Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Als je er stoerder uit ziet dan je bent (wat dan?)

oer

Iedereen heeft naar de Hoedjes-sjow gekeken en ik ook. En toen zag ik mezelf. Een seksie kater, een oerkat, een sjerrif die alles durft. Maar eerlijk waar, ik zag er stoerder uit dan ik ben.

Stoer

Eerst vond ik het fijn. Daarna dacht ik, wat nou? Zo stoer ben ik helemaal niet. Want:

  • als er buiten een hard geluid klinkt ben ik bang
  • voor de glazenwasser ben ik nog steeds bang al dat water tegen het raam dat is moeilijk
  • ik kan niet zo goed alleen zijn, dan voel ik me alleen en eenzaam en verlaten en daarna heb ik heel veel knuffels nodig om weer mezelf te worden dat is dan meesta de dag erna zo of de dag na de dag erna
  • eigenlijk heb ik elke dag knuffels nodig en complimenten en dat ze zegt dat alles echt in orde is, anders weet ik het gewoon niet zeker

Dus mijn basis-gefoel is onzeker en snel bang. Dat zit in me, van mezelf en door het straatleven van vroeger ook al is het voorbij het is niet weg.

Durven

Het is wel zo dat ik de straat controleer in de vensterbank, en dat ik brede voorpoten heb en ook dat ik een grote katerman ben. Maar zo stoer als op de foto ben ik eerlijk waar niet. Ik durf wel meer dan vroeger.  In het begin dat ik hier woonde durfde ik de kamer niet uit en nou loop ik door het hele huis, ook door de badkamer al moet ze daar dan wel bij blijven.

Ik wil dit gewoon heel eerlijk zeggen. Dat het alleen voor de foto was. Dus dat niemand moet denken o nou die Bert doet en durft van alles, dat is een stoere jongen dat zie je aan die foto.

Mijn mening is dat je eerlijk moet zijn over hoe je bent ook al is dat moeilijk. Ik zou best heel stoer willen zijn. Maar ik ben het dus niet. Of nog niet.

Wat ik van mijn nieuwe dekentje vind

dekentje

Ik heb heel veel dekentjes, zeker voor een kater die er alleen op wil liggen omdat hij er nog niet goed onder durft. Ik heb zelfs genoeg dekentjes. En toch kwam er een nieuw dekentje in huis.

Kussen

Mijn idee is dat niet. Ik sta nooit te miauwen van, geef me een nieuw dekentje. Wat ik heb, ruikt naar thuis en ik ken het, dat ik weet wat ik ermee kan. Dus iets nieuws, nee, nergens voor nodig. “Het is heel erg zacht,” riep mijn vrouw blij. Ze legde het helemaal over mijn kussen op de bank dus dat was opeens weg. Toen ze op het dekentje klopte dacht ik nou vooruit dan doe ik mee. Dus ik sprong erop.

Eerlijk waar, ik ben geen stoere jongen in die dingen. Veranderingen vind ik moeilijk. En nergens voor nodig. Als alles goed is zoals het is dan vind ik lekker zo laten.

Maar een vrouw wil veranderingen, zo zijn ze.

Ruiken

Het nieuwe dekentje rook raar. Het was een lucht die ik niet ken en geen lucht dat je zegt daar ga ik van rieleksen. Dus ik ruiken en ik liep heel voorzichtig door want ik was aan het ontdekken. Ik voelde me best gespannen dus het was goed dat mijn vrouw voor de bank bleef zitten om me te aaien en het dekentje uit te leggen. Dat het zo fijn was en zo zacht, en ik dacht de hele tijd waar is mijn kussen gebleven daar lig ik liever op.

Fototoestel

dekentjeJe doet je best als huiskater. Maar op het dekentje liggen dat lukte me echt niet. Het rook fout. Het was anders. Ik wilde mijn kussen van de bank.

En mijn vrouw had het fototoestel in haar hand dus dan weet je het wel. Ik ben toen netjes gaan zitten op het dekentje en daar werd ze blij van. Nou mooi.

Daarna ging ik slapen op mjn tapijtje. Om thuis een boodschap af te geven en ze snapte het.

Toen ik wakker werd, lag het dekentje ergens in een hoek van de huiskamer. Dus daar hoef ik voorlopig niks mee en dat was ik ook niet van plan. Het goede nieuws is dat mijn kussen op de bank er weer was en daar ben ik toen op gaan liggen. Wat een dag was het. Ik maak  veel te veel mee.

Even iets over horen en gehoorzamen

gehoorzamen

Ik ben een kater met hele gefoelige oren al zeg ik het zelf en ik hoor van alles, serieus waar, ook wat mijn vrouw zegt dat ik moet doen. Maar daarom doe ik het nog niet. Moet een kat gehoorzamen?

Instinct

Mijn instinct zegt dat een kat geen hond is en dat een hond het leuk vindt om te gehoorzamen omdat hij of zij een baas heeft en een kat heeft geen baas dus gehoorzamen is niks voor katten.
Alleen weet mijn vrouw dat nog niet. Ze denkt dat ze iets kan zeggen en dat ik het dan meteen doe. Elke keer weer ben ik verbaasd, serieus waar.

Wat niet mag

Nou zijn er wel dingen die ik thuis niet mag zoals aan kabels knagen of van haar bord eten, maar dat doe ik haast nooit. Ruik ik aan haar bord (nieuwsgierig ben ik toch), dan zeg tze: “Bert, dat is menseneten” en dan hoef ik al niks meer.  In kabels zet ik vanzelf niet mijn tanden, ik bedoel waarom zou ik. Kom ik nu aan het gehoorzamen, dat is dat je iets doet alleen omdat een ander het wil.

Aaien

“Bert, kom eens hier,” zegt mijn vrouw soms. Dan wil ze aaien. Kijk, dan ga ik natuurlijk. Maar als ik van binnen foel dat ze mijn tanden wil controleren, dan ga ik niet. Ze vraagt het dan nog een keer. Daarna vraagt ze of ik haar gehoord heb. Ik kijk dan terug van wat denk je zelf.  En wat gebeurt er, dan komt ze naar mij. Ja, zo kan het ook, dus.
Ik bedoel te vertellen dat gehoorzamen helemaal niet zo nodig is als een mens kan denken. Als je van elkaar weet hoe je bent in het samenleven en je weet wat kan en wat niet kan dan is het nergens voor nodig. Oja ik wil nog erbij zeggen dat je elkaar wel kunt helpen. Dat zij vraagt: “Heb je trek in een avondsnek?” Of dat ik ’s avonds miauw dat ze naar bed moet. Dan doe je wat die ander zegt maar dat is geen gehoorzamen zo zie ik dat.

Loesje en Dorus hebben een plan

Loesje en Dorus

Hoi allemaal, er gaat wat leuks gebeuren. Loesje en Dorus weten er alles van dus ik stelde ze vragen dan kunt u straks meedoen.

Nou de belangrijkste vraag doe ik meteen. Wat gaat er gebeuren?

Dorus:  Ooh, ditte is mijn eerst interfjoew. Dusse ikke ben wat bibberig hoor. We gaan allemaal mooi hoedjes sjowen. Er doen ook heel feel katten mee. Toch MammaLoes? Mamma kijkt welk hoedje het mooist staat bij een kat.  Mamma is daar goed in hoor.
Loesje: Dorus heb het goed gezeg in ze eerste intervjuuw. Wij ga allemaal hoedjes sjoowe maar wij heb zofeel vriendjes die mee doen. Nu heb wij groepfootoos gemaak. Dan kan iedereen mee doen en iedereen heb ze eigen hoedje op. Dat is belangrijk, dan kan iedereen straale van ze eigen hoedje. En het is op 17 september, op mij Prinsessedag om 10 uur op mij Feesboek.

Ik hoor thuis dat het al volgende week is.  Waarom is die hoedjes-sjow eigenlijk?

Dorus:  Hette is een herdenkingsfeestje. Voor Oma Katrien en mijn sterrenbjoertje Poppy. Ikke weet niet hoe Oma Katrien was, dus dat mag MammaLoes doen. Maar ik weet nog wel wie Poppy was. Poppy was een heel lief bjoertje. Ikke hep hem pjesies 10 weken gekend. Hij was eggiewaar heel lief. Mijn frauw seg alteid dat Poppy een lief beteuterd gesiggie had. En ik fin het oneerluk dat hij er niet meer is.
Loesje: Iedereen weet dat mij hartjesdinnetje prinses Katrientje ziek werd. Zij was 17 jaar van ze leeftijd en zij ging ofer mij Regenboogbrug Ze heb ook haar brommert meegenomen en het ging heel snel. Mij hart was in ze sjok van mij schrik en ferdriet. Jij kan niks doen. Katrientje was mij friendinnetje en ook van iedereen van mij Feesboek. Toen ging ook mij beebie Poopei ofer ze Regenboogbrug en dan weet jij niet meer waar jij jou eigen moet zoeke van jou ferdriet. Dan moet jij iets doen want jij wil jou dierbaar eere.

Wat een goed idee is dat en het is ook iets leuks. Wie heeft het bedacht?

Dorus: MammaLoes sjtuurte mij een paar week gelede een internetbjief. Wat ik er fan zou vinden als we een herdenkingsfeesie sauwe geefe. Ikke was te druk met speele (nee MammaLoes, niet geemen) en was het perongelukje fergeet. Dus Mamma stuurte mij een nieuwe bjief. En toen sei ik jaaa.
Loesje: Mij eigen is in mij akzie gekoome want jij kan niet in jou ferdriet blijve ligge. Mij eigen kwam tot niets meer behalfe mij tonijn en mij verkering. Dan ben jij niet goed beezig. Jij moet jou ferdriet jou plekje geeve en jou hart laate spreeke. Toen heb mij eigen daage op mij denkpaal geleege en mij hart heb het bedacht. Van mij liefde voor mij hartjesdinnetje en mij beebiezoon. En het is met hoedjes want prinses Katrientje is gek van ze eigen hoedjes. Dattie over ze Regenboogbrug kan zien dat alle vriendjes aan mij hartjesdinnetje en mij beebiePop denke. En mij Dorus heb mij geholpe.

Loesje en DorusDat is mooi om iets samen te doen. Wat willen jullie bereiken?

Dorus:  Ik wil fjiendsjap doorgeef hiermee. Iedereen wasse sjo lief foor mijn mensen dat ze er foor hun waar nadat Poppy en Oma Katrien weggingen. Sjo moet het bij iedejeen sjijn. We zijn allemaal goeiste fjienden en we moet elkaar steun in goeie en sjechte tijdjes.
Loesje: Mij Dorus zeg het goed. Assie ferdriet heb moet jij jou vriende steun geeve en troos. Wij herdenke prinses Katrientje en mij beebiePop. Dat iedereen liefde voel in ze hart en saamezijn. Iedereen maak het mee in ze leeve, dattie iemand ferlies. Jij kan saame rouwe en herdenke. En jij kan ook denke aan jou eigen vriendjes over ze Regenboogbrug. Wij steun elkaar en het is foor iedereen.

Ja iedereen mag meedoen dat is belangrijk. Hoe is je eigen gefoel erbij?

Dorus:   soms foel ikke me een beetje drietig. Want hette gaat omme mijn bjoertje en oma. Soms zie ik natte oogjes vanne mij frauw. En dat isse nie leuk. Sjoms ligge ik ook een beetje te huil doen bij frauw.  Maar we gaan er een feesie fan maak. Ook al weet ik nie wat een feesie is.
Loesje: Mij hart heb nog veel ferdriet van mij groote verlies. Jij kan jou hartjesdinnetje nie fervange en jij krijg jou beebiePop nie meer terug. Maar assie iets neer kan zette wat jij nooit meer fergeet, dan kan jij troos vinde. En jij doe het saame. En het is ook voor mij soolvrouw en soolman. Dattie steun voel van alle vriendjes van mij Feesboek. Maar ook van mij beebiezoon Dorus en van mij eigen.
Mij Dorus zeg het goed, wij ga iets moois neerzette en er kom ook een filmpje van. Dat is spesiejaal, dattie het nooit meer fergeet. Dat wij mij prinses Katrientje en mij beebiePop nooit meer fergeet…

Loesje en Dorus

Waar is het:
op feesboek op 17 september om 10.00 uur dus ’s morgens

Hoe het nou met mijn gewicht is

gewicht

U ziet meteen dat ik geen dunne kater ben. Maar ben ik een dikke kater?  Daar zijn we het thuis nou eindelijk over eens, geloof ik.

Senior

Ik ben een senior-kater dus ouder dan tien. En dan ben je niet meer zo slank als een kitten dat is gewoon zo, je lichaam verandert en dan zie je er anders uit. Mijn voorpoten zijn gelukkig breed gebleven en het kan best dat ze nog breder worden. Want ik treen er elke dag mee, vooral rekken en strekken als ik lig.
Maar met mijn buik is het anders. Daar gaat het om, dat weet ik.

Buik

Toen het gedoe over mijn gewicht begon, dat was na een operazie, keek de dokter naar mijn buik en mijn vrouw ook. Daarna kreeg ik natuureten het meeste vond ik heel erg lekker en dat eet ik nog. Kip. Tonijn. Vis uit de oceaan. Niks mis mee. Verder eet ik slankbrojes en een beetje sneks. Maar mijn buik is er nog steeds ik ben niet dun. Ik heb natuurlijk een brede bouw en dikke botten, dat is gewoon zo.

Vacht

De laatste tijd deed mijn vrouw iets geks als ik op mijn zij lag te liggen. Dan legde ze haar hand op mijn buik en kneep zachtjes. Ik dacht laat gaan, laat gaan, straks komen de knuffels. Die kwamen ook en een gesprekje. Dat ik niet vacht over bot was. En dat het niet hoefde. En ook dat ik lege buikvacht had, dus daar was ik vroeger dikker geweest en nou niet meer, maar ja het hing naar beneden dus je zag niet meteen dat het lege buikvacht was. Ze vond het belangrijk.
Dus eigenlijk ben ik een slanke katerman geworden alleen je kunt het niet zien. Van binnen ben ik altijd dezelfde die ik was, dik of slank, maakt mij niet uit.