Hoi allemaal, Lucky hier met de blog van deze week. Hoop dat het met jullie allemaal goed gaat. Doen jullie mee duimen en pootjes draaien dat het goed gaat met Zooka, dat ze de brokjes die ze nu krijgt lekker vindt en ze daar weer een beetje beter van wordt? Ze moet een operatie dus we hopen dat ze snel opknapt daarna. Ook vriendje Dorus van de blog moet een keer een operatie hebben voor zijn oogjes want hij was vorige week nog bij de witte jas omdat hij niet wilde eten en zijn vrouwtje niet vroeg wakker gemaakt had. Dat is niet goed natuurlijk maar hij knapt gelukkig al snel weer op.
Knuffel
Vandaag is het Valentijnsdag dus daarom wil ik alle poezels, andere beestjes en de mensen die erbij horen een extra dikke knuffel geven. Dat mag op zo’n speciale dag als vandaag. Soms krijgen mensen en katten dan ook cadeautjes of een mooie kaart met hartjes erop en dat is ook altijd leuk om te versturen om iemand mee te verrassen. We denken vandaag ook extra aan Minnie poes en haar vrouw…heel veel zachte kopjes voor jullie en je mensen-opa.
Konijntje
Zo, tijd om over een avontuur te vertellen. Denk dat jullie het al in de blog van katervriend Bram gelezen hebben maar het gaat ook een beetje over de konijntjes. Zoals jullie misschien wel weten wonen hier ook drie konijntjes. Dit zijn alle drie meisjeskonijntjes maar ze zijn echt wel mijn vriendjes hoor. Nu had konijntje Jip het pas wel een beetje bont
weten te maken. Het was heel de week niet zo heel erg fijn weer om buiten te gaan. Maar ons konijnenvriendje dacht er anders over. Misschien hebben jullie het al gelezen maar konijntje Jip was ontsnapt uit het hok. Ze heeft heus een mooi hok maar ze was er toch uit gepiept.
Hoe haar dat gelukt is vraag je je misschien af? Nou, dat duurde even voordat ze dat hier ontdekt hadden. Ze moesten bijna plat op hun buik op de stoep gaan liggen om het te zien. Ik had het al wel ontdekt natuurlijk. Jip had zelf een gat in de achterkant van het hok geknaagd en zij paste er precies door. Janneke (dat is haar zusje) kon er niet door en Kim is veel groter dus dat paste helemaal niet. Uiteindelijk hebben mijn mensen haar samen kunnen vangen zodat ze weer terug kon in het hok. Maar ik heb wel goed meegeholpen en op haar gepast hoor toen ze in de tuin was. Dat is toch wel een taak voor een grote katermans broer vind ik. Jip is per slot van rekening nog niet eens 1 jaar. Ze is wel binnenkort jarig, samen met haar zusje Janneke natuurlijk. Op de foto zit ze op tafel en kun je mij trouwens ook nog net zien. Ik zit zelf ook graag op tafel maar niet als er een konijntje zit. Hoewel dat best past, bedenk ik me nu. En het zijn toch mijn vriendjes natuurlijk. En op tafel kun je lekker veel zien want dan zit je hoog.
Gaten
Die Jip kan me toch grote gaten graven trouwens…dat vind ik wel leuk want daar ben ik toen nog even mee verder gegaan. Ik kon niet zoveel verder want we kunnen de tuin niet uit dus ik ben er toen maar weer mee gestopt. Mijn mensen hebben het gat ook weer dichtgemaakt maar dat is niet erg. Daar kunnen we altijd nog wel eens opnieuw mee beginnen. Misschien kan ik een keer samen met Jip gaan graven, dat lijkt me wel gezellig ook. Of samen gras eten. Dat lusten we namelijk allebei. En Jip heeft veel energie dus die kan uren graven. Ben blij dat ze niet met die harde storm buiten was trouwens. Dan was ze vast zo naar de buurvrouw gewaaid want konijntjes zijn nogal vedergewichten. Die wegen maar een paar kilo of zo.
Kijk, als grote kater waai je minder snel weg maar het advies van de vorige week geldt nog steeds hoor: binnen blijven en in een warme mand slapen als het hard waait. Ook als het koud is, net als nu trouwens. Gelukkig schijnt de zon, dus dat is een beetje warmer.
Ik slaap nu weer verder in mijn fijne mand hoor (o, de nieuwe hangmat wil ik trouwens nog steeds niet).
Knuffel van Lucky voor iedereen!

Binnen
Nieuwe mand
doorhadden natuurlijk. Toen ik in het pleeggezin woonde, vonden mijn zusjes en broertje het eerste een huisje. Er kwam een keertje iemand voor mij kijken maar toen wilde ik niet spelen. Omdat mijn broertje Semmie dat wel deed, hebben ze hem gekozen. Dat is niet zo erg hoor want het was heus fijn waar ik woonde, alleen was er toen geen een katje meer om mee te spelen. Daar werd ik wel een beetje verdrietig van want ik speel graag.
Netjes
Hoi allemaal, deze keer wil ik jullie iets vertellen over wat ik heel graag doe en waarom dat het deze week een hele dag niet kon. Ik ben dan wel een grote kater maar heel stoer ben ik meestal niet en ik houd er al helemaal niet van als ik harde geluiden hoor. Ik schrik daar namelijk nogal van. Ik lig nu het buiten koud is het liefste in een mandje, mijn hangmat (en ja, binnenkort krijg ik een andere maar de postmevrouw moet deze nog komen brengen) of in een doos.
Dat fijne warme
namelijk erg belangrijk dat we dan samen kunnen zijn want daarbij voelt iedereen zich immers beter!
open. Als het nog niet ver genoeg is om er doorheen te passen (zowel Molly als ik hebben wel wat ruimte nodig daarvoor), doe je als kat gewoon een pootje erom heen en dan gaat de deur vanzelf verder open.
postmevrouw die aanklopt niet, want daar schrik ik misschien wel van. Misschien moet ik op die dagen dan maar niet daar gaan liggen. Vrouwtje weet wel wanneer er een pakje komt.