Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Als je moeilijk eet

Soms krijg ik  Instinctive van Royal Canin voor mijn avondeten. Het is voor moeilijke eters, dus extra lekker en het ruikt ook heel erg goed. Ik ben geen moeilijke eter, hoor. Het is meer dan ik soms iets wil dat extra heel erg extra lekker is. En dat is dit.

Ik eet het dus heel graag. Dat heeft ook een nadeel. Dat is: ik eet het heel snel. Nog net niet in een tempo dat ik ervan moet overgeven, maar veel scheelt het niet. Eigenlijk zou ik twee zakjes beter vinden, dan moet je vanzelf wel even pauzeren denk ik. Maar dat hoef ik hier niet te verwachten, ook al niet omdat er altijd brokjes staan.

 

Kijk zo ziet het er dus uit. Je ziet meteen al dat het gemakkelijk eet, echt hapklare stukjes zijn het en de saus is ook heel goed. Als gewoonlijk krijg ik er wat extra water doorheen, dan is het nog zachter en eigenlijk heb ik dan meer saus alleen dunner, daar heb ik geen bezwaar tegen.

Dit eet ik in minder dan tien minuten op. Dan is mijn bord meteen leeg en schoon. En daarna wil ik graag een snack. Gewoon om lekker te kunnen blijven eten. Krijg ik dat niet, dan accepteer ik dat wel uiteindelijk, zo is mijn karakter. Plus ik weet dat ik later op de avond weer wat krijg.

Instinctive van Royal Canin is dus ideaal voor moeilijke eters of als je trek hebt in iets erg lekkers. Ben je zenuwachtig en eet je daardoor snel, dan zeg ik: niet doen. Het wordt schrokken en overgeven. Het is gewoon zo, sorry dat ik het zeg.

Ben jij een moeilijke eter of juist helemaal niet? Laat even een berichtje achter  bij de reacties!!

 

Hoe moet ik traplopen?

Zit je  ergens mee, dan kun je me mailen, en dan zet ik je vraag op de site. Mijn mailadres is: huiskaterbert@xs4all.nl

Ik zal zelf beginnen met iets waar ik mee zit. Dat wil zeggen toen ik bij mijn vrouw kwam wonen was het best een probleem en nou nog wel maar minder. Ik zou het fijn vinden om ervaringen van anderen te horen.  Ik zit een beetje met traplopen.

Ons huis heeft twee grote trappen en ze zijn lekker breed. Het is een bovenhuis. Op de traptreden ligt tapijt dus dan heb ik houvast gelukkig.

Maar ik vind het toch elke keer weer een beetje moeilijk. Ik doe nou de methode konijn dat ik op een tree sta en dan naar de volgende hop. Vooral bij het naar beneden gaan. Naar boven lopen lukt veel beter gek genoeg.

Ik wil graag naar boven want dan kan ik bij mijn vrouw slapen. Dus ik heb motivatie genoeg. Alleen blijft het een beetje dat ik zeg… nou… het is toch best moeilijk.

Hoe doen jullie dat: traplopen? Is het wennen en gaat het vanzelf beter of is er iets dat ik nog niet weet? Ik lees het heel graag!

Agent met kitten

Uit het leven van Bert, ,

Een sterke man met een klein jong poesje, hoe lief is dat? Dit is agent John Boyer uit Amerika met Lily. Ze deden samen mee aan een campagne waarbij agenten hun zachtere kant moesten tonen. Dat is gelukt.

Deze foto werd natuurlijk meteen een intenetsensatie. Ook om het verhaal dat erbij hoort. Officer Boyer zoals ze daar zeggen, is een kattenman. Hij redt graag en vaak katten van de straat en brengt ze dan naar het asiel. Lily kon hij niet achterlaten: hij adopteerde haar en nam haar mee naar huis. Daar woont ze nu met twee andere katten. Heerlijk!

Meer? Deze week hield een politieagent in Lima  (Peru) op een snelweg  het drukke verkeer tegen zodat een kitten rustig kon oversteken. De naam van deze held: Bryan Andahua. En wat gebeurt er? De agent neemt het kitten mee naar huis en geeft het een naam: Polly Tana, vernoemd naar een spelletje. Polly en haar vader maken het uitstekend.

 

De tijger in elke kat

Uit het leven van Bert, ,
De tijger in elke kat

Wat elk mens met een kat al weet, is nu eindelijk bevestigd. Er schuilt een tijger in de kat. De wetenschap heeft aangetoond dat de Siberische tijger (afgebeeld) en de huiskat 95 procent DNA delen.  Zoveel?

Ja, zoveel.

Elf miljoen jaar geleden gingen de wegen van tijger en kat wel uiteen, en in processen van evolutie leek de een niet meer zo op de ander, maar de verwantschap bleef bestaan.

Het betreft hier dus alleen de SIberische tijger. Niet de gewone tijger, evenmin de leeuwen of andere zogeheten grote katten. Die zijn weer anders.

Het is een klein feitje, leuk om de weten, iets om over te mijmeren met de eigen kat op schoot. Dat je denkt tijdens het aaien: eigenlijk ben je een Siberische tijger.

(Bron: Huffington Post)

 

Waarom slaapt de kat op bed?

Kijk, ik kan overal slapen. Op een dekentje, dat ik opeens vond. Op mijn kussen, op het tapijt en ook op bed. Als ik zin heb.  Waarom slaapt de kat op bed? Die vraag hoor je nogal eens. Ik zal zeggen waarom.

Je moet er zin in hebben, dat helpt. Nou niet zeggen ja logisch, er is voor een kat toch geen andere reden want die is er wel. Soms heb ik meer zin om naar het verkeer te kijken maar dan ga ik toch op bed slapen. Ik weet niet. Dan voel ik me onzeker of bang of van slag en dan ben ik liever daar dan ergens anders.

Veel mensen denken dat het bed van hun is. Dat is alleen zo, als iedereen het ermee eens is. Mijn vrouw heeft nooit gezegd dat het haar bed is. Ze zegt wel, dat we samenwonen. Oja en dat ik katerdingen moet doen die zij niet hoeft te begrijpen. En zij doet weer mensendingen die ik niet hoef te snappen. Dat is de afspraak. Niks over van wie het bed is. Dus het is van ons samen. Of van mij. Als ik wil, loop ik over het hele bed heen. Zij respecteert mijn hoek. Dat zegt toch wel iets.

Het is ook gezellig, op een andere manier. Ze ligt stil en rustig. Als ze wakker wordt, kijkt ze naar mij en dan slaapt ze weer verder. Eigenlijk zijn we dan op mijn manier samen.  Dat vind ik het allerfijnste, echt waar.