De zon is allang wakker als ik mijn naam hoor roepen: ‘Japie. Jaaapie.’ Loom strek ik mijn poten uit. Ik lig hier meer dan heerlijk onder de prikkelbosjes. In gedachten dwaal ik terug naar het donker. De klopjacht was bijzonder geslaagd. De korte pootjes, de glimmende oogjes, de schubbige staart. Het besliste in mijn voordeel. Met trage, stevige halen duw ik mijn ruwe tong over mijn overvolle buik. Zo’n massage is goed voor de spijsvertering heb ik wel eens gehoord. De stem van mijn mens gaat een paar octaven omhoog: ‘Jaaapie! JAAAPIE!!’ Ik geloof dat ik mijn neus maar even moet gaan laten zien thuis.
Doen alsof
Op mijn gemakkie slenter ik naar de tuin, waar tante Cato me met ogen als schoteltjes tegemoet komt. Is ze nou boos of is ze bang? Zou er iets aan de poot zijn? Mijn zorgeloze gevoel van zojuist maakt plaats voor iets anders. ‘Waar was je nou, Japie?! Je hebt zelfs mijn derde ontbijt gemist.’ Ik voel mijn buik en weet dat er geen hap meer bij kan na mijn enorme maal van Muisbezorgd. Tante Cato moppert verder: ‘Mo is hartstikke ongerust. Ze is bang dat je kwijt bent. Uitgerekend op je nekvelgrijpdag.’ Oeps, dat moet ik even laten bezinken. Over die nekvelgrijpdag, die ik liever furgeet. Of nou ja, de periode vóór die bewuste dag. Daarna is mijn leven er alleen maar op vooruit gegaan.
Ik klauter omhoog mijn boom in tot aan het plankje waar ik purrrfect uitzicht heb op de keukendeur. Lang hoef ik niet te wachten. Met een zwaai gooit ze em open en vlak voor Mo mijn naam wil roepen, ziet ze me al liggen. Met tranen in haar ogen komt ze op me afgestormd. Na wat katpriolen op het plankje, nog wat knipoogjes en een paar zachte kopjes weet ik dat ze me al vergeven heeft. Mijn mens is zo makkelijk te paaien. ‘Kom, kleine belhamel, je eten staat klaar.’ Beter blijf ik liggen om uit te buiken, maar wil geen argwaan wekken. Zo energiek mogelijk spring ik uit mijn boomhut en voor de show ren ik achter aan haar. Ze mag niet te weten komen dat ik al meer dan genoeg gegeten heb.
Bolle buik
Er staat een rijtje afwas van mijn broer en tante. Ik snuf er even aan, voel mijn maag oprispen en loop verder. Dat had ik beter niet kunnen doen. Mo tovert in een ommezwaai een bakje met vers vlees tevoorschijn. Als ik ook dat negeer, zijn de brokken gaar. Bij het optillen voelt ze mijn opgeblazen buik, die nog net geen burp zegt. ‘O, o, Japie, heb je een feestje gevierd vannacht?! Dat snap ik wel hoor, jochie’, murmelt ze liefkozend in mijn jas. Ze lijkt door te hebben dat ik nu geen polonaise aan mijn lijf wil. Toch dansen we heel langzaam Saame een klein rondje door de kamer. Mijn bolle buik in haar armen, mijn wollige wang tegen haar zachte warme wang. Tot mijn furbazing lijkt ze helemaal niet boos. Ze dreigt niet eens met witjas. ‘Gefeliciteerd Japie,’ fluistert ze in mijn oor, ‘dat je vandaag al vier jaar bij ons woont. Ik ben zo dankbaar dat je uitgerekend bij mij in de tuin bent gaan zitten toen je hulp nodig had. Weet je nog, ventje, hoe het allemaal begon?’ Na 
nog een zoen op mijn kop sta ik katzijdank weer met vier poten op de grond.
Ik voel aan alles dat Mo heel blij is met deze dag en dat ze het uitgebreid wil vieren. Liever wil ik gaan liggen. Mijn buik is echt heel erg vol. Gelukkig voelt ze dit haarfijn aan. Wat dat betreft heeft ze best wel wat geleerd in al die jaren. Dat ik niet gelijk naar een dokter hoef als ik een keer geen trek heb in eten bijvoorbeeld. Ze weet inmiddels dat als er een grote, bruine knoeperd op mijn menu heeft gestaan dat mijn buik opzwelt als een ballon en dat ik dan voor twee dagen genoeg gegeten heb. Als ze aan de koffie zit, duik ik naast haar op de bank. Ze heeft haar fijne blauwe vest aan. Die sabbelt zo lekker. Terwijl ze achter mijn oren kriebelt, vallen mijn ogen dicht. In de verte hoor ik haar nog zeggen. ‘Zal ik je furhaal over je nekvelgrijpdag maar voor de andere keer bewaren, Japie?!’ Ik vind alles best als ik nu maar mag slapen. Ik droom over kattentaart, waar Jajim pas zo mooi over miauwde. Het water loopt me in de bek. Als ik wakker schiet, voel ik hoe het kwijl langs mijn kin druipt. Ik had me enorm furheugd op zo’n kattastische taart naar het recept van Willem, Jajim en Frou Frou. Maar ik weet nu al dat ik die voor vandaag op mijn buik kan schrijven.
Koppie van Japie
Psssst Omdat Mo druk is met andere dingen blijven, reageren we niet op jullie letters op de blog. Ik had het al gemiauwd op Beestboek, maar miauw het hier ook even, zodat jullie niet denken, waarom is die Japie zo stil. Hij zal ons toch niet furgeten zijn. Hoe zouden we jullie nou kunnen furgeten, lieve furriendjes?! Soms vraagt het leven om andere prioriteiten.
Lieve Japie, dat is toch wat zeg als je al zoveel lekkers gegeten hebt dat een stukje taart er niet meer bij past maar goed, dat houd je dan tegoed voor een andere keer moet je maar denken. En als je vrouw het mocht vergeten, gewoon zeggen hoor en anders miauwen we wel met je mee voor lekkers. Dat is toch nooit te versmaden toch? Ik vind het dapper dat jij in de nacht ook buiten bent als het donker is. Ik doe dat niet maar misschien dat het over een maandje of zo wel kan want dan is onze nieuwe deur met luik er wel en mogen we in de ren als we dat willen. Wie weet kan Muisbezorgd ook wel tot in de ren komen, wat denk jij?
Veel knuffels van ons allemaal en hopelijk kun je je nekvelgrijpdag toch een beetje vieren! Pootje van Lucky en de rest
Miauw Lieve Lucky,
goed meows!!
Muisbezorgd levert in de allerkleinste hoeken en gaten. Als de kop van de muis erdoor kan, kan de rest er ook doorheen. Hoe groot is het hekwerk van jullie ren?
Eerst de staart er door en dan kunnen jullie em er aan de andere kant doorheen trekken.
Spannend hoor, dat jullie binnenkort ook in het donker naar buiten mogen. De nacht heeft zoveel geheimen, waar mensen geen weet van hebben.
Koppie voor jou en je furrienden en mevrouw Nijn
Nou, 5 bij 5 cm denk ik? Er passen ook meesjes door trouwens maar die zijn me steeds te vlug af. Maar van Muisbezorgd is goed nieuws dit!
Hoi Japie,
Dat moet toch een heerlijk maaltje zijn geweest als er niks meer in je buikje bij past, dan is uit buiken de beste optie naast Mo.
Hoop dat je samen met Mo je nekveldag toch nog een beetje heb kunnen vieren ondanks je volle buikje, ben zo blij dat je bij Mo terecht bent gekomen weet je dat.
Pootje van Tommy!
Hi Toffe Tommy,
dit adres heb ik purrrfect uitgekozen. Die egels wisten purcies waar ik me het beste kon melden. Met de Stekels ben ik nog altijd heel goede vrienden.
Mo heeft beloofd dat de kattentaart op een ander moment komt. Wanneer, dat houdt ze als een furrassing.
Koppie van Japie
Heeeeee lieve Japie, gefeeliesietettert met je nekvelgrijpdag, en woon je al weer FIER jaaren bij mevrouw Mo en Foppe en tante Cato?!!, ik weet nog van toen je een hele kleine mini was, met keigrote oogen, die bij de stekels zat… o wat gaat de tijd snel!, ik wens jullie met zijn fiertjes een HELE fijne dag, en ik stuur een miljoen kopjes en feestlampiejonnen jullie kant op, en ik heb voor mevrouw Mo een kleine witte sjookoolaadetaart gemaakt, en voor jullie een kipsnekkiesketniptaart, en als je geluk hebt springt er een grote knoepert uit…🎂, het is van KeverT!!!
Miauw Knappe KeverT,
wat vliegt de tijd toch. Toen was ik zo’n klein Japieootje en nu ben ik heel erg GROOT. Dat zegt Mo, dat ik heel veel winters pretvet heb. Nou ja, wat maakt mij het uit hoe zij het noemt. Pret is altijd goed.
Die grote Amsterdamse knoepert…. WAUW!
Jummie.
Dank je wel voor je kattastische furjaardagskatdo.
Koppie van Japie
Lieve Japie,
Ik heb nog nooit van een nekveldgrijpdag gehoord maar ik vind het een geweldig woord en ik feliciteer je met die dag. Dat je buik zo vol zat dat er niets meer bij kon dat was toch wel wat. Zijn muizen lekkerder dan taartjes? Ik weet niet hoe muizen smaken want die heb ik nog nooit gegeten.
Dat Mo niet altijd tijd heeft om de berichtjes te beantwoorden vinden wij niet erg hoor als we maar weten dat het goed met jullie allemaal gaat.
Lieve groet van Figo🐈⬛ en zijn vrouwtje
Hi Figo,
muizen zijn heerlijk, maar wat echt furrukkulluk is, zijn ratten. Die zijn moddervet en boterzacht. Echt, dat lik ik dagen later nog mijn snorharen van af.
Tja, die kattentaart, die heb ik dus nog niet geproefd.
Zodra ik weet wat lekkerder is, miauw ik het!
Koppie van Japie
psssst Heb je een brievenbus? De katlega’s van Muisbezorgd kunnen wellicht iets door het klepje proppen?