Dorusje miauwt wel eens dat als hij groter is hij pootballer wil worden. Ikke ben amateur pootballer. Want poesen kunnen net zo goed pootballen als katers. Net als bij de mensen. Mijn grote voorbeelden zijn Rafael van der Kat en Sarina Poes. Zij hebben allebei voor Oranje gepoot.
Oefenen
Oefenen kan overal mee. Een propje, pen, maakt niet uit zolang het maar rolt. Je moet wel goed pootwerk hebben dus dat je het propje of balletje snel van je ene naar je andere poot kunt laten gaan zonder dat de tegenkat het af kan pakken. Ook moet je iets hebben wat best een moeilijk woord is: con-cen-trasie. En con-di-tie dat is ook belangrijk dus dat je het lang vol houdt. Veel brokjes eten van tevoren is dus wel handig. Ik heb wel eens horen miauwen dat professionele pootballers na een goed gepote wedstrijd bergen vol snoepjes krijgen.
Helaas ben ik een binnenkat dus kan ik alleen maar dromen van spelen in een pootballersteam. Of zoals de wereldberoemde pootballer Johan Kater ooit zei: ‘elk nadeel heb zijn voordeel’. Want ik heb ‘t natuurlijk best goed bij frau. Ik kan pootballen wanneer ik wil, op schoot liggen wanneer ik wil en krijg op tijd m’n brokjes en natvoer. Tuurlijk zou ik met pootballen superveel brokjes willen verdienen zodat frau nooit meer zou hoeven werken. Maar ach, m’n leven is zo ook wel goed.
Oer
Wat is nou precies oer? En hebben alleen katten dat of alle huisdieren? Want ik mag dan wel een mooi poesje zijn, ik heb ook best diep-gang hoor. Dus over zulke dingen denk ik best wel eens na. Als ik vogels hoor of zie dan gaat mijn staartje zwiepen en dan doe ik kwetter kwetter. Dat is best erg oer want katten vinden vogels jammie en ik dus ook. Hetzelfde geldt voor vliegjes. Die moet ik echt vangen hihi. En daarna lekker opsmikkelen. Ik weet ook best wat oer is wat van toen ik nog in het andere huis woonde daar heb ik wel eens een klein vogeltje en ook wel eens een muis gevangen.
Hoe gaat dat vangen dan in zijn werk? Voor degene die dat niet willen weten doe dan nu even de pootjes voor de oogjes. Eerst ga je kijken, goed kijken. Daarna gaat je staartje zwiepen van enthousiast. Vervolgens ga je er goed voor zitten. Je zakt door je voorpoten en gaat met je kont wiebelen voor de focus. En dan BAM op het juiste moment spring je naar voren. Soms heb je dan mazzel en soms ook niet. Ik lees soms dat katten de prooi dan weer laten gaan. Oeps nou dat kan ik dus niet hihi ik eet het gewoon op. Maar niet voordat ik trots aan frau heb laten zien wat ik gevangen heb.
Waar ik nu woon ben ik een binnenpoes en kan ik alleen nog maar dromen van echt vangen. Volgens frau doe ik dat ook wel eens. Dat kan ze zien want als ik dan diep in slaap ben dan ziet ze me smak smak doen. Frau heeft gezegd dat we ooit wel weer een buiten krijgen. Dus ik wacht geduldig af.
Sterkte
Ik wil ook nog even iets zeggen. Tegen Loesje en tegen Bolle. Dat ik ze heel veel sterkte wil wensen. Met hun nieren en hun gewrichten. En dat ik hoop dat de brokjes en de pilletjes gaan helpen. Dat ze dan allebei weer kunnen dartelen als een kitten. En vooral nog heeeeeel lang voor de blog blijven miauwen. Want het is heel leuk om steeds zo een inkijkje in mekaars poezeleven te krijgen.
Pootje van Minnie voor iedereen
Droge brokjes kan ik de hele dag door eten. In de ochtend wordt het bakje tot de rand toe gevuld. Ze zijn van meneer Konijn en speciaal voor mijn blaasje. Gelukkig hebben ze een lekker smaakje. Je zal toch maar fiese brokjes moeten eten, bah nee. Dat lijkt me echt een katmerrie. Maar die van mij zijn dus gewoon jammie.
Nou nu ga ik stoppen met miauwen en neerpooten. Want buiten is de zon weg en doet het heel hard woes woes dus moet ik even extra vensterbank controle doen dat we nog wel veilig zijn. Gelukkig had ik mijn winterjas nog niet helemaal uit want ik ruik aan de lucht dat het weer kouder wordt.
Frau doet nu binnen brokjes verdienen. Soms klinken er andere stemmen. Die komen dan van de kompjoeter. Dat zijn haar collega’s zegt frau. De meeste moeten ook thuis brokjes verdienen en sommige hebben geen kat of poes maar een blafsnuit. Of helemaal geen
De twee siamezen waren halfbroertjes en de een heette Moos en de ander heette Max. Moos was toen hij jonger was een sjowkat. Dat is dat je netjes moet zitten en dat je gekeurd wordt. Heel naar lijkt me dat. Toen Moos samen met Max bij frau kwamen toen hoefde Moos nooit meer een sjowkat te zijn. Siamezen zijn biesonder heeft frau mij verteld. Het was soms net alsof Moos een mens was en Max deed altijd alsof hij een konijn was. Moos luste zuurkool nou yegh dat hoef ik echt niet hoor! Max dauwde zijn snuit wel eens in een bakje ijs, kijk dat snap ik nou weer wel.
Ik was laatst jarig. En iedereen hier van de blog en ook op feesboek ging me feeliesieteren. Dat was miauw zooo leuk! Frau zei dat ze he-le-maal vrolijk ervan werd. Dat we ondanks die stomme Tante Coorona (blaas blaas) er toch voor elkaar zijn. En ze is frolijk wegens dat ze nou een goeie werkstoel heeft. Als verjaardagssnek kreeg ik de hele dag door steeds een beetje sallum moes van Poessie. Jam jam smul smul dat is zooo lekker. En daarna was het wiekent en kreeg ik de volgende dag ook nog eens mijn wiekent snek!