Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Ik had een haarbal en die was raar

haarbal

Heel erg soms heb ik een haarbal en gisteren was het soms. Ik spuugde het ding uit. Het was geen bal maar een langer ding. En ik snapte de kleur niet.

Van mezelf ben ik een kater met een rode vacht en daarin zitten witte stukken. Of ik ben een witte katerman die rode stukken in zijn vacht heeft, daar ben ik nog niet achter. Dus mijn vacht is rood en wit.

Haarbal

Over mijn vacht gaat het dus. Ik verhaar nog steeds en dat is echt ontzettend stom. Het is helemaal niet warm meer. Als het raam in de huiskamer open staat dan foel ik dat er koude lucht naar binnen komt. En als ik ’s morgens aan de voordeur ruik, dan weet ik het gewoon: nou is de zomer voorbij en het warme is weg. Dus ik heb een wintervacht nodig en helemaal niet dat ik verhaar.

Tegen het verharen krijg ik nou meer aaien. En ik was me vaker. En als je je vaak wast dan krijg je haren binnen, dat gaat vanzelf, en die haren moeten er ook weer uit.
Dus toen had ik opeens een haarbal.

Rare kleur

“Bertje toch,” zei mijn vrouw en ze kwam naar me toe om me te aaien. Dat had ik best nodig, om me weer fijn in mijn lichaam te voelen. Dat zachte aaien en dan een lief woordje, echt, het helpt.
Maar ze had ook gezien wat ik had gezien. Dat de haarbal alleen een beetje rood was. Dus zonder witte stukken. De haarbal mocht van mij niet op de foto, dat is privee. Maar ik wil er eerlijk over zijn dat ik ook haarballen doe ook al was deze raar wegens de kleur.

Netjes

Want als een roodwitte katerman een rode haarbal doet, dan moet u niet denken dat ik alleen de rode stukken in mijn vacht was. Ik doe ook de witte stukken. Ik was me helemaal, ook achter mijn oren dat doe ik met mijn voorpoten. Dus ik ben netjes op mezelf dat wilde ik zeggen.

Waarom is mijn bal stuk?

bal

Gisteren heb ik het sporten weer opgepakt. Dus dat ik ga spelen. Soms doet mijn vrouw mee en soms speel ik alleen. Maar toen ging mijn bal stuk.

Die bal had ik al een poos. Eerst vond ik het een stomme bal dus ik deed er niks mee. Toen werd het tropies en daardoor deed ik helemaal niks behalve liggen en wachten tot het tropies weg was. En toen kwam ik weer tot mezelf. Ik kon weer dingen. En ik wilde weer iets doen, en dat was spelen.

Toen kwam ik de bal weer tegen. Die rook naar thuis, dus ik kon er wat mee. Het was een bal speesjaal voor katten, dat zei mijn vrouw.

Hoe ik speel

Als katerman van twaalf jaar oud ben ik niet superduper wild en oersterk, daar moet ik eerlijk over zijn. Dus met een bal doe ik de gewone dingen:

  •  ik tik ertegen met mijn voorpoot
  •  ik bijt er af en toe in
  • ook rol ik ermee dan hou ik de bal tussen mijn voorpoten
  •  soms houdt mijn vrouw de bal op aan het touw dan tik ik harder

Dus helemaal niet dat je zegt: Bert wat ben je een wilde katerman. Gewóón spelen.

Bal stuk

Binnen een week was de bal stuk. Hoe die er toen uitzag dat staat op de foto. Ik had er een beetje veel mee gerold misschien, en ook wat hard gebeten, dat kan best, maar serieus waar, dat een bal speesjaal voor katten zo gauw stuk gaat, dat is toch raar?

Eerlijk waar: ik heb dat met heel veel speelgoed. Ook met balletjes. En muizen, daar gaat de staart snel af. Veren krijg ik geeneens omdat mijn vrouw bang is dat ik daarin stik en dat wil ze niet. Ik snap dus niet waarom mijn bal stuk is. Eerlijk echt waar niet.

Als je een seerieuze katerman bent

katermanEr zijn katermannen die wakker worden en meteen willen spelen. Of rennen. En die dan het gefoel hebben dat ze van alles met hun dag gaat doen en dat het leven superduperleuk is. Heb ik niet. Want ik ben een seerieuze katerman.

Als je zo bent, en ik ben zo, dan is het leefe anders. Ook fijn, maar anders. Zeker nou ik twaalf jaar ben dan leef je niet meer als toen je een kitten was.

De vlieg

Seerieus dat is dat ik langzaam en voorzichtig ben want dan kan ik over de dingen nadenken. Ik zal een foorbeeld geven. Gisteren lag ik op het tapijt te ontspannen wegens dat het zondag was en er gebeurde helemaal niks, dat is mijn ideaal.
Toen vloog er een vlieg voorbij.
Ik keek.
De vlieg kwam terug en landde vlak voor mijn poten, ook op het tapijt. Dat had ik niet verwacht, een vlieg die vliegt meestal. De vlieg keek mij aan die tweifelde gaat deze kater op mij jagen ja dan wel nee.
Nee dus. Ik was verbaasd. Dus ik ging zitten en ik keek naar de vlieg. Die liep een beetje heen en weer, misschien van de zenuwen. Daarna vloog de vlieg door, waarheen weet ik niet.

Op de bank

Ik liep naar de bank om daar op mijn kussen verder na te denken. Waarom vliegt de vlieg niet, als je toch een vlieg bent? Had ik iets moeten doen of was het zo goed?
De hele middag heb ik op mijn kussen gelegen al moet ik eerlijk zeggen dat ik ook in slaap gevallen ben tussen het denken door.

In orde

Seerieus dat is: je denkt na bij de dingen, en je wilt graag weten of het in orde is, en je bent daarom ook een beetje langzaam en voorzichtig. Zo ben ik en daar foel ik me goed bij en zo blijf ik dus ook want je moet zijn zoals je bent en ik ben seerieus.

Waarom je beste pootje belangrijk is

pootje

Als je steun van thuis krijgt, kun je als kat superveel en andersom ook. Van mijn vrouw heb ik geleerd dat je altijd je beste pootje vooruit moet steken.

Voorpoot

Dat doe ik vooral als ik lig en me goed van binnen voel, dus dat ik zelfvertrouwen heb. Dan steek ik een voorpoot vooruit en het gaat vanzelf dus dat zal mijn beste poot zijn. Alleen gaat het daar geloof ik niet om.

Gefoel

Van thuis heb ik geleerd dat ik als katerman met angstklachten mag zijn zoals ik ben en dat ik ook zo mag blijven. Dus dat is fijn. Het is een baasis-gefoel van veiligheid.
En toch is het belangrijk te proberen of je iets durft. Iets nieuws. Bolle schreef er ook al over, dat hij opeens op de bank durft te slapen. Misschien heeft hij van binnen in zijn gefoel heel lang geoefend maar hij kon het toen wel. Dat is zijn beste pootje geweest: iets nieuws durfen.

Zomerboek

En gisteren deden Dorus en Loesje iets nieuws. Ze hebben hun zomerboek gepreesenteerd. Dat was best eng wegens dat je onzeker bent en je denkt iedereen vindt het stom en niks aan, ik wil het niet ik durf het niet ik ga onder het bed liggen en ik kom er nooit meer vandaan.
Maar Dorus en Loesje durfden het toch en toen kon iedereen hun zomerboek lezen. Dus ze hebben hun beste pootje voorgezet wegens dat ze het toch deden.

Vertrouwen

Ik heb geleerd dat knuffels op mijn buik fijn zijn en dat ik dan ook mijn ogen kan dichtdoen en dat er dan niks gebeurt. Dus ik heb vertrouwen geleerd. Eigenlijk is het daardoor gekomen dat ik zo kan liggen als ik lig en dat is vooruit met mijn beste poot, met het gefoel dat ik er óók mag zijn.

Het zomerboek van Dorus en Loesje

Uit het leven van Bert

Hier kunt u het zomerboek van Dorus en Loesje downloaden. Klik op het plaatje en dan gaat het vanzelf.

Het ieboek heet: Zomerafontuure van Dorus en Loesje. Door hunzelf verteld. Het is het verhaal van hun vakansie in Amsterdam en wat ze allemaal meemaakten. Met heel veel aksiefotoos.

Eerst was dit een blog op deze website maar nou is er een boek van: met een ekstra hoofdstuk!!