Hoi dierenvriendjes en jullie mensen, deze week ben ik Lucky er weer. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zoveel beleefd heb maar denk dat het volgende keer misschien wel eens spannender kan zijn. Waarom ik dat denk, zal ik jullie proberen uit te leggen.
Cadeautjes
Volgende week komt Sinterklaas om cadeautjes te brengen. Eigenlijk is het dan ook gewoon een Kattenklaas want als je als poezel lief geweest bent, dan krijg je wat lekkers of wat leuks. Ik ben natuurlijk altijd heel lief, dat snappen jullie wel. Ik hoop dat ik wat krijg maar vooral eigenlijk dat alle beestjes dat ook krijgen. Zeker ook de poezels en hondjes en alle andere dieren die nog geen eigen huisje hebben en nog in een asiel wonen of misschien wel ergens in de kou moeten slapen. Dat is niks leuk natuurlijk want een warm huisje met mensen die je knuffelen is veel beter. Daarom tetter ik ook iedere week samen met mijn vriend Kever mee voor vrede en dat iedereen gelukkig mag zijn.
Even buiten
Wat die kou betreft: ik maak nu buiten niet zoveel mee omdat het veel kouder is en ik vaak binnen ben. Ik mag ’s morgens nog wel even in de tuin maar daar geef ik niet zo veel om. Er groeit geen gras meer om aan te knabbelen en het is vooral te koud naar mijn zin. Ik wil nog wel iedere avond even in de voortuin om te kijken of er geen andere poezels komen maar ook dat doe ik maar even. Anders wordt mijn jasje te koud en dan duurt weer warm worden wel lang. Ik lig nu ook veel in mijn hangmat of op de zachte plaid op de bank want dat is het fijnste. En dan vooral tegen mijn man aan want dat is prettig. En dan krijg ik ook vaak een knuffel trouwens.
Gisteren zat ik op de vensterbank en toen gebeurde er ook wel wat spannends. Ik zit daar vaak te kijken en het was al licht hoor dus dan kun je veel zien. Soms zie ik een woef maar deze keer zat er ineens een heel speciale poezel in de tuin. Mijn vrouw zei dat het een Siamees was. Nu weet ik niet zo goed wat dat dan precies is maar ik zag wel dat het een bijzondere soortgenoot was. Het is wel een poezel zoals jullie en ik zijn maar dan toch net wat anders. Zo eentje zie je hier niet zo vaak. Ik heb heel lang gekeken en poes keek ook terug naar mij. Mijn vrouw was heel trots dat ik niet boos geworden ben of lelijk heb gedaan. Ik heb alleen gekeken en we hebben met de neus tegen het raam een soort van aan elkaar gesnuffeld. Dat is een beetje eng maar niet zo heel erg want er zit glas tussen dus dan kun je elkaar niet echt goed raken natuurlijk. Ik vond de andere een lieve poes en heb heel hard met mijn staart gezwiept toen ik haar zag. Ik zou best vriendjes willen worden met haar dus wie weet kom ik haar met warmer weer buiten ook eens tegen.
Binnen
Ik heb trouwens deze week ook goed samengewerkt met mijn zus Dropje. Zij zat buiten in de tuin en er waren vogels. Mijn mensen geven de vogels zaadjes en zo omdat het kouder is. Maar goed, ik lag binnen op tafel bij mijn vrouw en Dropje keek naar de vogels. Er waren er best veel aan het eten dus ik wilde er toch het mijne van weten. Ik keek eerst goed of ik de sprong kon wagen (nu ja, sprong is wat veel gezegd maar ik kroop door het stomme
luik) en toen ging ik buiten op de stoep liggen, helemaal plat op mijn buik. Ik maak me dan zo klein mogelijk en doe heel stil zodat de vogels me niet zien of horen.
Dropje zag wat ik deed en ging toen hetzelfde doen. We zijn toen allebei samen vanaf een andere kant naar de merel-vogel geslopen maar deze was te slim. Hij had ons toch door en vloog snel weg. Jammer voor ons maar we hadden wel goed samengewerkt dus dat was ook fijn. Maar helemaal snap het ik toch niet…we deden zo zachtjes en we werden nog gezien. Die merels hebben zeker super oren of zo. Die oren kun je bij vogels niet eens zien dus hoe ze zo goed kunnen horen, dat begrijp ik niet helemaal. Maar goed, de volgende keer pak ik het misschien beter anders aan. Eigenlijk mag ik geen vogels vangen van mijn vrouw maar ja, ik ben wel een stoere katermans en dan hoort dat er toch een beetje bij. Vind ik.
Slapen
Na al mijn avonturen met soortgenootjes en vogels ben ik maar lekker gaan slapen. Dat blijft naast eten toch een grote hobby van me. Veel knuffels van Lucky en ik hoop dat iedereen wat lekkers of leuks van Kattenklaas, huh Sinterklaas en zijn Pieten krijgt!
Hoi lieve kattenvriendjes en jullie mensen, Lucky weer deze week. Ik moet zeggen dat ik alle verhaaltjes altijd spannend en leuk vind want is ook fijn om over vriendjes te lezen en te weten te komen wat zij zoal meemaken en voelen.
Toen ik later terug in de kamer kwam, ben ik heel dicht bij mijn man gaan liggen want ook dat is veilig. Ik lig de laatste week heel veel op de bank. Ik zal jullie vertellen waarom. Het is goed hoor, niet omdat ik steeds bang ben of zo. Mijn vrouw ging vorige week brokjes verdienen voor ons. Heel goed natuurlijk en mijn man was thuis, dus dat was fijn. Hij had een grote doos die al een poosje binnen stond. Ik vond de doos eigenlijk al erg leuk want daar kon ik prima op liggen.
wachten totdat de doos open ging. Een beetje nieuwsgierige kater moet natuurlijk wel alles wat gebeurt goed in de gaten houden. Dat is zeer voornaam om te doen.
Hoi lieve allemaal, deze week vertel ik wat over een avontuur dat ik de afgelopen week beleefd heb. Het avontuur was best spannend maar ik hoop dat jullie het niet te eng vinden. Ik ben wel heel voorzichtig geweest hoor dus geen zorgen, alles goed hier.
zeker. Hij lijkt wel op mij maar heeft alleen rood in zijn vachtje. Mijn man heeft een bloembak gemaakt die in de tuin staat, recht voor het raam. Dus daar zat meneer de kater gewoon, doodleuk. Ik werd niet boos maar was vooral erg nieuwsgierig en we hebben even gesnuffeld. Nu ja, niet echt aan elkaar want er zit een glazen plaat tussen. Dat noemen mensen een raam. Het was al donker toen maar we konden elkaar goed zien want daar staat zo’n hoge paal op straat met een lichtje erin.
een mooie grote kater was. Dat was wel een bonus moet ik zeggen. Wat later kwam mijn vrouw ook weer binnen en gingen we samen op de bank liggen. Ik heb heel mijn avontuur verteld aan Molly aan Dropje. Dat snappen jullie wel. En heel veel geknuffeld met mijn mensen. Ik moet er nog erg aan wennen dat mijn vrouw nu ook af en toe ergens anders dan thuis brokjes gaat verdienen, maar we halen het knuffelen dan echt wel in hoor. Dat gaat gewoon door, dat staat vast.
Hallo lieve vriendjes, vorige keer ging het een beetje mis met de blog beantwoorden maar iedereen super bedankt voor de lieve reacties. Ik kom er deze keer op terug hoor maar mijn vrouw is vandaag heel de dag druk en dan kan ik niet steeds aan de laptop. Ze heeft nu wat anders dan anders en daarvoor moet ze twee dagen steeds maar werken. Ik ben gelukkig niet alleen want Molly en Dropje zijn er natuurlijk ook en als mijn man thuiskomt, kunnen we gewoon met hem knuffelen.
Waarom vraag je je misschien af? Het was al een hele poos geleden dat mijn mensen een nacht weg waren. Ik was het eigenlijk ook al weer vergeten hoe dat precies was maar later wist ik wel dat het deze keer hetzelfde ging als toen. Mijn mensen hadden eerst een grote tas gepakt op zolder… echt zo eentje waar denk ik wel drie of vier katers van mijn formaat inpassen dus dan weet je wel hoe groot die tas is. Er was ook een kleinere tas bij trouwens. Daar deden ze flesjes en zo uit de kast in. Kijk, als poezel heb je dat spul allemaal niet nodig maar mensen moeten dat wel hebben om lekker fris te ruiken en een schone vacht te krijgen. De grote tas werd gevuld met vachtjes en zo en ging toen in de auto.
Na twee donkers kwam er een dag met mooi weer maar we moesten nog binnen blijven. En ineens gebeurde het: ik hoorde de auto van mijn mensen en kwam meteen uit mijn mand om te gaan kijken. Ze waren er weer! Wij helemaal blij en omdat het zonnetje er was, mochten we ook weer buiten. Dat heb ik even snel gedaan en daarna kreeg ik lekkere kip. Dat was nog eens boffen.
Hoi allemaal, ben ik weer voor mijn blog van deze week. Hebben jullie allemaal genoten van de Hoedjesshow? Wij vonden het super mooi en hebben heel veel gezwaaid naar alle sterretjes. We hebben ook de poezels gezien die hier eerst woonden… onze vrouw werd er een beetje verdrietig van maar we hebben haar getroost hoor. Dat hoort gewoon als je samen bent en je ziet dat er iemand verdriet heeft. Ik denk dat jullie ook allemaal superlief geweest zijn voor jullie mensen.
En wat denk je? Komt recht daar achteraan ook haar zusje Janneke voorbij. Mijn vrouw ging naar buiten en ik moest er natuurlijk ook even het mijne van weten. Het was nog best koud maar twee konijnen los in de tuin, dat is raar. Hoe komen die nu uit hun konijnenpaleis dacht ik nog. We gingen kijken en toen zagen we het: ze hadden (alweer) een gat in het hok geknaagd en daardoor konden ze naar buiten. Kim was ook al aan het proberen om zich erdoor te wurmen maar zij is wat groter dus dat paste niet goed. Mijn vrouw wist Janneke snel te pakken maar Jip heeft heel de middag door de tuin gerend. Nu geef ik daar niet zoveel om want het is wel gezellig maar ze zat wel in mijn tent…nu ja zeg. En zeg nu zelf: wie eet er nu hout? Nu ja, de konijntjes dus.
boeit me niet zo om eerlijk te zijn. Als ik maar bij mijn kip kan.