Categorie archieven: interviews de poezenwereld

Interview met kattencafé Poeslief

In Groningen zeggen ze niet veel. Dat is ook zo met poezevrouwtjes. Ik stuurde Karin en Laura (foto) van kattencafé Poeslief mijn vragen en ik kreeg een paar zinnen terug. En toch is het interessant. Ik volg ze op Facebook.

U moet wel weten, dat het in Groningen nou heel spannend is. Ze hebben er namelijk twee kattencafé’s. Mispoes zit binnenkort aan de Nieuweweg 14. En dan heb je Op z’n kop aan de Oude Ebbingestraat 57. In Groningen ligt de werkloosheid van katten laag.

Mijn eerste vraag ging natuurlijk over het tweede café.

Zijn er dan zoveel poezenmensen in Groningen?
Uit de vele reacties die wij krijgen blijkt dat er heel veel poezenmensen in Groningen wonen. Wij denken dat Groningen wel een tweede kattencafé kan gebruiken.

Poeslief heeft ook een eigen site: klik hier.  Daar las ik dat er tien katten gaan werken.Wie zijn dat en hoe kies je ze uit?
Er komen tien katten te wonen. We hebben samen met Wendie van Kattenopvang Bastet al zeven katten gevonden. Het is belangrijk dat de katten graag met andere katten zijn, maar ook met mensen. En ze vinden het fijn om binnen te zijn.

Op Facebook kwam ik al een paar katten tegen:

En ook een paar wat seniorachtigen daar stond geen naam bij:

 

 

 

 

 

Het lijken me hele bijzondere katten! Gaan julle van elke kat de verjaardag vieren?
Elke zaterdag is ‘caturday’! We weten helaas niet van alle katten wanneer zij geboren zijn.

Nou dat kun je een kat een eigen verjaardag geven, die kreeg ik ook toen ik bij mijn vrouw ging wonen. Zijn jullie ook echte poezevrouwtjes en hoe is dat gekomen?

Jazeker. Vroeger hadden we, bij onze ouders, al katten in huis en nu hebben we ook elk 1 als huisgenoot. We vinden zo leuk, dat we ook beide een ‘cattoo’ hebben (katten-tattoo).

Tot slot een persoonlijke vraag. Hebben jullie thuis eigen katten en hoe vinden die dat dat jullie naar andere katten ruiken?

In ons kattencafe wonen nu nog geen katten, want we zijn nog niet geopend. Maar als we van de kattenopvang komen, wordt er flink aan ons gesnuffeld door onze katten.

Dit was het. Dankjullie wel voor het interview!!

Interview met de naaktkat Borrel

Borrel (3 jaar) kijkt heel intens en dat is mijn schuld. Want ik heb hem naaktkat genoemd. En hij weet beter want hij is een Sfinx-kater. Sorry jongen!  Ik vroeg hem om een interview omdat hij straks gaat werken in Katdeau, het kattencafé in Hengelo.

Borrel, ik bedoel natuurlijk dat je een Sfinx bent. Iedereen noemt je naaktkat. Hoe vind je dat eigenlijk?

Vroeger schaamde ik me hier wel eens voor. Iedereen is natuurlijk wat gevoeliger in z’n blootje. Maar nadat iedereen die mij ontmoet mijn huid zo heerlijk fluweelzacht vind, ben ik er eigenlijk heel blij mee dat ik niet overal haren achterlaat. En natuurlijk heb ik een mooi figuur.

Ja dat kan iedereen meteen  zien. Je bent gevoeliger zeg je, maar toch ben je erg op mensen gericht. Hoe zit dat?

Ik vind mensen geweldig! Ze zijn altijd bezig met dingen die ik niet begrijp en daar kijk ik dan graag (heel dichtbij) naar. Soms is het ook leuk om te helpen, dan ga ik op alle spulletjes liggen, want warme spulletjes zijn betere spulletjes natuurlijk. Ook is het leuk om met mijn baasje te kletsen, ik heb altijd veel te vertellen. Ook ligt hun schoot, schouder en buik een stuk warmer dan mijn eigen mandjes, dus daar lig ik het liefst.

Klinkt alsof je het  druk hebt. Hoe verloopt nou voor jou een gewone dag?

Ik ben ’s ochtends altijd vroeg op om in huis mijn medebewoners wakker te miauwen en kopjes te geven omdat ik samen ontbijten het allerleukste vind! Ook mag ik ’s ochtends vaak even in bed liggen van mijn baasje, terwijl ik eigenlijk wel de hele nacht daar wil liggen. Voor de rest ga ik op een gewone dag graag spelen en slapen met mijn vriendjes Nootje en Cashew, lig ik heel graag op de kussens voor het raam in het kattencafé zodat ik alles in de buurt goed in de gaten kan houden. En tenslotte geef ik ook heel graag de hele dag kopjes aan alle planten in huis, gewoon omdat ik die lief vind.

Borrel, Nootje en Cashew

Volgens mij ben je in een vorig leven een hippie geweest. Alles is love en peace. Wat vind je het allerfijnste aan je leven?

Dat er altijd zoveel gezelligheid is thuis! Ik heb m’n beste vriendjes altijd dichtbij en vaak komt er visite en daar ben ik echt gek op. Ik kan niet wachten tot het kattencafé echt open gaat, want dan krijg ik nog meer aandacht!

Oja, het café. Het is ook een winkel, weet ik. Wat ga je daar straks voor werk doen?

Ik ga natuurlijk veel mensen trekken door mijn charmes. En ik ga mijn baasje helpen met het voorproeven van de lekkere dingen in het kattencafé.

 

Dankjewel voor dit interview Borrel!! 

Ina van Berkum van Cats and Things

Je bent in de winkel van Cats and Things geweest of je wilt er graag heen. Dat is nou eenmaal zo.  Nynke van de kattenfoto’s  komt er ook!! Maar wie is de vrouw achter deze winkel en webshop? Ik had een lang en goed interview met haar. Ze heet Ina van Berkum. Hier komt mijn interview.

 

Ik weet dat de winkel begonnen is met Cicero als winkelkater. Wie was hij?

Ha die Cicero! Die grote man spreekt nog steeds tot de verbeelding van velen. Er komen nog steeds mensen om hem vragen. Terwijl hij toch al anderhalf jaar over de regenboog is. Veel te vroeg natuurlijk. Het liefst wil ik dat mijn katten 18 of ouder worden. Anders heb ik het volgens mijn idee niet goed gedaan. Maar met Cis was dat niet haalbaar, ik heb hem 2x succesvol kunnen redden, maar de derde keer moest ik hem toch echt laten gaan. De grote man heeft diepe indruk achter gelaten.

Zolang is hij helemaal niet bij me geweest, nog geen 4 jaar. Maar ik kende hem al veel eerder. Met Kayleigh ben ik een aantal keer naar hem toe gegaan en daar zijn 3 nestjes uit voortgekomen. Ik heb altijd gezegd; “Vent als je met pensioen gaat dan mag je bij mij.” En dat is ook gebeurd… alleen veel korter dan ik had kunnen voorzien.
Toch zie ik hem nog dagelijks. Zijn dochter Bridget lijkt sprekend op hem, ze loopt zelfs als Cis. Het is mijn eigen vlekkenmeisje. Ook zijn er nog 2 broertjes uit een later nestje thuis. Liam een echt vriendje en Colin een wel heeeeeel ondeugende dikke donder. Dus samen met moeder Kayleigh zijn er nog 4 Heilige Birmanen in huis

Wat gezellig zo’n kattengezin thuis!! Zijn die er ook in de winkel van Cats and Things?

Eigenlijk zijn er altijd katten in de winkel geweest. Twee weken na opening heb ik 2 poezendames uit het asiel gehaald. Die zaten daar omdat hun mens naar het bejaardentehuis moest. De meiden waren 9 jaar toen ze de kattenwinkel binnenliepen en ze zijn 16,5 en 18 jaar geworden.
Na Cicero is er geen winkelkat meer. Die komt er ook niet meer. Er is namelijk veel veranderd in de winkel. Er worden veel workshops georganiseerd en 1x per maand komt de kattenkapper ook op bezoek. Dat wil zeggen dat ik steeds vaker mijn echte poezenklanten een poot kan schudden. Ik wil heel graag dat een kattengast zich op zijn gemak voelt, de meeste vinden het toch al zo eng om te reizen. En als ze regelmatig komen voor een manicure dan is het wel zo fijn dat ze niet opgewacht worden door een andere kat. En ook voor een winkelkat is het niet fijn als er steeds andere “vreemde” katten op hun terrein komen. Dus dat wil ik een winkelkat dan ook niet aan doen.

Nee, dat zou ik ook niet willen thuis. Nou komt een moeilijke vraag. Houden mannen op een andere manier van katten dan vrouwen dat doen en hoe kan dat dan? 

Bertje ik geloof niet dat mannen anders van katten houden dan vrouwen. Ik denk eerder dat een boel mannen zich heel stoer voordoen. Maar als een kat ze eenmaal om hun pootje gewonden heeft dan zijn ze net zo “erg” als vrouwen die van katten houden. Kijk maar eens goed naar hoe Puss in Boots dat doet….. als je zo kijkt dan kan toch geen mens daar tegenop. En geloof me Bert.. het werkt?! Als je de verhalen hoort die ik af en toe hoor in de kattenwinkel……

Die zou ik heel graag willen horen!! Maar ik snap wel dat het niet kan. Ik vertel ook niet alles over wat ik met mijn vrouw meemaak, hoor. Nou mijn volgende vraag. Als u een kat was, hoe zou u dan zijn en wat zou u het liefste doen? 

Whahahahaha ik zou het liefst een Heilige Birmaan zijn. Je doet je sjiek voor met je mooie langharige colourpoint velletje. Je trekt witte handschoentjes aan, je noemt jezelf Heilig en je hebt een redelijk bourgondisch lijfomvang. Echt Bert….. dat past helemaal bij mij. En dan zou ik het liefst net zo ondeugend, ondernemend en boeverig zijn als Colin.

Wat leuk dat u dat zo precies weet!! Wat is uw aller-allerfijnste herinnering aan een kat? 

Jeetje Bert….. daar vraag je me wat?! Ik heb zoveel meegemaakt met mijn katten. De bevallingen, het opgroeien van de kittens, het spelen, het verwonderen over hoe slim ze zijn. De troost, de zen momenten. Het vertrouwen……
Ik denk dat het vertrouwen het aller diepst zit. Het moment dat je elkaar aankijkt en weet wat je aan elkaar hebt. Soms duurt dat even, moet je aan elkaar wennen. Even aftasten wat het karakter is en hoe je dingen doet. En dan op gegeven moment dan weet je van elkaar: het zit goed! We kennen elkaar door en door en zijn er voor elkaar. Ook op die momenten dat er geen leuke beslissingen worden genomen. En als dat vertrouwen dan gepaard gaat met een PURrrrr en een knipoog dan weet je: Je bent van mij, en ik ben van jou.

Dankuwel voor dit interview!!! Ik vond het heel mooi!!

Interview met de poes Loesje

Op Facebook heb ik Loesje ontmoet. Ik vond haar meteen bijzonder. Dat zachte. Dat lieve.  En ja, mooi is ze ook nog. Elke dag schrijft ze een berichtje op mijn pagina. Het deed iets met me. Daarom besloot ik haar om een interview te vragen.

 

Hoe gaat voor jou een gewone dag?
Op een gewone dag word ik wakker en heb ik honger. Ik slaap soms boven bij mijn vrouwtje, maar ook vaak beneden op de bank.
Als ik beneden slaap ga ik mijn vrouwtje wakker maken, dan spring ik op bed om goedemorgen te miaauwen. Mijn broertjes Floris en Japie zijn dan meestal al boven en ook mijn zusje Zusje ligt meestal languit op mijn vrouwtje te slapen. Dat doe ik ook weleens. Dan staan we samen op, ga ik eerst naar de bak en krijgen we onze brokjes. Dat vind ik zo fijn dan krult mijn poezestaartje.
Na het eten ga ik meestal even spelen en dan weer slapen. Zelfs als mijn vrouwtje gaat stofzuigen blijf ik lekker liggen. Meestal lig ik te slapen totdat we weer eten krijgen. Ik denk dat ik op een gewone dag het liefste slaap en eet. En de laatste weken help ik mijn vrouwtje ook iedere dag met een berichtje schrijven aan jou Bert. Dat vind ik fijn.
Maar mijn vrouwtje moet vaak werken, dan blijf ik achter met mijn 2 broers en Zusje. We slapen dan heel veel, maar soms gaan de andere drie ook ravotten door het huis. Ik wacht rustig tot mijn vrouwtje weer thuis is. Mijn vrouwtje werkt ook vaak s’nachts, dan draaien we alles om en slaap ik overdag met mijn vrouwtje mee en s’nachts met mijn broertjes en Zusje.
Maar het liefst heb ik het dat het gewoon is, dat mijn vrouwtje thuis is bij ons.

 

 

 

Het klinkt of je het heel gezellig thuis hebt, met allemaal fijne dingen. Wat is daarvan het allerfijnste?
Het allerfijnste wat ik doe Bert is eten. Ik lust bijna alles en dat kun je ook wel aan mij zien. Ik heb een prachtig rond figuur zegt mijn vrouwtje altijd en ik ben er best een beetje trots op. Vroeger voordat mijn vrouwtje me kwam halen in het asiel, woonde ik met 9 andere katten. Ik kreeg bijna geen eten en was heel mager. Toen we uit huis werden gezet kwam ik in het asiel te wonen en toen kwam mijn vrouwtje ineens binnen wandelen. Ik ging aan haar voeten liggen want ik vond haar lief. Zij vond mij ook lief en nam me mee naar haar huis en daar woon ik nu. Ze gaf me lekkere brokjes te eten en ik kwam helemaal bij. Toen werd eten mijn grootste hobby en dat is altijd zo gebleven. O ja en slapen vind ik ook heel fijn, want ik moet goed uitrusten van al dat eten.

Dus rust is belangrijk voor je. Dat heb ik ook.  Heb je weleens dat je je gek voelt en dat je opeens moet rennen? 
Als ik de kriebeltjes krijg, ga ik rennen, dan ren ik door de huiskamer en dan via de trap naar boven. Soms ren ik alleen door de huiskamer en begin ik te spelen. Maar dat is niet zo vaak want ik ben een echte dromer. Ik kan uren naar de muren zitten staren. Mijn vrouwtje zegt dat ik heel zen ben, maar daar snap ik niks van. Soms vind ik het fijn om op het balkon te zitten en zo naar de wijde wereld te staren. Maar dan wil ik ook snel weer terug naar binnen.

Mijn favoriete speeltjes zijn lintjes of touwtjes en daarmee lekker over de grond rollen. Maar ook vind ik het fijn om achter laserlichtjes aan te rennen, die probeer ik dan te vangen. Dan kan ik heel goed springen hoor Bert. Ooh en we hebben zo’n speeltje in huis waar wij als poezebeesten een balletje door kunnen slaan, daar word ik spontaan helemaal blij van. Ik speel dat weleens met mijn kleine broertje Japie.

 

 

 

Je maakt zo’n volwassen indruk. Zo evenwichtig. Dat je precies weet wat belangrijk is in je poesenleven. Heb je weleens kittens gehad?
Nee Bert, ik heb nooit kittens gehad. Ik was 1,5 jaar toen mijn vrouwtje mij vond in het asiel en ze hadden me net geopereerd. Ze hebben toen iets uit mijn buik gehaald zodat ik geen kittens meer kan krijgen. Ik had wel een heel groot litteken en mijn buikje was kaal. Toch wilde mijn vrouwtje mij hebben, dat vond ik wel lief.
Ik heb na zitten denken of ik kittens zou willen Bert. Ik denk dat het voor mij te druk zou zijn. Zusje kwam hier als kitten en Japie ook, dat vond ik best moeilijk want ze waren zo druk. Ze wilden allemaal met mij spelen op momenten dat ik wilde slapen. Ik houd van rust Bert en van gewoon, ik denk dat het mijn leventje helemaal op zijn kop zou zetten. Maar als ik heel vroeger kittens had gehad dan had ik niet beter geweten en dan zou ik er wel voor gezorgd hebben. Misschien als ik jou eerder had ontmoet Bert, dat we dan samen na hadden kunnen denken over kittens? Dan was het anders geweest.

Lieve Loes, de belangrijkste vraag heb ik tot het laatste bewaard. Ook omdat ik verlegen was.  Maar ik wil het vragen!! Wil je verkering met mij?
Dit is mijn favoriete vraag van het interview Bertje!
Ja ik wil verkering met jou want ik vind jou een knappe huiskater, Bert. En ook nog eens heel lief met aandacht voor mij.
En je houd van gewoon en ik houd ook van gewoon, dus ik zeg ja Bertje, laten we het gewoon doen! En ik ben stiekem ook erg verliefd op jou.

Dat was het Bertje, ik vond het zo leuk om te doen. Dank je wel dat je me gevraagd hebt.
Ik stuur je een kusje als dank xxx

Lieve Loesje dankjwel voor alles! Nou ben ik een gelukkige kater!!

De kalender van Kees en Koos

Kees en Koos zijn beroemde katers van Facebook. Hun vrouw Blondie heeft een gave scheurkalender gemaakt, die is voor volgend jaar. Hoe zit dat? Interview met twee katers!!

Hoi Kees en Koos!! Hoe kan dat, een scheurkalender van jullie?

Kees en Koos: “Blondie kon geen leuke scheurkalender vinden. Ineens kregen Kees en ik een brainwave. Waarom maakten we geen scheurkalender met alle foto’s van ons? Zo gezegd, zo gedaan. We gingen aan de slag. De taakverdeling was snel geregeld. Wij deden de creatieve ideetjes. Blondie mocht de technische dingen op de computer doen.
Het moest dus een kattenscheurkalender worden, van ons!! Dan zouden we ook geen gesodemieter krijgen met auteursrechten. En het moest een leuke kalender worden.”

Voor de Facebook van Kees: klik en kijk
Voor de Facebook van Koos : klik en kijk

Kees zegt : “Er is elke dag iets bijzonders is of wat te vieren. Het belangrijkste is dat we heel veel lol hebben gehad met het maken van de kalender.”

Dat snap ik Kees, jij en Koos komen goed in beeld. Wat vinden jullie zelf de leukste foto’s?

Kees: “Alle foto’s met eten, van donutdag tot anti-dieetdag!”

Koos: “De foto’s van Willy. Want Willy is de oude sok waar ik vroeger mee woonde. Hij heeft mij opgevoed. Anderhalf jaar geleden is hij over de Regenboogbrug gegaan. Af en toe laat hij nog iets van zich horen en dan stuurt hij inspiratie. Dus ik vind het belangrijk dat Willy in de scheurkalender zit.”

Dat is lief van je Koos. Dat je aan Willy blijft denken. Gaan jullie nou rijk worden?

Koos: “We hebben de prijs van de kalender zo laag mogelijk gehouden. We willen dat Blondie uit de kosten komt.”
Kees: “Ja, anders moet ik een krantenwijk nemen dus ik hoop dat het lukt!! En als we toch geld verdienen, dan gaan we goede doelen steunen die met katten te maken hebben. Dat doen we vaker.”