Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer deze week. Het is eindelijk minder tropisch warm buiten en ik moet zeggen dat ik daar erg blij mee ben. We kunnen nu gewoon weer buiten als het niet hard regent en het is niet meer zo warm maar ik heb een dikke jas, dus dat scheelt veel.
Een van de konijntjes is nog bezig met de jas uit te doen maar hoop dat ze snel weer een nieuwe krijgt want het is natuurlijk niet de bedoeling dat ze het koud krijgt en zij zit wel altijd buiten. Nu heeft ze zoveel losse plukken dat mijn mensen die eruit halen. Heel voorzichtig natuurlijk maar het doet geen pijn want ze piept niet.
In de tuin
Nou, deze week was ik dus rustig buiten aan het rondsnuffelen. Ik had net wat lekkers op, want dat krijgen we altijd als mijn man van het brokjes verdienen thuis komt. Mijn vrouw had blikjes met kip en een andere soort kip (iets van een kalkoen zeiden ze geloof ik, dat is een groot soort kip denk ik) gekocht en dat had de postmevrouw gebracht dus voorlopig zitten we niet zonder. De postmevrouw had het naar een speciale plek gebracht waar ze heel veel pakjes bij elkaar hebben. Dat vind ik eigenlijk best een goed idee want dan komt
ze niet hier aan de deur en schrikken wij er niet van. Molly en Dropje vinden het namelijk nogal eng en spannend als er iemand komt. Ik ben wat minder bang maar geen grote held hoor dus als mijn mensen het zelf ergens ophalen, vind ik dat allang prima natuurlijk. Zeker als we het zelf dan snel hebben.
Maar goed, ik zit dus in de tuin en Dropje lag in haar bloempot te doezelen. Komt mijn man ineens naar buiten met een mandje. Oeps… dat is niet goed als ze een mand bij zich hebben kan ik je zeggen want dat betekent dat er iemand van ons naar de witte jas moet. Ik dacht nog: ik ben niet ziek, ik eet en drink goed en ben nog niet zo lang geleden geweest (denk ik toch want ik houd de tijd echt niet bij hoor, dat is niks voor katten) dus misschien is het voor Dropje. Die ook al heel schrikachtig om zich heen zat te kijken natuurlijk. Er viel me alleen wel iets op: het was een andere mand dan die waar ik normaal in moet. En het was al helemaal niet die van Dropje. Dat weet ik want die heeft een heel speciale zodat ze bij de witte jas er niet uit hoeft. Deze keer was het een roze mand. Heel mooi hoor maar ik heb een zwarte mand want die past veel beter bij mijn rood witte jas. Nu ja, die mand heb ik vooral omdat ik niet goed in een andere pas als maatje meer katermans.
De mand
Dus voor wie was die mand dan wel? Misschien zat er een andere kat of diertje in de tuin of zo, dacht ik nog even maar dat zouden we dan toch al wel opgemerkt hebben. Nee, dat was het ook niet dus. Mijn man ging toen met de mand naar de konijntjes toe… en Kim het konijn moest erin. Kim is niet ziek hoor maar moest een prik. Net zo eentje als wij ieder jaar krijgen, maar dan speciaal voor konijntjes. Dan wordt ze niet ziek dus dat is goed. Kim was heel stoer hoor en zat te stampen in de mand. Wist niet eens dat ze dat zo hard kon doen maar ik moet zeggen dat ik erg opgelucht was dat zij in die mand verdween en dat wij thuis mochten blijven. Niet dat ze mij deze keer zomaar hadden kunnen pakken en in die mand hadden kunnen doen, want ik had meteen een plan gemaakt toen ik het zag en was al door het luikje naar binnen gegaan om onder de bank te gaan zitten.
Nijntjes
Ben niet gek zeker maar vond het wel allemaal erg spannend weer. Kim was weer snel thuis en toen gingen de andere nijntjes haar besnuffelen of alles goed was. En Dropje en ik hebben buiten de ren gekeken en geroken of alles nog hetzelfde is als anders, want dat is erg belangrijk. Wij houden niet van verandering en hebben het liefste dat alles alle dagen hetzelfde is. Dat is het fijnste van allemaal! Na dit spannende gebeuren ben ik binnen gaan slapen op de bank. En ik kreeg nog yoghurt om te snoepen. Dat was fijn en dan vergeet ik weer snel alles wat gebeurd is. Ik slaap nu weer veel in mijn hangmat. De warme plaat hoeft nog niet aan maar mijn vrouw zegt dat het binnenkort weer zover is. Kan niet wachten want dan is mijn slaapplekje altijd zo lekker warm.
Knuffel van Lucky voor iedereen en vergeten jullie niet om morgen naar de Hoedjesshow te kijken? Het is om 12 uur. Dat is als het precies middag is al. En als je dan niet kijken kunt omdat je mensen er niet zijn of zo, kan het later ook nog altijd hoor.
PS op de foto lig ik nog in de zon. Dat kan nu heel goed en is heerlijk warm.
Hoi allemaal, Lucky hier weer. Het is nog steeds warm en mooi weer dus we spelen veel buiten maar gelukkig is het niet meer tropisch want als ik eerlijk ben, dat is niks voor mij.
Ik was eerder week een keertje een beetje aan het rondwandelen in de tuin. Niet echt veel spannends om te doen maar mijn man was bezig met het huisje en de ren van mijn konijnen vriendinnetjes goed schoon te maken. Dit betekent dat alle konijnendropjes (ja, zo zien die poepies er nu eenmaal uit hoor, net als van die mopjes die mijn mensen wel eens in een zakje hebben en die ze drop noemen) eruit gehaald worden en ze nieuw stro en zaagsel en zo krijgen om lekker doorheen te rollen.
mensen maar eigenlijk zat ik zowat onder de printer die op een muurtje staat) om een stuk speelgoed op te vissen. Dat was mijn favoriete eend die al een poosje kwijt was en die ik dus nu ineens weer teruggevonden heb. Mijn vrouw had al een nieuwe klaar liggen want het is een catnip eend (ja heus, die bestaan echt) en ik ben er gek op. Als ie niet goed meer ruikt, kan ze de eend open roetsjen en zijn buik met nieuwe catnip vullen. Dat is wel een top plan he? Nu ik eendje weer gevonden heb (hij WAS geel wordt hier gezegd, geen idee wat ze daar nu weer mee bedoelen) ren ik er iedere dag rondjes mee door het huis. Ze zijn heel trots op me dat ik het gevonden heb en goed hard ren. Dat is gezond en ik vind het nog leuk om te doen ook.
Hallo poezenvrienden en personeel, deze week ben ikke, Lucky dus, weer aan de beurt op de blog. Mijn vrouw heeft nogal veel werk op de laptop en daarom mag ik nu om de week bloggen. Dat vind ik ook wel fijn hoor en nu komt iedere andere maandag katermans Japie wat vertellen. Zijn verhalen vind ik erg leuk om te lezen en jullie vast ook wel. Japie is ook een vriend die nu blogt dus dat is super gezellig en hij kan het al heel goed!
de gezelligheid.
had ze helemaal niet gehoord toen ze er weer waren. Dat was best wel even schrikken moet ik zeggen hoor. Niet dat ik bang van ze ben maar ik had helemaal niks in de gaten en ineens waren ze er weer. Ze hadden een grote tas waar ik toen maar even in ben gaan liggen nadat ik deze besnuffeld had. Altijd eerst even kijken of het veilig is natuurlijk.
Hoi lieve kattenvriendjes en personeel, deze week begon erg verdrietig omdat onze poezenvriendin Muzette een sterretje geworden is. We sturen daarom veel extra knuffels naar haar vrouw en Muzette zelf is weer bij haar broer en zus nu. Als de Hoedjesshow is, zwaaien we natuurlijk allemaal mee!
Eerder deze week zat ik in de tuin, recht onder de droogmolen. Dat is zo’n ding waaraan mijn mensen hun kleren hangen als ze willen dat die drogen. Als de zon schijnt en er een harde woei is, gaat dat drogen snel. Ik zat dus onder die molen en ik bleef maar omhoog staren want ik zag dus iets. Mijn vrouw werd toen ook erg nieuwsgierig en kwam kijken. Weten jullie wat ik zag? Er hing een libelle aan de waslijn. Gewoon zomaar kon die blijven hangen. Ze hing op de kop en had haar vleugeltjes om de waslijn heen geslagen zodat ze goed kon blijven hangen. Dat is best slim he? Ik heb er ook heel lang naar zitten kijken en toen ik al naar binnen ging omdat het donker werd, zat ze er nog. De dag daarna was de libelle er niet meer, ik denk dat ze toen ergens anders is gaan slapen.
Dat deed ik ook en ineens zag ik wat bewegen. Mijn mensen zagen ook wat maar dachten eerst dat er een andere kat in de tuin zat (trouwens, Loedertje zie ik niet veel meer maar nu is er vaak een rode kater, die woont even verderop maar die vind ik best lief) maar dat was niet zo. Ik was op de vensterbank aan het springen, ging plat op mijn buik liggen en duwde steeds mijn snuit tegen het raam en het kozijn aan. En ineens wisten ze hier toen ook wat ik zag: een mot! Dat is een soort vlinder maar dan vooral eentje die ’s nachts actief is en dus in het donker. Ik heb heel lang stil gezeten en ineens sloeg ik toe. Ik had de mot te pakken hoor. Helaas voor de mot heb ik er toen even mee gespeeld en deze opgegeten. Maar dat hoort ook bij de natuur zeggen mijn mensen.
Hoi allemaal, hier is Lucky weer voor deze week. Deze keer wil ik jullie wat vertellen over dingen die ik vroeger toen ik klein was deed maar nu niet meer. Of heel soms nog wel trouwens. En ik heb pas ook weer iets nieuws ontdekt. Toen ik een kitten van ongeveer drie en halve maand jong was, kwam ik bij mijn mensen en Molly en Dropje wonen.
Als de bal dan hard geschoten werd en uit beeld ging, ging ik achter de televisie kijken of die daar ergens lag maar ik heb hem helaas nooit gevonden. Ik snap nog steeds niet goed hoe dat kan. Ik pas nog steeds wel achter de televisie door maar als ik dan net het puntje van mijn staart erachter heb laten verdwijnen, komt er aan de andere kant al een oor tevoorschijn. Dat komt omdat ik nu best een grote katermans ben en de televisie is niet eens klein. Ik lig nu vaker op de kleine tafel of op mijn plank aan de muur want daar vandaan kan ik ook prima kijken. Vogel tv vind ik ook erg leuk om te zien en soms komen er ook grote poezels op.
Tuin