Wat was het weer heerlijk weer van de week. Ik heb, zodra de zon ging schijnen, heerlijk buiten gewandeld tussen m’n buurt inspecties door, maakte hier en daar een mauwtje met de buurtkatten die al met pensioen zijn en dus niet meer hoeven te werken, speelde weer lekker met m’n vriendjes in ‘t weiland, ging op ontdekkingstocht of lag gewoon lekker op m’n catwalk in de zon.
En die catwalk tussen de schutting met de buren en m’n eigen schutting naast het tuinhek, daar ben ik heel errug blij mee. Want terwijl ik daar dan lekker in het zonnetje lig, op bijna twee meter boven m’n tuin, zie ik van alles en iedereen over het achterpad lopen. Alleen kijkt niets of niemand omhoog, zelfs de buurkatten niet, dus ik kan mooi alles volgen zonder dat ik gezien word. Alleen m’n eigen personeel weet dat ik daar lig. Senior kan makkelijk bij me komen om dan tikkertje met me te spelen, maar Junior moet daarvoor op d’r tenen gaan staan. Dus dan hang ik soms wel ‘s met m’n voorpoten omlaag langs m’n catwalk als zij langs wil lopen, en dan krijg ik een heerlijke zachte pootmassage. Maar soms heb ik gewoon geen zin in tikkertje of een massage, en dan hoef ik maar één tik tegen hun hand aan te geven. Dan snappen ze dat ze wel onder m’n catwalk door mogen lopen, maar dat ik even met rust gelaten wil worden.
Weilandfeest
Gisteren was bijvoorbeeld ook zo’n heerlijke zonnige dag. Ik had de nachtcontroleronde gelopen, dus na ‘t ontbijt heb ik even heerlijk liggen dutten in m’n mand boven de verwarming, die trouwens geeneens meer aanstaat.
Na de lunch kwam de zon in de achtertuin, en ben ik lekker op m’n catwalk gaan liggen. De tweebener die voor m’n weiland zorgt was druk in de weer met een grote machine met hele grote wielen aan de achterkant. Ze was denk ik al druk bezig om m’n weiland weer in tiptop conditie te brengen voor het Tweede Grote Weilandfeest, dat er over een maandje of vier weer aan zit te komen. En zo heb ik, met de zon van kop tot staart op m’n velletje, heerlijk liggen bedenken wat ik dit jaar voor het feest allemaal saame met jullie wil gaan organiseren. Want gaat het een kopie worden van vorig jaar? Of heeft iemand ideetjes voor wat anders, of iets dat misschien zelfs wel beter zou kunnen?
Zelf leek het me wel een leuk idee om dit jaar een springkussen neer te zetten. Maar nu ik daar vannacht nog ‘s over nagedacht heb lijkt het me toch best wel een risico als 50 van mijn vrienden met scherpe stiletto’s daar allemaal tegelijkertijd op willen… Want ik vermoed dat ik écht m’n borg niet terug krijg als er een paar honderd kleine gaatjes in ‘t kussen zitten wanneer dat de zondag na ‘t feest weer wordt opgehaald… Misschien is de waterglijbaan dan toch wel weer een betere optie, zeker gezien de populariteit van de vorige keer.
Natuurlijk wil ik ook best m’n workshops zwemmen voor beginners en snorkelen weer geven als daar belangstelling voor is. En ik hoop dat ook de kattastische andere workshops van vorig jaar een vervolg krijgen, dus bij deze wil ik graag de oproep aan al m’n vrienden doen om daar ‘s over mee te denken. Natuurlijk is er ook plek voor nieuwe workshops, zowel voor en door de mauwers en blaffers die iets heel goed kunnen, dus laat maar van je horen als je iets van je vaardigheden wilt delen met de andere bezoekers!
Toegang
Ook de proeverij komt zeker terug met lekkere hapjes en drankjes, want ook dat was een doorslaand succes vorig jaar. En er komen weer tenten om lekker te kunnen chillen, naar muziekoptredens te luisteren of om wat bij te kunnen miauwen of blaffen met elkaar. En natuurlijk is er weer ruimte om te blijven slapen, want het feest wordt net als vorig jaar weer feestelijk afgesloten met een nachtjacht. Of een dropping zoals bij het Weilandfeest van Ropi, ‘t is maar net wat jullie graag willen.
Maar ook dit jaar moet ik weer streng zijn. Uit veiligheidsoverwegingen kunnen geen vogels, muizen, ratjes, nijntjes en andere kleine dieren mee naar ‘t feest, want ik moet er niet aan denken dat woefers of mauwers deze per ongeluk als snack gaan verorberen. Onder een half jaar oud kun je alleen naar binnen als je onder begeleiding komt van iemand die minstens dubbel zo oud is. En net als vorig jaar wordt er geen ketnipwijn of bottenbouillonbier geschonken aan minderjarige gasten, want veiligheid staat voorop en we gaan het wel gezellig houden voor iedereen. Nou ja, ‘t is eigenlijk meer om de feestvergunning niet kwijt te raken, maar dat klinkt weer zo zakelijk…
Agenda
Voorlopig heb ik het Tweede Grote Weilandfeest in de agenda laten zetten voor het weekend van 26 en 27 juli, dus hou die datum vrij. Tegen die tijd komen er hopelijk ook weer spontane carpoolmogelijkheden voor de vrienden die van wat verder weg komen.
Tenslotte hebben we nog ruim 4 maanden te gaan, dus je hebt alle tijd om na te denken of je misschien een workshop wilt geven, iets voor de proeverij wilt meebrengen, iemand een lift wilt geven of gewoon vindt dat iets zéker niet mag ontbreken op ‘t feest. Want (bijna) alles mag, maar niks moet.
Ik ga de komende tijd nog even op m’n catwalk liggen of in de vensterbank om te verzinnen wie ik als sponsor ga benaderen en wat ik allemaal nog ga regelen, en ik hou jullie zeker op de hoogte. M’n personeel zit vanaf vandaag alweer helemaal klaar om jullie aanmeldingen, ideeën en vragen te noteren. Want dat gaat gewoon tussen het brokjes verdienden en m’n eten, drinken en snekkies serveren, knuffelen, aaien en borstelen door.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Zo hee, en dan is ‘t inmiddels alweer maart… Dat gaat de goede kant weer uit, nog even en m’n personeel komt ook weer zonder dikke jas de tuin in.
‘t Was best wel lekker rustig hoor, zo’n dagje alleen thuis. Er stond genoeg te eten en te drinken voor me klaar, en ik kon eindelijk ‘s lekker doordutten zonder dat er foto’s gemaakt moesten worden, of ik weer knuffels kreeg omdat ik zo lief lag te slapen. Nadeel was alleen dat ik niet even lekker naar buiten kon wanneer ik wilde, dus ik moest weer ouderwets op de bak. Nou ja, er zijn ergere dingen dan dat. Voor een keertje vind ik dat helemaal niet erg, al ga ik toch liever even achter de hortensia’s tegen m’n schuur aan zitten, bovenop de hosta’s.
eerlijk, saame is ‘t toch veel leuker dan alleen.
Al maandenlang krijg ik heel veel advertenties en suggesties voor vriendschapsverzoeken op Feestboek. En heel eerlijk gemauwd, ik vind ‘t helemaal niet erg als m’n personeel die wegklikt. Want wat moet ik met een volautomatische kattenbak als ik een prachtig mooi en enorm weiland naast m’n achtertuin heb, waar de buurtkatten en ik boodschappen voor elkaar achterlaten en geurvlaggen planten, om te laten weten dat we daar al controles hebben uitgevoerd?
aan m’n personeel over…
Terwijl ik wat brokjes zat weg te knabbelen had m’n personeel ‘t zakje op tafel gelegd om te drogen voordat ‘ie weer opgeborgen werd. Want zo gaat dat hier in huis met ketnipspullen, die laten ze niet slingeren. Ik mag nu elke dag een zakje uitkiezen om mee te spelen, maar soms heb ik er gewoon even geen zin in omdat ik liever naar buiten ga of omdat ik buurtcontroledienst heb. Of gewoon even lekker een dutje wil doen in de zon.
Nee, ik ga het vandaag niet weer over het weer hebben, want dat lijkt nog steeds niet op voorjaar. M’n personeel loopt te blaffen alsof ze een hele gesprekken met de nieuwe buurpuppy aan het voeren zijn en ze beginnen wat waterig uit hun ogen te kijken terwijl ze de leeftijd van snotneus toch al heel lang voorbij zijn. Dus ik denk dat het nu aan mij is om de taak van mantelzorgkater op me te nemen. Beetje extra aandacht geven, wat meer knuffels en kopjes, spinnen en dicht tegen ze aan liggen. Wedden dat ze zich dan na dit weekend weer een stuk beter voelen?
M’n personeel vertelde dat het personeel van m’n moeder verhuisd is, dus ik denk dat zij ook niet meer in ‘t huis woont waar ik geboren ben. Maar ik weet niet of ze wel zo blij zou zijn als ik haar zou opzoeken, want hoewel ze heel lief was en ons als kittens veel geleerd heeft, vond ze ‘t op een gegeven moment toch hoog tijd dat we op eigen pootjes gingen staan. Ze ging ook steeds vaker op stap toen we niet meer bij haar kwamen drinken omdat we al beebiekitteneten kregen. M’n personeel vertelde me later dat dat er nou eenmaal bij hoort, bij zelfstandig worden.
En dan is er m’n grote vriend waarmee ik elk weekend snekkies deel. Gezellig samen, als katers onder mekaar, de laatste nieuwtjes bemauwen. Soms ga ik ook wel ‘s naar hem toe, met een rolkoffer vol met snekkies, want hij heeft een hele mooie tuin waar heel veel te beleven is. Ik kijk daar elke week weer naar uit.
Ik weet het echt even niet meer. De ene dag lig ik met de warme zon op m’n vacht in de vensterbank, ‘t volgende moment kijk ik m’n personeel aan met zo’n blik van ‘je denkt toch niet écht dat ik nu naar buiten ga’ als ze de achterdeur voor me open doen.
houden want dat speelgoed terugbrengen, daar begin ik niet aan.
alweer knoppen in m’n kersenboom, en in de tuin van de gemeente staan rare gele toeters op lange groene stelen. En dan schijnt de lente er toch echt aan te komen. Dat mauwen de buurtkatten tenminste, en die lopen al heel wat meer jaartjes langer buiten als ik.