Categorie archieven: Uit het leven van Bert

De kattensoep en wat er toen gebeurde

Foto: Cherinda Caspers‎

Weet u nog dat ik even geleden schreef over de kattensoep van Gourmet? Daarna is er nog meer gebeurd en dat wil ik nou vertellen.

Dat er kattensoep was, had  ik op feesboek gehoord. Toen kreeg ik met de post een zakje van mijn Tante Martine. Lekker spul, schreef ik eerlijk op. En op feesboek heb ik mijn bespreking toen ook gezet.

Mail

Binnen een paar dagen kreeg mijn vrouw twee mails. Eentje via feesboek of ze het filmpje kon doorsturen. Dat heeft ze gedaan. Misschien kom ik nou weer op tv, dat is afwachten. De tweede mail die mijn vrouw kreeg, stuurde ze door naar mij. Die moest ik zelf antwoord geven.

Doos

Gourmet vroeg of ze mijn adres mochten hebben omdat ze me een doos wilden sturen als dank. Ja, dat was even moeilijk. Een hele doos superlekkere soep dat wilde ik wel.

Maar toen dacht ik aan de kattenafdeling van het asiel waar ik vandaan kom. De mensen daar zorgen goed voor de katten maar er is ook altijd tekort aan geld. Dus toen snapte ik het van binnen al. Je moet nooit vergeten waar je vandaan komt.

Ik mailde terug of het ook goed was om de doos naar het asiel te sturen. Dat zouden ze doen.

Van mijn vrouw kreeg ik knuffels: “Dat is lief van je Bertje, om de soep weg te geven, want ik weet hoe lekker je het vond. Weet je wat, ik ga straks speciaal voor jou soep kopen, dat heb je verdiend.”

Foto

En de dag erna stond er een foto op feesboek. Die had het dierenasiel gemaakt. Gourmet had zomaar twee dozen gestuurd voor de katten. Tof hè!

Toen ontdekte ik dat het best goed is om iets weg te geven ook al wil je het liever zelf eten. De asielkatten hebben nou iets lekkers en ik krijg het thuis toch ook. Ik vind dit hele goede reclame dat Gourmet extra aan asielkatten denkt.

Een chip in je kattenlijf: moet dat?

chip  Een chip in je kattenlijf, moet dat? Het is best een ding. Mensen hebben geen chip. Dieren wel. De dieren zijn aan het emanciperen, dus we hebben steeds meer te zeggen. Maar straks is het misschien verplicht, dat het van de wet moet.

Hospitaal

Ik zal eerlijk zeggen: ik heb een chip. Toen de mensen van het Dierenhospitaal me van de straat haalden, hebben ze ook een chip in mijn lichaam gedaan. Hun eigen adres staat erin. Dus niet van waar ik woon met mijn vrouw. Want ze zeggen, er kan van alles gebeuren en dan kom je in ieder geval bij ons en dan helpen we je verder.  Ja, daar zit wat in.

Verplicht

Nou komt er misschien een wet dat elke kat verplicht een chip moet. Het staat in de krant. Dus elke kat die een thuis heeft of op straat zwerft, moet een chip met een adres.
Het voordeel is dat als je als kat zijnde per ongeluk de weg kwijt bent, dat je dan snel weer naar huis kunt. Dat is belangrijk. Dus daarom is het positief kattennieuws.  Ik hoop dat mensen het doen voor hun eigen kat.

Alleen weet ik niet hoe het moet met zwerfkatten. Hebben die dan meteen een thuis?

Meer

En ik vind eigenlijk, dat mensen ook een chip moeten. Op Feesboek heb je van die oproepen dat er een mens vermist is. Dat is zielig.  Die mens wil vast ook naar huis. Dat is toch ook belangrijk? Iedereen kan de weg kwijt raken dat je denkt het was hier en dan ben je ergens anders. Dus dan heb je hulp nodig,  maakt niet uit of je mens of dier bent. En een chip geeft die hulp.

Ik hoop wel dat er huizen genoeg zijn voor katten en mensen die gevonden zijn. Dat vind ik nog best moeilijk.

Zitten met je kattenstaart om je heen

Uit het leven van Bert, ,

kattenstaart Zitten met je kattenstaart om je heen. Elke kater en poes doet het.  De vraag is: waarom? Mensen vinden het leuk, lief en schattig maar de kat in kwestie heeft er zo eigen redenen voor.

Internationaal

Wanneer je er eenmaal op gaat letten, zie je het katten steeds vaker doet. Op Russische schilderijen, in Japanse tekenfilmseries, op Instagram doet katten uit alle culturen het en ook op de Nederlandse websites zijn er volop katten die ‘netjes’ zitten. Het is een internationaal verschijnsel. Op de vraag ‘waarom’  bestaan verschillende antwoorden.

Houding

Het kan met temperatuur te maken hebben. Een kat die rechtop zit, heeft het niet koud. Maar vouwt de kat de oortjes naar achter en probeert hij of zij zich zo klein mogelijk te maken, dan kan dat zijn om zo warm mogelijk te blijven. De staart om de pootjes vouwen, helpt om de warmte vast te houden.

Boodschap

Een andere verklaring is dat de kat een boodschap voor de omgeving heeft: hij of zij wil even op zichzelf zijn en met rust gelaten worden. Katten die zo zitten, voelen zich prima, er is niets aan de hand, alleen willen ze een momentje of twee voor zichzelf. Met dat staartje gekruld om hun poten grenzen ze zich af van de omgeving. De deur is even dicht.

Zenuwen

Het is ook mogelijk dat de kat zich  zenuwachtig voelt. Dan dient het staartje om  een veilig gevoel te geven, ongeveer net zoals een zenuwachtig mens de armen over elkaar doet. Je gaat niet aanvallen, je voelt je gwoon niet op je gemak.

Doen

Wat moet je doen als je kat het staartje om de pootjes legt? Goed opletten en bedenken wat de reden daarvan zou kunnen zijn. Dan kun je met respect voor de kat wat doen. Soms is  het genoeg een bordje met een paar snoepbrokjes neer te zetten, of even met een zachte stem je kat toe te spreken. En soms moet je het staartje dat zegt ‘nou even niet’ respecteren.

(bron: Iheartcats.com)

Superkatman is vijf jaar oud

 Hoi Shon Griffin  van vijf jaar oud bij de onbekende kat! Goed bezig, jongen. En je uniform draag je terecht.

Shon is een kattenvader in de dop. Al is hij nog maar vijf jaar oud, hij weet wat voor hem het belangrijkste is. Zorgen voor katten die hem nodig hebben. En hoe de katten dat vinden? Dat is op de foto goed te zien.

Amerika

Dit is gaande in het Amerikaanse  Philadelphia, in de Amerikaanse staat Pennsylvania. Ja, het is net of daar meer mogelijkheden zijn. Daar is een kattenopvang genaamd Kolony Kats: klik hier en kijk op hun Instagram.

Hier is ruimte voor ongeveer vijftig poezen en katten. Sommigen vinden een thuis, dan nemen anderen weer hun plaats in. Zo gaat het.

Bezoek

De katten krijgen ook bezoekers. Twee jaar geleden kwam Shon Griffin er voor het eerst. Hij was toen drie jaar oud. Dat hij er kwam en bleef komen, was niet zo toevallig. Zijn twee tantes, Kia  Griffin en Kris Papiernik, staan aan het hoofd van de Kolony Kats.

De tantes hadden eerst hun twijfels of het voor de katten wel goed zou zijn een driejarige te ontmoeten. De katten zijn wild of halfwild, en snel bang. En hun neefje was nogal ondernemend.

Bug

Maar de katten bleken hem lief te vinden, vooral Bug die er al een tijdje zat. Bug was een schuwe kater met wie niet veel te beginnen viel. Toen Shon kwam, liep Bug tot ieders verbazing naar hem toe en begon kopjes te geven aan die kinderbenen.

Dat was het begon van een mooie verandering voor Bug. Dankzij Shon werd hij socialer en benaderbaarder. Uiteindelijk kon hij zelfs bij de dierenarts behandeld worden en daarna was hij klaar om een  thuis voor zichzelf te vinden.

ddd

Zo heeft Shon wel meer kleine en grote wonderen met de katten tot stand gebracht. Zijn tantes zijn trots op hem, ze vinden dat hij een magische manier heeft om met katten om te gaan. Misschien komt het wel door de grote liefde die hij voor de dieren heeft, zo klein als hij is.

(Bron: IHeartcats.com)

Kattensoep van Gourmet: is het wat? (filmpje)


Op Facebook had iedereen het erover. Kattensoep. Dat het er was. De een vond het lekker en de ander vies. Nou, toen werd ik nieuwsgierig. Eten is belangijk. Hier komt mijn ervaring.

Ruiken

Mijn vrouw maakte het zakje open in de keuken. Ik rook er niks van. Pas toen ze met het schoteltje de kamer in kwam, wel. Het was tonijn maar anders.  Net of het supertonijn was. Ik werd er gewoon onrustig van. Ik kon het heel goed ruiken en daardoor wilde ik meteen gaan eten.

Eten

kattensoepToen ik het zag, wist ik meteen dat het lekker was. Eerst nam ik iets van de saus, want nou ja, dat is het lekkerste dus daar moet je mee beginnen.

Af en toe nam ik ook een stukje. Smaakte ook goed. Alleen dacht ik soms, nou wat een werk om dat te eten, het had van mij best kleiner gemogen. En toch was het leuk dat er die grote stukken waren. Dat moet je even echt flink kauwen en smakken en dat hoort ook bij de eet-ervaring. Kleine stukken heb ik zo op.

Snack

Ik heb de snack achter elkaar gegeten tot ik het bijna op had. Toen moest ik even staan en rustig nasmakken. Daarna heb ik gekeken of er nog kleine stukjes waren en toen heb ik het bordje ook schoon gelikt. Ik vond het een hele lekkere snack.

Erna

Toen alles helemaal op was, ben ik met mijn vrouw gaan bankhangen. Ik voelde me heel tevreden in mezelf en ook een beetje opgewonden, dus ik wilde niet aaien, alleen dat ze naast me lag. En toen heb ik een hele poos liggen spinnen vanwege de gevoelens. Daarna kon ik slapen. Mijn avondeten heb ik gewoon op, dus die soep was gewoon iets voor tussendoor.

Tip

Ik kan iedereen de kattensoep aanraden. Maar je moet geen bordje hebben met gaten erin. Dat had ik weer.

PS De soep was een cadeau van mijn tante Martine. Dankuwel!