Categorie archieven: Doerak en Bliksem

Doerak geeft een update

Hallo allemaal, Hier een update van Doerak. Jullie kennen mij natuurlijk wel. Al vanaf 2015 doe ik mee op de website van Bert. Toen was ik nog een jonge katerman van 3 jaar. Ik las alle verhalen van Bert en van zijn vriendjes en vriendinnetjes en plaatste ook mijn avonturen. Eerst samen met Tante Fleur en nu samen met Bliksem en ook met Roover. Die hoort er ook bij. Bert had ineens zijn reis over de Regenboogbrug gemaakt en er was veel verdriet. Hoe kon dat nou? En toen na een tijdje was Ollie er. En Ollie doet het goed. Dat kan ik als senior katerman van 13 jaar wel zeggen.

Buitenkater

Zoals jullie kunnen zien op internet ben ik een echte buitenkater. Heerlijk in de jungle bezig zijn, klimmen op schuttingen, en daken, en natuurlijk zonnen op mijn tuinstoel in de tuin. Er kwamen veel vriendjes in de tuin maar ik was wel de baas. Baas Doerak noemen ze mij.
Maar vorig jaar zomer veranderde er iets. Als ik in de zon lag hadden mijn mensen in de gaten dat ik kneep met mijn ogen. Dat was niet goed en ik moest mee naar de witte jas. De witte jas zag dat ik op beide ogen een glaucoom had zitten. De witte jas zei dat ik al blind was. Om erger te voorkomen moesten zelfs mijn ogen eruit, anders zou ik nog zieker worden. Dat vond ik raar en mijn mensen waren erg verdrietig maar zeiden dat dit wel moest gebeuren. Het zou goed komen en daarna zou ik gewoon weer Doerak zijn die fijn in zijn jungle kon lopen en zonnen.

Nieuwe manier

In november 2024 ben ik door de witte jas geopereerd. De eerste weken daarna was heel raar en niet fijn. Ik had een kap op mijn hoofd, mijn ogen waren weg en ik had allemaal draadjes zitten waar mijn ogen waren. Het was toen geen fijne tijd maar de witte jas zei dat alles goed zou komen. Als mijn mensen niks veranderen in huis en in de tuin dan was er niks aan de hand. Ik zou alles kunnen vinden en ruiken. De eertse 3 weken sliep ik beneden met mijn man of vrouw mens. Na 3 weken mocht eindelijk de kap eraf en gingen de draadjes uit mijn hoofd. Ik zag er ook veel beter uit zeiden mijn mensen. En zelf voelde ik me ook veel beter. Ik ging gelijk op onderzoek uit in huis.
Mijn nieuwe manier van leven ging beginnen. In huis kon ik gewoon alles vinden. Echt waar. Mijn etensbak, mijn waterbak, mijn snacks, de kattenbak. Ik sprong gewoon op de bank, stoel, het bed, het aanrecht en de wastafel. Mijn neus en mijn snorharen weten precies waar ik ben. En ik loop nooit ergens tegenaan. Bliksem heeft mij al die tijd goed in de gaten gehouden. Als ik in de jungle ben, of ik ga wandelen in de poort, gaat hij altijd mee. Dat is lief.
Van mijn mensen kreeg ik een tuigje voor in de tuin en als ik ga lopen in de poort. Het was een mooi tuigje maar in de jungle vond ik er niks aan. Dus dat hoeft nu niet meer. Ik vind prima mijn weg in de jungle en zonder tuigje doe ik veel meer. Mijn mensen vonden dat eerst best wel spannend, maar ik ben doerak de baas van de jungle. Alleen als ik ga wandelen in de poort moet ik het tuigje om. Soms vind ik dat raar want ik ruik nog steeds alles in de poort. Maar mijn mensen zijn bang dat ik dan de weg niet kan terugvinden. Best stom wel. En touwens Bliksem gaat dan altijd met mij mee.

Update

Dit was mijn update tot nu toe. Ik ben nog steeds Doerak alleen zonder ogen. In huis kan ik alles wat ik eerst ook kon. In mijn jungle kan ik ook nog alles. Ik kan alleen niet meer klimmen op schuttingen en daken. Soms probeer ik dat wel maar dat mag niet van mijn mensen vanweges dat ze mij dan niet kunnen pakken. In de poort kan ik niet meer zonder tuigje lopen en moeten mijn mensen altijd mee. Dat vind ik best wel raar.
Ollie bedankt dat ik mijn verhaal mocht vertellen over mijn operatie. Dan weten al onze vriendjes en vriendinnetjes nu hoe het met mij gaat. Het gaat dus goed met mij. In het begin was het niet fijn maar nu gaat het helemaal goed.
Allemaal een fijne week met veel snacks, zon en knuffels.

Poot van Doerak