Fandaag is mijn blog best heel seeriejeus, maar ik wil eerlijk zijn tegen mijn vrienden, ook als ik bang ben of me heel klein foel, gelukkig ben ik al weer veel beter hoor, ik eet weer en ik heb alweer spieraal gespeeld, heeeeeel lang ook, ik had ineens heel veel musiek in mijn hoofd die ik wilde oefenen!
Geen eeten
Forige week had ik toch geschreven dat er misschien footoos van mij zauden worden gemaakt?, nau dat is gebeurd, ik dacht dat het net zo zau gaan als thuis, als mijn mensen footoos nemen, ik zag er dus keurig uit in mijn smoking en had me netjes gewassen, maar het ging heeeeeel anders, eerst mocht ik niet eeten, ik moest nugter blijven zei mijn vrouw, ik tetterde en ik tetterde, en het hielp niks, dat was natuurlijk al heel moeilijk, maar het werd nog veel erger toen ik plotseling in mijn reistas werd getild, en ik nog net het PUNTje van mijn staart in trekken toen de rits dicht ging.
We gingen naar de dokter, dat snapte ik al, maar wat er toen gebeurde…mijn mensen lieten me in die tas zomaar bij de dokter terwijl ze zelf weg gingen!, ik wist niet wat me overkwam!, ik kreeg van de dokter een prik en viel in slaap, daarom weet ik niet wat er allemaal gebeurde, maar toen ik weer wakker werd foelde ik me heel raar, mijn hoofd was in de war en mijn buik ook, ik was ergens waar ik nog nooit geweest ben (en ook nooit meer naar toe wil!), en waar ik niemand kende, ik werd zomaar op de grond gezet om te kijken hoe ik liep en of ik goed wakker was, ik had hele grote oogen en stond steeds op het PUNT om om te vallen.
Onrustig
Na een tijd hoorde ik de stem van mijn mensen, ze kwamen me halen!, ik was helemaal blij en opgelugt, we gingen naar huis en alles was efentjes helemaal in orde, ik was weer feilig, maar ik bleef onrustig en wilde alleen maar heen en weer lopen, waarom wist ik zelf niet, Ik was de hele afond en nacht aan het dribbelen, mijn buik deed pijn en ik was misselijk en ik moest overgefen, ik was bang dat mijn mensen me weer naar de dokter zauden brengen dus ik ferstopte me onder het bed, ik lag in mijn mand en foelde me steeds zieker, in de ochtend wilde ik helemaal niks meer, als mijn buik werd geaaid kreunde ik, ik zakte door mijn pooten en lag alleen nog maar op de grond, met mijn hoofd op het PUNTje van mijn krabkarton.
In de tuin
Voordat ik het wist zat ik weer in mijn tas, en gingen we alweer naar de dokter, ik raakte helemaal in paniek, bij de dokter sloeg ik mijn naagels in mijn vrouws been, dat de dokter me niet vast kon hauden, maar het lukte hem toch, ik kreeg twee prikken en ook nog iets in mijn bips, daardoor moest ik ineens zoooo noodig poepsen, maar ik zat alweer in mijn tas, ik kon het nét inhauden tot we thuiskwamen!, ik rende KEIhard de tuin in en alles kwam eruit, mijn pooten en billen zaten onder en ik schaamde me zo!, mijn mensen zeiden dat het helemaal niks gaf, ze maakten me schoon met haswandjes, ze gaven me knuffels en kusjes, maar ik snapte er niks meer van, ik was bang en ferdrietig en ik begreep niet wat het PUNT was geweest van alles.
Vrienden
Die hele dag en die hele afond zetten mijn mensen allemaal lekkere hapjes voor me neer, maar ik wilde niks eeten, ik dronk alleen water, ik was steeds maar aan het piekeren: waarom hebben mijn mensen dit gedaan?, had ik iets faut gedaan?, folgens mij niet, maar het moest haast wel, mijn hele leefen was door de war, niks was meer gewoon, ik foelde me zoooo alleen, waarom zau ik dan eeten?, ik merkte dat mijn mensen ook heel bang waren en daardoor werd ik nog banger, het was de moeilijkste afond van mijn leefen, echt waar, maar gelukkig waren er toen allemaal vrienden van mij en van mijn mensen, alle vrienden zeiden dat het goed zau komen, dat ook achter die ellendige dag en afond een PUNT zau worden gezet.
Weer eeten
Om vijf uur in de morgen begon ik weer te eeten, mijn mensen werden wakker omdat ik brokjes stond te knekkeren, ze waren zooo blij, en ik ook!, de spanning was weg, ik foelde me weer bijna normaal, ik fertrauwde weer op mezelf en op mijn mensen, ik wist dat ik Kever was, en dat ik thuis was, alles was zoals het hoort, ik tetterde een beetje en kreeg heel veel knuffels, en daarna hebben we alledrie eindelijk goed geslapen, zooo heee ik was moe!, ik wil zoiets engs nooit meer, en mijn mensen ook niet roepen ze!, maar we weten nau dat we het kunnen, met zijn drietjes, en we weten nog een belangrijkere PUNTen: dat we nooit alleen zijn, maar altijd SAMEN, zoals Bolle al zei, en dat vrienden het allerbelangrijkste in je leefen zijn.
En natuurlijk tetter ik voor vreede!!
Toevoeging Cisca
Kever had erg veel last van het roesje dat hij kreeg voor het nemen van röntgenfoto’s. Zelfs de dag erna had hij nog grote pupillen en was in de war. Hij is nu nog steeds schrikkerig, maar het wordt al minder.
Op de röntgenfoto’s was niks bijzonders te zien, alles was in orde. Er is ook bloed geprikt, en dat was ook prima. Hij krijgt nu nog een tijdje pijnstiller, omdat zijn rug nog wat gevoelig is. En een paar dagen Cerenia tegen de misselijkheid.
Ons Kevertje wordt steeds meer de oude Kever.
We willen iedereen heel erg bedanken voor alle steun!
Hoe het kwam weet ik niet, maar ik merkte forige week ineens dat iets aan mijn lijf niet goed zat, elke keer als ik door mijn luikje ging en mijn achterpoot moest strekken deed dat zooooveel pijn, daarom sprong ik steeds op de vensterbank en ging voor het raam zitten tetteren, of ik tetterde net zolang tot mijn mensen de deur voor me open deden, als ik wilde gaan zitten deed die poot ook heel veel pijn, de pijn zat diep van binnen en liep van mijn rug tot in de PUNTjes van mijn tenen.
binnen en probeerde te gaan zitten, maar dat lukte niet, ik probeerde het wel tien keer maar mijn poot deed zoveel pijn dat ik maar ging liggen, mijn vrouw had het gezien en ging naar mijn man, ze gingen bellen en van alles doen, ik kroop maar in mijn mand, maar daar werd ik zomaar uitgetild door mijn man en in mijn tas gezet, ik moest ervan piepen en grommen, zachtjes hoor maar ik deed het wel!, want ik wist dat we op het PUNT stonden om naar de dokter te gaan.
Bij de ferwarming
Iedereen heeft wel eens moeilijke gefoelens, het hoort bij het leefen, dat weet ik – ook al had ik het liefer niet, ik ben natuurlijk ook wel eens bang of ferdrietig, dat zijn harde kaude gefoelens die maken dat je je klein en alleen foelt, daar wil je natuurlijk van af maar hoe doe je dat?, voor iedereen is dat ferschillend, maar het is belangrijk dat je aan je mensen laat weten dat je bang of ferdrietig bent, dan kunnen ze je helpen, mij helpt het als mijn mensen me borstelen of kammen, dan foel ik me weer beter en word ik rustig in mijn hoofd en in mijn lijf, en zo kan ik een PUNT zetten achter ferfelende gefoelens.
Tandenborstel
kon poetsen met de tandenborstel als ik er toch in bijt, NAU JA!!, een tandenborstel is niet voor je gebit maar voor je haaren!!, dat weet toch iedereen?!, mooi niet dat iemand mijn tanden borstelt, anders zau ik meteen weer opnieuw moeilijke gefoelens krijgen, mijn tanden zijn prifee, ze zitten toch niet voor niks in mijn mond ferstopt?, heb je weleens gehoord van een katerman die zijn tanden liet poetsen?, mijn vrouw wel zegt ze, maar ik niet en dat wil ik zo hauden, PUNT uit.
Nu het zo kaud is ben ik minder vaak in mijn tuin, ik lig niet meer uuren in het gras of op mijn stoel, dat is logies, stel je voor dat ik dat afgelopen wiekent gedaan zau hebben, dan was ik misschien wel vast gefroren!, ik moet natuurlijk een paar keer per dag en ook in de nacht mijn kontrole doen en Mikkie hallo zeggen, en ik ga naar de bak buiten, want ik plas wel binnen maar meer niet, daarvoor wil ik echt naar buiten, de wind onder mijn billen foelen en met de PUNTjes van mijn nagels een groot gat graven in de aarde.
Binnen
Heel even was ik mooi slank, niet echt hoor, maar zo foelde ik me, ik was 7 onsen afgevallen zonder dat ik het merkte, en dat kwam door mijn sjieke nieuwe brokken, eindelijk had ik geen honger meer, daar heb ik al over ferteld, ik kreeg er veel kompliementen voor, en sommige katten noemden mij een foorbeeld, daar was ik best trots over, maar ook ferleegen, omdat het vanzelf ging, ik deed er niks voor, als ik had geweten dat ik minder eeten kreeg was ik gaan toeteren hoor, dat weet ik zeker, want minder eeten is voor mij een moeilijk PUNT.
Ferloren onsen
Rond