghalen?” Dan wordt het eng.  Als haar hand dichterbij komt om over mijn kop te aaien dan denk ik soms nouvooruit en soms nounee.

En eerlijk is eerlijk, ze doet wat ik wil. Dus over thuis heb ik niks te klagen. Ik snap alleen niet waarom ze er zo vaak over begint. Misschien is dat een vrouwendingetje. Mijn katervriend Bolle zei laatst ook dat vrouwen eigen dingen hebben.

Feesboek

Op mijn feesboek staat soms ook een foto van mij en dan hoor ik dat ik een dingetje in mijn ogen heb. Iedereen zegt het opeens.

Volgens mij is dat omdat ik best een nette jongen ben. Mijn vacht hou ik goed bij. Ik eet best keurig behalve als ik stukken vis krijg die gaan alle kanten op. En dan het wassen natuurlijk.

Maar serieus waar, mij maakt het toch niks uit of er een dingetje in mijn oog zit of niet. Het valt er vanzelf uit. Of het blijft zitten. Ik kan gewoon kijken en eten en slapen en knuffelen en bankhangen dus er is niks aan de hand. Dat wilde ik even zeggen.

Wat ik doe als mijn geduld op is

geduld

Ik ben een kater die van binnen best rustig is, maar soms serieus waar soms is mijn geduld op. En dan bedoel ik het geduld dat ik met mijn vrouw heb.

We wonen nou best lang samen en ik heb het superfijn net als zij. Want zij zegt dat we alletwee een thuis hebben dankzij elkaar. Ik kwam uit het asiel. En zij had niemand meer toen haar kater Tim over de Regenboogbrug was gegaan. Nou toen kwam ik dus.

Veilig

Het fijne van hier vind ik dat ik elke dag weet wat er gaat gebeuren. Dat is omdat elke dag op elkaar lijkt. Alleen in de straat is het anders op een dag dan weet ik dat het zaterdag is. En de dag erna blijft mijn vrouw de hele dag binnen dus dan is het zondag. Verder is alles hetzelfde. Daardoor voel ik me veilig.  Alleen gaat het soms toch nog mis.

Tijd

Gisteren gebeurde het weer. De dag was begonnen en ik zat al in de vensterbank. Even naar buiten kijken voordat ze uit de slaapkamer komt. Maar ze kwam niet. En van binnen voelde ik dat het allang tijd was, allang serieus waar.

Ik voelde me raar van binnen. Een beetje onrustig. Het was gewoon niet in orde en alles moet in orde zijn anders is het verkeerd.

Dus opeens was mijn geduld OP en ik dacht nou moet je wat doen Bert.

Roepen

Ik sprong keihard uit de vensterbank – BOEM-  en ik rende keihard de trap op, het maakte veel lawaai, en toen stond ik op de overloop en daar heb ik keihard geroepen: MEEWWWW!!

Net zolang tot ze zei: “Ja Bertje, ik sta op, je hebt gelijk.”

Ik ging alvast naar beneden en ja hoor, ze kwam ook. Ik kreeg knuffels en bij mezelf dacht ik, goed gedaan, zo doe je dat als huiskater zijnde wanneer je geduld op is.

Welke knuffels ik het fijnste vind

knuffels

Als senior katerman heb ik best levenservaring gekregen. En ik weet ook van mezelf dat ik een knuffelkater ben. Dus nu wil ik vertellen welke knuffels ik het fijnste vind.

Friemelen

Eerst wat ik helemaaal niet wil. Dat is als ik op bed slaap en we worden wakker dat mijn vrouw dan meteen aan me gaat friemelen. Echt waar dat ik dat niet wil. Dan spring ik meteen van bed af, klaar. Wakker worden moet langzaam, dat is het beste.  Gelukkig doet ze dat nooit behalve soms, nou dan ben ik ook meteen weg.

Wakker

Pas  als ik goed wakker ben, wil ik knuffels. Hier komen de fijnste

  • de ochtendknuffel beneden op de bank, nadat ik water heb gedronken uit de badkamer. En ik heb een brokje op. Dus de belangrijke dingen zijn gebeurd. En dan ga ik op mijn kussen hangen en zij legt haar arm om me heen en dan gaat ze soms ook aaien, alles is zachtjes en het is helemaal stil, man man dat is zo fijn.
  • de avondknuffel nadat ik mijn avondsnek heb gehad. Ik voel me tevreden in mijn lichaam van de snek plus ik weet dat we zo naar bed gaan en dat we dan samen gaan slapen en ze blijft de hele tijd bij me. Nou dan voel ik me zooo rielekst en gelukkig dat kan ik niet zeggen maar het is wel zo

Tussendoor

Nou is dat natuurlijk niet alles wat ik aan knuffels krijg dat zou zielig zijn. Er zijn heel veel tussendoorknuffels. ’s Morgens ga ik slapen op de bank en dan wil ik in slaap geaaid worden. Dat slaapt het fijnste. Of voordat we gaan eten dan wil ik bankhangen met gesprekjes of dat ze even mijn achterpoten vast houdt in haar warme hand, daar hou ik ook van.  En dan de rest nog tussendoor.

Dus dat zijn mijn belangrijkste knuffels op een dag. En nou weet u ook waarom ik zo goed kan rieleksen. Precies door de knuffels van thuis.

Het spel met de muis en het kraakpapier

het spel

Dit is een aksiefoto. Dan weet u dat. Ik zit hier te wachten op wat en wie er het eerste beweegt. De muis. Het kraakpapier. Of ikzelf misschien.

Spelen is ook wachten. Dat moet je kunnen, als je wilt winnen en dat wil ik want dan voel ik me goed. Ik zal uitleggen hoe ik dat doe.

Gevoel

Alles begint met een gevoel van binnen. Ik heb dat en miauw. Dan kijken mijn vrouw en ik elkaar aan ze weet dat ik er klaar voor ben. Soms zwiep ik alvast met mijn staart nou dan is er geen weg meer terug. Wegens dat gevoel.

Dus zij legt het kraakpapier op het tapijt. De muis gaat eronder. Zij aan de ene kant en ik aan de andere kant.

Zo begint het.

Aksie

De aksie zit erin dat ik er opeens op spring, zij plotseling met de hengel van de muis beweegt en het papier gaat dan kraken. Serieus dat is spannend. Dat je van alles ziet en hoort en voelt. Dan spring ik BAM op het papier en scheur er met mijn tanden een stuk uit.
Dat is voor het oer-gevoel.

Maar ik weet ook dat je zo niet van een muis wint. Dus dan schudt ik het papier van me af en ga wachten.

Stil

Wachten is niks doen in de aksie. Dus je let supergoed op. Het ziet eruit of je niks doet maar je bent heel erg aan het opletten. Het is intens.
Dus als u als mens denkt mijn kat doet niks dan is dat niks doen in aksie.

Bam

Het leukste komt nu. Opeens is er een geluid. Krrrr van het papier wanneer de muis beweegt. Of KRRR dat is als ik BAM er bovenop spring. Dan rol ik heen en weer of ik grijp het papier weer met mijn tanden of ik lig gewoon keistil.

Dus dan heb ik gewonnen en dan beginnen weer opnieuw.  Zult u zeggen is dat alles maar dan zeg ik doe het maar eens na.

Wanneer ik van dat rauwe miauwen doe

rauw miauwenHier miauw ik even terug naar mijn vrouw van jaha. Dan zegt zij: “Ja Bertje”. Soms miauw ik dan nog een keer. Voor het gezellige gesprekje. Maar ik kan ook rauw miauwen.

Wiekent-slapen

Gistermiddag deed ik het weer. De hele middag had ik op de bank liggen slapen, van dat luie lange wiekent-slapen dat uren kan duren.  Ik voelde dat mijn vrouw er even bijkwam en dat ze met me meesliep. Daarna ging ze weer aan haar werktafel. Pas tegen etenstijd werd ik wakker. Goed, hè, zo lang slapen!

Dat gevoel

Ik was wakker en het avondeten was er nog niet. Dus ik sprong in de vensterbank, zat en keek naar de straat. En toen kwam dat gevoel. Ik stak mijn kop vooruit en miauwde.

Het klonk hard en oer. Iedereen in de straat hoorde het. Dat rauwe.

Rawwww! Rawwww! Rawwww! Rawwww!

En toen was het opeens genoeg. Dus ik stopte en keer weer naar de straat. Het gevoel was weg.

Nacht

Meestal komt dat gevoel ’s nachts als het helemaal donker is en ik in de vensterbank ben.  Misschien omdat het dan zo lekker hard klinkt. Dat ik voel dat ik iemand ben.  Dat er iemand in huis is die oplet, want mijn vrouw ligt dan te slapen die doet dan dus niks.

Heel soms heb ik het als ik beneden achter de voordeur zit. Maar iets in mij zegt dat ik daar voorzichtig moet zijn en dat ik beter alleen kan ruiken aan wat er is. Niet zoveel lawaai maken. Door die deur is soms een monteur gekomen en dat heb ik liever niet meer.

Ochtend

’s Morgens heb ik het nooit. Dan wil ik langzaam aan doen en knuffels krijgen, eerst over mijn kop en dan over mijn buik. En ik wil uit de badkamer drinken en dan weer knuffels. Ik vind, aan de dag moet je langzaam beginnen. Dat rauwe miauwen doe ik dus later.