
Ik ben een ex-asieljongen van elf jaar en ik kan helemaal niet zoveel maar wat ik wel kan dat is slapen. En eten, maar u ziet wel op de foto dat zoiets een gevoelig onderwerp is thuis.
Veel slapen
Slapen is superfijn. Al de eerste nacht dat ik hier was, kon ik het en overdag ook. Ik mocht op de bank en daar lag een dekentje speciaal voor mij, daar mocht ik op. En ik sliep meteen. Ik lag fijn maar het was ook wegens de emo van verhuizen uit het asiel naar een thuis met vrouw. Toen wist ik het al dat als je veel voelt dat je dan ook veel moet slapen.
Extra slapen
Het is ook zo, dat als er opeens extra dingen gebeuren, ik ook extra moet slapen. Dat heb ik nou dus. Vorige week ging Katrien over de Regenboogbrug en deze week was ik jarig en hadden Loesje en ik drie jaar verkering en ik woonde ook nog eens vier jaar samen. Dus dat zijn moeilijke dingen en fijne dingen en ze zijn er gewoon. En nou wil het geval dat ik thuis een vrouw heb die graag praat en alles uitlegt en dan daar weer over praat. Dus ik heb deze week heel veel gehoord, en man man wat werd ik dáár ook weer moe van. Extra moe. Dus nou ben ik extra aan het slapen.
Adfies
Mijn adfies is dus ook dat als u veel meemaakt of dat er opeens extra dingen zijn, dat u dan ook gaat slapen. Het kost niks. Het gaat vanzelf als u lekker ligt op de bank of op een dekentje. Het moet wel stil zijn in de straat, anders voelt u zich bang en dan kunt u niet slapen, dat heb ik tenminste. Snurken is heel goed dan slaapt u diep en snurken is ook gezellig, dat hoor ik thuis. Ik hoop dat u hier iets aan heeft.



