Waarom ik nog niet slank ben

Folgens mij ben ik al heel lang met de andere laifstail bezig maar ik ben dus nog steeds niet slank. Mijn vrouw zegt dat is haar schuld weeges ze wil niet dat ik honger heb. Dat wil ik ook niet dus het is ook mijn schuld. De dokter had gezegd hij mag 28 gram brokjes per dag en ik at 50 gram en nou heb ik 40 gram zegt mijn vrouw.
Dus het is best veel minder.
Ik heb nou ook dat ik twee brokjesballen heb. Twee! Eentje is genoeg dat was mijn mening maar toen kwam er eentje bij.

Het ging vanzelf dat ik meer ging wegen en ik heb nou ook liefer dat het vanzelf gaat dat ik minder weeg. Dus ik doe langzaam aan Japie meelde dat het ook pootje voor pootje kon en dat fond ik een goed idee dus zo doe ik het.

Wel treen ik nou elke dag. ik wil saame treene want alleen is niks aan. Ik heb nou een flieg die gaat onder de krant zitten en ik kijk dan waar-waar en dan beweegt hij en ik weer kijken en dan pak ik hem. Ik zit dan naast mijn vrouw, zij ligt bij me en dan doen we saame de flieg.
Dus dat is heel spannend alleen het is niet met rennen en ook niet heen en weer over de trap daar word je slank van dat weet ik.
Maar het is wel treene en gezelligheid en ik ben een gefoelige jongen, ik heb saame-zijn nodig dat weet ik nou.
En als het keiheet is kan ik niet treene dat is niet gezond. Wel met de flieg.

Het is ook eerlijk waar zo slanker worden als je allergies bent dat is moeilijk. Want er zijn geen sportbrokken die ik kan eete, en ik kan ook geen tussendoor-sneks eete, weeges het allergiese dus.

Dit was mijn updeet.
Op de foto lig ik zo slank mogelijk.

Bert en het tongslingeren (36)

Een hond is een hond en een kat is een kat en daarom leek het me uitgesloten dat Bert, honderd procent katerman, ooit een kunstje zou doen.

Ik vroeg er toch soms om, dan wilde ik een pootje. Zachtjes tikte ik dan tegen zijn voorpoot en vroeg: “Bert, pootje?”
Bij wijze van antwoord keek hij me zwijgend aan, vol waardigheid en ook ietwat ontstemd.
Gezien zijn houding verwachtte ik geen enkel kunstje, never nooit niet meer. En toch kwam het, na drie jaar samenwonen waarin we ons alletwee hadden toegelegd op elke dag zoveel mogelijk laten lijken op de andere dag.
En toen dat.

Bert deed een kunstje en dat heette tongslingeren.
Ik wist niet eens dat het bestond.
Tongslingeren, wie doet zoiets nou?

Misschien begon het ermee dat zijn tong ietwat uitstak op en foto. Dat vond ik nog lief. Zo’n klein rose stukje commentaar op iets, en dat van een groot formaat katerman.
Bert zal daarover hebben nagedacht als zijnde een kans. Die nam hij.

Op een dag zag ik hem in de huiskamer zittend, intens kijkend, geconcentreerd.
“Is er iets?”vroeg ik.
“Bert?”

En toen kwam het: een lange tong die van de ene kant naar de andere slingerde, die vooruit gegooid werd en weer teruggetrokken werd om te verdwijnen achter zijn katermantanden.
Ik keek. Hij ook.
De keer erna maakte ik een foto en al snel had ik de camera onder handbereik in de hoop dat hij weer dit kunstje zou doen. Soms lukte het. Al zijn vrienden op Facebook waren enthousiast en ze gingen het ook proberen. Er kwam een fotowedstrijd Tong Uit Je Bek, en ik weet niet meer wie die won. Het was manisch. En ik kon het niet, wat ik op de badkamer had ontdekt. Als mens wil je toch meedoen.

Zo plotseling als het tongslingeren was begonnen zo plotseling hield het ook weer op. Waarom, heb ik nooit begrepen.

Mila houdt van eete en hoe

MilaHoi allemaal, vandaag ben ik weer aan de beurt op de blog. Nu is er een nieuwe blogger bij, een Haagse katermans, zijn naam is Leootje. Wij doen om de beurten zodat iedereen een kans krijgt om een ferhaal te schrijven. Welkom Leootje, ik wens je heel veel blog plezier.

Flieft

Ik wil graag adfies van de poesemeisjes onder ons. Ik ben flieft, zwaar flieft. Nog steeds op mijn mooie regenboog katermans Jimmy maar nu is er ook eentje onder ons hier. Hij is groot, stevig, heel mooi en knap, hij heeft zelfvertrouwen omdat hij doet wat hij kan. Hij is meega slim en tettert als de beste.
Maar hoe vraag je furkeer? Of wacht je tot de katermans zelf komt? Ooo ik vind het heel spannend. Mijn motortje draait prrrr als ik aan hem denk. Prrr… En ik durf nog niet zijn naam te mauwen omdat hij misschien mauwt dat hij geen furkeer wilt.

Mijn figuur

MilaPas geleden was ik aan mijn figuur aan het denken. Dat ik zo’n mooie maatje meer wil zijn net als mama Loesje en Trudi. Ik ben een lekkerbek en ik lust bijna alles. Een lekker visje of stukje kip gaat er altijd wel in. Ik ben gek op mijn eigen eten maar ook die van mijn mensen. Als mijn vrouw komt dan krijg ik altijd iets van haar. Soms is het een snoepje en een andere keer weer een staafje of een likwitsnack. Als mijn vrouw blijft eten in de middag of avond dan sta ik al paraat op de krabpaal. Ik wil alles zien en alles weten van wat zij gaat eten. In de middag eten ze broodjes met van alles erop. Meestal heeft ze kaas of vlees.
Ik lust allebei. Vlees is lekkerder dan kaas maar ik ben niet kieskeurig. Als mijn vrouw een stukje overheeft dan wil ik dat heel graag naar binnen werken. Ik weet dat zij wel aan haar figuur moet denken. Dus open ik mijn bek graag! Misschien komt het door vroeger dat ik alleen was zonder mama en eten maar dat weet ik niet. Ik eet gewoon graag.

Kopjes

Van vlees maakt het niet uit wat ze eet, ik lust alles. Als ik er eentje moet kiezen als faavoriet dan is het denk leverworstje. Dat smakt zo makkelijk weg en de smaak is lekker. Ik wil altijd meer als ik leverworstje krijg. Zelf vind ik dat ik te weinig krijg. Het stukje leverworstje is ongeveer eefe groot als euroo munt. Dat mag dus meer zijn van mij. Ooo en vooral als er rosbief is want dat vind ik ook erg lekker. En friekandoo ook. Salaami eet ik ook wel eens en rookvlees ook. Hoe meer hoe beter.
Ik geef mijn vrouw altijd kopjes als er eete is. En als ze iets heeft wat ik heel graag wil zoals frietjes met kip dan ga ik op haar schouder zitten als een aapje. Misschien vliegt de kip naar mijn bek en dan moet ik klaar zitten. Van mijn andere mensen mag ik niet meer op de schouder van mijn vrouw zitten maar ik doe het altijd en mijn vrouw vind het prima. Ze geeft me altijd kusjes op mijn wang.

Maatje meer

Bij het avond eete doe ik hetzelfde. Ik moet alles zien en weten van haar eete dus ga ik op haar schouder zitten. Laatst was er soep van de aspersjes. Nou ik kan je mauwen dat de boeljon errug lekker was! Het smaakte naar vlees en aspersjes. De aspersjes zelf hoef ik niet zo maar de boeljon wel en de stukjes vlees natuurlijk ook. Oh en voordat ik het vergeet. Bij het middag eete krijg ik soms ook wel eens een stukje brood met smeerkaas. Dat is pas lekker! Dat plakt aan je bek en dan proef je de hele tijd smeerkaas. Wat kan ik mauwen, ik hou van eete. En ik ben nog steeds geen maatje meer. Misschien moet ik meer mauwen en eete.

MilaPudding

Waar was ik, oja, bij het avond eete. Na de soep was er iets van sjienees of zo. Dat lust ik ook wel. Vaak komt er bij zo’n sjienees satee bij en dat is lekker. Alleen de satee dan he niet de sjienees want die eet ik natuurlijk niet. En als toetje was er slagroom en pudding en aarbijen. Fruit vind ik niet zo lekker maar de slagroom en pudding wel. De smaak pudding maakt niet uit en de slagroom ook niet. Onze slagroom komt uit een bus en die spuit je op je pudding.
Van het toetje krijg ik best veel. Misschien is dat omdat ik heel lief mijn nageltjes in haar schouder zet zodat, als er een beetje naar haar mond gaat, ik alles kan opvangen wat er langs gaat. Dit keer kreeg ik het op een vorkje omdat ik echt niet op de schouder mocht zitten. Prrr ik vind het zo gezellig als dat mag.
Ik kan uren kletsen over eete wat lekker is en wat niet. Tijd om mijn vacht te poetsen, tot de volgende blog en een fijne week.

 

Attentie

Mila is met zomervakantie. Daarom een al eerder gepubliceerd blog.

Minnie over waarom ze een Mee Help Poes is

meehelp

Hoi allemaal! Het is weer Minnie miauw dinsdag. Vandaag ga ik het hebben over dat ik meehelp in het huishouden. En nog iets geks maar dat lees je verderop.

Laken

meehelpAls kat heb je meestal een luilekker leven. Je natje en droogje worden voor je geregeld en als je wil kan je de hele dag niksen. Maar zo ben ik niet. Ik ben een Mee Help Poes. Doordeweeks als Frau brokjes gaat verdienen dan werk ik als vensterbank controleuse. Dan houd ik de rotonde en de stoep goed in de gaten. In het weekend is Frau thuis en dan help ik mee in het huishouden.
Frau slaapt in een hele grote mand met lakens erop. Daar lig ik ook elke nacht op. En als de Zon in de Dag zit dan gaat ze altijd de grote mand verschonen. Ik help dan altijd een pootje mee. Eerst haalt ze alle lakens er vanaf. Meestal ga ik dan op een puntje van het laken zitten. Dat is belangrijk werk hoor! Want als ik dat niet zou doen nou misschien schiet het laken dan wel in haar gezicht als ze het afhaalt. Zelf denkt Frau daar anders over maar je bent mee help poes of niet.

Grote mand

Als het afhalen klaar is dan gaat het in een groot apparaat wat in de rondte draait. Het apparaat spint ook. Eerst zachtjes, steeds harder en ineens is het klaar. Meestal loop ik dan naar Frau toe en zeg ik Mauw. Zodat ze weet dat het klaar is. De lakens weer op de grote mand leggen vind ik een leuk spelletje hihi. Steeds als Frau probeert om een hoekje van het laken om de grote mand heen te doen dan probeer ik haar hand te vangen. Dat is leuk joh! Of ik kruip in het grote laken en spring er dan ineens uit.
Ik help ook mee met de was. Ik ben was-bewaker zoals je op de foto kan zien. Mijn geur moet wel overal op zitten zodat iedereen weet dat Frau van mij is. En als Frau zich gaat schoonlikken in de natte kamer dan houd ik haar vachtje wat ze daarna aantrekt lekker warm. Goed van mij he! En zo weet ik ook zeker dat mijn geur weer op haar zit nadat ze schoon is.

meehelpSchaaduw

Weet je misschien komt het wel omdat ik poes ben dat ik graag meehelp. Of doen de katers onder ons dit ook?
En dan wil ik nog iets geks vertellen wat ik laatst meemaakte. Je kan het zien op de foto. Ik had ineens twee schaduwen! Dus ik meteen naast me kijken of daar nog een kat was. Maar dat was niet zo. En toch zag ik twee schaduwkatten voor me op de vloer. Stiekem moest ik er ook wel een beetje om miauwlachen. Want als ik met gewone Minnie en Spook Minnie ben zou ik dan ook dubbel zoveel brokjes en natvoer krijgen? Helaas was dat niet het geval. Ach ja het viel te proberen he.

Nou dit was het weer voor deze keer. Ik wil alle katers en poezen heel veel kopjes en pootjes geven. En een hele berg met snoepjes om lekker van te smullen.
Poot, Minnie

Attentie

Minnie heeft een snipperdag dit is een verhaal dat er al eerder was. Het blijft goed.

 

Lucky en de nieuwe mand


Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer met mijn nieuwste blog. Om eerlijk te zijn heb ik de afgelopen weken niet zoveel spannende dingen beleefd maar het was wel raar weer vond ik. De ene dag was het heel warm met veel zon en de andere dag was er ineens regen en vooral harde wind. Heel mijn vacht raakte er van in de war als ik in de tuin stond.

Vanmorgen mocht ik wel naar buiten toen mijn vrouw nog niet weg was om brokjes te verdienen maar ja, het kwam er met bakken uit dus ik ben toch maar lekker binnen gaan liggen toen. Een nat pak halen is niet zo mijn ding om eerlijk te zijn. Het duurt dan ook weer zo lang voordat je een beetje opgedroogd bent.

Zacht

Dat liggen ging natuurlijk altijd al prima want we hebben een krabpaal, een krabton, veel mandjes en op de bank hebben zowel Moos als ik een vast stekje tegenwoordig. Eerst lag hij op de ene bank en ik op de andere maar we hebben het nu omgedraaid en ik lig op wat eerst zijn plek was en hij op wat eerst de mijne was. Een beetje variatie daarin moet natuurlijk wel kunnen en op beide plekken ligt een zachte plaid dus daar is niks mis mee. Ik heb zelfs gehoord dat er nog een nieuwe plaid bij komt dus dat is alleen maar gunstig. Eigenlijk is die dan bedoeld voor mijn mensen om onder te liggen als het kouder is maar jullie snappen toch wel dat ik die plaid eerst moet uitproberen. Stel je voor dat het ding niet zacht genoeg ligt of zo.

Proberen

Vorige week kwam de postmevrouw aangewaaid, echt niet normaal zo hard dat de wind kwam en zij waaide zowat met pakketje en al naar binnen. In dat pakketje zaten verschillende dingen voor in huis maar ook wat ons. We zijn helemaal niet verwend of zo hoor maar we hebben er een nieuwe mand bij gekregen. De mand is roze en ik vind dat helemaal geen onaardige kleur moet ik zeggen. Ik heb deze mand meteen uitgeprobeerd en mezelf maar toegeëigend ook eigenlijk. Drop heeft de mand ook geprobeerd en ik heb er al in geslapen, erin getrappeld met de pootjes (je moet toch even proberen of de mand daarvoor geschikt is en of deze daar ook goed tegen bestand is natuurlijk) en ik moet zeggen, deze bevalt me prima. Nu ben ik zelf natuurlijk niet roze maar mijn rood met witte vacht zorgt er wel voor dat ik een beetje in de mand verdwijn, zeker als het niet zo heel erg licht is in huis. Dan moeten mijn mensen me zoeken, dat is wel leuk want ik kan er een soort verstoppertje in spelen. Ik zeg uiteraard niks als ze me roepen want dat is het leukste van allemaal als ze me niet vinden kunnen.

Dekentje Poes

Kever had het vorige week over poezels die geen echt huisje hebben, dat vind ik wel sneu. Ik hoop dat ze allemaal een eigen plekje vinden en daarom heb ik nu ook besloten iedere week een beetje centjes apart te leggen zodat we mandjes en eten voor zwervertjes kunnen kopen of voor een opvang want ook de rest verdient het immers om verwend te worden en een warm bedje te hebben. Als wij zoveel luxe hebben, kunnen we die ook prima delen natuurlijk. Dekentje Poes die hier in de tuin komt, heeft denk ik wel een huisje zoals bijvoorbeeld Mikkie en Pokon die bij Kever komen want ze ziet er goed en verzorgd uit. Ze komt alleen erg graag buiten, net als ik. Ze is vrij klein en met de harde wind die er nu staat, waait ze af en toe zowat voorbij. Ze is nogal een lichtgewicht. Dat kan ik van mezelf niet echt zeggen maar zo ben ik nu eenmaal. We noemen haar Dekentje omdat ze een mooie zwarte print op haar rug heeft. Dat dekentje lijkt dan precies op haar witte lijfje te liggen, dat ziet er grappig uit. Ze komt vaak van de buren af, misschien heeft ze daar haar huisje wel. Maar dat moeten we nog ontdekken.

Huis

Voor alle poezels die geen eigen huisje hebben, hoop ik dat ze ook snel een fijn plekje vinden en anders mogen ze gerust hier komen. Onze tuin is groot genoeg en we kunnen er ook huisjes met een zacht mandje in zetten zodat zij lekker beschut kunnen slapen. Ik had toch ook verteld van die heel grote zwart met witte vogels die hier in de buurt wonen he? Nou, die zie je dus met slecht weer niet zo goed want dan vliegen ze minder en zitten ze plat weggedoken in hun nest. Heel slim natuurlijk. Als de zon schijnt, zie ik ze meer en wat denken jullie? Er zijn baby’s in het nest! Dat is toch helemaal geweldig! Ik weet nog niet hoeveel het er zijn maar daar komen we over een tijdje vast achter als ze leren vliegen. Daar zijn ze nu nog te klein voor. Die blijven lekker bij hun mama ooievaar en ze hebben nog gelijk ook! Warm en geborgen, wat wil je nog meer. Daar ben ik als katermans ook gek op. En daarvoor hoef je geen kitten meer te zijn.

Heel veel knuffels van Lucky en de rest