Hoi allemaal, daar ben ik weer voor deze week. Ik wil jullie eerst bedanken dat jullie ook geduimd hebben en pootjes hebben gedraaid voor alle poezels die zich niet zo lekker voelen. We duimen nu ook extra voor ons vriendje Oliver die iedere dag een prikje moet om gezond te blijven en natuurlijk denken we ook aan alle andere beestjes (en hun mensen) die wel wat extra steun gebruiken kunnen.

Dropje

Ik heb deze week toch weer wat spannends beleefd. Het was buiten best wel koud maar Dropje ging er toch uit en toen zag ze wat. Ik vond het natuurlijk super interessant om te gaan kijken wat ze ontdekt had en wat denk je? Er zat een muisje in de tuin. Zij heeft het muisje gevangen en ik heb haar geassisteerd daarbij. We hebben toen heel goed samengewerkt. Vrouwtje vond het wel wat sneu voor muisje maar ze was ook trots dat wij het samen gedaan hadden. En ja, we blijven natuurlijk wel poezels! Maar dat we samenwerken, is heel belangrijk.

Waken

Ik kan dus heel goed de andere katten hier assisteren. Daar wil ik nog wat meer over vertellen. Als Dropje en Molly bijvoorbeeld slapen of in de tuin zijn, dan ben ik de assistent waak-kat. Ik zit dan aan de andere kant van de kamer op de vensterbank en houd alles daar heel goed in de gaten. En als er gevaar dreigt, ga ik recht achter Dropje zitten zodat ik haar direct helpen kan. Dan weet ik zeker dat haar niks overkomt. Het is een belangrijke taak om te kijken of de post komt en of er honden op straat zijn en zo. Die willen we echt niet binnen hebben natuurlijk. Honden vind ik prima, maar niet in mijn tuin of huis hoor.

Pakjes

Ik kan ook heel goed mijn mensen assisteren. Zo zorg ik er altijd voor dat alle pakketjes die binnen komen, eerst goed gecontroleerd worden. Je weet immers maar nooit of er misschien wel iets voor ons in zit. Ik besnuffel alle pakjes, enveloppen en bij voorkeur de inhoud ook goed. Zo weet ik of het allemaal klopt. Pakjes met groene banden of pootafdrukjes vind ik het beste want daar zit wat voor ons in. Zoals lekkere kauwsticks of een grote zak met brokjes. Omdat we met zijn drietjes zijn, krijgen we altijd een grote zak en soms zelfs wel twee tegelijk. Ik inspecteer alle pakketjes en als ze de doos leegmaken, dan controleer ik die uiteraard ook nog. Niets zo fijn om in te liggen als een doos en die moet natuurlijk zo snel mogelijk naar mij ruiken. Dan is het echt mijn doos geworden! Ik steek overal mijn neus in, zeggen ze dan. Dat doe ik ook echt. Als er visite is, steek ik bijvoorbeeld ook mijn snuit in hun tas. Ik lig ook graag op dozen. Niet te lang want die liggen soms tamelijk hard dus daarna ga ik snel in een mandje of op een zacht kussen.

Engelands

Vrouwtje zegt dat ik haar Personal Assistant ben. Geen idee wat dat betekent want ik kan geen Engelands, maar Molly wel want zij is een kruising Britse Korthaar. Dus vraag ik het maar aan haar als ik het niet helemaal snap. Zij is mijn mama en van haar leer ik heel veel. Ik ben een super assistent als vrouwtje moet werken. Dan ga ik op het toetsenbord liggen en typ ook letters (net als nu), ga voor het scherm liggen of op alle spulletjes die ze net nodig heeft. Dat is nog eens goede hulp, dat zegt ze toch altijd! Enne, ik zorg er voor dat ze op tijd pauzeert. Dat is een heel belangrijke en voorname taak als kater. Ik leer ook nog voor mantel kater. Ik vind het fijn om te knuffelen en dan kan ik lekker bij mijn mensen zijn. Doen jullie dat ook graag?

Een dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Hoi allemaal, duimen jullie ook mee voor alle poezels die ziek zijn of zich niet zo lekker voelen? Ik draai samen met Molly en Dropje erg met onze pootjes dat ze allemaal snel beter mogen worden! Hier doen mijn mamapoes en zusje af en toe niezen maar ik gelukkig niet.

Vandaag wil ik wat vertellen over als het donker is. Nu het herfst is vallen niet alleen veel blaadjes van de bomen, maar is het ook steeds eerder donker en best koud. Dat kun je goed merken als je als katermans soms toch even naar buiten gaat. Als het buiten lekker warm is, mag de deur op het haakje open staan zodat we niet door het luik hoeven en soms staat deze wel heel ver open. Dan moeten we wel onze snuit door de kattenstaarten steken om erdoor te raken maar dat is niet zo erg. Die hangen er dan zodat vliegen en zo buiten blijven. Misschien hebben jullie dat ook wel thuis in de deur hangen als het zomer is?

Door het luik

Maar goed, nu is het herfst en daarna komt de winter, dan is het meestal nog kouder en zijn de bomen en struikjes kaal en is het vooral ook vroeg donker, ’s middags eigenlijk al. En als je ’s morgens opstaat, is het vaak ook nog donker. Nu mogen we wel door het luikje naar buiten en dat zetten ze dan gewoon open voor ons. Omdat het een tijdje duurt voordat het licht wordt, mogen we ook vaak al buiten als het nog donker is. Dat is reuze spannend kan ik je vertellen! Ik doe wel voorzichtig hoor. Wij katten kunnen goed zien in het donker (veel beter dan mensen) maar dat wil niet zeggen dat het soms niet een beetje eng is als het nog donker is en je als stoere katermans al wel naar buiten mag.
Dropje, mijn zusje, gaat altijd heel snel door het luik. Zij vindt het erg fijn als het nog donker is. Dan is het stil buiten en zie je niet zoveel mensen. Misschien wel een vogel, een muisje of een egel maar verder niet zoveel. Dropje is een zwarte kat, dus als zij in het donker buiten gaat, zie je haar niet goed. Gisteren en eerder deze week ook al was ze nog buiten toen het licht was. Maar dan gaat ze de tuin uit (ik niet hoor, ik durf dat niet zo goed en ik kan niet over het systeem komen dat ze hebben opgehangen) en komt niet meer terug totdat het helemaal donker is. Ik ben dan best een beetje ongerust hoor en zit op haar te wachten totdat ze terug is. Ze is natuurlijk wel mijn zus en ook al is ze ouder, als katerbroer moet je toch wel op je zusje passen, vind ik. Het blijft toch je zus en ik kan haar heus niet missen.

Binnen

Op de foto kunnen jullie zien dat ik zelf binnen zit maar wel zit te kijken waar ze blijft. Nu kan ze niet door het luik als ik er zo voor zit maar dat komt goed. Als ze eraan komt, ga ik wel even aan de kant. Dat past dan prima. Omdat we er nog steeds niet helemaal goed uit zijn hoe het luikje nu precies werkt, staat er een emmertje onder. Dan kunnen we makkelijk naar buiten en weer terug naar binnen. Ik doe erg mijn best om het zelf te leren maar vind het nog steeds een beetje ingewikkeld. Mijn mensen zeggen dat ik slim genoeg ben om het te snappen maar het kost nu eenmaal wat tijd.
Vorige week heb ik weer iets anders spannends meegemaakt, ook toen het donker was. Mijn mensen waren even boodschappen doen in de winkel. Toen ze terugkwamen (wij konden al niet meer buiten), was het donker en zaten mijn zusje Dropje en ik samen bij de pui, de tuin in te kijken. Onze mensen konden ons eerst niet vinden omdat we dan achter te lamellen zitten. Dropje zei heel zachtjes miauw en ik was wild met mijn staart aan het kwispelen, net zoals hondjes wel eens doen. En weet je wat we zagen? Een mooie rode kat in de tuin! Die kan dus wel over het systeem heen. Mijn manspersoon had de zaklamp gepakt om te kijken wat wij zagen maar die rode, denk dat het een kater was want hij was wel echt net zo groot als ik, was niet zo bang. En wij hebben er niet lelijk tegen gedaan. Dat vond vrouwtje zo knap dat ik daarna veel knuffels en een snoepje kreeg. Ik ben alleen boos op Loedertje, andere katten vind ik niet erg, ook al zitten ze in mijn tuin. Dat is best knap dan toch?

Naar buiten

Mogen jullie ook wel eens buiten als het donker is? Of zeggen je mensen dan dat het nog te vroeg is om op te staan en dat het zo koud is dat het nog niet kan? Dat is hier ook wel eens hoor. Vorig jaar was er sneeuw. Dat had ik wel eens eerder gezien maar dan kom ik echt mooi niet buiten hoor. Veel te koud aan mijn pootjes. En als het heel koud is, mogen mijn konijnen vriendinnetjes binnen wonen. Dat is wel weer super leuk dan aan de winter. Maar die sneeuw… ik kijk er graag naar als de vlokjes vallen maar mij zie je niet buiten. Lucky is wel dapper, maar niet gek. Koude pootjes krijgen… daar doe ik niet aan mee. Doe mij maar een warme mand aan de verwarming. Denk dat jullie het daar wel mee eens zijn.
Dikke knuffel van Lucky

Hoi allemaal, ik ben er weer. Ik wil jullie vandaag iets vertellen over als je ziek bent en pilletjes moet nemen. Als je ziek bent, voel je je niet fijn. Soms heb je pijn of voel je gewoon helemaal down. Dat is niet leuk. Soms moet je dan ook naar de witte jas omdat je mensen je niet kunnen helpen, ook al willen ze dat wel doen. Ik had een tijdje geleden pijn toen ik wilde eten dus toen moest ik naar de witte jas.

Eten

Nu vind ik dat niet eens zo erg om daar naartoe te gaan en ik ga altijd goed in de mand. Die vind ik niet zo vervelend en soms ga ik er zelfs wel eens gewoon uit mezelf in liggen, zeker als er een kleedje of een zachte doek in ligt. Maar goed, ik dus naar de witte jas waar bleek dat ik tandjes moest laten trekken.
Dat mocht pas een paar dagen later maar weet je wat ik heel erg vond? De avond ervoor kreeg ik eerst lekkers en daarna haalden mijn mensen de voerbak weg, dus toen kregen we helemaal niks meer. Nu zeg ik je, dat is voor een katermans die vroeger erg honger gehad heeft niet bepaald leuk en ik snapte er ook niks van. Ik kreeg geen nieuwe brokjes (en waar moesten die dan in want ook de bak was pleite) en niet eens een snoepje, ook al bleef ik maar zitten en hopen dat er wat lekkers kwam.
Mijn vrouwtje zei dat ik dat niet mocht omdat de dokter mij narcose wilde geven en dan mag je van tevoren niet eten omdat je anders misschien heel erg moet spugen. Eigenlijk hoefde ik die dag niet eens zo vroeg naar de dokter maar vrouwtje heeft me toch gepakt en in de mand gezet omdat ik toen maar aan een kartonnen doos en een kamerplant begon te eten. Ja, je moet toch wat als kater als je honger hebt hè? Maar goed, bij de dokter moest ik een poosje wachten en toen mocht ik gaan slapen. Daar kreeg ik trouwens ook al geen eten. Toen ik weer wakker werd, was ik drie tandjes kwijt. Dat zeiden ze toch maar dat deerde me niet. Mijn mensen kwamen me halen en toen ik thuis was ben ik meteen gaan eten, wel drie keer achter elkaar! Ik mocht natvoer maar kon daar niet eens op wachten en ben gewoon brokjes gaan eten. Heel veel brokjes.

Pillen

De witte jas had gezegd dat ik pilletjes moest eten om beter te worden. Nu ben ik de beroerdste niet hoor maar daar had deze Lucky toch geen zin in. Ik moest iedere dag twee keer anderhalf pilletje (dat is heus veel maar ja, ik ben een flinke kater natuurlijk) en ook nog zo’n super vies drankje. Weet je wat ze daarom deden? Toen kreeg ik extra veel snoep en liquid snacks! Daar was ik natuurlijk wel heel blij mee. Die pillen maakten ze helemaal stuk zodat ik ze niet meer kon zien en die deden ze onder de snack door. Dachten ze natuurlijk dat ik het niet doorhad als ze dat zo deden… Lucky is niet gek hoor dus dat zag ik heus wel. Maar ik vind die snacks wel zo lekker dat ik het toch opgegeten heb. En toen kreeg ik daarna nog een snoepje omdat ik het goed gedaan had en ze trots waren! Ik vond dat natuurlijk een prima deal, dat snappen jullie wel.
Ik hoef nu allang geen pilletjes meer om beter te worden maar af en toe, zoals vandaag dus, moet ik iets tegen kriebelwormpjes. En die dingen zijn me toch vies… Toen ik een kleine Lucky was, at ik die rare dingen zo van de hand van mijn mensen op. Maar daar trap ik echt niet meer in. Dus nu moeten ze dat ding echt in mijn bekje proppen hoor. Soms doet de dierendokter dat maar vrouwtje kan het zelf ook. Ik wil ze dan ook weer uitspugen maar ze gebruiken een trucje zodat ik ze wel moet doorslikken. Maar wat denk je? Krijg ik daarna weer snoep… zo is het leven als kater toch nog lang niet slecht, hè?

Snoep

Nog ff een ding over snoep… ja, ik mag eigenlijk niet zoveel maar dan ga ik een beetje zielig kijken met een scheef kopje want daar kan mijn vrouwtje dus niet zo goed tegen. Eerder deze week had ze een zak met mijn lievelingssnoepjes. Weet je wat ze deed, per ongeluk? Ze liet het zakje vallen op de vloer en het was nog open. Heel de vloer vol met snoepjes dus daar was ik natuurlijk als de kippen bij. Dat snappen jullie wel. Ik heb er veel op maar ze heeft er ook opgeraapt hoor. En die in de waterbak waren gevallen, hoefde ik niet meer want die waren niet meer krokant. Maarre… ze zei dat ik nu genoeg snoepjes op heb voor wel vijf dagen. Zo lang ga ik natuurlijk niet wachten!
Dikke knuffel van Lucky

Hoi allemaal, hoop dat het met iedereen goed gaat en dat iedereen ook gezond is. Helaas is poezel Mika deze week een sterretje geworden dus we duimen voor hem dat hij nu fijn bij zijn vriendjes over de regenboogbrug is. Het ga je goed lieve Mika.

Deze keer wil ik wat vertellen over mijn vachtje. Ik heb een rood met witte vacht zoals jullie op de foto’s natuurlijk allang gezien hebben. Boven rood, onder wit. Ik heb al eens verteld dat mijn pootjes soms nogal zwart zijn en ik ze dan weer netjes wit kan maken. Maar dat kan ik niet alleen met mijn pootjes, ook bij de rest van mijn katerjas maak ik alles goed schoon. Ik ben dan ook een heel propere katermans hoor.

In de rui

Ik ben alleen wel regelmatig in de rui. Vrouwtje zegt dat het wel lijkt alsof ik heel het jaar in de rui ben en haartjes verlies. Denk dat het ook wel zo is want ik raak regelmatig veel haartjes kwijt. Alleen als ik heel erg in de rui ben, nou maak dan je borst maar nat hoor. Dan was ik super veel om alle losse haren eruit te krijgen. Op de vloer, op de bank en op de kleren van mijn mensen zitten dan heel veel haren. O ja, en op de stoel waar vrouwtje vaak zit ook… hihi… dan zit haar broek daarna vol met Lucky-haar en ben ik altijd bij haar. Dat hoort er nu eenmaal bij zeggen ze, dus dat is niet anders als je kat bent. Ik ga dan het liefst zoveel mogelijk tegen ze aan liggen zodat zij een rood met witte trui of broek krijgen hoor. Dat is toch hip? Dan hebben ze kleren in veel kleuren, hoor. En die losse haartjes kunnen erg kriebelen in mijn jas, dus die moeten er echt wel uit. Dan ziet mijn katerpak er daarna ook weer veel beter uit.

Haren

Nu is er alleen wel iets dat ik nog niet zo goed kan maar Dropje wel. Ik ben al aan het proberen om dat ook te leren maar het lukt me nog niet helemaal. Als Dropje zich heel erg goed wast, dan wordt ze daarna soms een beetje punk. Is dat niet cool? Dan staan haar haren echt alle kanten op en ziet ze er uit alsof ze in de regen gestaan heeft. Nu houd ik niet van regen dus dat hoeft van mij niet zo nodig. Maar een punkkater worden, dat lijkt me toch knap stoer. Alleen als ik me was, dan blijven mijn haren plat liggen. Hoe komt dat dan vraag ik me dan af? Ik kijk steeds goed hoe zij het doet hoor maar het wil (nog) niet lukken. Hebben jullie misschien tips voor me? Het kan er niet aan liggen dat ik zo’n zachte vacht heb (die is een soort fluweel maar dat is goed want dan ben ik gezond zeggen ze) want dat heeft zij dus ook… zou het aan de kleur van mijn jas liggen denken jullie, dat je beter punk wordt als je een zwarte vacht hebt? Maar met rood/wit zal het toch ook vast wel een keer lukken, hoop ik.

Dikke knuffels van Lucky
PS Ik kan wel iets anders tegenwoordig…ik weet nu hoe ik door het luikje in de deur naar buiten kan! Het lukte zomaar ineens (nu ja, Dropje deed het voor en ik ben natuurlijk niet te lui om dat na te doen hè). Naar binnen toe is hetzelfde zeggen ze. Maar dat is nog wel ff een dingetje en daar ben ik nog niet helemaal uit. Maar ik ben nu al halverwege om dit probleem op te lossen dus dat komt goed.

Hoi allemaal, lieve vriendjes. Deze keer wil ik wat vertellen over wat er gebeurt als ik wel eens boos word en wat ik dan doe. Denken jullie nu misschien, die Lucky is een grote goedzak en wordt nooit boos? Nou, dat dachten mijn mensen ook toen ik kleiner was maar nu weten ze wel dat ik soms erg boos kan worden.

Brommen

Zo word ik bijvoorbeeld wel eens boos als ik een beetje vies op mijn snuit heb en ze dat er af willen halen. Dat vind ik niet leuk. Soms brom ik dan zachtjes maar meestal trek ik mijn lipje een beetje omhoog, ten teken dat ik het er niet mee eens ben dat ze dat doen. Vrouwtje zegt dat lipjes trekken niet zo lief is maar daar trek ik me weinig van aan. Aan mijn katerlijf geen polonaise hoor. Ik kan ook boos woorden als ze me aaien en ik daar geen zin in heb. Molly gaat dan een stukje verderop liggen maar ik miauw hard en sla wel eens met mijn pootje. Daar gebruik ik mijn nagels niet bij want ik doe niet gemeen hoor.
Ik houd erg van gezelschap en soms zit er wel eens een andere kat in de tuin aan de voorkant. Dat vind ik niet erg maar soms is het niet leuk…ik zal uitleggen waarom. Jullie weten waarschijnlijk al dat ik niet zo goed kan opschieten met de poes die hier aan de andere kant van de straat woont. Ik vind haar niet zo leuk want ze laat me wel eens schrikken als ik lig te slapen op de vensterbank. Ze springt dan tegen het raam aan en maakt zich groot. En dan ontwaakt echt de stoere katermans in mij. Ik dender naar het raam (als ik daar nog niet zit natuurlijk), maak mezelf heel groot door op mijn achterpoten te gaan staan en zet mijn voorpoten ook tegen het raam. Dan brul ik zo hard ik maar kan (denk dat het minstens net zo hard is als een leeuw) en krijg ik een hoge rug en dikke staart. Een heel dikke staart. En mijn ogen kijken dan heel boos.

Staart

Die staart krijgen katten wel vaker als ze boos zijn, denk ik. Dat zie ik andere katten namelijk ook wel eens doen. Soms is Molly boos op mij (als ik haar bijvoorbeeld stoor in haar slaap en wil spelen) en dan blaast ze soms ook hard. Dat kan ik dus ook hoor en dat doe ik dus tegen buurpoes. En die staart…gelukkig heb ik een vrij lange staart want als ik die opzet, wordt het wel een soort plumeau maar wordt ie natuurlijk ook een stukje korter.

De buurpoes

Nu vraag ik me wel af, zijn jullie ook wel eens boos? Ik ben heus een brave kater en minstens 23 uur per dag een goedzak die hoofdzakelijk spint en slaapt maar die buurkat hè, die haalt het bloed onder mijn katernagels vandaan. Vrouwtje zegt dat poes eenzaam is maar ik vind haar gewoon niet aardig. Kan er ook niets aan doen als ze in MIJN tuin zit toch. Die is van mij en de rest hier en niet van haar. Zoals Kever zou zeggen: daar heb ik wel een punt, toch?
Weet je, een super stoere katermans zal ik wel nooit worden maar dat hoeft niet. Iedereen is goed zoals hij of zij is en dat geldt ook voor poezels. Dus laat mij maar af en toe boos worden dan. Deze week ben ik minstens drie keer boos geworden op Loedertje. Zo noemen ze hier de buurpoes nu. Vrouwtje maakt er maar geen foto of filmpje van omdat jullie dan misschien zouden schrikken van mijn boze blik. Ik probeer gewoon zo vrolijk mogelijk op alle foto’s te kijken of ik doe gewoon mijn ogen dicht. Hoop dat jullie dat ook fijn vinden. Dikke knuffel van Lucky!