
Hoi lieve allemaal, wat is het toch een moeilijke week geweest. Het was heel zwaar en er was veel verdriet van iedereen. En nu is er weer verdriet. Ik vind dit het aller-moeilijkst om te zeggen.
Maar het is zover en ik kan er niet omheen draaien. Mijn hart heeft pijn en mijn kop heeft heel veel traane. Mijn beste vriendin van Hokazo heeft haar koffer gepakt. Trudy is naar Freek.
Op vrijdag 9 april om 9.15 uur is Trudy vertrokken naar Regenboogland om haar geliefde Freek te zien. Eerlijk waar, alles staat stil. Mijn lijf, mijn kop, mijn hartje, alles. Mijn gefoel is raar. Het is leeg. Ik weet niet wat ik allemaal moet zeggen of doen. Na Bas, Vlek en Wiske heeft Trudy een ticket geboekt. Ik wist dat ze ziek was en dat ze naar Freek wilde maar voor mijn gefoel is dit heel snel. En mijn vrouw heeft ook alleen maar traane. Ze kan niet eens meelen zonder traane. Ze wil ook een klein stukje schrijven over hoe Trudy was.
Mevrouw Bram:
“Freek en Trudy waren een verliefd jong stel dat altijd rond het asiel hing om wat etensrestjes bij elkaar te scharrelen. Echt veel contact met mensen hadden ze niet. Dat vonden ze te eng. Dit is zo’n 10 tot 12 jaar geleden. Ik werkte vrijwillig in de quarantaine van het asiel toen ik op een dag een mauw van buiten hoorde. Het was Trudy. Ze kwam
duidelijk vertellen dat ze honger had en of ik ook wat vlees wilde pakken voor Freek want die had ze ook meegenomen. Dagen en weken gingen voorbij toen ze weer eens bij de deur stond om te mauwen voor eten. Dit gebeurde steeds vaker. Zo vaak dat het een routine werd. Ze kregen buitenhuisjes op het terrein waar ze lekker warm konden slapen. Nu woonde ze officieel bij het asiel en hadden ze op vaste tijden hun eten. Trudy was het dapperst van het stel, zij durfde naar mij toe te komen voor eten. Het raakte zo vertrouwd dat ik voor het eerst tijdens haar eten haar een aai kon geven. Dit was de stap van een liefdevolle vriendschap tussen Trudy en mensen. Na jarenlang oefenen met af en toe een aai, liet ze het gewoon toe. We konden teken van haar afhalen en controleren op haar gezondheid.
Kamer met tuin
Niet veel later bleef Freek er ook gewoon bij. Ook hij was minder bang geworden. En als je heel voorzichtig was, mocht je hem ook aaien. Na een lange periode van buiten zijn werd het tijd dat ze naar binnen gingen. Ze werden ouder en minder snel. Gevaar lag makkelijker op de loer en we wilde niet dat er iets met ze ging gebeuren. Ze kregen de grootste kamer met luxe tuin waar ze voor altijd mochten wonen. Adopteren was hier niet aan de orde. Ze waren zo gewend om bij Hokazo te wonen dat ze mascottes werden van het asiel.
In 2019 komt er slecht nieuws, Freek is ziek. Hij heeft een tumor bij zijn hartje en vocht op de longen. Zijn lichaampje is op. Op 26 mei 2019 pakt hij als eerste zijn koffertje om pijn vrij naar regenboogland te kunnen.
Sterke Trudy blijft achter. Ze maakt snel vriendjes met Ozzy en ze gaat gewoon door met haar leven. Ze beleeft mooie avonturen met Ozzy en andere vriendjes. Ze heeft menig harten doen smelten met haar mooie maatje meer lichaam en eigenwijze kop. Ze komt op de blog en doet mee aan interviews. Ze heeft zelfs de tong wedstrijd gewonnen. Kortom, ze is heel erg geliefd geworden. Onze sterke dame kreeg op een dag zelf slecht nieuws toen haar neusje niet meer genas. Het bleek kanker te zijn. Ze kreeg enorm veel lekkers toegestuurd door haar fans om de leed wat te verzachten. Maar helaas is het zover. Ze mist haar Freekje. Lieve Trudy, geniet van een zorgeloos leventje samen met je grote liefde Freek. Dat jullie in regenboogland voor altijd samen mogen zijn. Shine bright beautiful star!”
Mij hart
Hier ben ik weer, Bram. Liefe Trudy, mij hart gaa jou misse. Ik geef je kopjes en likwit snek voor onnerweg naar regenboogland, naar jouw Freek. Dag liefe Trudy, tot ooit!

Niet veel later in dezelfde week kwam het verdrietige nieuws dat Vlekkie van Mevrouw Truke en Zwawi ook haar koffertje heeft gepakt. Mijn vrouw las voor dat Vlekkie heen is gegaan toen ze sliep en dat ze ook zestien jaar is geworden net als Bas. Ik hoop dat Vlekkie veilig in Regenboogland is aangekomen en dat ze nu heel jong is en weer kan spelen. Maar ook hier kwamen er traane van verdriet. Twee vrienden in een korte tijd maakt het echt heel moeilijk. Ik wilde niet eens op feesboek kijken naar de berichtjes want iedereen heeft zoveel traane. En eigenlijk kun je met z’n alle traane delen omdat je van iemand houd maar toch is het soms lastig. Verdriet vind ik heel moeilijk om te delen. Ik wilde eigenlijk alleen maar bij mijn vrouw zijn en bij haar liggen. Dat ik haar armen voel en dat ik me dan veilig voel. Daarom schrijf ik er nu over.
gaat Trudy naar Freek. Wanneer weet ik niet maar ik wilde het jullie wel vertellen.
Wiew
kikkeroe. En mijn kop deed schudde alsof ik een echte prooi had. Van binnen wilde ik keihard mauwen. Dat hele diepe dat je weet, Bram heeft iets gevangen. Maar er kwam niks want mijn tanden zaten nog in de kikkeroe ik moest gewoon meer bijten. En eigenlijk wilde ik vanalles tegelijk doen maar dat ging ook weer niet. Mijn lijf schudde mee met mijn hoofd en mijn tande deden mee op het ritme van mij achterpoote want ik was helemaal kei en kei oer! Voor mij was het kei-lang want ik weet zeker dat ik mienuute lang heb gespeeld en daarna was ik echt moe geworden van het spelen. Dat je gewoon meteen in een dut kan vallen, zo moe was ik.
Doos vol
Mag je de hele dag snoepen?
Op een avond voor het slapen gaan deed mijn vrouw haar haren kammen met de borstel toen ze de borstel ineens voor mijn neus hield. Wil je het ook proberen Brammie?, vroeg mijn vrouw aan mij. Eerst wist ik het niet zo goed hoor want ik kende dit niet. Ik wist niet wat ik er van moest denken. Ik bleef even stil zitten en denken want dit is nieuw. En nieuw is ook spannend.Het is heel fijn, zei mijn vrouw. Ze vertelde dat het heel zacht is en kriebelt. Anders dan mensen-vingers maar ook heel fijn.
Spaarpot