Lieve allemaal, me eigen vind het fijn dat ik weer op de blog ben. Er waren ook kei veel liefe reejakzies. Dat maakt me super blij. Als mienister van gefoelige saake raakt me dat heel erg en dan wordt mijn hartje kei warm.
Hoedjes
Wat ik ook biezonder mooi vond en nog steeds vind, is de bekende hoedjessjoow van Loesje, Dorus en Bertje. Eerlijk waar, de allermooiste foto’s kwamen voorbij waarbij iedereen een super mooi hoedje of petje op had. Ik heb kei hard mee geswaait naar alle sterfriende en gewone friende. Ik had kei veel eemoozie en mij tranen kwamen omdat ik iedereen zo mooi vond en ik mistte mij friende heel erg.
Maar in mij hart swaai ik altijd, dan weet ik zeker dat iedereen dat van binnen voelt.
Buiten
In mij kaalender is het herfst. Nou regent het best vaak al en het is buiten ineens frisser aan mijn billen. Dat merk ik wanneer ik naar de buitenbak wil om daar een plasje te maken. Door mijn poote voel ik dat de tegels in de tuin kouder zijn dan eerst toen de zon nog keihard deed straale. Als het droog is dan is het buiten echt fijn. Ik doe meestal frisse lucht snoffen om te ruiken wat er allemaal is.
Soms krijg ik ineens trek van een lekkere lucht omdat dan iemand aan het koken is maar soms ruik ik ook natte blaadjes en dat vind ik niet altijd lekker ruiken. Ik moet er van nieze met mij neus. En als het regent is mijn buitenbak ook nat. Maar toch wil ik dan op de buitenbak. Dat is voor mij iets oers denk ik. Het voelt fijner om buiten op de bak te gaan.
Eefe een vraag
Door dat het nu veel regent is alles soppig nat. Dat is wanneer je met je poote wegzakt in je tuintje of in je buitenbak. Me eigen vind het niet zo erg dat mijn poote een beetje wegzakken. Ik vind het eigenlijk best wel een fijn gefoel. De aarde van mijn buitenbak voelt heel zacht aan, net als een kussen of een flies deken. Wolle deken kan ook nog. Soms wil ik dan ekstra trappelen in het zand omdat het zo fijn is. Ik loop dan meer door het zand heen om een goede plek te vinden voor mij plasje. Ik vind dat dat erbij hoort wanneer je in je oer bent en je in je buitenbak wilt plassen.
Mijn vrouw denkt daar anders over. Zij kijkt me eerst aan en dan zegt ze ‘bekijk je poote eens Brammie’. Nou ik zie niet wat daar mis mee is. Folgens mij wil zij ook mij tuinje trappelen. Als ze een plasje of poepje van mij niet erg vind, mag ze dat wel van mij. Misschien wordt zij dan ook een keertje oer. Oooo nu krijg ik ineens een fieloosoofiese fraag. Kan zij oer worden? Doen manspersonen en vrouwen dat? Wat als zij ineens op de buitenbak moet, en dan bedoel ik niet het plasje. Dees is niet meer fieloosoofies denk ik. Het is beter als zij gewoon binnen op haar eigen bak gaat. Mijn tuintje is denk ik te klein voor haar.
Naar binnen
Maar omdat ik niet snapte wat mijn vrouw nou bedoelde met dat ‘bekijk je poote eens’, heb ik het gefraagd. Mijn poote zijn dus helemaal nat en zwart van het zand. En dan kan je denken, nou dat is toch niet zo erg. Maar mijn poote zijn normaal wit. Dus dees waren kei vies van het zand. Mijn vrouw vind dat vieze poote niet binnen horen. Dees moet ik eerst buiten even schoon trappelen en een beetje uitschudden.
Soms ben ik best lui en wil ik dat niet doen en dees keer wilde ik dat niet doen. Mijn vrouw zag aan mij dat ik zo naar binnen wilde lopen. Ik deed namelijk alsof ik haar niet zag en liep met een boogje naar de deur. Bij de buitentafel bleef ik even staan. Misschien vergeet ze
mij wel en ziet ze niet dat ik bij de tafel ben. Als ik dan onder de stoel door loop en zachtjes doe, dan kan ik naar binnen snieken. Snieken is langzaam ontzichtbaar als een nienja naar binnen glippen. Poot voor poot zette ik ze heel zachtjes neer zodat ze me niet hoort. Soms kan ik ook hard lopen, dan hoor je mij bijvoorbeeld van de trap aflopen. Maar nu ben ik ekstra stil en foorzichtig. Mijn kop kijkt richting de deur die op een kier staat. Mijn lijf is in sniekhouding. Poot voor poot ga ik langzaam. Niemand ziet mij.
Eerst de linkerpoot, daarna de linker achterpoot. Dan is rechts aan de beurt. Eerst de voorpoot en als die zachtjes staat, dan komt de achterpoot. Mijn staart is vervelend, die wil bibberen omdat ik het zo spannend vind om te snieken. Dus die moet ik nu heel stil houden anders val ik meteen op en dat mag niet. Langzaam komt mijn kop en lijf onder de tafel uit. Als ik bijna bij de deur ben voel ik ineens een handdoek om me heen. ‘ Eerst de pootjes schoon Brammie, dan mag je verder’. Nou daar gaat mijn snieken.
Warm
Mijn vrouw had me door en heeft eerst mijn poote droog en schoner gemaakt. Ze zijn nog niet helemaal schoon maar folgens mij vrouw moet dat eerst helemaal opdrogen en dan valt het vanzelf uit mijn vacht. Nu ben ik weer binnen lekker warm op mijn paal. Ik wens jullie een fijn warm wiekent met schone poote.
Kopje van mij en tot de volgende blog.
Lieve allemaal, daar ben ik weer, jullie eigenste Brammie. Misschien weet je het nog maar misschien ook niet omdat je hier nieuw bent of het niet gelezen hebt. Ik ben een tijdje afweezig geweest met de blog.
Deeprezzie is wanneer je kop altijd lelijk doet tegen je en dat maakt je gefoel heel ferdrietig maar ook bang. Er komt soms ook paniek bij omdat je kop dan niet weet wat er is. Ik zat op mijn paal toen ik mijn vrouw zo in traane zag en heb ik meteen Bertje gemeeld en vertelt hoe het zat. Ik wilde eefe voor mijn vrouw zorgen zoals zij dat bij mij doet als ik het moeilijk heb. Eerlijk is eerlijk, mij hart deed echt zoveel pijn van ferdriet want ik ging niet meer schrijven ofer mijn leven en wat ik nog veel erger vond, ik miste al mijn friende ineens. De liefe reejakzies op de blog en de warme woordjes. Maar ook dat we elkaar doen helpen als het moeilijk is. Ik vind het ook heel fijn als ik iemand kan helpen met moeilijke gefoelens.
Liefde is oferal
Lieve allemaal, van me eigen moest ik dees week nadenken ofer wat ik ga zeggen nou mijn zomerserie voorbij is. En vandaag wist ik het.
Ik ben al een poosje Minister van Gefoelige Saake, dat is dat je kei goed oplet wat er allemaal gebeurt met iedereen en dat je troos biedt en meeleefe dat is belangrijk.
Lieve allemaal, het is best even geleden dat ik dees blog heb gemaakt. Het is deel twee van een zoomerspesjal. Hierin kijk ik terug op hoe het gegaan is. Waarom dees blog? Omdat het laat zien hoe fijn ik mijn roetiene vind. Dat was toen al en dat is nu nog steeds. Ook in de zoomervakanzie vind ik roetiene het beste.
krijg altijd kriebels en kusjes wanneer ik bij mijn mansperoon op zijn buik ligt. Vaak doen we dan saame dutte. Eerst kriebelen en friemele en dan slapen. Heerlijk!
Roetiene
Lieve allemaal, dit is de eerste deel van de zoomerspesjal. Ook hier kijk ik terug op hoe het gegaan is. Dees was een heel spannen tijd wegens dat mevrouw kooroona er was en die is nu bijna helemaal weg omdat er vakzienaazies zijn. Dat is kei goei nieuws natuurlijk. Nu kunnen we weer doorgaan met ons gewone roetiene en ritme. Dat vind ik nog steeds het allerfijnst.
* Vast frituurvet – dat is een blok, de winkel heb ze
Lijstje