Mauw. Wat ik nou toch weer heb meegemaakt. Ik zou zeggen pak een brokje, neem een slokje en lees ferder.
Het begon er dus mee dat Frau een es em esje kreeg. Er stond in dat het weer tijd was foor mijn APKat. En dat je kon appen foor een afspraak. Dus ik zei nog tegen Frau mauw mauw dat isse niet nodig hoor! Ze keek me aan en aaide me oofer mijn koppie. Ja dat is wel nodig lieve Minnie. Elk jaar een tsjekup is goed foor je gezond. Dus ik ga een epje terug sturen met wanneer ze hier langs kunnen komen.

Vinkjes

Want zoals ik forig jaar al eens had gemauwd en folgens mij ook wel eerder. De witjas komt altijd bij ons thuis. Dat is foor zowel Frau als mij errug fijn en feel minder stressfol. Dus zij ging eppen en ik ging ff fensterbank controle doen. Want wat er ook gebeurd op een dag of hoe het ook loopt die controle moet altijd gebeuren. Is de straat nog feilig, gebeuren er geen gekke dingen, hoe zitten de foogels erbij, zijn er nieuwe katjes of hondjes. Je weet wel dat soort dingen.
Nadat ik daar klaar mee was dribbelde ik weer naar beneden. Frau keek mij aan. Ze zei dat er nog geen blauwe vinkjes bij het epje stonden. Ik keek haar furrbaasd aan. Wat zeggie me nou, wil je dat er fooguls in je telefoon komen? Dat is fast weer zoiets mafs wat alleen tweebeners kunnen of willen hihi. Frau moest ook lachen. Nee lieve Minnie zei ze. Als je iemand op je telefoon een epje stuurt en die persoon heeft het gelezen dan komen er twee blauwe dingetjes bij staan. En die dingetjes heten vinkjes.

Erheen

Nou liefe leesers ikke kwam niet meer bij fan het lachen. Miauw hihi miauw dat furrzin je toch niet. Eefe later hoor ik haar bellen in de gang. Het klonk niet goed. Toen ze terug kwam in de kamer gaf ik haar een kopje en keek ik haar fraagend aan. Tsja Minnie ik denk dat wat ik je nu ga furrtellen dat je dan niet meer zo lacht. Oef. Ze was ineens heel serieus.
Dus ik klom bij haar op schoot en wachtte op wat ze ging zeggen.
Ze furrtelde me dat onze witjas er zomaar mee gestopt was. Het epje dat ik weer APKat moest krijgen ging autoomaties. Dat hadden ze nog niet uitgezet. Dus ik freef in mijn pootjes en dacht nou dat is toch helemaal niet errug? Ben ik mooi van die heisa aan mijn lijfje af. Ja maar je gezond dan? Tsja ok daar had ze wel een punt. Mijn gezond is wel belangrijk. Dus toen ging ze mensenopa bellen om te fraage wat nu te doen.
Ik hoorde haar zeggen dat er op tien minuutjes rijden met de bus ook een witjas zat. Toen zei ik wel eefe keihard MAUW! Want ho eens eefe! Ikke ga niet in een bus en ik ga al helemaal niet in een mand in de bus. Ikke ben de Minniester Purresident dus witjas komt hier als het zo nodig moet foor dat onderzoek. Frau schudde met haar hoofd. Min het is niet anders. Maar mensenopaa heeft beloofd dat hij met ons mee zal gaan.

Nadenken

Nou oofer deeze ontwikkelingen moest ik toch eens heel goed na gaan denken. Dus toen ben ik boofe op het wasrek gaan liggen. Ik had de aaipet meegenomen omdat ik wel benieuwd was naar die nieuwe witjas. Dus ik ging dat ff opzoeken. Frau had de site namelijk al opgezocht dus ik hoefde ferder niks anders te doen dan alleen maar te kijken. Want zeg nou zelf heb jij wel eens een kat iets zien typen? Ik zou niet weten hoe. Sweipen dat gaat wel. Want dat is gewoon schuifen met je pootje. Maar typen dat lukt niet zo goed met onze poezelige poezepootjes.
En wat ik toen zag! Er stond dat katjes bij deze witjas een eigen ingang hebben. Dat is luukse zeg! En dat ze katjes zo lief finden dat ze de roode loper foor ze uitleggen. Nou toen was ik wel een beetje gerustgesteld. Find het nog steeds niet leuk dat ik in mijn mand en in de bus moet. Maar find het nu wel iets minder erg dan eerst.
Nou dit was het weer foor deze keer. Blijfen jullie nog steeds mee tetteren foor Freede? Ikke wel!
Pootje van Minnie