Categorie archieven: interviews de poezenwereld

Vijf vragen aan… Miranda Apeldoorn

Dit is Tokio en zij woont bij Miranda Apeldoorn. En Miranda zit in Deventer. Drie steden!! Maar daar gaat het niet over. Mijn vrouw zei dat ik Miranda moest mailen want dat ze haar kende van de coaching voor ondernemers. En vanwege Tokio, dus. De coaching is heel goed!! Dat moest ik erbij zeggen. Hier komt het interview.

 

 Waarom heet uw kat Tokio?

Er zijn een paar plekken op de wereld die ik graag nog eens zou bezoeken, en Tokio is daar één van. Tokio ligt best ver weg. Het leek me daarom grappig als ik tegen mijn vrienden na iedere afspraak kon zeggen: “Nou, ’t was gezellig, tot ziens! Ik fiets even naar Tokio.”

Hoe gaat voor Tokio een gewone dag?

Bij het opstaan gaat Tokio net zo lang in de weg lopen tot ik haar oppak om haar een poosje te aaien. Dan hoor je haar héél zacht spinnen. Als ik aan mijn ontbijt zit, komt ze vaak op schoot liggen.
En anders gaat ze voetballen met een nepmuis of een balletje.
Vervolgens ga ik aan het werk en gaat Tokio via het kattenluik even kijken hoe het met de rest van de buurt is. Als ze naar tevredenheid haar ronde heeft afgehandeld, zoekt ze een plek op de bank of bij de verwarming en dan gaat ze een paar uur slapen.
Als ze vindt dat ik wel genoeg gewerkt heb, komt ze bij mijn toetsenbord staan. Als ik dan niet snel genoeg ophoud met typen, wordt ze een beetje boos. Dan probeert ze me in mijn hand te bijten om mijn aandacht te trekken. Dat is niet de bedoeling, dus dan pak ik haar op en zet haar buiten neer om af te koelen. Meestal gaat Tokio dan een poosje in de zon op het balkon haar zonden overdenken.
Als ik ga koken, gaat Tokio wat brokjes eten en springt ze daarna op mijn cd-speler, kijkend en wachtend tot ik klaar ben. Soms drukt ze daardoor per ongeluk de cd-speler weer uit. Of misschien denkt ze: “Wat een kattengejank,” dat kan ook.
Ben ik met vrienden, dan blijft Tokio keurig van tafel tot we allemaal uitgegeten zijn, maar daarna komt ze wel eens kijken of we onze nu werkloze handen misschien willen inzetten voor wat ge-aai.
Ben ik alleen, dan komt ze op schoot liggen. Tokio is heel beleefd: ze taalt nooit naar mijn eten.

Als ik eventueel bezoek uitlaat, loopt Tokio altijd even mee om gedag te zeggen. En als ik zelf thuiskom, gaat ze over de grond rollen en schattig doen.

Dit is wel een beetje lang antwoord hè? Je mag wel knippen hoor!

Doe ik niet!! Kijkt u ook samen naar de tv?

Soms gaat Tokio pal voor de tv zitten en slaat met haar pootje naar de acteurs die haar niet bevallen. Dat was het. Voor de rest kijk ik tv, en zit Tokio diep te slapen vlak naast mij, met alleen haar kopje op mijn been.

Zingt u ook liedjes voor haar? En danst u dan samen?

Ik zing heel veel liedjes. Maar dan kijkt Tokio me altijd aan met een blik van: “Doe maar niet.” Als ik sta te dansen, of stretchen voor/na het hardlopen, dan vindt ze dat maar merkwaardig gedrag.
Waarom kan ik niet gewoon stilzitten?

Inspireert ze u bij uw werk en hoe gaat dat dan?

Ze laat zich door iedere in verrukking geraakte coachingsklant gewillig even aaien. Maar verder … Nee. Het is leuk dat ik iets te doen heb terwijl Tokio slaapt, maar dat moet wat haar betreft allemaal niet te lang duren.

Dankuwel voor dit interview!!!

Interview met kater Doerak

Op Facebook heb ik Doerak ontmoet. Een jonge kater die alles durft en die prachtige puntige oren heeft. Hij is vier. Ik ben zeven. Maar ik bewonder hem!! Hij woont samen met Fleur dat is een poes. En hoe dat gaat… Daarover heb ik hem vragen gesteld. Hier komt mijn interview.

Weet je nog hoe het ging toen je Fleur voor de eerste keer zag?

Toen ik Fleur voor het eerst zag wilde ik gelijk heel enthousiast met haar spelen en aan haar ruiken. Maar dat wilde ze helemaal niet. Ze deed blazen naar mij en toen ging ze aan mij ruiken.

Dat is wat. Spannend hoor. Hoe ging dat verder?

Daarna dulde ze mijn aanwezigheid wel maar ik moest vooral niet in de buurt komen. Terwijl ik eigenlijk veel wilde spelen met haar. Was als jonge kitten best wel lastig Bert.

Ja kan ik me voorstellen.  Dan wil je alletwee net wat anders. En hoe is dat nou?

We doen dus eigenlijk niet zo veel samen alleen samen eten vinden we fijn. Toen ik voor het eerst naar buiten mocht aan een tuigje liep Fleur wel heel beschermend met me mee. Dat vond ik fijn want ik vond dat best wel eng toen. Maar Fleur hield me goed in de gaten zonder ruzie te maken.

Dat vind ik lief van Fleur. Klinkt goed!! Hoe ging het daarna tussen jullie?

Wat nog steeds moeilijk is tussen ons is het leeftijdsverschil. Ik ben een vrolijke jonge kater van vier jaar vol zelfvertrouwen en Fleur is een oude dame van 18 die altijd haar eigen gang is gegaan. Beetje eigenwijs dus. Terwijl ik overal bij wil zijn. Slaap ook altijd bij de mensen op bed en Fleur heeft een vaste plek op de stoel in de woonkamer.

Hoe verdelen jullie mensen hun aandacht over Fleur en jou?

Fleur krijgt veel aandacht van het mannen-mens in huis. Ze zit alleen maar graag bij hem op schoot. En omdat Fleur heel oud is krijgt ze extra aandacht. Dat vind ik goed hoor. Krijg van allebei de mensen meer dan genoeg aandacht hoor. Maar dat zie je natuurlijk élke dag op je Facebook Bert.

Jaaa!! Jullie hangen heel vaak bij ze op schoot!!

Ik ben nu 4 jaar en Fleur is al 18. We wonen hier met 2 leuke mensen en hebben een hele fijne tuin van 16 meter om in te spelen, en te luieren. Dat vind vooral ik super leuk. De mensen zijn met jou in contact gekomen via jou mens en haar boek over Tim. Dat vonden ze zo mooi. Ze hebben namelijk ook een hele oude kat gehad. Mickey en die is zelfs 22 jaar en 3 maanden geworden. En die hadden ze vanaf kitten! Lang hé Bert? Hoop zelf ook zo oud te worden. Zo dat was mijn eerste verhaal Bert. Leuk man. Poot van mij en Fleur en we zien elkaar weer op Facebook. Doei!!!

Doei!!! Dankjewel voor het interview!!

Vragen aan… Yvonne Keuls

Yvonne Keuls

“Doe het nou maar,” zei mijn vrouw en dus mailde ik Yvonne Keuls. Want ik wist dat zij een poezevrouwtje is. En ik had extra  mijn best gedaan op de vragen, en al zeg ik het zelf die hadden diepgang.  En wat gebeurt er? Ik krijg een mail terug van een poes. En zij heette Bertje. Het leven moet niet gekker worden!!

Hier komt eerst mijn mail. De vragen laat ik weg, waarom begrijpt u straks vanzelf.

Ik schreef: mijn vrouw zei dat u van allerlei gekke mensen post krijgt maar zelden van huiskaters. En dat ben ik dus. Ik heb ook een eigen site. Daar doe ik interviews voor. En nou wilde ik u vragen stellen. Voor een interview dus. Dan zet ik dat op mijn site. Nou denkt u vast waar haalt zo’n kater de tijd vandaan. Ja, dat weet ik ook niet. Ik slaap toch best veel. 

Dit kreeg ik terug:

Beste Bertje,

Mijn huisdame, die de boel hier dus voor mij veegt en poetst en voor mijn eten zorgt en ’s nachts wat opschuift in bed zodat ik ook lekker kan liggen (ja, ik heb het comfort van een hoofdkussen ontdekt en dus krijg ik ook een deel van haar kussen), die huisdame dus, die heeft mij gezegd dat ik maar moet antwoorden. Ik heet namelijk ook Bertje, alleen zie ik er niet uit als een kater, ik lijk op een zachtaardig meisjesbeest. Mijn huisdame zegt dat ik de mooiste ogen ter wereld heb, blauw/groen/goud.Ik ben moe van eigen schoonheid, want ik rek mij vele malen per dag uit terwijl ik gaap en met mijn ogen knipper.Ik ben een meisjesbeest met een verleden, maar daar kunnen we het later nog wel eens over hebben. Gelukkig ben ik 2 jaar geleden bij mijn huisdame met mijn neus in de boter gevallen. Ze wilde me eerst een andere naam geven, want ze vond Bertje gek. Ik kwam samen met mijn broer Midas. Midas vond ze niet gek, maar uiteindelijk heb ik haar weten te overtuigen dat ik te oud was om nog aan een andere naam te wennen.

Nu zal ik je vragen beantwoorden.

Mijn huisdame heeft haar hele leven katten gehad, Ze heeft zelfs haar leven ingedeeld in kattenperiodes. Zoals andere mensen zeggen:”Ja, dat was nog in de tijd dat we de Volvo hadden, of de Peugeot…” zo zegt mijn huisdame: “Dat was toen we Pollewop hadden,” of: ” nee joh, dat was in de tijd van onze Odile..” En de eerste kat die in huis kwam heette “DIE ENE”. Hij had een broertje en dat heette “DIE ANDERE”. Mijn huisdame vond het moeilijk om een naam voor dat stel te verzinnen en daarom zei ze steeds tegen haar man:”Heeft DIE ENE al eten gehad? En dan antwoordde hij:”Nee, DIE ANDERE wel” en zo is het gekomen.

Beste Bertje, ik geloof dat je me andere vragen gesteld hebt, maar ik geef mijn eigen antwoorden. Zo zijn katten nu eenmaal. Ik vind het nog steeds gek dat jij ook Bertje heet. Wie heet er nou Bertje? Doe de groeten aan je huisdame en probeer ook eens een hoofdkussen. Bertje

Dankjewel… geloof ik. Zo zie je hoe anders een poes is dan een kater. Ik vind het leven als schrijver toch best moeilijk. 

Vijf vragen aan Cat’chy Images

Mijn interview is met  Nynke van Holten en zij is een beroemde fotografe!! Ze heeft mij ook gevraagd om een keer te poseren. Haar bedrijf heet Cat’chy Images en ze zit ook op Facebook.  Dan kunt u ook haar katten zien. Hier komt mijn interview!!

Hoeveel katten heeft u en hoe heten ze en hoe oud zijn ze?
5! De oudste is een uit de boom gevallen Griekse huistijger van 16 jaar. Dan de drie witte dove Maine Coons Tw’Ice, Vlinder en Beebie (leeftijden 3 – 3 – 1). En nieuw hier is Noorse Bosgod (Boskat natuurlijk maar hij is zo knap) Shimmer van 6 jaar oud.

Waar slapen ze?
Ze slapen eigenlijk altijd waar ik ben. Dus overdag half over mijn toetsenbord of ergens anders in de kamer. En ’s nachts allemaal in mijn slaapkamer. Tenminste, dat denk ik… Ze gaan altijd mee als ik naar boven ga en ze zijn er ook als ik wakker word. In de tussentijd slaap ik, dus ze kunnen ook stiekem feestje bouwen waar ik niets van weet.

Wat eten ze het allerliefste?
ik denk biefstuk. Maar dat kan ik niet voor ze betalen. Ze hebben de hele dag brokjes staan van Royal Canin en ’s ochtends en ’s avonds delen ze met z’n allen een paar zakjes natvoer gewoon omdat ze dat lekker vinden.

Wat vinden ze belangrijk?
Liefde en snoepjes! En Tommy 2x daags zijn spuitje insuline. Hij heeft namelijk diabetes en komt het me echt vertellen als ik me zou verslapen.

Hoe praat je met een dove kat?
Gewoon net als tegen een horende kat. Met het verschil dat ze een heel goed excuus hebben om niet te luisteren 😉
Als ik iets van ze wil dan zal ik eerst moeten zorgen dat ze me zien. Dus dat is opstaan en in hun gezichtsveld komen, ze zachtjes aanraken of tikken op waar ze dan op zitten liggen. Ik heb een handgebaar voor ‘kom’, die ze net als het woord bij horende exemplaren 9 van de 10 keer straal negeren. Maar ik denk dat de belangrijkste tool onbewust gaat en dat we communiceren op gevoel. Zij weten mij heel goed duidelijk te maken als ze iets willen, andersom mag ik ook echt niet klagen. En als ze dan stout zijn dan bedenk ik maar weer dat dat nou net de reden is waarom ik gek op katten ben.

Dankuwel voor dit interview!!

Interview met kater Putih

Hoi Putih! Deze dappere kater meldde zich op mijn Facebookpagina, via mijn vriend Bram. Putih zit met zijn vriend Kevin in het asiel. En hij heeft een bijzonder verhaal. Ik interviewde hem.

Waar wonen jij en Kevin nou?

In het asiel.
Kevin en ik  zitten in de kantine. Dus apart van andere katten omdat wij Fiv hebben. Nou ja, ik weet niet wat dat is maar het schijnt niet zo  leuk te zijn. Ik hou van eten en van slapen. Het liefst slaap ik de hele dag in de zon. Laatst was er een mens en die had me bijna meegenomen maar helaas, iemand anders ging voor.
Ik krijg heel veel aandacht en lekkers van alle mensen hier. Misschien wil ik hier niet eens weg. Brams vrouw kust mij smorgens altijd en dan zegt ze: goedemorgen knappe witte reus. Ik vind haar lief. Maar zij kan me niet hebben. Maar goed, ik ben een stevige jongen en soms speel ik. Ik vind slapen het fijnst. En dozen vind ik ook leuk, daar kruip ik dan in. Net als de was. Ik vind het fijn om op de was te liggen. Dat was het een beetje over mij.

En in het asiel heb  je Kevin,  dan ben je samen. Hoe hebben jullie het?
Kevin en ik zijn maatjes, we vinden elkaar lief maar niet altijd hoor. Soms doen we  mopperen op elkaar.
’s Morgens als er mensen komen gaan we zeuren want dan willen we zo’n kuipje met vlees. Als we daar op moeten wachten doen Kevin en ik soms kopjes geven aan elkaar want dan zijn we gewoon blij. Daarna gaan we zonnen en slapen. En tussen door gaan we op de bak  en gaan we nog wat eten. Kevin houd van zachte dingen dus die ligt bijna altijd in een zacht mandje. Ik lig op tafel van de  mensen. Daar kan ik ze goed in de gaten houden of ze alle boterhammen op eten. Want als er restjes zijn dan moet ik in actie komen. Als het vlees is of kaas dan doe ik het opeten en anders laat ik het liggen of tik ik het van tafel af. Zo help ik mee  alles schoon te houden op tafel. Kevin kan dat niet. Die heeft iets met zijn oor en die wankelt als hij loopt. Soms botst hij tegen mij aan maar dat mag hij van mij.

Ja, daar ben je vrienden voor. Maar nou dat Fiv.  Heb je daar veel last van?
Eigenlijk merk ik er bijna niks van. Maar bij Kevin kan je dat wel zien. Hij is regelmatig ziek volgens mij. Want hij snottert  best wel en hij heeft heel vaak ontstoken ogen. Hij krijgt ook druppels en zo. Ik heb dat allemaal niet en dat is best raar. Bram’s vrouw heeft even gekeken voor wat informatie over Fiv, zo heet dat.
Omdat dit best wel groot is doe ik de pagina er bij, dan is jouw site niet meteen vol.  Klik hier voor de link.

Fiv of niet,  je bent toch ook een kater die een eigen huisje wil. Wat heb je dan nodig?
Als mensen mij willen dan mag ik niet naar buiten tenzij het afgesloten is of een balkon. Want door krab of bijtwonden kan ik  andere katten besmetten. En honden vind ik ook niet zo interessant. Oja, en van die kleine mensjes vind ik ook niet fijn. Wat wel goed is zijn zachte mandjes, speelgoed, lekker eten en snacks. En voordat ik het vergeet, als er een andere poes of kater woont dan mag ik daar alleen heen als die ook Ficheeft anders niet. En verder vind ik het allemaal wel oke, hoor.

Mag ik nog wat zeggen, Bertje?

Tuurlijk.

Kevin ging helemaal door het lint toen hij hoorde dat ik op het  internet kom. Hij gaf vanmorgen wat van zijn eten aan mij. Het zou fijn zijn als Kevin met mij mee mag als ik ooit een huisje krijg.

Staat genoteerd, Putih. Ik hoop dat het lukt. Jullie hebben een lief iemand nodig die kan zorgen en knuffelen en zulke mensen zijn er!!

Putih en Kevin zitten in de Dierenopvang Hokazo, dat ligt in Uden. Als u een mandje over heeft, maakt het niks uit waar u woont.