Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, ik ben er weer, de blonde woef. kwispel kwispel. Met mijn lange staart draai ik rondjes op mijn billen omdat ik blij ben. Blij dat ik weer hier op de blog ben.

Blaf

Nu ben ik nog de enige blaffer op de katten blog en wat een lieve vrienden vind ik hier! Jullie zijn helemaal niet bang van mij kwispel kwispel. Keverkat vroeg zelfs of we vrienden kunnen zijn. Ik vind dat we allemaal vrienden kunnen zijn. Ik dacht, waarom niet een klein lesje in woeftaal van mij, dan verstaan we elkaar misschien iets beter. Ooo koekjes! Koekjes niet vergeten.

Mijn oren

We beginnen heel simpel met Toby’s taal en vergeet de koekjes niet. Dat zegt woef vriend Khumba ook altijd. Als ik sta en mijn oren staan omhoog en mijn staart is in een krul, dan ben ik blij. Ik ben klaar voor nieuwe dingen. Hou het kort want lange zinnen snap ik niet. Kijk me even aan zodat ik weet dat je me nodig hebt, of roep Toby. Ik vind het leuk om samen iets te doen of dat je klusjes voor me hebt. Ik hou van bezig zijn zolang je maar koekjes hebt. Zonder koekjes doe ik het ook wel maar niet zo snel. Oooo ik ruik iets lekkers, waar komt dat vandaan? Koekjes? De les, ja ik ga weer door met de les.
Als ik sta en mijn oren zijn plat en je vind mijn staart omlaag, dan ben ik bang. Dan durf ik het niet zo goed. Ik hou niet van harde stemmen of boze dingen. Als er een miauwer naar me toe komt blazend, dan ben ik weg. Dat is eng. Het liefst sta ik dan achter mijn vrouw (Bram’s Ooma) of Bram’s vrouw. Ik snap ook niet waarom miauwers dat doen. Dat is misschien voor een van jullie bloggers om dit misschien uit te leggen. Waarom rennen sommige miauwers ineens hard blazend achter ons aan? Ik doe je geen kwaad dus dit snap ik niet.

Wandelen

Ik kan ook zitten! Jaaaaaa, dat is als ik mijn billen omlaag doe en er op ga leunen. Dus wanneer ik ‘Toby zit’ hoor, dan weet ik, billen omlaag! Dat kan ik! En dan is het wachten tot er weer iets komt. Soms duurt het ‘zitten’ wel lang en dan wil ik weer staan. Als dit nog niet mag dan krijg ik nog een ‘Toby zit’. Soms komt er nog een woordje achteraan en dat is ‘blijf’. Dan weet ik, Toby niet bewegen want nu is het echt zo. Dit hoor ik als mijn vrouw en ik aan de wandel zijn en we moeten oversteken bij auto’s en zo. Daarna is het koekjes tijd! Dat is zo. Ik doe iets en ik wil koekjes, jaaaaaa! En als ik niks hoor dan blijf ik staan. Hooooooooooooi jij daar buiten, hoe gaat het? Hallo mens, woef woef vriend, lekker aan de wandel vandaag? Ik ruik je straks.
Waar was ik? Oja, de les. Korte zinnen, geen lange dingen en koekjes. Wat kan ik nog meer, even denken. Zitten kan ik, staan, oh en ik kan liggen! Dat is ook een woordje. Van me eigen kan ik liggen als ik moe ben maar ik kan het ook als mijn vrouw het zegt! Jaaaaa dat is nieuw. Dan wil ik twee koekjes als ik dit moet doen. Het woordje is ‘af’. Hoe dit zo is, weet ik niet maar ik heb het geleerd. Met koekjes natuurlijk. Bij het woordje ‘af’ weet ik Toby plat op de grond met je billen en je buik! Dan is het wachten op koekjes, twee! Zo lekker! En als Brams vrouw komt, dan krijg ik een snack. Speciaal voor mij omdat ik zo goed luister. Dat kan ik ook, luisteren. Oh echt Toby? Krijg ik meteen te horen.

Koekjes

Stop. Het woordje ‘stop’ snap ik nog niet helemaal. Telkens als ik een kuil zie dan moet ik gewoon. Dan moet ik graven. Graaf graaf, links rechts links rechts, graaf! Ooooo beestje? Mol? Muis? Waar ben je? Waar zit je? Zit je hier? snof snof Hooooooooi jij daar in dat gat, Waar ben je? Toby, stop! Laat de mollen met rust!! Ik hoor je vrouw, maar ik ruik iets. Tooobyy… stop! Vrouw, ik ruik iets, het zit hier. En dan voel ik aan mijn halsband dat ik langzaam uit het gat wordt gehaald. Dit is niet leuk, ik wil door graven maar mijn vrouw vind van niet. Ik weet zeker dat er iets in dat gat zit. Oja, het woordje ‘stop’, geen idee wat dat betekent. Weten jullie miauwers het? Koekjes, jaaaa die wil ik altijd wel. Welk gat? Doe maar drie koekjes, dat is lekker. Waar gaan we nu heen? Oja, ik was bezig met Toby taal. Tot zover mijn Toby taal. Als ik nieuwe woordjes weet, dan vertel ik ze wel. Voor nu drie koekjes en een fijne week!

Lieve allemaal, ferassing! Nou ben ik er weer en vrijdag was ik er ook al. Dat is omdat er in Bertje’s sgeema ferandering is gekoome. Vanaf fandaag is zaterdag weer Brammiedag. Dat beteken dat ik nu elke zaterdag doe bloggen en niet meer op vrijdag of woensdag.

Ik heb nu één vaste dag en dat is zaterdag. Verder feranderd er bij mij helemaal niks. Ik ben gewoon Bram en nu doe ik op zaterdag weerswaaie naar onze sterre. Swaaie kan trouwens altijd. Als je denkt, nou wil ik groetjes doen of een kopje, het kan en mag altijd. Maar wegens dat ik mienister van gefoelige saake ben, doe ik dat ekstra op woensdag omdat ik dat fijn vind en je mag altijd meedoen.

Trek

Doordat ik meeltjes kreeg met dees fraag voor de zaterdag blog kreeg ik ineens kei erge trek. Want nu is het zo dat mijn kop ineens aan het werk moest. Want meteen weer een blog en dat na de vrijdag en ineens zo vlug, dat was eefe denke. Ik moest mezelf eefe toespreeke van ‘jonge, nu eefe je kop gebruike en stap voor stap eefe bedenke hoe het nu gaat met alles’. Terug in mij roetiene. Als eerst heb ik nog steeds kei erge trek, dus dat ga ik als eerste doen. Ik ga eete. Me eigen krijg altijd brokjes van Meneer of Mevrouw Hills. Dees heb ik het liefst met kipsmaak.
Fissmaak vind ik niet zo lekker en lamsmaak ook niet. Mijn kop zeg nu tegen mij ‘Brammie jonge, eefe eete, dan kan je beter denke’.

Groote happen

Zelf vind ik het lekkerst als ik mijn bek vol heb met brokken. Dat kraakt zo lekker tussen mij tanne en kiese. Dan proef ik de kip veel meer dan wanneer ik de brokken vlug doorslik. Soms doe ik dat ook. Maar dan heb ik hele erge honger of ik heb haast en dan slik ik het gewoon door. Dan gebeurt het nog wel eens dat ik moet spuuge. En ik weet heel goed dat ik niet zo vlug moet eete. Maar soms wil ik gewoon niet anders.
Fandaag heb ik meega trek en hap ik groote happen brokken met mijn bek. Tot wel vijf brokken in één keer in mijn bek. Dat zijn er best veel. Jammie, ik vind het lekker om het zo te doen. Terwijl ik brokken hap, zie ik op tafel nog een bakje staan met moes van goermet. Die vind ik ook lekker.

Bijna leeg

Ik stop eefe met eete en spring op tafel om te kijken hoeveel moes er nog in het bakje zit. Het is bijna leeg. Dat komt omdat Mila en ik ‘s morgens van Ooma allebei een klein blikje moes krijgen. Daar snoepen we de hele dag van. Maar ik heb geluk want ik zie nog wat moes in het bakje en op het randje. Het is niet veel meer maar genoeg voor mij. Het is toomaat met spikkeltjes moes. Dat is super lekker en ik eet alles op. Wat er in het bakje zit maar ook op de rand. Mijn bek vind alles en eet alles op.
Dan komt er nog een bakje op tafel, het is van Mila. Zij heeft haar eete niet op en ik mag haar bakje afwassen met mijn bek. Lekker smikkelen is dat. Zij heeft ook toomaat met spikkeltjes moes. Daar maakt ooma geen verschil in zodat we geen ruzie maken over de smaak. Dat is best slim want ik wil altijd de lekkerste smaak.

Schoon

Het eerste bakje, dat is me eigenste, is helemaal schoon. Daar heb ik niet zo lang over gedaan. Dat kwam omdat ik vanmorgen ook al erge trek had en toen heb ik bijna alles in een keer opgegeten. Mila doet dat veel rustiger. Ik niet. Zeker niet als ik het lekker vind. Het tweede bakje is van Mila en er zit nog moes in. Ik kan het niet meer op. Mijn buik is al vol van de brokken en van me eigen bakje moes. Hier denk ik eefe na want nu wil ik niet spuuge. Genoeg is genoeg. Ik ben klaar met eete. Nu kan ik weer verder denke over roetiene. Het is dus nu op woensdag en dan elke week. Het is misschien in het begin voor iedereen wennen maar na een paar keer is het de nieuwe roetiene en dan is alles weer gewoon en makkelijk.

Adfies

Mijn adfies voor iedereen die het moeilijk vind, maak je eigen sgeema met wat je elke dag hetzelfde doet. Hang deze ergens op zodat je het kan zien en dat je weet op welke dag wat de plenning is. Dat kan een geruststelling zijn. Dat je denkt en foelt van ‘alles is gewoon vandaag en dat is fijn. Dat voelt rustig in mijn kop en mijn lijf’. Dan koome we er saame wel.
Als je nou denkt van ‘ik snap niks van sgeemaas en zo’ dan wil ik daar best een blog van maken. Dan leg ik stap voor stap uit hoe je een sgeema maakt. Ik lees het graag van jullie. Ik wens jullie een hele fijne week en tot de volgende blog op zaterdag Brammiedag!

Kopje van mij, Bram

Woef! Hallo allemaal, dit is mijn eerste keer hier op de blog. Mijn naam is Toby en ik ben een hond. Ik ben tien jaar van leeftijd en ik woon al tien jaar bij mijn vrouw. Dat is op 11 oktober. Dat is de ooma van Bram die ook blogt.

Blond

Bertje vroeg aan Bram van ‘weet jij iets?’ en toen zei Bram, nou Toby heeft genoeg te kletsen. Of ik nou een hond of kat ben, maakt niet uit. En andersom ook niet. Dat Bram een kat is maakt voor mij niet uit. Hij mauwt en ik blaf. We verstaan elkaar prima en weten van elkaar wat we aan elkaar hebben als broers want Bram is mijn broer.
Andere katten vind ik ook prima, hoe meer hoe leuker en gezelliger. Oh ja ik ga even verder vertellen. De kleur van mijn vacht is blond en ik heb een lange staart. Soms lijk ik op een vosje als mijn staart beweegt. Bij ons honden hebben we een naam voor hoe je eruit ziet, dat heet ras. Mijn ras zijn er twee. Mijn vader is een Keeshond-ras en mijn moeder een Sheltie-ras. En toen kwam ik. De snoet van een Sheltie en de krulstaart van een Keeshond. Nu ga ik vertellen wat ik allemaal doe en leuk vind.

Routine

Ik vind alles leuk behalve alleen zijn. Maar laten we beginnen met mijn routine. Dat begint als mijn vrouw ‘s morgens opstaat. Als zij wakker wordt en haarzelf gaat aankleden, dan blijf ik nog even op bed liggen. Ik wacht net zolang tot dat we gaan kroelen. Dat wil zeggen dat ik me uitrek en dan allemaal knuffels en kusjes krijg. Daarna gaan we naar beneden voor het ontbijt.
Mijn ontbijt bestaat uit speciale brokken, vlees en medicijnen. Dat komt omdat een van mijn nieren niet helemaal ontwikkeld is en daarvoor krijg ik dit voer. Het zorgt ervoor dat het mijn nieren ontlast met het verwerken van voedingstoffen. Als ik dat niet eet krijg ik hele erge buikpijn en dat wil ik niet.

Ronde

Dan is het tijd voor mijn ronde. We gaan naar buiten en in de ochtend wil ik altijd dezelfde route hebben. Dat is een rondje rond het dierenparkje en weer terug. Jaaaaaaaa leuk! Laten we gaan. Bij het parkje begroet ik iedereen. Woef! Ik blaf een paar keer zodat ik iedereen begroet heb. De kippen vliegen op en kakelen. Wandel waggel eenden snateren naar me. Deze eenden lopen heel raar en ze zijn best lang. Konijnen vluchten hun hol in als ik eraan kom. Ze vinden mijn blaf te hard. En de schapen blaten in volle glorie terug. Ik denk ook vanwege mijn koekjes. Dat zijn van die anti allergie granen dingen die zelf mijn vrouw kan eten omdat er niks in zit. De schapen vinden ze ook lekker.
‘Het ontbijt is er’ blaf ik naar de schapen. ‘Goede morgen mevrouw schaap’ zeg ik als ze dichtbij is. Mijn vrouw deelt de koekjes uit en wij gaan daarna verder. Als ik mijn plas en poep gemaakt heb, gaan we naar huis.

Kijken

Meestal kijk ik of er nog eten in mijn bak zit en dat eet ik dan op. Dan drink ik nog water want van zo’n wandeling krijg ik dorst. Daarna is het dut tijd. Dan plof ik op de bank neer. Er zijn twee banken. De een heeft een deken met kussens erop en de andere alleen kussens. Ik lig graag bij mijn vrouw in de buurt en dat is vaak op de bank met de deken. Tussen mijn buiten zijn ben ik binnen en doe ik raam-controle. Dat wil zeggen dat ik op de bank met kussens ga zitten en naar buiten kijk.
Ik hou in de gaten wie er allemaal voorbij loopt. Dan blaf ik soms. Ik begroet ze dan. De ene keer zeg ‘goedemiddag’ en de andere keer geef ik een compliment zoals ‘wat een mooi vacht heb je daar’. Ik vind mezelf best vriendelijk en ik praat graag. Mijn vrouw vind dat ik weleens te veel praat en dat ik echt niet iedereen hoeft te begroeten.

Vrienden

Spelen vind ik ook leuk en ik heb een krat waar alles inzit. Ik speel het liefst met piepspeeltjes. Het is zo leuk om daar in te bijten en dat het dan geluid maakt. Zo heb ik een eend of een fazant als speeltje. Als je daar keihard in bijt dan maakt het echt een herrie. De piep hierin is heel hoog. Ik vind het een leuk geluid maar mijn vrouw denkt daar anders over. Oh en dan heb ik ook nog een bal. Deze bal is een snackbal. Daar kunnen koekjes in en snacks. Als ik lekkere trek heb dan neem ik de bal mee naar mijn vrouw en dan laat ik haar zien wat ik wil. Ik zie dat ik bijna aan het einde van mijn blog ben en ik heb nog zoveel te vertellen. Mijn middag ronde en mijn avond ronde. Wat ik dan doe en waar ik dan heen ga. Mijn vrienden die ik tegen kom en zelfs mijn grote liefde want die heb ik. Ze is nu een prachtige ster maar ze blijft mijn vriendin. Haar naam is Maddie en ze is van ras een golden-retriever. Samen aten we peertjes bij de boom. Maar deze avonturen vertel ik allemaal in de volgende bloggen. Ik vind het heel leuk dat ik hier mag kletsen en mijn verhaal mag delen want ik praat graag.

Fijne dag allemaal en tot snel,

Toby

Lieve allemaal, me eigen vind het fijn dat ik weer op de blog ben. Er waren ook kei veel liefe reejakzies. Dat maakt me super blij. Als mienister van gefoelige saake raakt me dat heel erg en dan wordt mijn hartje kei warm.

Hoedjes

Wat ik ook biezonder mooi vond en nog steeds vind, is de bekende hoedjessjoow van Loesje, Dorus en Bertje. Eerlijk waar, de allermooiste foto’s kwamen voorbij waarbij iedereen een super mooi hoedje of petje op had. Ik heb kei hard mee geswaait naar alle sterfriende en gewone friende. Ik had kei veel eemoozie en mij tranen kwamen omdat ik iedereen zo mooi vond en ik mistte mij friende heel erg.
Maar in mij hart swaai ik altijd, dan weet ik zeker dat iedereen dat van binnen voelt.

Buiten

In mij kaalender is het herfst. Nou regent het best vaak al en het is buiten ineens frisser aan mijn billen. Dat merk ik wanneer ik naar de buitenbak wil om daar een plasje te maken. Door mijn poote voel ik dat de tegels in de tuin kouder zijn dan eerst toen de zon nog keihard deed straale. Als het droog is dan is het buiten echt fijn. Ik doe meestal frisse lucht snoffen om te ruiken wat er allemaal is.
Soms krijg ik ineens trek van een lekkere lucht omdat dan iemand aan het koken is maar soms ruik ik ook natte blaadjes en dat vind ik niet altijd lekker ruiken. Ik moet er van nieze met mij neus. En als het regent is mijn buitenbak ook nat. Maar toch wil ik dan op de buitenbak. Dat is voor mij iets oers denk ik. Het voelt fijner om buiten op de bak te gaan.

Eefe een vraag

Door dat het nu veel regent is alles soppig nat. Dat is wanneer je met je poote wegzakt in je tuintje of in je buitenbak. Me eigen vind het niet zo erg dat mijn poote een beetje wegzakken. Ik vind het eigenlijk best wel een fijn gefoel. De aarde van mijn buitenbak voelt heel zacht aan, net als een kussen of een flies deken. Wolle deken kan ook nog. Soms wil ik dan ekstra trappelen in het zand omdat het zo fijn is. Ik loop dan meer door het zand heen om een goede plek te vinden voor mij plasje. Ik vind dat dat erbij hoort wanneer je in je oer bent en je in je buitenbak wilt plassen.
Mijn vrouw denkt daar anders over. Zij kijkt me eerst aan en dan zegt ze ‘bekijk je poote eens Brammie’. Nou ik zie niet wat daar mis mee is. Folgens mij wil zij ook mij tuinje trappelen. Als ze een plasje of poepje van mij niet erg vind, mag ze dat wel van mij. Misschien wordt zij dan ook een keertje oer. Oooo nu krijg ik ineens een fieloosoofiese fraag. Kan zij oer worden? Doen manspersonen en vrouwen dat? Wat als zij ineens op de buitenbak moet, en dan bedoel ik niet het plasje. Dees is niet meer fieloosoofies denk ik. Het is beter als zij gewoon binnen op haar eigen bak gaat. Mijn tuintje is denk ik te klein voor haar.

Naar binnen

Maar omdat ik niet snapte wat mijn vrouw nou bedoelde met dat ‘bekijk je poote eens’, heb ik het gefraagd. Mijn poote zijn dus helemaal nat en zwart van het zand. En dan kan je denken, nou dat is toch niet zo erg. Maar mijn poote zijn normaal wit. Dus dees waren kei vies van het zand. Mijn vrouw vind dat vieze poote niet binnen horen. Dees moet ik eerst buiten even schoon trappelen en een beetje uitschudden.
Soms ben ik best lui en wil ik dat niet doen en dees keer wilde ik dat niet doen. Mijn vrouw zag aan mij dat ik zo naar binnen wilde lopen. Ik deed namelijk alsof ik haar niet zag en liep met een boogje naar de deur. Bij de buitentafel bleef ik even staan. Misschien vergeet ze mij wel en ziet ze niet dat ik bij de tafel ben. Als ik dan onder de stoel door loop en zachtjes doe, dan kan ik naar binnen snieken. Snieken is langzaam ontzichtbaar als een nienja naar binnen glippen. Poot voor poot zette ik ze heel zachtjes neer zodat ze me niet hoort. Soms kan ik ook hard lopen, dan hoor je mij bijvoorbeeld van de trap aflopen. Maar nu ben ik ekstra stil en foorzichtig. Mijn kop kijkt richting de deur die op een kier staat. Mijn lijf is in sniekhouding. Poot voor poot ga ik langzaam. Niemand ziet mij.

Eerst de linkerpoot, daarna de linker achterpoot. Dan is rechts aan de beurt. Eerst de voorpoot en als die zachtjes staat, dan komt de achterpoot. Mijn staart is vervelend, die wil bibberen omdat ik het zo spannend vind om te snieken. Dus die moet ik nu heel stil houden anders val ik meteen op en dat mag niet. Langzaam komt mijn kop en lijf onder de tafel uit. Als ik bijna bij de deur ben voel ik ineens een handdoek om me heen. ‘ Eerst de pootjes schoon Brammie, dan mag je verder’. Nou daar gaat mijn snieken.

Warm

Mijn vrouw had me door en heeft eerst mijn poote droog en schoner gemaakt. Ze zijn nog niet helemaal schoon maar folgens mij vrouw moet dat eerst helemaal opdrogen en dan valt het vanzelf uit mijn vacht. Nu ben ik weer binnen lekker warm op mijn paal. Ik wens jullie een fijn warm wiekent met schone poote.

Kopje van mij en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, daar ben ik weer, jullie eigenste Brammie. Misschien weet je het nog maar misschien ook niet omdat je hier nieuw bent of het niet gelezen hebt. Ik ben een tijdje afweezig geweest met de blog.

Belangrijk

Eerst deed ik elke Zaterdag bloggen. Ik vertelde over wat ik allemaal mee maak als katermans zijnde met één oog en een vrouw op afstand. Mijn vrouw kreeg na mijn zomerspjesjal op de blog, ineens deeprezzie. Iets met hormoone of zo. Maar dit betekende voor mij, als mienister van gefoelige saake, dat ik heel goed moest nadenke ofer wat nu belangrijk is.
Deeprezzie is wanneer je kop altijd lelijk doet tegen je en dat maakt je gefoel heel ferdrietig maar ook bang. Er komt soms ook paniek bij omdat je kop dan niet weet wat er is. Ik zat op mijn paal toen ik mijn vrouw zo in traane zag en heb ik meteen Bertje gemeeld en vertelt hoe het zat. Ik wilde eefe voor mijn vrouw zorgen zoals zij dat bij mij doet als ik het moeilijk heb. Eerlijk is eerlijk, mij hart deed echt zoveel pijn van ferdriet want ik ging niet meer schrijven ofer mijn leven en wat ik nog veel erger vond, ik miste al mijn friende ineens. De liefe reejakzies op de blog en de warme woordjes. Maar ook dat we elkaar doen helpen als het moeilijk is. Ik vind het ook heel fijn als ik iemand kan helpen met moeilijke gefoelens.

Mantelzorger

Gelukkig heeft mijn vrouw stappen ondernomen en foelde zij zich na een tijdje echt veel beter. Ze zei: ‘Lieve Brammie, wat ben je toch een ontzettend lieve katermans dat je zomaar je blog opgeeft om er voor mij te zijn. Ik hou heel veel van jou en ik vind dat jij weer fijn je eigen dingen mag gaan doen zoals jij het wilt. En ik zal je helpen, stap voor stap weer want zo hoort het.’
Nou mij kop en mij hart waren meteen helemaal ofervol met liefde en warme en ik heb heeeeel lang met mijn vrouw samen geknuffeld en gefriemeld. We hebben samen gepraat en samen gedut. Ze deed zachtjes in mijn oor fluisteren en liefe kusjes planten op mijn kop. En ik vond alles echt heel erg fijn. Ik foelde alleen warme liefe. Toen wist ik ook meteen van Brammie jonge, dit heb je goed gedaan! Dus ik was eefe mantelzorger voor mijn vrouw met een deeprezzie.

In mijn kop

Eerlijk is eerlijk, het was best zwaar. Mijn kop zag dat mijn vrouw heel veel traane had en ik foelde dat ook zo. Ik wilde ook alleen maar traane hebben. Als je je zo foelt, dan eet je geen brokken meer en dan wil je geen sneks of andere lekkere dingen. Soms een slokje water maar meer ook niet. Dat gaat niet. Het is dan alsof je kop gewoon ineens stopt met werken. Dat die zegt: ‘Brammie jonge, nou is het klaar voor eefe’. Dat is was super moeilijk. En ik wist niet meer waar ik heen moest met mijn moeilijke gefoelens. Ik heb ook heel veel gezeurd bij mijn manspersoon waar ik graag op zijn buikslaap en dut. Die begreep het en ook van mijn vrouw dus dat was erg fijn. Na een paar dagen zag ik mijn vrouw ineens geen traane hebben en toen vertelde ze me dat het allemaal weer een beetje beter ging. En dat ik super goed had geholpen. Toen gebeurde er iets in mijn kop. Ik wilde ineens mijn brokjes eete. Ik kreeg intens honger gefoel en ik moest ineens kei zoveel eete. Mijn kop en lijf waren best moe van alle moeilijke gefoelens maar toch moest ik eete. En dat deed ik. Eerst at ik te veel en toen moest ik een beetje spuge. Daarna at ik kleine beetjes en toen ging het.

Liefde is oferal

Ik kreeg van Ooma vlees met saus met spikkeltjes van toomaat omdat ik die het kei lekkerst vind. En toen ik dat ophad foelde ik ook dat mijn kop het weer een beetje kon draage. Ik heb nog nooit deeprezzie gehad maar het is geen leuk iets. En er zijn ook mensen, poese en katers die zich daar voor schaame. Nou, dat hoeft niet. Moeilijke gefoelens zijn er oferal en saame kunnen we dees gefoelens veranderen dat het allemaal weer fijn wordt. Soms is het keihard werken maar liefde is oferal en je heb alleen elkaar. Dus ik ben kei zuinig op mijn vrouw, Ooma en manspersoon, maar ik ben super zuinig op jullie allemaal. Want saame staan we sterk en saame kunnen we alles aan.
Dit is mijn kombek verhaal van hoe het is als je mienister van gefoelige saake bent en je hebt ineens eens seeriejeus spoedgeval zoals mijn vrouw. Ik vind het heel fijn om hier weer te bloggen en jullie reejakzies weer te lezen.

Heel veel kopjes en neusjes van mij,

Brammie en tot de volgende blog.