Lieve allemaal, hier ben ik weer op Brammie-Zaterdag. En folgens mij kaalender is het herfst, folgens mij billen niet.
Het is gewoon warm weer en ik ga gewoon nog naar buiten. Ik heb nog geen avond-klok dus dan is het nog zoomer voor mij. Al zie ik wel dat het stees een beetje donkerder wordt buiten in de lucht. De sterren straale nu ook feller omdat het donkerder wordt. Maar ik ga gewoon nog naar buiten.
Tuin
De zon was er maar scheen niet heel erg fel. Soms hoeft dat ook niet van mij. Zonnebaade is lekker maar ik hoef geen andere fagt kleur. Ik ben gewoon Bram, siepers met wit. Zo heet dat. Ik was weer in mijn tuintje want ik wil gewoon alles weten.
Het is eefe geleden dat ik in mijn tuin was. Dat komt omdat mijn manspersoon en mijn vrouw de zijkanten van de schutting moesten maken. Er waren overal openingen en ik kon overal heen kruipen. En ze dachten dat ze alle gaate hadden gedicht. En toen ik in de tuin was en wist te ontsnappen… Zagen ze natuurlijk presies waar dat dat was. Dat gat is ook dicht. Omdat er aan de andere kant van de schutting een weg is met auto’s, is het te gefaarlijk voor mij om daar te zijn. Maar nu dat alles dicht is, kon ik weer naar buiten!
Oer
Mijn vrouw maakte de deur open en ik kon me niet meer inhouden met mauwen. Ik wilde zo graag naar buiten. Er kwamen van allerhande mauwtjes naar buiten. Een zachte, zo van: ‘mag ik?’ en er kwam een diepe die zei ‘ik foel me oer en ik wil de tuin in!’. Mijn staart ging mee bibberen, van start tot punt. Bij de eerste opening schoot ik naar buiten. Mijn lijf en kop gingen niet saame. Mijn lijf ging vooruit en mijn kop wilde naar mijn faavoriete plek waar ik de tuin uit kon. Je weet wel, dat ene plekje wat nu dus dicht is. Daar stond ik eefe in het midden van de tuin.
Staart omhoog

Wat gaan we doen Bram, vroeg ik mezelf. En toen kwam mijn manspersoon naar buiten, ‘Ga je mee gluren?’. Oooo dat was ik helemaal fergeete! Ik kan weer gluren. Het klinkt raar maar dat is het niet. Gluren wil zeggen dat ik onder de poort door doe kijken om te zien of er iets gebeurt. Of er iets spannends is. Je snapt wel dat mijn staart weer omhoog stond want dit is super leuk! Mijn manspersoon gaat mee gluren.
Saame lope we naar de poort. Mijn staart blijft omhoog omdat ik zo blij ben. Dit doen we niet zo vaak saame dus dan is het speesjaal en leuk. Mijn manspersoon loopt helemaal naar de poort en ik tijger achter hem aan. Ik foel me oer van binnen en blij. Oer omdat we saame gaan gluren en blij omdat we dat saame doen.
Kopje
Mijn manspersoon gaat door de knieën zitten zodat hij kan gluren maar ik ben te ongeduldig. Ik loop eerst op en neer langs zijn benen af. Dan geef ik hem een kopje. Gewoon zomaar. En dan wil ik gluren. Ik laat hem zien hoe je moet gluren door heel laag bij de grond te zijn en er onder door te kijken. Ik doe het voor en sta dan weer op. Ik loop een rondje om mijn manspersoon heen en mauw zodat hij weet van: zo doe je dat! Ik geef weer een kopje omdat ik blij ben dat we dit saame doen. Dan buk ik weer en laat ik hem zien hoe het moet. ‘Ja ja Bram, ik weet het’ hoor ik als ik weer opsta en om hem heen loop. Voor de zekerheid geef ik hem nog een kopje.
Saame
‘Wat zie je allemaal jongen?’ vraagt mijn manspersoon als ik laag ben en onder de poort door kijk. Ik zie van alles, echt waar!, mauw ik. Er is een auto en nog een. En er zijn bloeme en planten en mensen die fietsen of wandelen. Blaadjes die dwarrelen of gewoon liggen. Ik zie geen verdwaalde dieren of kleine beestjes. Misschien is dat omdat ik te vlug kijk en te blij ben.
Wat is dit leuk zo saame mauw ik. Mijn manspersoon kriebelt mijn rug en ik laat een blije mauw ontsnappen. Dit kan ik zo wel heel erg lang volhouden. Mijn manspersoon geeft me een kus op mijn kop en gaat daarna opstaan, ‘Doe nog maar lekker gluren jongen, ga ik koffie drinken’. Als hij naar binnen gaat, ga ik nog eefe gluren tot ik moe word en naar binnen ga. Ik vond het heel fijn dat mijn manspersoon er was. Dat mag vaker zo.
Ik hoop dat jullie ook zo’n fijn wiekent hebben met een mooie dag saame. Ik geef zachte kopjes voor wie het nodig heeft, en ik tetter mee voor freede!
Lieve allemaal, dit is mijn eerste blog na de wetstrijd die Oopa won. Het is nu een beetje raar maar het wordt gewoon. Daar heeft mijn Kevertje wel gelijk in. Alles wordt opnieuw gewoon. Net zoals toen ik een thuis kreeg of toen ik furkeer kreeg. Nu is het mijn nieuwe gewoon.
Tijdens dat ik naar mijn vrouw liep, mauwde ik al. Er kwamen hele lange zinnen. Zinnen zoals: ‘iedereen was zo mooi ferkleed met een hoedje’ en ‘Trudi was er ook! En Freek en Kevin en Michel en allemaal andere friende’. Ik mauwde verder: ‘En iedereen was zo vol liefde en traane en mij hoofd heeft ook traane en nou weet ik het niet meer want ik foel van alles’…
Liefde
Lieve allemaal, hier ben ik weer op Brammie-Zaterdag. Allereerst wil ik als mienister van gefoelige saake eefe zeggen dat ik kei tros ben op Loesje en Dorus wegens de super mooie en emo hoedjessjow.
Snek
zat in mij bek en ik smakte, ik beet, ik beet en beet. En ik beet nog eens en nog eens. Ik kauwde er links op en daarna rechts. Toen weer links en nou snapte ik het niet meer. Ik bleef maar bijten maar ik kreeg dees taaie vis niet door. Ik spuugde hem uit op mijn mandje, pakte hem weer op, probeerde het nog eens. Maar nee, het ding was zo taai dat ik hem gewoon niet weg kreeg.
Lieve allemaal, wat is het fijn dat ik weer op de blog ben en dees wordt eefe onderbroken. Er is namelijk iets gebeurd. Onze liefe Oopa Floris heeft donderdag zijn koffertje gepakt naar Regenboogland.
Snektest
Smaak
Lieve allemaal, hier ben ik weer Milamuis op woendag die ik samen deel met Leo. Het was afgelopen week zo kei spannen dat ik heel veel heen en weer deed mauwen.
Sentiemeters
Hoedjes