Kever heeft een mening over tak-tiek

Katten zijn eigenlijk kleinere leeuwen en tijgers, dat komt doordat we bij dezelfde groep dieren hooren (ja toefallig weet ik zulke dingen!), je kan nog goed zien dat wij hetzelfde zijn als tijgers en leeuwen: we doen veel dingen net als zij dat doen en we lijken op elkaar, mijn vrouw zit nau te lachen en roept dat ik meer op een zwarte beer lijk maar dat is natuurlijk niet waar, ik ben een soepele en slanke tijger die zo stil sluipt dat je hem niet hoort foordat het te laat is.

Jagers

Net als leeuwen en tijgers zijn katten jagers, daarom hebben we de konsentraatsie, het geduld, de goede oogen, ooren en neus om de beestjes te fangen die we eeten, dat jagen doen we fooral in de nacht, en dat is omdat we diertjes eeten die in de nacht wakker zijn zoals muisjes en ratjes, veel katten eeten ook nog vogels maar daar heb ik geen ferstand van, ik find vogels leuk en ik kijk graag naar ze maar ik doe ze helemaal niets.

Zelf jaag ik trauwens niet meer op beestjes, waarom zau ik?, ik heb altijd brokjes klaar staan, en ook al ben ik dan een tijger ik wist nooit zo goed wat ik met die muisjes of ratjes aan moest, als ik heel eerlijk ben find ik natfoer uit een zakje of blikje veel lekkerder.

Oferdag

Boofendien ben ik behalfe een tijger ook een huiskater met een smooking, een knuffelljongen van 12 jaaren, ik ben misschien gewoon wel een beetje te aud om de hele nacht door de woestijn of de djungel te lopen, zoals Pokon dat doet, ik ben liefer binnen bij mijn mensen, dat is fooral fanwege die knuffels, ik heb heeeeeel veel knuffels noodig en oferdag is dat geen probleem, mijn mensen zijn best vaak thuis en als ik tetter dat ik knuffels wil is het zo gereegeld, maar in de nacht is dat anders.

Jullie weeten toch dat ik spieraal speel?, mijn mensen werden daar altijd wakker van en dan kon het knuffelfeest beginnen, maar de laatste tijd slapen ze gewoon door als ik muziek maak, erg hè?, mijn man legde me uit dat dat komt omdat ze er aan gewend zijn, nau ja!!, maar gelukkig heb je als tijger ook nog iets dat heet tak-tiek, dat beteekent dat je een plan maakt om iets voor elkaar te krijgen, en laat dat maar aan mij over!, ik kruip nau elke nacht op het bed omhoog, tussen mijn mensen in, en ga flak naast hun hoofden heeeeeeeeel zachtjes tetteren, alsof ik een pasgebooren beebiekitten ben dat helemaal alleen is en zijn mamma en pappa zoekt, en ja hoor: suukses!

Tijger

Mijn vrouw zegt vaak dat ze best een keer een hele nacht door zau willen slapen, zonder iemand die haar wakker maakt, daarbij kijkt ze naar mij maar ik ben nau eenmaal een tijger, en tijgers jaagen in de nacht, daar kan ik ook niks aan doen, folgens mijn vrouw jaag ik nergens op en fang ik al helemaal niets, maar dat klopt dus niet, want als tijgerKever jaag ik op knuffels, en raad eens?, ik fang ze nog ook!

****

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede, ik blijf gewoon doorgaan!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!

Joep denkt aan het weilandfeest

Nou, dat was weer wat hoor, de afgelopen week… Van ‘t weekend lag ik lekker onder m’n kersenboom van de zon te genieten.

Pootjes

M’n personeel was druk in de weer met een zwart ding dat op de tuintafel was gezet. Er zaten drie pootjes onder, maar ‘t bewoog helemaal niet, zelfs niet toen ik er heeeel lang naar bleef kijken. Dus ik besloot om maar ‘s wat dichterbij te gaan inspecteren, want ik was best wel benieuwd wat m’n personeel nou weer m’n tuin had ingesleept.

Tot m’n verbazing zag ik dat dat ding heel erg leek op ‘t golfballetje waar ik binnen zo graag mee speel, omdat het zo’n leuk geluid maakt als ‘ie tegen de kast of de deur of de muur rolt wanneer ik ‘t een zwieper geef. Maar dit ding op tafel was iets groterderder dan m’n balletje, en ik had gelijk al gezien dat ‘ie niet kon rollen, want hij had een hele andere vorm. En hij had pootjes. En die heeft m’n balletje dan weer niet.

Bloempot

Nieuwsgierig liep ik een rondje om dat zwarte ding op m’n tafel, en ik had geen idee wat ik ermee kon. ‘t Voelde koud aan, dus even dacht ik dat m’n personeel een nieuwe zomermand voor me gekocht had, zo eentje waar het binnen lekker koel blijft terwijl het buiten heel erg warm is.
Ik ging op m’n achterpoten staan en keek naar binnen in dat zwarte ding. Hmmm. Dat zou daar onderin best wel lekker kunnen liggen, als ze dat glimmende metalen ding dat bovenop lag er uit zouden halen. Want daaronder leek het verdacht veel op een grote stenen bloempot, en ik weet uit eigen ervaring dat die ‘s zomers heerlijk koel zijn om in te liggen.
Maar dan moest wel dat deksel naar beneden. Alleen vroeg ik me af hoe kon ik er dan makkelijk in en uit zou kunnen komen, want ik had al lang gezien dat er onderin alleen maar een smalle schuif zat waar ik precies twee voorpoten in kon steken, maar meer toch echt niet.

Ineens wist ik ‘t: m’n personeel had dit zwarte ding vast en zeker voor me gekocht om m’n eigen Topkwaliteit Tuinmuizen in te kunnen kweken! Onderin kon ik wat stro leggen, door ‘t schuifje kon ik dan zien hoe het met ze ging en eten geven, en door dat glimmende metalen ding bovenin konden ze niet ontsnappen als ‘t deksel open stond. Ik zag het al helemaal voor me, maar m’n droom werd wreed verstoord toen Senior zei dat ik van de tuintafel af moest, me oppakte en terugzette onder m’n kersenboom terwijl Junior zwarte stenen in m’n muizenkweekbak stortte. Niet veel later zag ik vlammen boven de rand uitkomen, en toen die uitgingen deed ze het deksel dicht.
Echt, ik snapte er niks meer van. Ik kon toch geen Topkwaliteit Tuinmuizen leveren uit een vieze kweekkast?
Junior kwam naar buiten met een groot bord, en ik kon van onder m’n kersenboom niet zien wat er op lag, maar ‘t rook wel errug interessant.

Senior

Dus ik sprong uit m’n bloempot en liep naar de tuintafel, maar toen ik met m’n voorpoten tegen de tafelrand omhoog keek leek dat zwarte ding ineens wel heel groot. En ik voelde aan m’n snorharen dat dat ding op tafel nu best wel warm was geworden. Senior zei nog ‘Nee Joep’ en ik hoorde dat ‘ie het meende dus ik besloot om maar even de poten te gaan strekken op ‘t achterpad. Misschien was daar wel iets te beleven. In elk geval scheen de zon nog steeds, en ik kon ook heerlijk uit de wind in een tuinstoel achter de schuur gaan liggen om te zien wie er allemaal voorbij zou komen. Of misschien liep ik wel gewoon door naar m’n weiland, waar ‘t gras nog steeds hoog staat, om op zoek te gaan naar Weilandmuizen. Want die tuinmuizenkwekerij kon ik wel vergeten…
Toen ik weer terug in m’n tuin kwam was m’n personeel net klaar met eten en was de tafel leeg. Ze hadden helemaal niks voor me bewaard! Ik keurde ze geen blik waardig terwijl ik de keuken inliep. Maar bij binnenkomst rook ik dat mijn avondeten al geserveerd was, want er lag kip met kaas in m’n etensbak. En mauw nou zelf, dan kun je toch gewoon niet boos blijven op je personeel?

Zalm

De volgende dag werd dat zwarte ding weer gevuld met stenen, alleen stond ‘ie nu niet meer op tafel maar op een verhoging die Senior gemaakt had. Ik sprong op m’n tuintafel om te zien wat ze nou eigenlijk met dat zwarte ding aan ‘t doen waren, want er kwamen weer heerlijke luchtjes vanaf. En raad ‘s? Deze keer kwam Junior naar buiten met niet alleen borden, maar ook met mijn etensbak! Dus we hebben lekker met z’n drietjes buiten gegeten, al was het niet meer zulk lekker weer als de dag ervoor.
Maar dat maakte me helemaal niet uit, want ik kreeg een stukje lauwe zalm uit een klein pannetje dat in dat zwarte ding had gestaan, en dat was me toch lekker… Daarna kwam er ook nog een stukje lauwe kip in m’n bakje, en ineens moest ik weer terugdenken aan het Weilandfeest vorig jaar, toen Chef Tiga de lekkerste hapjes op z’n Hibatsjie gemaakt had.

Feest

Als m’n personeel dat zwarte ding weer ‘s gaat opstoken, ga ik heel goed kijken hoe ze dat doen. Dan gaat ‘ie over zeven weken ook mee het weiland in tijdens het feest, en dan kunnen we saame van de lekkerste muizensateetjes genieten. Ik zit er zelfs over te denken om ook nog een workshop ‘Veilig babbeknoeien voor beginners’ te geven, want misschien heeft jullie personeel ook wel zo’n ding in de tuin staan en dan kun je thuis zelf ook heerlijke hapjes bakken. Ik ga van ‘t weekend alvast even nadenken over welke sausjes ik allemaal kan maken en wat ik daarvoor nodig heb.
Want ‘t Tweede Grote Weilandfeest komt nu steeds dichterbij…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Wat ik nou doe weeges mijn gewigt

Mijn leefe is nog steeds zoals het is en toch is het anders dat merk ik aan alles. Het is weeges mijn gewigt.
Ik zal nou zeggen wat de dokter zei wat mijn gewicht is: 7.7 kielo.
En ik mag maar zes kielo zijn. Zegt de dokter.

Hoe het kwam

Op Feesboek vroeg iemand hoe het nou kan dat ik te dik ben omdat ik steeds zo deed rennen en folgens mij is het zo gegaan:

  • eerst was ik allergies en niemand wist het en toen moest ik rennen weeges ik had onrust in mijn kop dus toen was ik niet dik
  • daarna kreeg ik eete dat goed voor me was en mijn vrouw dacht hij wil eete en dat was ook zo dus kan best dat ik toen te feel eete heb gegeete
  • toen kreeg ik alleen zoveel wat ik mocht dat stond op de zak brokjes
  • nou en daarna durfde ik lange zachte knuffels en ik kreeg meer rust dus ik speelde en rende minder ik lag gewoon van mijn leefe te genieten en lekker brokjes te eete.

Dus zo is het gekomen.

Hoe het gaat

Nou is het zo dat ik elke dag minder brokjes heb. En dan zitten er ook nog brokjes in twee brokjesballen. Ik krijg nou niet meer een groot bord afondeete maar ik krijg een bord middageete en dan afondeete alleen het bord is kleiner.
En ik kreeg een keer vezels in het eete dat lustte ik niet toen kreeg ik weer gewoon eete.

En nou ferder

Mijn vrouw zegt fan we gaan het saame doen. En ik heb nou veel speelgoed, er kwam een grote doos uit Sjiena, dus daarmee gaan we oefenen dat ik weer ga rennen en rollen en al die dingen meer.
Maar eerlijk waar ik find niet alles leuk. Ik heb nou fogels die zijn leuk. Ik heb een bal met geluid die is ook leuk. Mijn mening is speelgoed dat moet ik meteen snappen anders kan ik er niks mee en dat gebeurde ook dus met iets fan het nieuwe speelgoed. Daar is de film van. Dat ik niet weet wat is de bedoeling dus ik bleef gewoon liggen.
Later deden we weer met de bal en toen rende ik eefe.
Ik hoop dat het allemaal helpt echt waar.

Mijn vrouw zei het is een brokjesbal en nou met een lintje maar ik find het stom.

Bert en de slaapkamerkast (35)

Tegen mijn zin in moest ik onder ogen zien dat het op de slaapkamer een chaos was geworden. Stapeltjes boeken die omvielen, een te vol geladen stoel met kleding, handdoeken die overal en nergens lagen, nee, dat kon niet langer zo.
Er moest een kast komen.
“Sorry Bert,” zei ik bij voorbaat tegen zijn argeloze gezicht, want ik ging die kast zelf in elkaar zetten.

Spanning

Het viel tegen.
Het bouwpakket hout bleek groter dan ik had verwacht. En ook zwaarder en logger, want twee trappen op, waar ook nog van alles op stond, het was een worsteling. Pas later dacht ik aan iets praktisch als beneden uitpakken.
De kast in elkaar zetten lukte heel aardig. Bert lag op het bed en keek belangstellend toe. Toen kwam ik bij iets dat de spanning heette en dat aan de achterkant moest worden bevestigd.
Kan best zonder dacht ik en zette de kast neer.
Die zakte zowat in.
Het moest dus mèt. Wat niet lukte en toch moest.
Het duurde even eer de kast fatsoenlijk stond.
Toen had Bert al een toevlucht beneden gezocht.
Ik legde er een kussen in, want op Facebook had ik foto’s gezien wat katten die graag in de kast slapen. Dat kon nou ook hier.

Oplossing

Misschien hing er nog wat negatieve energie op de slaapkamer, want die nacht bleef Bert liever beneden. De nacht erna ook.
De dag erna riep ik hem overdag naar boven en ik zag hoe hij langs de kast sloop, een lage rug, hij vond het eng.
Dus ik prees hem uitvoerig: “Wat een dappere katerman ben je toch!” Aaien. Knorren. Aaien. “Hè hè,” zuchtte ik plaatsvervangend alle spanningen weg. Het bleef een beetje moeilijk maar het ging. Uiteindelijk besloot Bert de kast te negeren. Ik vond het een goede oplossing.

Nacht

Maanden later, het kan ook een jaar of langer zijn geweest, werd ik midden in de nacht wakker door een hard geluid.
BONK.
Even later: BONK.
Ik zat rechtop. “Bert?” Het licht aan.
Ja, Bert.
Hij keek me vragend aan, wat of ik wilde weten, en dat hij net zo lekker aan het spelen was, met in en uit de kast springen.
“Alles in orde hoor Bert,” zei ik.
Licht weer uit.
BONK.

Mila zoekt de warmte op

warmteHoi lieve allemaal, hier ben ik weer Milamuis op woensdag. Mijn verhaal begint vandaag dat ik helemaal compleet in de war ben. Niet zoals je boemsie boemsie hebt met je mooie katermans of poesedame, maar een hele andere boemsieboem. Het heeft te maken met de zon.

Druppels

Afgelopen week was ik mezelf aan het wassen want mijn vacht zat niet zo netjes. Dan moet ik dat meteen even goed maken. Daarna wilde ik even naar buiten voor misschien wat gym en de updeets van de straat. Want dat hou ik als poesedame ook bij.
Maar het regende kei hard echt zo hard dat mijn vacht dan meteen plat is en mijn model eruit is. Nou dat wil je ook niet. En eerlijk waar het heeft de hele week geregend. Elke keer als ik naar buiten wilde voor wat roddels of wat snofwerk dan kwamen er kei veel druppels.

Zonnebaade

Soms kan je nog onder een struik zitten als het miezert maar bij deze regendagen kon dat niet. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat mijn hoofd goed in de war was. Want het leek wel herfst in plaats van zomer. En daar schrok ik van want ik heb niet eens echt kunnen zonnebaade. Net zoals mijn mooie katermans Kever lekker in de tuin liggen en mijn buik bruinen. Wel heel netjes zodat niet alles zichtbaar is. Dat vind ik als poesedame heel belangrijk. Kever mag dat wel maar niet zijn bloem. Dat is prievee. En eigenlijk hoort dat bij iedereen zo. Maar iedereen is vrij om zelf te kiezen. Ik doe wel een knip oog de andere kant op als er prievee voorbij komt.
Maar ik wilde nog steeds de zon in want het is zomer en ik wil gewoon zomer. Ik heb het hele jaar kei hard gewerkt aan mijn mooie maatje meer net als mijn mooie mamavoelens en tante Trudi en dan wil ik dat ook sjoowen. Maar ik heb het anders gedaan. Want ik wist niet wanneer de zon weer terug kwam van vakanzie want zo leek het. De zon was op vakanzie. Nou leuk hoor. Ik was wel een dag wat meer sjagrijnig. Ik deed een keer boos kijken naar Toby omdat hij zo kei blij was. Daarna gaf ik hem een kopje want ik was boos om niks. Hij vond het kei eng dat ik dat deed. Nu is alles weer goed tussen ons.

warmteOpwarmen

Ik wilde opwarmen net zoals de zon dat doet. Ik hou van de zon en van warmte. Ik ben een echte zonnepaneel die de zon opslaat in mijn lijf. Bram mauwde dat het kei tegnies was maar dat is niet zo. Ik ben een bijna maatje meer poesedame, de zon die op mijn lijf straalt maakt me warm. Mijn vacht, mijn oren, mijn poote en mijn hartje. Ik ga keihard spinnen omdat ik zo warm ben. Nu zag ik alleen maar regen buiten en ik besloot een andere zon op te zoeken. Namelijk mijn vrouw!
Zij was aan het geemen op de telefoon en die had een dekentje over haar benen heen. Wegens dat het gezellig is zegt ze. Ja ja, volgens mij wilde zij ook zon. Ik ga je mijn plan vertellen van hoe ik het gedaan heb.

Op schoot

Eerst mauwde ik heel zachtjes, zo van: ‘vrouw, waar ben je?’. Ik zag haar natuurlijk wel maar ik deed alsof ik haar niet zag. Ik kreeg al meteen een ‘haaai Mieltje’ van haar en toen ging mijn motor al draaien. Ik sprong op haar benen en gaf haar een kopje. Nou dat was meteen fijn want ik kreeg kusjes en kriebels terug. Het is belangrijk dat je niet te lang wacht en dat deed ik ook niet. Ik ging meteen rond draaien op haar benen en zitten. Door mijn poten gehurkt op haar schoot. Dan komen de kriebels vanzelf en dan is het goed om je lijf soepel te maken. Dus in plaats van zitten ga je omvallen, maar zachtjes. Nu heb je gewonnen want nu zijn jullie allebei kei ontspannen en lekker aan het opwarmen. Het is hier heel slim om je billen een beetje onder de deken te krijgen. Dat doe je door je billen te schuiven alsof je niet helemaal lekker ligt. Je man of vrouw weet dit en ziet dit wel. Als het warmtegoed is doet je man of vrouw de deken goed en lig je er een beetje onder. Dit blijf je volhouden net zolang als dat je wilt en je helemaal goed ligt. Ik was een stapje verder gegaan want ik ben helemaal onder de deken gekropen. Het was donker, warm en veilig en ik wilde meteen mijn mamavoelens leefeswerk naast me.

Dit is mijn favoriete opwarming als de zon er niet is. Probeer het maar een keertje, tenzij je angstklachten hebt en zo want dan moeten we wachten op de echte zon. Ik geef jullie warme zon kopjes en neusjes want ik ben helemaal warm. Ik wens jullie een fijne week met veel zon. Tot de volgende blog.

Attentie

Mila heeft deze week weer een snipperdag, dit blog is dus een herplaatsing.