Een tijdje terug kreeg ik dus andere brokjes, wegens de artroosie. Lekkere brokjes. Echt waar. Ze waren gezond en toch lekker. Dus ik eete, nou.
Eete
Toen kreeg ik thuis wat te hoore, over veel eten en dik worden en mijn pootjes en van alles. Maar als er brokjes voor mij staan, dan zijn ze voor mij om te eete, dat is mijn mening.
Gewend
Na een poos raakte ik aan de brokjes gewend. Toen waren het geen lekkere brokjes meer maar gewone brokjes. Ook goed. Dat is eigenlijk beter dan heb ik rust in mijn kop.
Dus vanzelf begon ik minder brokjes te eete.
En wat gebeurt er, weer kreeg ik thuis wat te hoore, over hoe belangrijk het was om juist deze gezonde brokjes te eete en artroosie en van alles weer. En ze zei dat ze iets wist. Een truukje.
Snek
Die afond kreeg ik als altijd mijn verse brokjes. Het waren dezelfde. Maar toch niet. Ik rook het meteen, er zat een nieuwe lucht aan en die lucht was van een snek die ik pas op had.
Die snek zat nou ofer de brokjes. Mijn vrouw had het verkruimeld.
Ik wist geeneens dat zoiets kon.
Mijn instink
Die nacht heb ik heel veel brokjes op gegeten. En de nacht erna weer, wegens dat de brokjes naar snek smaakten. Nou ben ik er alweer een beetje aan gewend maar ik eet nou weer meer brokjes dat is wel zo.
En thuis kreeg ik compliementen dat ik zo goed at.
Dus toen wist ik het zeker, dat ik blijf doen wat ik altijd doe. Komt er een bord met brokjes dan eet ik. Heb ik minder trek dan eet ik minder. Thuis hoor ik altijd wat maar het beste is dat ik mijn eigen instink volg voor het eete.
Al is het wel zo dat ik het liefste brokjes heb die naar sneks smaken, daar ben ik eerlijk ofer.
“Bertje, ik heb wat nieuws voor je,” zei mijn vrouw. Ik dacht: waarom. “Het is een soundmous, er zit geluid in,” zei ze blij. Ik dacht voor wie is dat leuk eerlijk zeggen.
Er staat een onderzoek over aaien in de krant, zei mijn vrouw. Dat ging over waar en hoe je een kat moest aaien. Het onderzoek had jaren geduurd. Ik dacht dat is ook raar. Dus ik zal gewoon zeggen hoe je goed moet aaien.
Nou ik de laatste tijd veel meer speel, nou moet ik ook meer aan ontspanning doen. Wegens dat ik een oudere jongen ben en geen kitten die gaan de hele tijd door, nou ik dus niet. En ontspannen kan ik goed, echt waar.
Bertje toch, zei mijn vrouw, ik weet niet of dat goed is. Ze belde de dokter en wat gebeurde er: de dokter zei dat ik misschien gelijk had. Dat ze op mij moest fertrouwen. Wat was er aan de hand?