Lieve allemaal, Hier ben ik weer van me eigen op Brammie-Zaterdag. En het is echt helemaal kei erg herfst van de wolken geefe heel veel regen. Nu ben ik niet zo heel vaak in mij tuintje want ik vind natte poote niet zo fijn. Maar binnen heb ik genoeg hobbies die ik wel kan doen. Zo was ik afgelopen week ergens op Feesboek en toen kwam Bertje’s bericht voorbij. Hij had van Kever post gekregen, een brief en nog wat meer. Hij had nieuwe verse wiew erbij gekregen. Dat zag er goed uit!
Wiew
Dus ik meteen reejageere op Bertje’s bericht dat de wiew er goed uit zag en dat ik ook best wel zou willen wiewen van verse wiew. Voor nieuwe friende op de blog, wiewen is wanneer je ketnip krijgt en daar aan snoft waarbij je kop helemaal leeg word van binnen. Ook word je warm en fuzzie van binnen. Oh geen engels schrijven zeg mijn vrouw. Fuzzie is dus zacht.
Even later kwam er een reejakzie van Bertje: ‘Zal ik mevrouw Kever even meelen? Misschien heeft ze nog wat’. Toen dacht ik, dat is een goed plan en dat was ook meteen mijn reejakzie op Feesboek bij Bertje.
Meel
En toen kwam er ineens een meel van mevrouw Kever, dat ze toevallig het berichtje bij Bertje al had gezien. Het was een ferassing want Mevrouw Kever en Kevermans hadden een pakje aan de duif gegeefe. En ik moest eefe wachten tot de duif kwam en dat duurde kei lang echt heel erg kei lang want ik wilde meteen wiewen. Eerst moest ik nog slaape en het moest nog donker worden want de duif was dees dag al klaar. Hij zou de volgenne dag weer fliege, eerder niet. Dat snap ik want de duif moet natuurlijk ook slaape net als wij.
Maar ik kon niet wachten en ik was kei onrustig in mij lijf. Dat je van jezelf niet weet waar je heen moet. Eerst wil je naar boven en dan naar buiten, verfolges weer naar boven. Nou zo wor je in je kop knettergek van de zenuw. Ik ben in slaapgefalle omdat ik zo kei moe was van de zenuw.
Post
Toen ik wakker was, was mijn vrouw er ook met een pakje in haar handen. Het was post van Kevermans en Mevrouw Kevermans! Ik wilde meteen zien wat erin zit want dat wil ik altijd. Ik ben niet nieuwgierig zoals mij vrouw dat zegt, maar ik wil gewoon alles weten en alles zien. Eerst gaf ik een kopje aan mijn vrouw haar hand. Toen maakte zij het pakje open. En daar was het…. De echte echte, heel echte verse wiew.
Het zit aan een takje en toen gebeurde er iets. Ik wist meteen geeneens meer wat ik daar deed. Mijn kop was in één sekonde leeg. Er was helemaal niks meer in mijn kop, niet eens sneks. Gewoon leeg als een grote lege kamer. Er is niet eens een stoel in de kamer, nee er is helemaal niks. En toen keek ik naar mijn poote en ik wilde vooruit lopen maar dat ging niet.
Sterk spul
‘Ho jonge’, dacht ik bij mezelf. Dit is meega sterk spul joh. Ik wist gewoon niet meer hoe ik moest lopen. Mijn lijf waggelde een beetje en het leek alsof ik echt te veel gewiewd had. Nu was het dus ook zo. Mijn vrouw noemde het: ‘de dronkenmans loop’. Geen idee wat dat is maar dan waggel je schijnbaar dus ook. Ik moest eefe zitten en bijkoome van dees wiew. En ik heb niet eens zoveel gesnofd. Ik heb helemaal niet gesnofd. De lucht kwam uit het pakje en toen ging mijn kop naar de Behaamaas. Dat is een vakanzie plek verweg. Ik vinnut kei knap Kever dat je zo normaal blijft met al dees wiew in je tuin. Ik ben de heledag in de Behaamaas geweest, de hele dag!
Mijn vrouw vroeg aan mij of sneks lustte. Ik wist geeneens meer wat sneks waren. Ik keek haar aan maar ik snapte er niks van. Toen mijn vrouw de wiew uit het pakje haalde, zat Mila er met haar snoet in te wrijven. Ik had haar die dag niet meer gezien. Folgens mij was zij helemaal lam geworre van de wiew. Het enige wat ze mauwde was dat ze kei en kei flieft was op haar Kevertje.
Mila
Nu is de wiew al weer weg hoor, maar het was heel veel. Toen ik weer terug was van de Behaamaas had ik kei feel honger en er zat een snek in het pakje. Het was een likwitsnek met zallumsmaak. Dat ging er meteen in. De muis die ook in het pakje zat ferdween tussen Mila haar poote, ‘ooh mij liefe Kevertje’ mauwde ze. Toen ik helemaal klaar was met wiewen zag ik dat er ook feere in het pakje zaten. Echt fogelfeere en ik deed ze allemaal fange als een echte leeuw! Het was eerlijk waar een prachtig mooie pakje! Dank je wel liefe Bertje dat je gemeeld hebt en dank je wel liefe Kevermans en Mevrouw Kevermans voor de verse wiew en de liefe kadootjes die ik kreeg.
Fanavond doe ik swaaie naar onze sterfriende en ik tetter nu nog harder mee voor freede. Ooo en nog iets, volgenne week komt Sinnerklaas naar Nederland en naar mij tuintje. Ik heb al een brief gemaakt maar dat is voor wanneer Sinnerklaas hier is met zijn pieten.
Een woordje van Mevrouw Bram
Bram heeft flink gewiewd, het was iets te sterk voor hem waardoor hij een beetje wankel werd. Daarna (hij weet het niet meer) heeft hij zich als een kitten gedragen en heeft hij met zijn nieuwe muis gespeeld voordat Mila hem jatte. Ook heeft hij de wijk wakker gemauwd omdat meneertje zich oer voelde met het balletje wat ook nog in het pakje zat. Voorlopig krijgt meneertje even geen wiew meer. Mila daarentegen kan er prima tegen en knuffelt er op los! Ze geeft haar Kever (alweer) een miljoen neusjes.
Lieve allemaal, Hier ben ik weer van me eigen op Brammie-Zaterdag. En op de foto lijk het alsof ik doe aan Hallowien maar dat was nu niet zo.
Niet veel later kwam mijn vrouw aan. Zij heb snelle beene en ze deed rennen. Mijn manspersoon was in een ziekenhuis op bezoek dus die was niet thuis.
Volgens mij ben je op de zolder geweest jonge, ik zie het aan je. Toen leerde ik dat ik eruit zag klaar voor Hallowien. Ik was inderdaad op de zolder geweest want daar zijn de beste ferstopplekken. En daar kan niemand mij finde, ook niet Ciaran de storm.
Lieve allemaal, afgelopen week was het Hallowien en dat is wanneer er enge dingen komen. Dat klinkt ook eng maar dat is het niet. Hallowien is wanneer er allemaal pompoentjes gesneden worden tot mooie smoeltjes.
Vandaag heb ik een meega lekkere snektest gedaan. Nou ja, het is eigenlijk geen snek voor mij of voor dieren maar voor mensen. En ik denk dat iedereen het wel kent. Het was mijn eerste keer dat ik dees heb geprobeerd. Het heet ‘de bitterbal’. Het is een rare naam omdat dees helemaal niet bitter is dus dat snap ik niet.
Toen leerde ik dat het een bitterbal was. Nou ik vind ze kei lekker. Ik hoefde daarna niet naar de bak zoals met de fla maar eerlijk is eerlijk, het is eigenlijk niet goed voor ons katers en poesen. Mijn vrouw vertelde dat het een deegje is met vlees wat gemengd is met kruiden en wat andere dingen waardoor het niet zo gezond is. Als je het een keertje probeert is het niet zo erg maar je moet dees niet elke week eete want dan kan je wel naar de bak moeten. Van mij krijg dees bitterbal een vijf. Dat is wegens dat het lekker is maar niet gezond. Van je eigen gezond zijn is het belangrijks dat je goed beweeg en gezond eet voor je lijf.
Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Dit keer is mijn blog wat anders want er gebeurde namelijk iets. Meestal schrijf ik op een maandag of dinsdag of soms nog op een woensdag maar nu was er niks. De inspieraazie was weg! En ik wist niet waar die heen was gegaan. Dus toen was ik een beetje in paniek want ik ben best onzeker van mezelf. Daar ga ik het ook nog een keertje over hebben hoor maar nu gaan we het hebben over knuffels.
het niet meer. Bertje vertelde me dat dat heel normaal is dat het altijd een keertje kan gebeuren. Gelukkig is hij altijd kei slim en weet hij precies hoe de dingen gaan. Dat vind ik heel fijn want Bertje gaf me een hele goeie tip! Knuffels! Wat zijn mijn allerfijnste knuffels?. Nou, daar kan ik zeker wat mee want die heb ik nu ook gewoon nodig. Want ik vind het best eng als de inspieraazie zomaar vertekt. Dan is mijn kop leeg of in de war en dan is mijn lijf onrustig alsof ik de hele tijd op en neer wil lopen.
Mijn nummer 1 is altijd mijn faafooriete knuffel geweest. Het is een hele veilige en warme knuffel. Bij deze knuffel wil ik gewoon bij mijn vrouw zijn. Of beter gezegd, op mijn vrouw zijn. Het allerfijnste is wanneer ik op haar buik/borst lig en dat ze me dan vasthoud met haar armen. Dat ik haar voel met mijn lijf en dat ik weet dat ik veilig ben. Dat ik lekker lam kan zijn en gewoon niks in mijn kop hoeft te hebben. Dat ik haar hart kan horen en mee kan snurken. Meestal krijg ik nog een dekentje over me heen zodat ik ingepakt ben en dat vind ik kei fijn. Dan voel ik me soms nog een beebie kat die bij zijn mama mag liggen. Want zo voelt het voor mij, mijn mama. Dan ben ik warm en rustig en dan kan ik droomen en bewegen in mijn droomen en dan voel ik mijn vrouw die me vasthoud en soms kusjes plant op mijn kop. Dat is het allerbeste. In het hier en nu met mijn vrouw samen en geen zorgen aan je kop of in je lijf. Heerlijk! En omdat ik hier zo rustig van wordt als ik er over schrijf, is mijn inspieraazie terug! Nou, wat een afontuur zo.
Lieve allemaal, vandaag is de blog een beetje anders dan anders. Dit gaat namelijk een van mijn laatste bloggen worden. Hoe dit zo is en waarom, daar ga ik een woordje over mauwen. Het is niet zo dat ik ferdwijn. Ik blijf gewoon waar ik nu ben.
ferzorgen van alles en iedereen thuis. Thuis zorg ik dat Toby ze eigen gedraag en dat Bram niet te vlug doet schrokke met eete. Dat de vacht van deze jonges netjes zijn en dat ze blij zijn.
Als je dit foelt dan ben je echt toe aan een vakanzie. Dat klinkt eigenlijk meteen al goed, een vakanzie. Eentje waarbij ik helemaal niks hoeft te doen en dat ik de hele dag kan dutten, snekken en kan luieren. Gewoon eefe geen taake!