Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Dit zijn mijn tips om warm te blijven

warm

Als binnenkater voel ik ook wat er buiten gebeurt. Dat is gewoon zo. Het komt doordat ik ervaring heb van vroeger toen ik buiten moest leven. En omdat ik een kater ben, vanzelf.

Kou

Wat ik de laatste dagen voel, is dat er kou aan komt. Dat het al kouder is. Ik voel het in mezelf en als ik in de vensterbank zit en naar buiten kijk. Ja ik snap dat het winter is maar het ging net zo goed en ik dacht nou is het dadelijk lente en dan zomer.

Warm

Dus nou is warm worden en warm blijven gewoon heel erg belangrijk. Mensen moeten extra kleren aan en dieren hebben extra vacht nodig. En niemand moet denken nou ga ik een maatje minder worden want dan krijg je het koud en dat moet niet.

Hoe krijg je het warm?

  • je moet zorgen dat je warm ligt en zit dus dat je geen kou kunt voelen
  • een extra hapje van het een of ander is nou goed dan blijf je op krachten
  • knuffels zijn gezellig en ook gezond voor mens en dier want door het zachte wrijven maak je warmte aan en dat doe je dan samen (dit is een beetje tegnies)
  • slapen is altijd goed, zo zie ik dat
  • van spelen krijg je het ook warm en daarna slaap je weer beter

Ik probeer nou extra wintervacht te laten groeien en volgens mij heb ik nou meer borstvacht zo voelt het wel.

Samen

Warm blijven is het beste als je samen bent. Ik slaap nou ’s nachts langer op bed, dat is warm en gezellig. En ik wil vaker samen bankhangen. Dat is ook belangrijk.

Ik vind kou best moeilijk, daar ben ik heel eerlijk over, persoonlijk hou ik meer van warm en in de zon liggen slapen. Dus nou is het doorzetten en dan is straks alles weer gewoon dus met zon.

Doe mij een muis en kraakpapier (filmpje)

“Kijk eens Bertje, ik heb kraakpapier gekocht,” zei mijn vrouw. Ik dacht wat nou weer. Toen legde ze het op het tapijt en ik zag dat er iets onder het papier bewoog. Wat?

Lap

Vroeger speelde ik vaak lintje onder de lap. Dat was zonder geluid en ik snapte hoe het moest en ik won altijd. Het was ook voor mijn zelfvertrouwen, dat ik daar mee van kreeg. Na een poosje had ik er niet zo’n zin meer in, toen ontdekte ik hoe fijn het rieleksen is. Dat je op de bank ligt en je wordt over je buik geaaid. Dus dat wilde ik de hele tijd.

Papier

Ik heb nou ander eten en volgens mij doet dat ook iets met me. Ik wil dingen. Ik wil spelen. Toen ik iets onder het papier zag bewegen, voelde ik me oer en wild. Hrrr!!! Van de spanning moest ik zelfs even spinnen.

Ik dook erop. Dan weer eronder. Ik scheurde stukken uit het papier. Ik stond, ik lag ik rolde ik kon opeens van alles met het papier. Op Feesboek zette ik een korte film maar deze is langer en het spelen ging nog een hele tijd door na de film.

Spelen is leuk. Vooral als je samen speelt.

Bank

Erna sprong ik op de bank om op mijn kussen uit te rusten. Toen was ik toch een beetje onzeker of het wel in orde was geweest. Want ik had iets stuk gemaakt, dat papier had scheuren. En ik was best wild geweest misschien hoorde dat niet. Ik wist het even niet meer.

Mijn vrouw aaide me zachtjes en ze gaf me complimenten en ze zei dat ik het juist heel goed had gedaan en dat we nog veel vaker gingen spelen als ik zin had, en dat ik een stoere, sportieve kater was en dat Loesje vast trots op mij was.
Toen kon ik slapen en volgens mij heb ik ook gesnurkt.

Ik had een superfijne dag.

Met je tong slingeren ik kan het

Vroeger stak ik nooit mijn tong uit. Zelfs niet voor de foto. En nou kan ik het opeens heel ver en heel goed, dat mijn tong gewoon slingert. Wat is er gebeurd?

Wennen

Voor iederen kat is het weer anders om uit het asiel te komen in een huis. De een voelt zich meteen goed. Ik moest heel erg wennen en ik voelde dus ook spanningen die gingen eruit door heel veel te spelen, vooral lintje onder de lap. Daarna kon ik slapen. De eerste tijd was echt een tijd om mijn basis hier te vinden. Dat ik me thuis kon voelen.

Rieleksen

Toen ik ontdekte dat ik hier kon rieleksen, voelde ik me super. Dat ik op een eigen kussen van Xenos gewoon de hele dag kon hangen en niksen, ik vond het heerlijk. En ik had een eigen deken. En een eigen doos, en een eigen ligbankje en tapijtje en boven een eigen dekbed en weet ik wat allemaal. Dan voel je in je  ex-asielkaterhart dat dit ook jouw huis is, echt eerlijk waar.

Begin

Volgens mij is het in die tijd begonnen. Dat ik af en toe zo ontspannen was dat ik mijn tong niet meer terug deed helemaal. Mijn vrouw maakte dan een foto, ja, toen begon het al.

Maar verder gebeurde er niks. Tong. Foto. Tong. Foto.

Slinger

Ik snap ook niet waarom mijn tong nou zo vaak helemaal ver slingert. Het is een lekker gevoel dat je los en ontspannen en oer bent. Maar die tong moet wel terug dus daar moet ik op letten.

Gisteren heb ik een verhalenwedstrijd  Tong Uit Je Bek op Feesboek gehouden. Nou ik wist niet wat ik zag, wat kan dat op verschillende manieren. Ook dat je je tong scheef naar buiten doet in een krul, hoe het kan snap ik niet.

Dus daar ga ik nou op oefenen dan kan ik een kunstje!!

Veilig is een arm om je heen

Ik ben nou weer bijna normaal na al het vuurwerk. Bijkomen gaat bij mij langzaam, dat is gewoon zo. Er was hier heel veel herrie en toen heb ik ook iets geleerd.

Op de bank

Mijn vrouw zei dat er net als vorig jaar vuurwerk was dus dat de avond anders dan gewoon was. Ik merkte het ook. Ze ging geeeneens op tijd naar bed. In plaats daarvan pakte ze een deken en ze ging op de bank liggen. Doet ze anders nooit. Ik moest er de hele tijd naar kijken ook al omdat er buiten knallen klonken.

Ik had verse valeriaan in mijn speelgoed gekregen en Bach druppels in mijn avondsnek genomen dus in mijn kop was het wat rustiger. Raar vond ik het wel.

Kussen

En toen opeens kwamen er heel veel knallen en mijn vrouw werd wakker en ze zei: “Bertje, kom op je kussen liggen.” Ik hopte er meteen op. Ze legde een arm om me heen en ik voelde me veilig maar eerlijk waar toch had ik van binnen de bibbers.

Buiten ging de herrie door. Ik keek niet naar het raam maar ik zag toch allemaal flitsen. En er waren harde knallen, ik schrok elke keer. Maar dan voelde ik de arm van mijn vrouw. Die was warm en stevig  en helemaal om me heen dat ik gewoon zeker wist dat er niks met mij kon gebeuren.

En ik voelde ook dat mijn vrouw voor mij zorgde en dat ze van mij hield.  Daar had ik steun aan dus zo kon ik blijven liggen.

Boven

Veel later dan anders gingen we naar de slaapkamer. Zij op bed en ik op bed. Er waren weer rare flitsen en ik wist niet wat ik moest doen. Toen legde mijn vrouw een hand op mijn heup en we lagen te liggen en soms keken we naar elkaar. Zo hebben we gewacht tot het buiten rustiger werd zodat we binnen konden gaan slapen.

Het was heel raar en ook moeilijk, maar een arm om je heen dat is voor iedereen fijn en voor mij ook.

Aaien helpt altijd tegen alles behalve soms

aaien

Als knuffelkater hou ik van aaien. Voor elk moment van de dag en soms ook ’s nachts is er een andere aai. Zacht aaien met een beetje friemelen heb ik graag na het eten. Ben ik naar de bak geweest dat wil ik een stevige hand met gesprek. Over mijn kop heb ik het liefste een of twee vingers, niet meer.

Als je een knuffelkater bent dan betekent dat niet dat je alle knuffels altijd goed vindt. Het betekent dat je verstand van knuffels hebt. En dat je er precies in bent. Het is net als mensen die heel graag eten, die lusten ook niet altijd alles.

Rustig

Aaien helpt mij ook om rustig te worden. Zacht en langzaam en dan heel soms een lief woordje erbij. Ik begin te gapen, ik rek een pootje uit, ik zucht en dan wil ik in slaap doezelen en dan moet ze erbij blijven voor de gezelligheid. Want ik slaap wel maar ik weet dat soort dingen toch. Daar ben ik knuffelkater voor.

Spanning

Alleen als ik schrik dan wil ik niks aan mijn lichaam.  Hoor ik een knal dan moet ik opletten en tegelijkertijd wil ik dat niet want ik vind het eng. Dus dan heb ik spanning. Omdat ik twee dingen tegelijkertijd voel. Dat is moeilijk. En dan kan ik er eerlijk waar niks meer bijhebben. Dus ook geen aaien. Ik moet dan wachten tot het weer kan.

Bijkomen

De spanning komt heel snel maar gaat heel langzaam weg. Daarna moet ik bijkomen, en dan wil ik zacht aaien van kop tot staart en terug. Maar dan geen gekus op mijn pootjes of gefriemel met mijn staart, wat mijn vrouw zo leuk vindt om te doen. Ik kijk even van: hè-gets, en dat snapt ze meteen.

Vorig jaar waren er heel veel knallen en nou ook en zo komen we er doorheen, dat we op elkaar letten en mijn vrouw zegt ook met hulp van Boven.  Ik hoop dat we allemaal veilig blijven en dat we kunnen bijkomen.